Tibetan
་རྒྱུན་ལ་འགགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཟག་པ་ཟད་ཕྱིར་རྔོས་བཅས་མིན། །དངོས་པོ་ཟད་ཕྱིར་སྟོང་པར་གནས། །གཉིས་མེད་འཕེ་མེད་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆོས་དང་བྲལ་བས་ཐབས་ལས་འདས། །རྟོག་མེད་གསལ་བས་འགྱུ་བ་སངས། །བེམ་རིག་གཉིས་མེད་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །རྗེས་ལ་མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་བཞི་ལས། །དང་པོ་མི་འགུལ་བ་གསུམ་ལ་ གཞི་བཅའ་བ་ནི། རང་སྲོག་རང་གིས་བཅད་གྱུར་ན། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །སྒྲོན་མ་འོད་ལྔས་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ལུས་བཞུགས་སྟངས་ལས་མི་འགུལ་པས་རྩ་རླུང་གི་སྲོག་གཅོད། མིག་གཟིགས་སྟངས་ལས་མི་འགུལ་བས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་འཛིན། སེམས་བཟོ་མེད་ལས་མི་འགུལ་བས་སྒྲོན་མ་རྒྱན་དུ་འཆར་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། མི་འགུལ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅས་པས། །རླུང་སེམས་གནད་ལ་ཕེབས་པའོ། །ཞེས་སོ། གཉིས་པ་སྡོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་གཟུང་བ་ནི། སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་རང་དབང་དུ། །བསྡུས་ན་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལུས་བྱ་བ་ལ་མི་གནས་པར་སྡོད་པའི་གནད་ཀྱིས་རླུང་སེམས་དབང་དུ་སྡུད། དེས་རིག་པ་གཡོ་མེད་དུ་སྡོད་པའི་སྟོབས་རྐྱས་པས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་འཕེལ་ཟད། ཡེ་ཤེས་ལ་ཆགས་པ་མེད་པས་སྣང་བ་གཡོ་མེད་དུ་སྡོད་པས་ཞིང་ཁམས་ཚད་ལ་ཕེབས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ཇི་ཚེ་རྟགས་སྒོ་གསུམ་ལ་འཆར་བ་ནི། ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བཙོན་དོང་དུ། །བཟུང་ན་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་འགྱུར། །རིག་པ་ཀུན་ཏུ་ཡངས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྤྲོས་བཅས་བུམ་པའི་དབང་གིས་ལུས་སྨིན་པས་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་བྱིན་རླབས་ལུས་ལ་ཞུགས་པ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་མངོན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྩ་དལ་བའི་རྟེན་འཕྲེལ་ལས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལྷ་ཚོགས་བཙན་དོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ་ལུས་རུས་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཅུག་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩ་དལ་བས་རླུང་རང་མ་ལ་ལས་མི་གཡོ་བས་ལྐུགས་པ་ལྟར་སོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རྩ་རླུང་གཉིས་ཀ་དལ་བས་སེམས་ཀྱི་གཡོ་བྱེད་འགགས་ཏེ་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ཤེས་ རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མའི་ངོ་བོ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་གསལ་ལས། རིག་པ་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ནི། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་གནས་ཀྱིས་སུ། ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་དག་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གྲོགས་གཅིག་གིས་བྱེད་པའི་གནད
Chinese
相续不断，如摩尼宝珠串。偈云：因漏尽故无有实，因事物尽故安住于空性，无二无增自性，离法故超胜方便，无分别明故动摇息灭，质识无二二资圆满。如是。随后是四种后依窍诀。第一，安住于不动三处： 若自断自命，则与法性境相遇。因明灯以五光庄严故。因此，身体从坐姿不动而断绝脉气之命，眼睛从观看方式不动而执持法性之境相，心从无造作不动而使明灯显现为庄严。如《猛厉金刚》所说：安住于不动三处，气心到达要处。如是。第二，以安住三处衡量： 若将一切众生收于自在中，则变得具有力量。因智慧无有贪执故。身体不住于行为而以安住之要诀摄集气心，由此增长智慧无动摇之安住力量，使八识聚之增减，因智慧无有贪执而使显现无动摇之安住，从而使刹土到达衡量。此等何时于三门显现之相为： 若将一切天众囚于牢狱中，则成就近在咫尺。因觉性周遍宽广故。如是，以有戏论宝瓶之灌顶使身体成熟，故无有作为之加持融入身体，乃是法性现量之时显现。如是，从脉缓之缘起，由蕴界处所摄集之天众陷入牢狱中，如身体被置于龟壳之中。因脉缓故气不从自位动摇，故如哑巴一般。如是，因脉气二者皆缓故，心之动摇止息，故基位之觉性，智慧自生之明灯自性，现见远离一切戏论之法性，乃是圣者之谛实。如《虚空明点》所说：现见觉性者，以见谛之位，非三界之颠倒。如是。未如是领悟之辈，认为本来清净与任运成就二者是互相帮助的关键。
English
The continuity is unbroken, like a string of pearls. As the verse says: Because the outflows are exhausted, there is no reality. Because things are exhausted, it abides in emptiness. The nature is non-dual and without increase. Being separate from Dharma, it transcends means. Being clear without thought, movement is calmed. Body and awareness are non-dual, and the two accumulations are perfected. So it is. Afterwards, there are four essential instructions for the final support. First, establishing a foundation in the three immovables: If you cut off your own life with your own hand, you will encounter the realm of Dharma-nature. Because the lamp is adorned with five lights. Therefore, the body