Tibetan
ས་ལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག་འདི་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་པའི་གདེང་རྙེད་ནས། སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་ནི་མི་འགྱུར་བ་དོན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་གླེན་པ་ཕལ་གྱིས་ཐོས་ན་ལས་འབྲས་ལ་ཁྱད་དུ་བསད་ཉེན་ཡོད་པས་རྩ་ལྟུང་བདུན་པ་དང་སྦོམ་པོ་བརྒྱད་པར་འགྱུར་ལ། ཐེག་དམན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོད་ན་སྐྲག་པར་འགྱུར་བས་གསང་བའི་ཚུལ། རང་ཤར་ལས། ཚིག་འདི་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་བརྗོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་འདི་ཀུན་ཐོས་པས་སྐྲག་པ་དང་། སྡངས་པ་དང་། བརྒྱལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གསང་སྔགས་རྣམས་ལ་མི་མོས་ཏེ་ཡིད་ཕྱུང་ནས། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་ན། བསྟན་ཅིང་ཐོས་པར་ཡང་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་རླུང་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དབང་པོ་འབྲིང་བསྒོམ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བས་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་ངང་བཞག་རང་བབས་ཆེན་པོར་རྩ་བ་ཆོད་ཀྱང་། རྩལ་ལས་ཤར་བའི་ཚོགས་པ་ཡུལ་མེད་དུ་མ་སོད་ན་གཟུང་འཛིན་རང་རྒྱུད་ཤར་ནས་འཁོར་བ་ཤིན་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་མི་ལྡོག་པས། སྐྱེ་འགག་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་བདག་ཏུ་ཞེན་ པ་རྣམས། བྱེད་པོས་མ་བྱས་སེམས་རྟོག་བལྟས་ལས་གྲུབ། །གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་མེད་པར་རྫོགས། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་མི་དགོས། །ཀློག་དང་འཛིན་དང་བསྒོམ་དང་བསྟན་བཅོས་སེམས། །མཐའ་དག་བློ་ཡི་གྲུབ་མཐར་ཞིག་གྱུར་ན། །ཡིད་སྨོན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་དེ། །འདི་ལྟར་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དུ་ཤར་བ་རྣམས་ཀྱང་གློ་བུར་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རྟོག་གི་རི་མོ་ལྟར་བྲིས་ཤིང་དེ་ཉིད་ལ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་བཞིན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང་། མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །གློ་བུར་རྣམ་རྟོག་སྤྲིན་གྱིས་སྒྲིབས། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །བློ་ལ་འཁྲུལ
Chinese
總之，對於獲得果位，沒有絲毫差別，普賢王如來如是宣說。 嘿！語金剛。 因此，修持這些偉大的自生語句的人，會毫不費力地獲得體驗的把握。顯現和三身無二無別地成佛。 如是說。 這些語句之王是不變真義的偉大論證，如果愚蠢的普通人聽到，有貶低業果的危險，會犯第七條根本墮罪和第八條粗罪。如果小乘行者看到，會感到恐懼，所以要保密。 自生續部中說： 這些語句，即使是少許，也不要在聲聞和獨覺等面前提及。 為什麼呢？ 因為他們聽到這些語句會感到恐懼、憎恨和昏厥。 他們會不相信密咒，失去信心。由於這種成熟，眾生將會體驗到巨大的地獄痛苦。 更不用說宣講和聽聞了，甚至連在風中也不要提及。 如是說。 中等根器者在禪修中解脫，從本質上來說，雖然在自性安住的偉大狀態中紮根，但是，如果從力量中產生的積聚沒有消失在無處，那麼，能取所取的自性顯現，不會扭轉極度增長輪迴的主要原因。 認識到生滅無自性的方式： 對於外境和我的執著， 不是由作者所造，而是由心念的觀察所成。 一切都從無根的基礎中產生。 僅僅是產生，就圓滿了無生。 不需要其他的證悟。 讀誦、執持、禪修和論典的心念， 一旦在心智的結論中消逝， 那就是無願的佛陀。 像這樣，顯現為外內情器的一切，也像是突然產生的心念的圖畫一樣被描繪，並且僅僅是增長了對它的執著的習氣，實際上，就像從未存在過一樣，顯現之時，一切輪迴涅槃的法，其自性皆空，沒有成立為有自性，所以是無自性。 如同摩尼寶珠串中說： 法身如虛空， 突如其來的分別念被雲遮蔽。 不欺騙的法性， 在心中卻被欺騙。
English
In short, there is not even a particle of difference in obtaining the fruit, so Samantabhadra has taught. Hey! Vajra of Speech. Therefore, the person who practices these great self-born words will effortlessly gain confidence in experience. Enlightenment is achieved when appearance and the three bodies are inseparable. Thus it is said. These kings of words are the great arguments of unchanging truth, so if foolish ordinary people hear them, there is a danger of belittling the results of karma, and they will commit the seventh root downfall and the eighth gross downfall. If Hinayana practitioners see it, they will be afraid, so keep it secret. It is said in the Self-Arisen Tantra: These words, even a little, should not be mentioned in front of Sravakas and Pratyekabuddhas, etc. Why? Because when they hear these words, they will be afraid, hateful, and faint. They will not believe in mantras and lose faith. Due to this maturation, sentient beings will experience great hellish suffering. Not