Tibetan
ལ་འབྱོར་རྒྱུན་དུ་གང་བསྒོམ་པ། །ཉིན་དུས་སྣང་བ་རྒྱས་འདེབས་སོ། །མཚན་དུས་རང་གི་གནས་ཁང་དུ། །དུས་བཞི་མཉམ་པའི་ཚད་གཟུང་ཕྱིར། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་རང་བསྡུས་ནས། །ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་སེམས་བཞག་པས། །ཐིག་ལེ་ཉིད་ནི་འཕེལ་བ་ན། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཕེལ་བར་གཏད། །དེ་བཞིན་ཐིག་ལེ་ཕྲར་གྱུར་ཚེ། །ཐིག་ལེ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲ་ལ། །ཤེས་པ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲར་བཞག །གཉིད་དང་རྨི་ལམ་གནད་ཀྱིས་ནི། །སྔར་ཞེན་བག་ཆགས་རྩད་ནས་དབྱུང་། །འདི་ལྟབ་མཚན་མོའི་དུས་རྣམས་སུ། །རྣལ་འབྱོར་སྐལ་དང་ལྡན་པས་སྤྱོད། །འདིས་ནི་སྣང་བ་རང་རྒྱས་ཐེབས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཞག་ཐབས་བཞི་ལས་མི་གཡོ་བ་ལས་དང་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་ནི། །འདི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་ དཀྲུགས་པ་ལ་གཟའ་སྐར་བཅལ་དུ་བཀྲམ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཆུ་ལ་གཟའ་སྐར་གྱི་མགོས་ཤིང་། གཟའ་སྐར་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ལ་གཏད་པའི་ཡུལ་མེད་པ། དབང་པོའི་གདངས་མ་འགགས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པར་མ་འགྱུར་པ། །སོ་སོ་རང་གི་རིག་ཀྱང་དཔྱོད་པའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པ། །སྣང་ཡུལ་གྲམ་ཆག་ཀྱང་རིས་ཅན་དུ་ཁ་ཚོན་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ལས། དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གཤིས་དེའི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མི་གནས་ཀྱང་སྟོང་པ་གུད་དུ་མ་བཟུང་བ། །རང་བཞིན་བྱ་རྟོལ་དང་བྲལ་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་སྟེང་པོར་མ་སོང་བ། །རྩལ་སྣང་འགག་པ་མེད་ཀྱང་ཞེན་འཛིན་ཡུལ་མེད་དུ་སོང་བ་སྟེ། །ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་དག་གི་དགོངས་པ་ནི། །སྣང་བ་མ་ཡིན་སྣང་བར་བྱེད་པ་མིན། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་ཡོད་མ་ཡིན། །གསལ་བ་མ་ཡིན་གསལ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ། །བྱིང་བ་མ་ཡིན་རྒོད་པ་ངང་གིས་མེད། །མ་གཡོས་མི་གཡོ་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བསྐྱོད་མི་བསྐྱོད་བསྐྱོད་བ་ཀུན་ལས་འདས། །ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་དག་མི་འཛིན་ན། །རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དུ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་བཞིན། །འཛིན་མེད་གསལ་ལ་མ་འགགས་པས། །དགོངས་པའི་འདུག་ཚུལ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རིག་པ་ཅོག་བཞག་ནི། །རིག་པ་ངོ་ཤེས་ཕྱིན་ཆད་དབང་པོ་གཅིག་ཅར་བའི་གྲོལ་ལུགས་ལ་བློའི་གྲུབ་མཐའ་ཡོད་མི་སྲིད་ཅིང་ཞེན་འཛིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོ་མྱོང་བས་ཁམས་གསུམ་དུ་བཟློག་པའི་རྟེན་ཟད་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དམ་པའི་དོན་ནི་བློ་བྲལ་ནས། །དང་པོ་གཅིག་ ཅར་གྲོལ་བ་ན། །རང་གི་གྲུབ་པ
Chinese
瑜伽士恒常修习什么呢？白天增长显现，夜晚在自己的住所，为了衡量四时平等，收摄诸根门，在空性明点的灯上，具瑜伽者安住心，明点增长时，也令觉性增长。同样，明点变小时，明点越小越小，觉性也越小越小地安住。以睡眠和梦境的关键，从根源上拔除以往的串习。像这样，夜晚的各个时辰，具足瑜伽福分者应当行持。这能使显现自然增长。如是说。其中，在一切行持中，四种安住方法中不动的第一个是如海安住。比如，大海未被风搅动时，如同星辰罗列，虽然显现于水中，但星辰并未沾染于水，星辰也未曾离开自己的位置，同样，觉性安住于通透，没有对境。根识未断绝，但未转为意识的分别。各自了知，却没有分别的意识。显现的对境散乱，却不能确定类别，因此比之前，诸根门清明，没有意识的分别。如是说。也就是说，此自性之体性不住于任何事物，却不执着空性。自性远离造作，却不落入舍弃的空虚。功用显现不灭，却已远离执着之境。从无字中说：如海安住的密意是，不是显现，也不是显现的作者。不是空性，也不是存在于空性中。不是光明，而是大光明的境。不是沉没，也不是自然消失的散乱。不摇动，不移动，不会改变。不行动，不移动，超越一切行动。不执着于对境的任何一方，如同星辰显现在大海深处。无执着而光明不灭，这就是安住的意境。如是说。第二是觉性安住。觉性一旦被认识，诸根同时解脱的方式，不可能存在意识的宗派，以无执着的法性之味，耗尽了三界轮回的所依。出自《中观根本慧论》：胜义谛远离意识，最初同时解脱时，自己的成立
English
What does the yogi constantly practice? During the day, increase appearances. At night, in one's own dwelling, to measure the equality of the four times, gather the sense gates, and on the lamp of the empty bindu, the yogi rests the mind. When the bindu increases, let awareness also increase. Likewise, when the bindu becomes smaller, the bindu becomes smaller and smaller, and awareness also rests smaller and smaller. With the key of sleep and dreams, uproot the habitual tendencies of the past from their roots. In this way, during all the times of the night, those with the fortune of yoga should practice. This will cause appearances to increase naturally. Thus it is said. Among all practices, the first of the four ways of abiding without moving is abiding like the