does not move from the sitting posture, thus cutting off the life of the channels and winds. The eyes do not move from the way of seeing, thus holding the appearance of the realm of Dharma-nature. The mind does not move from non-fabrication, thus causing the lamp to appear as an ornament. As it is said in the Transcendent Wisdom Sutra: By establishing a foundation in the three immovables, the wind and mind reach the essential point. So it is. Second, measuring with the three abidings: If all beings are gathered into self-control, they will become powerful. Because wisdom has no attachment. The key to the body's non-abiding in action is to gather the winds and mind under control. By this, the power of wisdom's unwavering abiding increases, causing the increase and decrease of the eight consciousnesses. Because wisdom has no attachment, the appearance abides without wavering, thus causing the realm to reach its measure. When these appear in the three doors as signs: If all the assemblies of deities are imprisoned in a dungeon, then accomplishment will be near. Because awareness is universally vast. Thus, by the empowerment of the vase with elaboration, the body matures, so the blessings without action enter the body, which is the manifestation of the time of direct perception of Dharma-nature. Thus, from the interdependent arising of slow channels, the assemblies of deities gathered by the aggregates, elements, and sense bases are trapped in a dungeon, like the body being placed in a turtle shell. Because the channels are slow, the wind does not move from its own place, so it becomes like a mute. Thus, because both the channels and winds are slow, the movement of the mind ceases, so the awareness of the ground, the nature of the self-born lamp of wisdom, directly sees the Dharma-nature that is separate from all elaboration, which is the truth of the noble ones. As it is said in the Clear Space: Seeing awareness directly is the position of seeing the truth, not the reversal of the three realms. So it is. Those who do not understand in this way think that the key is that primordial purity and spontaneous accomplishment are mutually helping each other.
Tibetan
་ལ་ནི་རྨོངས། །ནང་དུ་རིག་པ་གྲོལ་བའི་གདེངས་གང་ཡང་མ་རྙེད་བཞིན་དུ་མེའི་སྔ་རོལ་ན་དུ་བ་མཐོང་བ་ལ་མེར་འཛིན་པ་ལྟར་རིག་པའི་སྔ་རོལ་དུ་རིག་གདངས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་མཐོང་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པར་འཛིན་པ་ནི་ནོར་ས་ནི་པོ་ཆེ་ཉིད་དེ་སྟོང་གཟུགས་མཐོང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པའི་སོ་མཚམས་གང་གིས་འབྱེད། །དབྱིངས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒྲོན་མ་གཉིས་རིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་བརྟེན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། རྒྱང་ཞགས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཐིག་ལེའི་སྒྲོན་མ་དང་ལུ་གུ་རྒྱུད་གཉིས་ནི་རྩོལ་བཅས་ཀྱི་དམིགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མངོན་དུ་སྤྱོད། །ཐིག་ལེའི་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །རྩོལ་བཅས་རྣམས་ཀྱི་རེ་གནས་ཐོབ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས། །ཆུ་ཡི་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཐོབ། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་སུ་གོམས་པ། །རིག་པ་རྣམས་ནི་སྲད་ལ་ཐེབས། །ཞེས་དང་། དེ་སྐད་དུ་ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས་ཀྱང་། གཞི་ལ་གནས་པའི་རིག་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་འདུས་པའི་དབྱིངས་དང་ཕྲད། །མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་རིག་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དང་ཕྲད། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་རིག་པ་ཡིས། །རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཕྲད། །ཅེས་ པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་གདངས་ལ་རིག་པར་བཏགས་པ་ཡིན་པར་གཞུང་གི་ངོ་བོ་ཆོས་གསལ་ལོ། །དཔེར་ན་ཐོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་རྟོག་དཔྱོད་ཡིན་ལ། །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་རྣལ་མ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མ་ཕྱེད་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་དང་། སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་མཐོང་བའི་སོ་སྐྱེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་བས་གྱ་ཚོམ་དུ་འཇུག་པ་དག་གིས་ཁུངས་བཟང་པོར་བཅོས་པའི་ཡི་གེ་ལ་རྣལ་དུ་བཟུང་ན་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རིང་ལུགས་རྙོག་མར་བྱེད་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་། སྙིང་པོ་བཅད་པས་བསྐྱེད་རིམ་གསལ། །རིག་པ་རྩོལ་སྒྲུབ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི། གསང་དབང་གི་རླུང་དག་པར་བྱས་པའི་བྱིན་རླབས་ཉམས་གོང་འཕེལ་གྱི་དུས་ན་སད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རླུང་དབུ་མར་ཐོབ་པས་བཟང་ངན་མེད་པའི་ལུས་སྒེག་ཆོས་ངོ་ཚ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་བུ་ནད་ཀྱིས་གདུངས་པ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་མི་འཇུག །དགག་བསྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་དོན་ངག་ལ་ཞུགས་པས་སྙིང་པོ་གདོན་པའི་རྒྱུན་ཆད་དེ་སྨྱོན་པ་
Chinese
是愚昧。内心之中，对于智慧解脱的把握一无所获，就像在见到火之前的烟雾时，就认为是火一样，在智慧之前，见到觉性光芒的明点，就认为是法性的真谛，这是非常大的错误之处。如果见到空性之色就是圣者的真谛，那么又以什么来区分三界中不退转的界限呢？ 虚空和智慧的明灯，二者如同智慧自性的所依和能依。用绳索套住而见到的明点之灯和连珠，二者是勤作之目标的所依，如日月交合中所说：谁见虚空之灯？于法界中现前行持。谁见明点之灯？获得勤作者的希望之处。谁见智慧之灯？了知共同和自身的体性。谁见水之灯？获得对诸根的自在。谁习惯于连珠？诸智慧融入于线。 如是，在介绍装饰中也说到：安住于基的智慧，与法性聚合的虚空相遇。执持相的智慧，与极清净的虚空相遇。连珠的智慧，与自性光明的虚空相遇。其中后面的两个，是把光芒假名为智慧，经文的体性是开显的。 例如，有闻之智慧是思辨，如果证悟修习的真实智慧，那就是法性。如果不这样区分，那么见到法性真谛的圣者和见到空色之显现的凡夫，二者就会变得没有差别，陷入混乱的人们，如果把伪造成好出处的文字当作真实，要知道这也是把金刚藏的宗义搞混浊了。 还有，断绝心要则生起次第明晰，因为智慧远离勤作修持。这是说，在清净秘密灌顶之风的加持力增长之时苏醒。像这样，因为风入中脉，所以无好无坏的身体，娇媚、法、羞耻都远离，如同被疾病折磨的男子一样，不介入世间之事。超越了破立的意义进入语言，所以断绝了念诵心要的连续，成为疯子。
English
is ignorance. Without gaining any certainty of liberation of wisdom within, just as one mistakes smoke for fire when seeing it before the fire, so too, seeing the bindu of the radiance of awareness before awareness, one takes it to be the truth of reality, which is a very big mistake. If seeing emptiness-form is the truth of the noble ones, then what distinguishes the boundary of non-retrogression in the three realms? The lamp of space and wisdom are like the support and supported of the nature of awareness itself. The lamp of the bindu seen with a lasso and the rosary are the support of the object of effort, as it is said in the union of the sun and moon: Who sees the lamp of space? Manifestly practices in the realm of dharma. Who sees the lamp of the bindu? Obtains the hope of those who strive. Who sees the lamp of wisdom? Understands the characteristics of the general and the individual. Who sees the lamp of water? Obtains mastery over the senses. Who is accustomed to the rosary? The awarenesses are threaded on the thread. And so, in the introduction of adornment, it is also said: The awareness that abides in the ground, meets with the space where reality is gathered. The awareness that holds the characteristics, meets with the completely pure space. The awareness of the rosary, meets with the space of self-luminous light. The latter two are said to be awareness attributed to radiance, and the nature of the text is clear. For example, wisdom with hearing is speculation, but if one realizes the true wisdom of meditation, then it is reality. If one does not distinguish in this way, then the noble one who sees the truth of reality and the ordinary person who sees the appearance of emptiness-form will become indistinguishable, and if those who are confused take the letters that have been forged into good sources as real, then one should also know that this is making the doctrine of the vajra essence turbid. Also, cutting the essence clarifies the generation stage, because awareness is free from effort and accomplishment. This means that it awakens at the time when the blessings of purifying the winds of the secret empowerment increase. In this way, because the wind enters the central channel, the body without good or bad, coquettishness, dharma, and shame are all gone, like a man tormented by disease, he does not engage in worldly affairs. Because the meaning that transcends negation and affirmation enters speech, the continuity of reciting the essence is cut off, and one becomes a madman.