to mention preaching and hearing, but do not even mention it in the wind. Thus it is said. Those of medium capacity are liberated in meditation, and from the point of view of essence, although rooted in the great state of self-abiding, if the accumulation arising from power does not disappear into nowhere, then the self-nature of the object-grasping subject will arise, and the main cause of extremely increasing samsara will not be reversed. The way to realize that arising and ceasing are without self-nature: Attachment to external objects and self Is not made by the maker, but is accomplished by the observation of the mind. Everything arises from a rootless basis. Just arising, it is perfected without arising. No other realization is needed. Reading, holding, meditating, and the mind of treatises, Once they disappear into the conclusion of the mind, That is the Buddha without wishes. Like this, all that appears as outer and inner worlds are also depicted like a painting of a suddenly arising mental thought, and it is only the habit of increasing attachment to it. In reality, just as it has never existed since the time of appearance, all the dharmas of samsara and nirvana are empty in their own essence and are not established as having characteristics, so they are without self-nature. As it is said in the string of pearls: The Dharmakaya is like the sky, Suddenly, conceptual thoughts are obscured by clouds. The nature of reality that is not deceptive Is deceived in the mind.
Tibetan
་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་། །ཞེས་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། སེམས་ནི་རི་མོ་མཁན་དང་འདྲ། །སེམས་ཀྱི་ཕུང་པོས་བྱས་པ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་དག་སེམས་ཀྱི་རི་མོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་འགག་མེད་ཀྱིས་རྩལ་ཇི་ལྟར་གཡོ་ཡང་ཆུ་ལ་རི་མོའི་གཟུགས་སྙེན་མི་ཆགས་པ་བཞིན་སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ལ་བཟློས་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་མི་དགོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དོན་ལང་སྒོམས་ཤིག །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པས། །མ་བསྒོམས་རང་བཞིན་བཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དོན་ནི་ཀུན་དོན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དེ་བཞིན་རིག་བྱས་ན། །དྲན་བསམ་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལས་མི་ཡེངས་པ། །གང་ལྟར་བསམས་ཀྱང་ བསྒོམས་པ་ཡིན་ཤེས་ན། །མ་བསྒོམ་གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་ཡེངས་པ་མེད། །ཅེས་དང་། གསང་སྙིང་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེ་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་པའི་འགྲེས་འགག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། འོང་བ་ལྔ་ཀ་ལ་སྦྱར་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཀླུངས་སུ་ཕེབས་ཙ་ན་ཕྱི་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་པས་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་དག །ནང་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་གནས་པས་འཛིན་པ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་སོང་། རྟེན་གཞི་མེད་པའི་རིག་པ་ལ་མཚོན་བརྗོད་ཀྱི་བློས་མི་ཐུག །ནམ་ཡང་འཁྲུལ་མི་ཤེས་པས་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཁྲིགས་ཤིག་ཉམས་སུ་བླང་དུ་མེད་པས་ཐུན་མཆམས་ཀྱི་ཕྱོགས་རིས་མེད། དྲན་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བས་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཟད། རིག་པ་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པས་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་སུ་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཀུན་གཞི་མེད་རྩ་བ་སུ་ལ་སྲིད། །སྲིད་བྲལ་འདོད་པ་མེད་པའི་སེམས། །རང་བཞིན་མ་བཅོས་བརྗོད་ལས་འདས། །བྱ་བྱེད་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ཟད། །ཆོས་མེད་སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ང་མེད་བདག་མེད་གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཞེས་གནས་པ་ཙམ་དུའང་མེད། །མེད་ཕྱིར་སྟོང་པའི་སྣང་བ་ལ། །དྲན་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ཁུངས་ཟད་པའོ། །བྱས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བྱུང་བ་མེད་པ་ཡ་མཚན་ཆེ། །བྱུང་བ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཡ་མཚན་ཆེ། །འ
