Tibetan
་ནས་ཤར་གྲོལ་དུ་བསྐྱང་ངོ་ཟེར་བ་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། དངོས་གཅིག་རྫས་སུ་འགལ་བའི་ཉམས་ལེན་ཆ་གཉིས་པར་སོང་བས་སྐྱེ་འགག་ལ་སོ་འཛུགས་པའི་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། །བྱས་ཟིན་རྩོལ་བསྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ན། །རྩོལ་བསྒྲུབ་བྱ་བྱེད་བསྒོམས་ནས་གྲུབ་བལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། །རང་ངོ་དང་རྩལ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་འཁྲུལ་གཞི་དང་འཁྲུལ་སྣང་འབྱེད་དུས་ཀྱི་ཙོ་བོར་སྨོས་ཀྱི་རིག་པ་ངོས་ཟིན་ནས་ལྷག་མཐོང་གི་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཆུ་བོ་དང་རྦ་རླབས་སམ། མེ་ལོང་དང་བྱད་གཟུགས་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དངོས་གཅིག་ རྣམ་འགྱུར་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པས། སྣང་ངམ། ཤར་རམ། གནས་སམ། རྟོག་དཔྱོད་དུ་ལངས་པ་གང་གི་ཚེ་ཡང་རིག་པ་རྗེན་པ་ཟང་ཀམ་དེ་ཉིད་རང་ངོས་གཟུང་བས་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པའི་འབྲེལ་ཐག་ཆོད་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་རང་གནས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སྐྱེས་བུ་གང་གིས་འདས་པའི་རྗེས་མ་བཟུང་། མ་འོངས་པའི་སྡུན་མ་བླངས། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་རང་སོལ་བཞག་ན། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས་གཅིག་འདུས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དྲན་པ་ནི་བཟུང་དྲན་མ་ཡིན་པས་རིག་པ་རྟེད་ཕུར་ལ་མི་གཏད། མ་རིག་པ་ནི་ཡེངས་བརྗེད་འབྱམས་འཁྲུལ་ལ་བརྗོད་པས་ལྷག་མཐོང་གི་གདེངས་མི་རྣལ། སངས་རྒྱས་ནི་རིག་པ་ཡིན་པས་དུས་གསུམ་གྱི་འབྲེལ་ཐག་བཅད་པ་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཞག་ཐབས་གསུམ་གོམས་པ་ལས། བཞི་པ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ངང་གིས་འབྱུང་སྟེ། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་ནས་རི་བོ་ལྟ་བུ་ལས་མི་གཡོ་བའི་གདེངས་རྙེད་པའི་ཚེ། རྐྱེན་སྣང་སྣ་ཚོགས་རླུང་ལྟ་བུས་མི་གཡོ་བ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། །རི་བོ་ཅོག་བཞག་ལྟ་བ་གསང་བ་ཉིད། །ཐེ་ཚོམ་མ་ཡིན་འགྱུ་བ་ངང་གིས་མེད། །ཅེས་སོ། །མདོར་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་ནི་ལྟ་བ་ཡོངས་གྲུབ། རྒྱུ་འབྲས་དག་མ་ཉམ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད། གཟུང་འཛིན་རང་ཞིག །སྐྱེ་འགག་ཟང་ཐལ། ཕྱིར་མ་འཕྲོས། ནང་དུ་མ་བཟུང་བར་དུ་མ་བཞག །བློས་མ་བཅོས། ཡེངས་ ཐབས་ལ་འཁྲུལ་མི་ཤེས། འཁྲུལ་ཐོག་ཏུ་རང་རིག །སྨྲས་ཚད་ནང་འགལ་བས་ཚིག་ལམ་དུ་ཐ་ཆད། བསམས་ཚད་སྤྲོས་པར་སོང་བས་རང་ངོ་ཁས་ལེན་མི་ཤེས་པའི་ངང་དུ་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། རིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་རྟོག་གི་བློ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཆོས་ཉིད་བློས་བྱས་ལ་རེ་བ་རྣམས་དོན་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ། །སྡུད་པ་ལས། །འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་སྤོང་བ་ཕ་རོལ་འགྲོ། །ཞེས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་ཕྱོགས་ཙམ་མ་ལོངས་པའི་རང་མཆེད་སྟོན་པ་ལ་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནད་དོན་དབྱིངས་ཀྱི་ལ་བཟླ་མི་ཚོལ་ཚད་དེ་གོམས་ན་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ང་རྒྱ་གྲོལ་མ་ཐག་རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བའི་ངང་ནས་གཟུགས་སྐུའི་བྱ་ཁྱུང་གིས་གདུལ་བྱའི་དོན་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་དུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་ལུས་ལ། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་ངོ་བོ་གནས། །རྒྱ་ཆེ་སྣང་བར་མ་ནུས་ཏེ། །དཔེར་ན་མངལ་དང་སྒོ་ངའི་རྒྱ། །མངོན་དུ་མི་འབྱུང་བསྒྲིབས་གྱུར་ཀྱང་། །རང་རྩལ་རྫོགས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ལུས་འདི་བོར་མ་ཐག །རང་སྣང་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་རྟོག་མེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ངོ་བོ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ། །འདས་པའི་ཡུལ་དང་མ་འོངས་ཡུལ། །སྣང་བ་ཐད་ཀར་བཅད་པའོ། ། ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་རྟོག་ན་ཆོས་དང་གང་ཟག་འཛོལ་མི་ཤེས་པའི་ཤེས་པའི་རང་ཉམས་དང་སྦྱར་ཏེ་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ལ། །རྩ་བ་རིག་པ་ལས་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཚུལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་གསུམ་དང་། རིག་པ་རང་སྣང་དང་བཅས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལས། དང་པོ་ནི། ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། །སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་སྟོང་པ་བདེ་བར་རྒྱས་ཐེབས། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལས། དང་པོ་སྣང་ཡུལ་རང་མཚན་པ་སེམས་སུ་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་དུ་མ་ཡིན་ཀྱང་། །སྣང་མི་སྣང་དུ་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པས། ཡུལ་ལ་དང་པོ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ལ་སྣང་བའི་སེམས་དང་། རྗེས་ལ་དེའི་ཁྱད་པར་སེམས་བྱུང་དུ་དཔྱོད་པ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་སུ་ངེས་པར་བྱེད་པས་ཤར་གྲོལ་རང་ཡན་གྱི་དམིགས་ཤེས་ནས་སྤང་གཉེན་གྱི་རྩ་བ་ཆོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། དམིགས་སུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རང་ཤར་ཏེ། །མིང་དང་ཁ་དོག་སོ་སོ་ནི། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལྟར་ཤར་བའི་ངོ་བོ་ལ་བཏགས་པས་ཁ་དོག་དང་། བྱད་དབྱིབས་དང་། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་འམ་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤར་ཀྱང་། ཆད་པར་བལྟ་བའི་དམིགས་ལས་གྲོལ་བས་རང་གསལ་གྱི་སྟོང་པའི་དྲངས་ཀ་དག་གི་ནང་དབྱིངས་སུ་འཆར་བས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་ བ་ཆོད་པར་བྱེད་ལ། དེའི་ངང་གོམས་པ་ལས་འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་སྣང་ཀྱང་ཞར་ལ་མངོན་པ་ཉིད་དེ་ངོ་སྤྲོད་སྒྲས་པ་ལས། ཡེ་ནས་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཡིས། །འབྱུང་བ་རང་ཟད་འོད་སྣང་ཟེར། །བྱ་བྱེད་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཡིས། །སྐུ་གསུམ་མཚོན་པའི་འོད་སྣང་རྙེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་དག་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཡང་སྟོང་ཆད་ཅང་མེད་དོ་མ་ཡིན་པར། དྭངས་ལ་ཡུལ་མེད་དུ་གསལ་བས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིག་པའི་ཆ་ནས་ཆད་པར་མ་སོང་། ངོ་བོའི་ཆ་ནས་རྟག་པར་མི་གནས། །བདག་རིག་གཞན་རིག་ལ་སོགས་པའི་དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་སྟེ་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་རྟོག་མེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལས་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཚུལ་གྱི་ངོ་སྤྲོད་སེམས་ལ་དམིགས་ཕུག་ནས་རིག་པའི་གཏིང་འཚོལ་བ་ལྟ་བུའི་དཔེ་དོན་འབྲེལ་ཆགས་པར་སྟོན་པ་འདི་ནི་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་སྐབས་དོན་གསུམ་པ་སྟོན་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་སྔོན་ལ་སྣང་སེམས་ཀྱི་མ་ཚང་བཅལ་ནས་ཕྱི་ནས་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བས་ན། རང་ངོ་ཀ་ནས་དག་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་འབུད་མ་ཤེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོར་བློས་སྒྲོ་བཏགས། ནས་དེ་དང་དེའི་ཐ་སྙད་དང་སྙམ་བྱེད་དུ་བཟུང་ཡང་། བརྗོད་བྲལ་བརྗོད་ཅན་དུ་སོང་ནས་རང་ངོ་སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་བའི་དུས་མེད་དེ། རང་ཤར་ལས། ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པར། །རྫོགས་རིམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་། །ཝ་སྤྲེའུ་སེང་གེ་སྟག་ཏུ་བརྫུས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་སྔོན་དུ་སྣང་བ་སེམས་
Chinese
