Chinese
是。名字和颜色各自是，色法的两种相貌圆满。这样说。第二是，如是显现的心和心所的体性上假立为颜色，形状和，生灭住三者等任何处或成立，以空性无有可把握的自性而显现，但从断见的对境中解脱，以自明的空性的本来清净的内界中显现，斩断能取所取的根本。从那样的状态串习后，光明的光明界也顺带显现，从认识的言词中说，本来没有的空性，生起自然穷尽光明照耀。无有能作所作的空性，获得象征三身的光明。这样说。第三是，能取所取清净于法界的空性，也不是空无所有，清澈而无有对境的显现，故名为各自自证的智慧。从觉性的角度没有成为断灭，从体性的角度不住于常有。对于自证他证等一切比喻超越的，基位的智慧，是胜者们将真实的法性见为一体，如《狮子力圆满》中说，本来安住的自证，体性无分别将变为可见。智慧清净的显现和，将变为可见佛陀的真谛。这样，从显现中遣除错乱的方式的认识，从心上确定目标后，如探寻觉性之底般的比喻意义相关联地显示，这是没有区分显现和显现境的心的共同认识中超胜的。即使那样，显示第三个要点认识觉性，是先衡量显现心的不足后，从外面确定那样的空性安住于觉性的自性中的方式，没有颠倒的要点。如果不能赤裸裸地揭示本来清净的觉性，就以分别念给甚深的那样如实之见安立标签。 从那样的名相和想法中执取，虽然将不可说变为可说，也没有现见远离戏论的自性的时机。从自现中说，没有认识到法身是现空，即使承诺圆满次第无生，也如狐狸猴子狮子老虎的伪装。这里是先显现心
English
Yes. Names and colors are each, the two aspects of form are complete. So it is said. Secondly, the nature of mind and mental events that appear in this way is labeled as color, shape, and the three states of arising, ceasing, and abiding, etc., and although it appears as emptiness, a nature that cannot be grasped by anything or established anywhere, it is free from the object of viewing as annihilation, and appears in the primordially pure inner sphere of self-luminous emptiness, which severs the root of grasping and being grasped. From becoming accustomed to that state, the sphere of clear light also manifests incidentally, and from the words of introduction, the emptiness that was never there, phenomena naturally exhaust, and light shines. The emptiness free from action and agent, finds the light that symbolizes the three bodies. So it is said. Thirdly, that emptiness in which grasping and being grasped are purified into the sphere of reality is not an empty nothingness, but is clear and without object, and is called the wisdom of individual self-awareness. From the point of view of awareness, it has not become annihilated. From the point of view of essence, it does not abide permanently. The wisdom of the ground, which transcends all examples of self-awareness, other-awareness, etc., is the single truth of the Victorious Ones, as it is seen in the Perfection of the Lion's Strength: "The self-awareness that has always been present, its essence, non-conceptual, will become visible. The appearance of pure wisdom, and the truth of the Buddha will become visible." Thus, this introduction to how delusion is reversed from appearance, focusing on the mind and seeking the depths of awareness, shows the connection between example and meaning, and is superior to the common introduction to the mind that does not distinguish between appearance and the object of appearance. Even so, showing the third point, introducing awareness, is to first measure the shortcomings of the appearance-mind, and then to establish without error the way in which that emptiness abides in the nature of awareness. If one does not know how to nakedly reveal the awareness that is primordially pure, one labels the profound view of suchness with conceptual fabrications. Even if one grasps from those names and thoughts, even if the unspeakable becomes speakable, there is no time to see the self-nature free from elaboration. From self-arising, without knowing that the Dharmakaya is empty, even if one promises the unborn completion stage, it is like a fox, monkey, lion, or tiger disguised. Here, first appearance mind
Tibetan
སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་འཇུག་བྱས་སམ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། མཐར་གྱིས་རིག་པ་བཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས། །དེའི་ཁྱད་གཞི་གནད་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ལས་གནད་ལ་མ་བརྟེན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། སེམས་སུ་རྟོག་པའི་འཐད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་བྲིད་ནས་དོན་རང་མཚོན་དུ་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུན་མར་འཐུད་པ་མཐའ་དག་གཏད་མེད་དུ་སྐྱུར་ནས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག །ནང་དུ་མི་བསྐྱིལ། བར་དུ་མ་གཟུང་། བློས་མ་བཅོས། རྟོག་པར་མི་འགྱུ་བའི་ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་རྒྱ་ཡན་བ་དེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་དེ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འཕོ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངོ་སྤྲད་པས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་གནས་ལུང་རྗེན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པས་རང་སར་གྲོལ། །དམིགས་པ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མེད། །བྱས་པས་མ་བྱུང་ཀུན་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །ད་ལྟར་མཐོང་ན་རིག་པས་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འཇལ་ཤེས་པས་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་པའི་ཕོ་ཚོད་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་རང་གི་རང་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ཡིན་ནོ། །གནད་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་དྲུག་ནི། །ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་གཟུང་དང་གནས་པ་དང་། །རྩ་བ་གཅད་དང་དངོས་པོ་དང་། ། ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་བཙལ། །ཡེངས་ལ་བོར་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལས། དང་པོ་སེམས་གཟུང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་། རླུང་རང་དལ། མིག་མི་འཛུམ། སེམས་རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས་གསལ་སྟོང་ངེ་གནས་དུས་ཀྱི་གསལ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རིག་བྱེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་གོ་འབྱད་པའི་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དེ། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས། །རིག་པའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་གནས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། བཏང་བཞག་ཆེད་འཛིན་གང་ཡང་མ་བྱས་པའི་དུས་ན་ཝལ་ལེར་འདུག་པ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དྭངས་ཕྱེད་པའི་ཆ་དེ་རྟོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་རང་ཤར་ལས། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་རྒྱ་མ་ཆད། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཡངས་པ་ཆེ། །དག་པ་ཤེལ་གོང་རི་མེད་བཞིན། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། གསུམ་པ་རྩ་བ་གཅད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དེ་རྐྱང་ངེད་བཏང་ནས་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། ད་ལྟ་གང་ན་གན
Chinese
无论是进行介绍等次第入门，或者不进行，最终使智慧直接被认识到，是此乘的特殊之处。因此，将此特殊的基础分为依靠要点和不依靠要点两种方式进行介绍，其中不依靠要点进行介绍是指：对于显现、空性和心等各种概念的对境，心被诱惑，持续不断地执着于事物自性的知识，将这一切毫无保留地抛弃，不对外境进行分别，不对内收敛，不对中间执取，不加以改造，不随分别念而动摇，这种空旷、自由自在的觉知，它始终存在，通过具有证悟的上师的加持力进行介绍，从而直接见到无自性的境界。如《自显现》中所说：“无生故无灭，无执故自解脱，无缘故无戏论，非作而生遍一切。”如果现在见到，因为智慧能够衡量法界的实相，所以不依赖经论理证的衡量，对自己也没有怀疑，因此就在这种状态中修行。依靠要点进行介绍的六种方式是：在《现观庄严论》中说：“心是所取与安住，断根与事物，于境与识间寻觅，皆是散乱所失。”其中，第一种是从心之所取进行介绍：身体跏趺坐，气息自然，眼睛不闭合，心安住于自性，此时的明空状态，即明和空二者是体验。像这样，觉知如虚空般通透的部分，被介绍为证悟。如《宝性论》中说：“空性之誓言，于智慧境中显现。”第二种是对心之安住进行介绍：在不进行任何放下、安住、特意执取的时刻，自然安住的状态是体验。远离局限和偏颇的清澈觉知是证悟。如《自显现》中所说：“不堕于方所，无有局限，无内外广大，如清净水晶球无纹，说显现而无自性。”第三种是从断根进行介绍：将心完全放下，首先从何处产生？现在安住于何处？
English
Whether or not to introduce the stages of entry, ultimately, making awareness directly recognized is the special characteristic of this vehicle. Therefore, this special basis is divided into two ways of introduction: relying on key points and not relying on key points. Introducing without relying on key points means: for the objects of various concepts such as appearance, emptiness, and mind, the mind is seduced, and the knowledge that clings to the self-nature of things is continuously abandoned without reservation, without discriminating against external objects, without converging inward, without grasping the middle, without modifying it, and without being swayed by discriminating thoughts. This empty, free-spirited awareness, which always exists, is introduced through the power of the blessing of a realized guru, thereby directly seeing the state of no self-nature. As it is said in the Self-Arisen: "Because there is no birth, there is no cessation. Because there is no grasping, there is self-liberation. Because there is no object, there is no elaboration. It is not made, but arises and pervades all." If you see it now, because wisdom can measure the reality of the dharma realm, it does not depend on the measurement of scriptures and reasoning, and there is no doubt about yourself, so you cultivate in this state. The six ways of introducing based on key points are: In the Ornament of Clear Realization, it says: "The mind is what is taken and abides, cutting off the root and things, searching between the object and consciousness, all are lost in distraction." Among them, the first is to introduce from what the mind takes: the body is in the lotus position, the breath is natural, the eyes are not closed, and the mind abides in its own nature. The state of clarity and emptiness at this time, that is, the two of clarity and emptiness, is the experience. In this way, the part of awareness that is as clear as the sky is introduced as enlightenment. As it is said in the Jewel Garland: "The vow of emptiness manifests in the realm of wisdom." The second is to introduce the abiding of the mind: at the moment when there is no letting go, abiding, or intentional grasping, the state of naturally abiding is the experience. The clear awareness that is free from limitations and biases is enlightenment. As it is said in the Self-Arisen: "Not falling into a place, without limitation, without inside and outside, vast, like a pure crystal ball without lines, it is said to appear but without self-nature." The third is to introduce from cutting off the root: completely let go of the mind, first, from where did it arise? Where does it abide now?