Tibetan
་རྭ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཚ་དང་སེང་གེ་ལ་སོགས་པའང་རྭ་ཅན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྒྲོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཡིད་དཔྱོད་འབའ་ཞིག་པ་ཅན་གྱི་ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཐེག་པ་རང་ས་ན་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་མན་ཆད་དུ་གྲུབ་མཐའ་དེ་ལྟར་བཞག་པ་ལ་ཅེ་རེ་ལོང་དུ་ནི་སོང་། །འདིར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྫོགས་རིམ་ཁྱད་པར་ཅན་སྟོན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཚིག་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་བལྟར་མངོན་པ་དང་མི་མངོན་པའི་ དགག་བསྒྲུབ་དུ་མ་བྱེད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་བདེན་པ་མ་མཐོང་བའི་མངོན་རྟོགས་ངོམ་པར་ཟད་དེ། །འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་མི་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས། །གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ལ་མཁྱེན་ཆ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་བཤད་རྒྱུད་ལས། ཤེས་རབ་ངོ་ལ་ཁ་མིག་རྣ་བཅན་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་གསལ་ཆས་དངོས་མེད་དངོས་ལྟར་མཁྱེན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་འཐོབ་ན་དེ་ལས་རྣམ་བྱང་གི་དཔེ་བྱད་གཟུགས་སྐུར་འཆར་བའི་ཚུལ་རང་ཤར་ལས། སྟོང་པའི་ངང་ནས་རིག་པའི་ཉི་ཤར་བས། །ནུབ་པ་མེད་པའི་གཏེར་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྐུ་ལྔར་ཤར་གྱིས་བྱུང་། །རྟོག་པ་མེད་པའི་ངང་དུ་གཉིས་མེད་རོལ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདེད་ན། །ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་འཆར་མི་ཤེས་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པ་ལ་བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོ་ཐོབ་པ་ལ་ངན་འགྲོའི་ལུས་རྟེན་བསྒོམ་དགོས་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ནི་རིག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐད་ཀའི་རིག་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པས་ཉི་མའི་རང་བཞིན་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང་འདྲ་ལ། །བློ་ཆུང་གི་གཉེན་པོར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ སུ་ནི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་འདྲེས་པའི་སེམས་ལ་མ་བྱེད་མཚན་བཅས་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་བརྟེན་ནས་དྲི་མས་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གདོད་ཉི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞན་བྱུང་གི་རྟོག་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་བསླད་པ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་རྣམ་པ་ལྔས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ལ། །བསྙེན་སྒྲུར་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ལྷ་བསྒོམས་ནས། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་ནས་རང་སེམས་ལྷར་བཅོས་པས། །དེས་ཀྱང་རང་སེམས་བྱར་མེད་མཐོང་བ་མེད། །རང་གི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ནི། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟོན་པའི་སྟོན་པས་ཀྱང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་བ་ལས། །སྟོན་པ་གསུམ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། །བསྒོམ་སྒྲུབ་བཙལ་ན་རང་སེམས་སྤངས་པ་ཡིན། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གི་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྒྲུབ་ཅིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚེ་རང་སྡེ་ལ་ཞུགས་པའི་ལྟ་བསྒོམ་ནོར་བ་དག་རྟོག་པ་གང་ཤར་དེ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ངོས་མ་ཟིན་པའི་ རྩལ་དང་རོལ་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ཏེ། །རྟོག་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞན་བྱུང་ཡིན་པས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཚུལ། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལས་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་རུང་བས་གཟུགས་སུ་འཛིན། །ཚོར་བས་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ལ་སྲེད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་། །འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གཡོ་ཞིང་རྣམ་པ་ལ་དཔྱོད། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཟག་བཅས་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་ཆགས། །རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཀབ་སྟེ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མུ་མཐུད་པའི་དྲན་རྒྱུན་ལ་མ་ཡེངས་པར་འདུག་གོ་སྙམ་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པས་འ