据说从那里获得解脱的人非常多。如果将原本一体的事物，变成相互对立的二元修法，就会成为执着于生灭的禅定者。如《普作续》所说：如果对已完成之事，仍以勤奋努力来追赶过去，如果对勤奋努力、所作所为进行禅修，并期望获得成就，那么没有什么比这更大的成佛障碍了。那么，应该怎样做呢？所谓自性和力量，是指在区分迷惑之基和迷惑显现时的主导。一旦认识了觉性，并在胜观中了解了实相，就像看到河流和波浪，或者镜子和影像一样。这仅仅是一种事物，以不同方式显现的特征。无论显现、生起、安住，还是进行思考辨析，在任何时候，都要把握赤裸裸、明空澄澈的觉性本身，从而切断三时念头的连接。这被称为法身自住的本来面目，各自是自证智。如《虚空六法》所说：无论何人，不追忆过去，不迎接未来，将当下的意识置于自然消融的状态，所有意识都会无先后地融合为一，被称为一体融合、本体唯一，这就是三时平等的觉性瑜伽。这里的忆念不是能取所取的忆念，因此觉性不依赖于任何支撑。无明是指散乱、遗忘、放逸和错乱，因此胜观的把握不纯熟。佛陀是觉性，因此要明白，切断三时连接的意义在于不作任何人为的修改。像这样，通过熟悉三种安住方法，第四种如山王般的安住自然而然地产生。当心安住于法性的状态，获得如山王般不可动摇的把握时，各种因缘显现就像风一样无法动摇它。如《无字经》所说：如山王般的安住，是甚深的见地。没有怀疑，动摇自然消失。总而言之，大圆满的境界是见解圆满成就，因果清净无染，真谛不可分割，能取所取自然寂灭，生灭彻底清净，不向外散逸，不向内执取，不置于中间，不作意改造，不迷惑于散乱的方法，在迷惑中自我觉醒。所说的一切都自相矛盾，因此在言语道断的境地中，所想的一切都陷入了戏论，因此在无法承认自性的状态中……
English
It is said that there are very many who attain liberation from there. If one transforms what is originally one thing into a dualistic practice that contradicts itself, it becomes a meditator who clings to arising and ceasing. As the All-Creating Tantra says: If, after something is done, one still strives to catch up with the past with diligence, if one meditates on diligence, actions, and deeds, and hopes to achieve accomplishment, then there is no greater obstacle to enlightenment than that. So, how should it be? What is called self-nature and power is referred to as the leader at the time of distinguishing the basis of delusion and the appearance of delusion. Once awareness is recognized and the reality of insight is understood, it is like seeing a river and waves, or a mirror and images. This is merely the characteristic of one thing appearing in different ways. Whether it appears, arises, abides, or engages in thought and analysis, at any time, one should grasp the naked, clear, and empty awareness itself, thereby severing the connection of thoughts in the three times. This is called the natural state of the Dharmakaya, each being self-aware wisdom. As the Sixth Space says: Whoever does not recall the past, does not welcome the future, and places the present consciousness in a state of natural dissolution, all consciousnesses will merge into one without precedence or subsequence, and it is called one united, one essence, which is the yoga of awareness in the equality of the three times. The memory here is not the memory of grasping and being grasped, so awareness does not rely on any support. Ignorance refers to distraction, forgetfulness, laxity, and confusion, so the grasp of insight is not pure. The Buddha is awareness, so it should be understood that the meaning of severing the connection of the three times is to not make any artificial modifications. Like this, through familiarity with the three methods of settling, the fourth, like a mountain king, arises naturally. When the mind abides in the state of Dharma-nature and gains unwavering confidence like a mountain, the various conditioned appearances cannot shake it like the wind. As the Letterless Scripture says: The settling like a mountain king is a profound view. There is no doubt, and agitation naturally disappears. In short, the state of Great Perfection is that the view is completely accomplished, the cause and effect are pure and undefiled, the truth is indivisible, grasping and being grasped are naturally pacified, arising and ceasing are thoroughly purified, it does not stray outwards, it does not grasp inwards, it is not placed in the middle, it is not intentionally modified, it does not mistake the method of distraction, and it is self-aware in delusion. Everything that is said is self-contradictory, so in the realm where words are cut off, everything that is thought falls into elaboration, so in the state of being unable to acknowledge self-nature...