ocean. For example, when the ocean is not stirred by the wind, the planets and stars appear to be arranged, but the stars do not adhere to the water, and the stars do not move from their positions. Likewise, awareness rests in transparency, without an object. The sense consciousness is not cut off, but it does not turn into the conceptualization of consciousness. Each one knows, but there is no discriminating consciousness. The objects of appearance are scattered, but one cannot determine their categories. Therefore, compared to before, the sense gates are clear, and there is no conceptualization of consciousness. Thus it is said. That is to say, the nature of this essence does not abide in anything, but it does not cling to emptiness. The nature is free from fabrication, but it does not fall into abandoned emptiness. The manifestation of skill does not cease, but it has gone beyond the object of clinging. From the wordless it is said: The intention of abiding like the ocean is: It is not appearance, nor is it the maker of appearance. It is not emptiness, nor does it exist in emptiness. It is not light, but the realm of great light. It is not sinking, nor is it naturally disappearing distraction. It does not move, it does not change. It does not act, it does not move, it transcends all actions. If one does not cling to any side of the object, it is like the stars appearing in the depths of the ocean. Without clinging, it is clear and unceasing. That is the state of abiding. Thus it is said. The second is abiding in awareness. Once awareness is recognized, the way of liberation through the simultaneous arising of the senses, there can be no philosophical tenets of consciousness, and by tasting the nature of non-clinging, the basis for reversing the three realms is exhausted. From the Prasangika it is said: The ultimate meaning is free from consciousness. When the first is simultaneously liberated, one's own establishment
Tibetan
འི་མཐའ་ཞིག་ནས། །གང་ལ་ཞེན་དང་འཛིན་མེད་པར། །ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་རོ་མྱོང་ནས། ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པའི་རྟེན་མེད་པར། །མཁའ་ལ་མཁའ་ཉིད་ཐིམ་པ་ལྟར། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་ཉིད་ལ་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡོད་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་བཅོས་མ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པའི་ཚུལ་ཡང་། །ཀ་དག་གི་རིག་བཟང་ཐལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ལ། །སླད་ཀྱིས་བློའི་ཞེན་པས་བྱས་ཤིང་བཅོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པས། །རང་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོ་བར་མཚམས་དང་ཕྱི་ནང་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ་རང་གནས་སུ་བཞག་ཅིང་། དེའང་ཐོད་རྒལ་དང་འབྲེལ་ན་རིག་གདངས་ལུག་རྒྱུད་དུ་ཤར་བ་ལྷག་མཐོང་དང་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། །རིག་པ་ཅོག་བཞག་མན་ངག་ཉིད། །འདི་ནི་གསང་བའི་ཐུག་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། སྣང་བ་ཆིག་ཆོད་དགོངས་པ་ནི། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་བཞག་ཐབས་བཙལ། །གསང་བའི་གསང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྣང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ། །ཆགས་པས་མ་བཅིངས་རང་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྣང་བཅར་བཞག་ནི། རིག་པའི་དྭངས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དེ་སྣང་བ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞི་ཡིན་པས་བཀག་ཀྱང་མི་ཁེགས་ཏེ་འགག་མེད་ཀྱི་རྩལ་ཡིན་པས་སོ། །བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ་སྐྱེ་མེད་དུ་རང་ལོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་རིག་ཅིང་རྣམ་པ་ལ་འཇལ་འཇལ་འདྲ་བ་དེ་ཆེད་དུ་མི་སྡུད། །གཉེན་པོས་མི་དགག །རང་ས་རུ་མི་བསྐྱིལ་བར་ཅེར་ཡན་དུ་བཞག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་འདའ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། ཆོས་ཅན་མཚན་མར་སྣང་དུས་སུ། །ང་ལ་ཡོན་ཏན་རང་སྣང་པས། །འདི་ལ་བླང་དང་ དོར་མི་བྱ། །ཞེས་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རིག་པ་ཅེར་བཞག་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོན། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་ཅེར་སྣང་བས། །གསང་བའི་བཞག་ཐབས་ཅེར་གཞག་ཐབས་ཀྱི་ངང་། །སྐུ་ཡི་སྣང་བ་འབྱུང་ལྔ་མ་སྤངས་ལ། །སྤངས་པ་མ་ཡིན་རང་གི་དོན་ལ་ཞོག །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིའི་དགོངས་པ་ནི་སྣང་ཤེས་གཉིས་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས་གང་ཤར་ལ་ཅེ་རེ་བལྟ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡུལ་འབྱམས་ཀྱི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རྟོག་པ་ཉིད་འཁྲུལ་དུ་སོང་བའི་གནད་མགོ། །རང་ས་རུ་བཟུང་ཡང་གཉེན་པོའི་གོལ་སྒྲིབ་སྟེ་སྲིན་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཁ་ཆུས་བཅིངས་པ་དང་མཚུངས་ལ། །ཡང་གནས་པ་ངོ་བོར་བཟུང་ནས་མི་རྟོག་པར་བསྒྲུབ། འཆར་བ་རྩལ་དུ་བལྟས
Chinese
的尽头，对任何事物都没有执着和固守，体验着真正的法性之味，在三界轮回中没有依靠，如同虚空融入虚空一般，至上的瑜伽也是如此。因此，觉性本身具有自然而然的禅定，所以也不需要刻意修习乐明无念的造作之法。原始清净的觉性之善，没有尘垢可以执取，如果后来以分别念造作和修饰，就没有必要了。将自解脱的广阔虚空，没有界限和内外之分的境界安住在自性之中。如果与妥噶结合，觉性之光芒如羊毛般显现，将胜观和诸多法门融为一体而修持。从无字之中，觉性当下安住即是口诀，这是秘密的心髓。以及，显现唯一决断之意是，寻找觉性本身的安住之法，这是秘密中的秘密，以显现的力量度脱彼岸，不被贪恋束缚，是自生的显现。第三，显现逼近安住是，觉性的清澈如镜子一般，是所有显现的根基，即使阻挡也无法阻止，因为是无碍的能量。即使修习也无法成就，因为会自解脱于无生之中。因此，对于所知和现象，不要特意收集那些看似可以衡量的事物，不要用对治来阻止，不要收回自性之中，而是保持开放，这样就无法超越法性。如珍宝堆积中所说：当法性以名相显现时，我具有自生的功德，因此对此不取不舍。以及，从无字之中，金刚萨埵的觉性当下安住，显示一切法身的显现，以清净智慧的显现当下显现，秘密的安住之法是当下安住之状态，法身的显现五大未舍弃，不是舍弃，而是安住在自己的意义上。此处的意旨是，将显现和觉性二者无二无别地融为一体而修持。如果不明白这一点，只是盯着所显现的事物，那就是觉性被外境所迷惑，是分别念本身变成错误的根源。即使抓住自性，也是对治的过失，如同虫子被自己的口水束缚一样。或者将安住执着为本体，从而修习无念，将显现视为能量
English
At the very end, without attachment or clinging to anything, experiencing the taste of true Dharma-nature, without reliance in the three realms of samsara, just as space merges into space, so too is the supreme yoga. Therefore, since awareness itself possesses natural meditation, there is no need to deliberately cultivate the artificial practice of bliss, clarity, and non-thought. The goodness of primordial purity's awareness, without any defilement to grasp, if later fabricated and adorned with conceptual thoughts, there is no need for that. Leaving the self-liberated vast expanse, the state without boundaries or inner and outer divisions, in its own nature. And if connected with Tögal, the light of awareness dawns like strands of wool, integrating superior insight and numerous practices into one taste to be cultivated. From the absence of letters, awareness resting as it is, is the instruction, this is the secret essence. And, the meaning of appearance being uniquely decisive is, seeking the method of awareness itself resting, this is the secret of secrets, liberating to the other shore with the power of appearance, not bound by attachment, it is self-arisen appearance. Third, appearance approaching rest is, the clarity of awareness is like a mirror, it is the basis of all appearances, even if blocked, it cannot be stopped, because it is unobstructed energy. Even if practiced, it cannot be accomplished, because it will self-liberate into non-birth. Therefore, for what is known and phenomena, do not deliberately collect those things that seem measurable, do not stop with antidotes, do not withdraw into self-nature, but keep it open, so that it cannot transcend Dharma-nature. As it says in the pile of jewels: When Dharma appears with names and forms, I have self-arisen qualities, so I do not take or reject this. And, from the absence of letters, Vajrasattva's awareness resting as it is, shows all the appearances of the Dharmakaya, with the appearance of pure wisdom appearing as it is, the secret method of resting is the state of resting as it is, the appearance of the Dharmakaya, the five elements are not abandoned, it is not abandonment, but rest in its own meaning. The intention here is to cultivate the union of appearance and awareness, without duality, into one taste. If you do not understand this, but just stare at what appears, then that is awareness being deluded by external objects, it is the root cause of conceptual thought itself becoming a mistake. Even if you grasp self-nature, it is the fault of antidotes, like a worm bound by its own saliva. Or clinging to abiding as the essence, thereby cultivating non-thought, viewing appearance as energy.