Chinese
就像宣称因为有角，所以牦牛、狮子等也都是有角的一样。为什么呢？因为在最初修行者的阶段，所有的见、修、行、果都必须依赖并修持唯有分别念的、有为的道谛，所以为了使乘（藏文：ཐེག་པ་）在自身之处真实，在阿努瑜伽（藏文：ཨ་ནུ་ཡོ་ག་）以下才这样安立宗派，这完全是徒劳无益的。在此，在宣说殊胜的圣道次第的阶段，如果因为害怕法界（藏文：ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་）超越因果勤作的果作为道的甚深之语，而去做显现和不显现的诸多破立，那就只是在炫耀自己没有见到自性深奥之真谛的证悟而已。像这样，修持果位色身，也不需要那样的因，因为佛的究竟自性是法身。如（经）云：“凡以色相见我者，以音声寻我者，是人行邪道，不能见如来。诸佛皆法身。”不要认为那样的法身没有知觉，如《文殊师利续》云：“智慧面孔虽无口眼耳，然以智慧之光，能知如实无实。”如果能获得像这样具有三解脱门的法身，那么从那之中，自显现出清净之庄严色身的方式，如自生（之教言）云：“空性之中觉性日升起，无灭大宝坛城中，无变五身任运成，无念之中双融乐。”如果不是这样理解，那么从法性什么也不是的状态中，连显现轮回涅槃之影像也不懂，因此为了获得善趣，就必须修持善趣之身，为了获得恶趣，就必须修持恶趣之身，那就太过分了。因为如此，任运成就金刚藏（藏文：ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་）就是以觉性为道，从而习惯于如是之实相，像这样，直接的觉性远离一切戏论，本来就是成就之佛，如同太阳的自性没有明暗一样。作为弱小心识之对治而宣说的第八次第
English
It is like proclaiming that yaks, lions, etc., are also horned because they have horns. Why is that? Because in the stage of the first practitioner, all views, meditations, actions, and results must rely on and practice the conditioned path of truth that is solely based on conceptual mind. Therefore, in order for the vehicle (Tibetan: ཐེག་པ་) to be true in its own place, the establishment of tenets below Anu Yoga (Tibetan: ཨ་ནུ་ཡོ་ག་) is completely futile. Here, in the stage of explaining the special completion stage of the noble path, if one is afraid of the profound words of the result that transcends cause, effect, and effort as the path of Dharmadhatu (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་), and engages in various affirmations and negations of what is apparent and not apparent, then it is merely showing off one's realization of not having seen the profound truth of one's own nature. Like this, to practice the resultant Rupakaya, one does not need such a cause, because the ultimate nature of the Buddha is the Dharmakaya. As it is said (in scripture): "Those who see me in form, those who seek me in sound, those people are on the wrong path and cannot see the Tathagata. All Buddhas are Dharmakaya." One should not think that such a Dharmakaya has no awareness. As it is said in the Manjushri Tantra: "Although the face of wisdom has no mouth, eyes, or ears, the light of wisdom knows what is real and unreal as it is." If one can attain the Dharmakaya that possesses the three doors of liberation, then from that, the way in which the pure and adorned Rupakaya appears spontaneously, as it is said in the self-arisen (teaching): "In the state of emptiness, the sun of awareness rises, from the inexhaustible great treasure mandala, the unchanging five bodies spontaneously arise, in the state of non-thought, dualistic bliss is enjoyed." If one does not understand it in this way, then from the state of Dharma nature where nothing exists, one does not even understand the appearance of the images of samsara and nirvana. Therefore, in order to attain the Sugati, one must meditate on the body of the Sugati, and in order to attain the Durgati, one must meditate on the body of the Durgati, which is too extreme. Therefore, Lhundrup Dorje Nyingpo (Tibetan: ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་) is to make awareness the path, thereby becoming accustomed to the reality as it is. Like this, direct awareness is free from all elaborations, and is already established as a Buddha from the beginning, just like the nature of the sun has no brightness or dimness. The eighth stage explained as an antidote to small minds
Chinese
哦，那些 以八识的近取蕴和合之心，依靠有相和无相的生起次第，就像想要通过以污垢来净化污垢的因缘而见到太阳一样，存在这样的差别，因此，应当反复强调，不要让外来的分别念的见修行果的错谬混入自生智慧之中。如《普作王续》所说：一法菩提心之体性，以三摩地三和仪轨五种，于自续清净之金刚身，修习念诵四种之本尊，使显现无自性，寻觅修持而自心化为本尊，然亦不得见自心无为，以自性菩提心而言，普作王续之导师亦云，自心本来自性解脱，未曾开示观修三导师，若寻觅修持即是舍弃自心。嗟！大菩萨，若欲成就自心，以无欲而成，故于无分别之平等性中莫散乱，于无取舍之境中自性安住，于无动摇之状态中安住于状态，心乃如是之体性，一切法皆成就于如是性中，莫于如是性中作伪，莫于自性之外另行修持，若寻觅，则诸佛亦无法于法界中寻得，往昔已作，故今不必再作，往昔已成，故今不必再修。如是等等。 如此修习之时，自宗之内，有些错误的见修行，认为任何生起的念头，即是自生智慧，这是因为没有认识觉性的法性，而使力量和作用散乱于轮回的一方。念头是习气的他生，因此会追随外境，由于可以从显现的外境中破除和摧毁，所以会执着于色。感受会对那个和那个的自性产生贪恋和体验。意识会摇动并且分析各种形象。行蕴会形成有漏的相续心。识会以外境来覆盖自生智慧，即使认为自己没有散乱，只是安住在心和心所持续的念头上，但实际上心仍然伴随着思虑和分别。
English
Oh, those With the mind mixed with the clinging of the eight consciousnesses, relying on the generation and completion stages with and without signs, just as one might wish to see the sun through the cause and condition of purifying dirt with dirt, there is such a difference, therefore, it should be repeatedly emphasized that the mistakes of the view, meditation, conduct, and result of external conceptualizations should not be mixed into the self-arisen wisdom. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: "The nature of the single Dharma, the Bodhicitta, with the three samadhis and the five kinds of rituals, on the self-continuum's pure Vajra body, meditating on the deities of the four kinds of approach and accomplishment, making appearances without inherent existence, searching and accomplishing, transforming one's own mind into the deity, yet one does not see one's own mind as unmade. Regarding the self-nature, the Bodhicitta, even the teacher who teaches the Kunjed Gyalpo Tantra said, 'One's own mind is inherently liberated in its nature, there is no prophecy to meditate on the three teachers. If one seeks and practices meditation, it is abandoning one's own mind. O great Bodhisattva, if you wish to accomplish your own mind, it is accomplished by non-desire, therefore, do not be distracted in the equality of non-conceptualization, abide naturally in the realm of non-acceptance and rejection, abide in the state of non-movement. The mind is the nature of suchness, all dharmas are accomplished in suchness. Do not fabricate in suchness, do not cultivate anything other than self-nature, if you seek, even the Buddhas cannot find it in the Dharmadhatu, what was done in the past is finished, so there is no need to do it now, what was accomplished in the past is finished, so there is no need to cultivate it now.'" and so on. When meditating in this way, some mistaken views and meditations within one's own school say that whatever thought arises is self-arisen wisdom. This is because they have not recognized the Dharmata of awareness, and their power and activity are scattered in the direction of samsara. Thoughts are other-born from habits, therefore they follow objects. Because they can be broken and destroyed from appearing objects, they grasp at form. Feelings crave and experience the nature of this and that. Perceptions agitate and analyze various appearances. Volitions create contaminated mental continuums. Consciousness covers self-arisen wisdom with objects, and even if one thinks that one is not distracted and is simply abiding in the continuous stream of thoughts of mind and mental factors, in reality, the mind is still accompanied by thoughts and discriminations.