Chinese
又说：金刚萨埵心之明镜中说：应知一切觉性之法，皆与我执之分别心相离。如是说。即使如此，那些依赖以分别心所作之法性者，也会对如此之义生起恐惧。集经中说：摧毁识蕴而舍弃，到达彼岸。此意也是趋入于仅领会少许，而自诩为导师者。如此之关键，若能习惯于不寻觅法界之边际，则如幻身之蛋壳刚一破裂，觉性便会于法身之虚空中翱翔，同时化身之鹏鸟，亦会毫不费力地成办所化众生之利益。如狮子力圆满经中说：一切有情之自身中，本住清净智慧之体性，然因广大之障蔽而无法显现。譬如胎藏与蛋壳之阻碍，虽隐而不显，然一旦自身力量圆满，便会显现。同样，一旦舍弃此分别念之身，便会与自显之境相遇。本自安住之自明觉性，其体性将可见为无分别。清净智慧之显现，与佛陀之真谛将可见。智慧自显之体性，即是无有心之分别念，过去之境与未来之境，其显现皆被直接斩断。如是说。若不如此不分别，则会不知法与补特伽罗之差别，因此以自证之经验相结合而作介绍之方式。从根本觉性中，迷乱还灭之方式，心之介绍三种，以及觉性自显与俱之二十一种智慧之介绍中。第一个是：介绍之庄严中说：唉玛吙！将显现介绍为心，从而使心得以调伏。将心性介绍为空性，从而使空性增长为安乐。将空性介绍为觉性，从而使觉性本身成为无二之法界与智慧。如是所说。第一个，将显现之境执著为自相之心，虽不像唯识宗那样认为一切皆是心，但由于心执著于显现与不显现，因此对于境，首先是作为衡量者之心，显现为所显现之心，之后又将此差别判断为心所，从而确定为执著之心。因此，从生起解脱，自然放任之对境之识开始，便会斩断舍弃与取受之根本。如根本慧论中说：对于作为对境存在之心，各种显现自然生起
English
Furthermore, it says: In the Mirror of the Heart of Vajrasattva, it is said: 'Know that all phenomena of awareness are free from the mind of self-grasping.' Thus it is said. Even so, those who rely on Dharma fabricated by conceptual mind may feel fear towards such a meaning. The Compendium Sutra says: 'Having destroyed and abandoned the aggregates, one goes to the other shore.' The intention of this is also to engage in teaching oneself, having only partially understood. If one becomes accustomed to such a key point, without seeking the limits of the expanse, then as soon as the eggshell of the illusory body breaks open, awareness will soar in the sky of the Dharmakaya, and at the same time, the Garuda of the Rupakaya will effortlessly accomplish the benefit of sentient beings. As it is said in the Lion's Complete Strength: 'In the very body of all sentient beings, the essence of pure wisdom abides. It is not able to appear due to vast obscurations. For example, the obstructions of the womb and the egg. Although hidden and not manifest, it appears when its own strength is complete. Likewise, as soon as this body of conceptual thought is abandoned, one will meet with one's own appearing realm. The very self-awareness that has always been present, its essence will be seen as non-conceptual. The appearance of pure wisdom and the truth of the Buddhas will be seen. The essence of the self-appearing wisdom is without the conceptual thoughts of the mind. The past realm and the future realm, their appearances are directly cut off.' Thus it is said. If one does not discriminate in this way, one will not know the difference between Dharma and the individual. Therefore, the method of introducing it by combining it with one's own experiential realization. From the root awareness, the way to reverse delusion, the three introductions of mind, and the twenty-one introductions of wisdom, including awareness and its own appearances. The first is: In the Adornment of Introductions, it says: Emaho! By introducing appearances as mind, the mind is tamed. By introducing mind itself as emptiness, emptiness increases into bliss. By introducing emptiness as awareness, awareness itself becomes non-dual with the expanse and wisdom. As it is said. The first, although it is not like the Mind-Only school, which considers everything to be mind, in which the object of appearance is grasped as self-characterized, because the mind grasps onto appearance and non-appearance, therefore, for the object, first as the measuring mind, it appears as the appearing mind, and later, this difference is judged as a mental factor, and thus it is determined as the grasping mind. Therefore, from the consciousness of the object that arises and is liberated, naturally let go, the root of abandoning and adopting is cut off. As it is said in the Root Wisdom: For the very mind that exists as an object, various appearances naturally arise.