Chinese
的方式显现。 如《华严经》所说：心如画师，由心的积聚所造作，世界有多少，都是心的图画。 因此，在证悟无生之根源如虚空般的境界中，无论无碍的妙力如何运转，就像在水中画图难以留下痕迹一样，仅仅在生起的那一刻就安住于无生的法性中。除此之外，不需要其他的证悟。如《普贤根本续》所说： “嗟！勇士金刚义，修持吧！ 于无修之法性菩提中， 无修与所修二者， 不修安住自性即是修。 义乃一切义无生， 分别相如是觉知时， 忆念思维心中动， 一切不离无生之境。 无论如何思， 知即是修持时， 不修无论如何安住亦无散乱。” 以及《秘密藏续》所说： “唉玛吙！稀有奇妙之法， 圆满佛陀众之秘密， 从无生中生一切， 生起刹那即无生。” 这段经文的解释，可以像应用于止息、安住、专注、行进和到来这五者一样。 像这样殊胜的智慧一旦融入空性，就能了悟外境本不存在，因此所取之法得以清净。由于不住于内境，能取之心也变得无根无基。对于无有根基的觉性，无法以言语概念来触及。由于永不迷乱，因此无需修持任何观修次第，也就不存在任何宗派偏见。当忆念融入法性时，对治之法便会耗尽。当觉性被认知为法身时，就不会再有众生和佛陀的分别。如《摧破金刚经》所说： 一切法无基，何者有根本？ 离有无欲心， 自性无造作，超言诠。 能作所作，惑念尽。 无法无佛亦无众生， 无我无自，无取无舍。 非可言说， 心亦无少许安住。 无故于空性显现中， 忆念识之源头尽。 于无为法性中， 无生甚稀有。 于无生法身中， 无去来甚稀有。
English
in the manner of appearing. As it is said in the Avatamsaka Sutra: The mind is like a painter, made by the accumulation of the mind. How many worlds are there? They are all paintings of the mind. Therefore, in the state of realizing the root of non-origination as being like the sky, no matter how the unobstructed power moves, just as it is difficult to leave traces when drawing pictures on water, one should settle in the nature of non-origination from the very moment of arising. Apart from that, no other realization is needed. As it is said in the Kunye: O hero Vajra Meaning, meditate! In the Dharma-nature of non-meditation, enlightenment, there is no meditation and nothing to be meditated upon. If you leave the unmeditated nature as it is, that is meditation. The meaning is that all meanings are unborn. When you recognize the characteristics of discrimination in this way, all thoughts and intentions that move in the mind will not be distracted from the state of non-origination. No matter how you think, if you know that it is meditation, then no matter how you leave it unmeditated, there will be no distraction. And as it is said in the Guhyagarbha Tantra: Emaho! Wonderful and amazing Dharma, the secret of all the perfect Buddhas, everything arises from the unborn, and from the moment of arising, it is unborn. The explanation of this passage can be applied to the five aspects of cessation, abiding, focusing, going, and coming. When such extraordinary wisdom merges into emptiness, one realizes that external objects do not exist, and therefore the objects of grasping are purified. Since it does not abide in the internal realm, the grasping mind becomes rootless and baseless. The awareness that has no basis cannot be touched by conceptual thought. Since it is never mistaken, there is no need to practice any stages of meditation, and therefore there is no sectarian bias. When mindfulness merges into the Dharma-nature, the antidotal Dharma will be exhausted. When awareness is recognized as the Dharmakaya, there will be no distinction between sentient beings and Buddhas. As it is said in the Prasangika: All dharmas have no basis, who has a root? A mind free from existence and desire, its nature is uncreated, beyond expression. The thoughts of doing and acting, delusion, are exhausted. There is no Dharma, no Buddha, and no sentient beings. There is no self, no ego, no grasping, and no rejection. It cannot be expressed in words, and there is not even a little abiding called mind. Because there is nothing, in the appearance of emptiness, the source of memories and consciousness is exhausted. In the uncreated Dharma-nature, non-arising is very wonderful. In the unborn Dharmakaya, non-going and non-coming is very wonderful.