Tibetan
་དུ་གྱུར་པའོ་སྙམ་ན། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་པ་ལ་ཅེ་རེ་ལོང་ངོ་། །དེ་སྐད་དུ་སམྦུ་ཊི་ལས་ཀྱང་། རྣམ་ ཤེས་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་མཚོན་པར་བྱེད། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱ་བ་ལྟ། །ཤེས་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྟག །འགྲོ་བ་བརྟག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ཇི་ལྟར་རང་འདོད་ལ་སོགས་འགྲོ། །རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་ཤེས་མེད། །དེ་བཞིན་རྟོག་གེ་པས་མི་ཤེས། ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞི་ཡི་ལྷུན་གྲུབ་དང་། །མཐར་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་དྲི་བྲལ་གཉིས། །རྫས་སུ་གཅིག་ཀྱང་སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་གཞི། །བྱེད་དང་མི་བྱེད་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་གཅེས། །འདི་ལྟར་ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞིའི་ལྷུན་གྲུབ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་འཆར་གཞི་ཡིན་ལ། །མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་རིག་པར་ལྡོག་པ་ལས་མ་རིག་པའི་ཆ་སྡངས་ཏེ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་པས་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་འདྲ་ཡང་། དྲི་མ་དག་མ་དག་དང་སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་ཟེར་བ་རྣམས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་རིགས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དབྱིངས་ཀྱི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་དང་། །ད་ལྟའི་ལམ་གྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་མེད་པར་མཉམ་ནའང་། །གྲོལ་ས་ཉིད་ནི་རླུང་སེམས་ཆ་དང་བཅས། །རྣམ་པར་བྱད་པའི་འཁོར་འདས་ཀ་དག་སྟེ། །ལམ་དུས་རླུང་སེམས་མ་དག་རྐྱེན་དབང་དང་། །འགྲོགས་ཤིང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དྲི་མའི་ཆོས། །བསླང་ཅིང་ཁུར་བས་དངོས་གནས་རེས་འགའ་ཙམ་དེ་ལ་གྲོལ་སའི་དབྱིངས་ཀ་དག་དང་། ལམ་དུས་ཀྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་འཁྲུལ་པ་དང་། །ཡུལ་སྣང་དག་ཚུལ་ལ་འདྲ་ཡང་། གྲོལ་ས་ནི་རླུང་སེམས་དག་པས་རིག་པ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའི་ཆུ་ལ་དཔག་ཆེན་གྱི་མངའ་ལྟར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། ད་ ལྟ་ནི་རླུང་སེམས་ཀྱི་ཆས་དྲི་མས་བསླད་ཅིང་ཁུར་བས་དབང་པོའི་རྐྱེན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དངོས་གནས་སུ་འཆར་བ་རེས་འགའ་བ་ཙམ་ལས་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རབ་རང་རྩལ་དུ་རྫོགས་པའི་དུས་ན་རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཤེས་བྱེད་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐད་ཀར་ཟང་ཐལ་ཞིག་ནས་ནང་དུ་མི་འཛིན། །ཕྱིར་མི་གཟུང་ཕན་ཚུན་བལྟོས་གྲུབ་ཅན་དུ་མི་གནས་ཀྱང་། །རིག་ཆ་དེ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ཆས་ཁུར་བའི་ཚེ་རང་ངོ་ལས་མ་གཡོས་པར་གཞག་ན་དེ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པས་ལམ་གྱི་གེགས་མི་བྱེད་ཀྱང་རྟོག་པའི་ཆ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡུལ་དང་། ནང་དུ་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་སྦྲེལ་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་འདྲ་འབག་ཙམ་དུ་སྣང་བས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་བར་དུ་འགག་མི་ཤེས་པ་འདི་ཉམས་མྱོང་གི་ཐོག་ནས་བཤད་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་འོག་མར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཞལ་བའི་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དཔྱད་པ་རྣོན་པོས་འགོག་བདེན་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་ཀྱང་སྟོང་ངོ་ལ་སྙམ་བྱེད་དང་ཡིད་བྱེད་དང་། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཁུངས་བསྐྱེལ་བས་བྱ་རོགས་ཁུང་ལ་སྦེད་པའི་ཚད་སྤྲིན་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདིར་ནི་སྣང་རིག་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་མེད་པའི་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ། སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་ངོ་སྤྲད་པས། དབུ་མ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི། །ལྟ་བ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །རིག་སྣང་རང་གྲོལ་ངོ་སྤྲད་པས། སེམས་ཙམ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །འབྱུང་བ་དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་བས། །ཉན་ཐོས་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཤིས་ཐད་དྲང་དུ་བསྟན་ནས། མངོན་སུམ་ཡིད་དཔྱོད་ལ་རག་མ་ལུས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་ལམ་ ཁྱད་གནམ་ས་ལྟ་བུ་ཡོད་ལ། རང་སྡེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཟབ་པར་སྟོན་པ་གསང་སྐོར་མན་ཆད་དུའང་དཔེ་དོན་རྟགས་གསུམ་གྱིས་རིག་པའི་གཞལ་ཚུལ་ཙམ་དང་འདྲ་ཡང་། འདི་ནི་དཔྱོད་ལྡན་གྱིས་རྟེན་གསུམ་གཞལ་བ་ལྟར་དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དང་མཚུངས་ལ། གཞན་དུ་ནི་གཞི་མཐོང་ཀྱང་དངོས་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་བྱིས་པས་ལྷ་ཁང་བལྟས་པ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རིག་གདངས་དང་། །རྟོག་བཅས་གོམས་པའི་ལྷ་ཡི་སྒྱུ་ལུས་གཉིས། །ལྷ་སྐུར་མཚུངས་ཀྱང་སྣང་བ་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་ཞིང་ཤེས་ཐེག་གྲོལ་དང་མི་གྲོལ་ཁྱད། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་དང་། བསྲེ་འཕོ་གོམས་པའི་སྒྱུ་ལུས་གཉིས། ལྷ་སྐུར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ནི་གཞི་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པའི་རྣམ་བྱང་གི་རང་གདངས་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་བ་ཡིན་པས་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་ལ། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་ནི་རྟོག་བཅས་གོམས་པའི་འདྲ་འབག་ཡིན་པས་ད་དུང་ལམ་གྱི་ལྷག་མ་བགྲོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ལམ་འདིར་ཞུགས་པའི་དམ་ཚིག་ཅན། །ས་བཅུའི་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་ལོངས་སྐུ་ལ། །འཐོགས་པ་མ་ཡིན་དེ་ཡི་དཔེ་བྱད་ནི། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པར་བཀོད་ལ་མྱུར་
Chinese
如果这样想，那就是各自自明的智慧的行境。就像这样说。在《桑布扎续》中也说： 识、智慧、心，是特征、基础、象征。智慧是所知，所知是行境。以观察行境的心，随自己的意愿等而行。没有分别念，也没有识，像这样，思辨者不会知道。 同样，最初的无定基的任运成就，以及最终解脱的本来清净无垢二者，本体上是一，却是后来的错觉之基。做与不做，知道差别很重要。 像这样，最初的无定基的任运成就是轮回和涅槃二者的计划。最终的解脱处本来清净，是任运成的力量回转为明，从而消除无明的部分，使法界的功德圆满，因此二者在体性、自性、大悲三方面安住，智慧的功德相同。但是，有垢与无垢，以及做与不做后来的错觉之基的差别，因此说果在基上解脱等，应该理解为大圆满的影像。 同样，法界的解脱处本来清净，以及现在的道之明本来清净二者，虽然在没有局限、没有偏袒方面平等，但是，解脱处本身是具足气脉明点的，是显现轮回和涅槃的本来清净。道时，气脉明点不净，与因缘相伴，并且生起心和心所垢染之法，并且担负着，因此真实显现只是偶尔。因此，解脱处的法界本来清净，与道时的明本来清净二者，本体不是他体，因此是错觉。虽然在境相清净的方式上相似，但是，解脱处是气脉明点清净，因此明融入法界，就像水融入大海一样，不会退转。现在是气脉明点的部分被垢染所染污和担负，因此与根的因缘相伴，真实显现只是偶尔而已。 还有，在智慧圆满为自力的时候，明是无戏论的，知道者本身也是直接通透，不向内执着。不向外执取，也不安住于相互依赖而成立的，但是，如果这个明的部分担负着气脉明点的部分，安住在不离开自性的状态，那就是勇敢的行者。
English
If you think like that, then that is the realm of individual self-awareness wisdom. It is said like this. In the Sambhuti Tantra, it also says: Consciousness, wisdom, and mind are characteristics, foundations, and symbols. Wisdom is the knowable, and the knowable is the realm of activity. With the mind that examines the realm of activity, one goes according to one's own desires, etc. There is no conceptualization, and there is no consciousness. Likewise, the logicians do not know. Similarly, the initial spontaneous accomplishment of the ground of uncertainty, and the final liberation of the primordial purity, the two free from defilement, are one in essence, but are the basis of later delusion. It is important to know the difference between doing and not doing. Like this, the initial spontaneous accomplishment of the ground of uncertainty is the plan for both samsara and nirvana. The ultimate place of liberation, primordial purity, is the power of spontaneous accomplishment turning into awareness, thereby eliminating the part of ignorance and perfecting the qualities of the expanse. Therefore, these two abide in the three aspects of essence, nature, and compassion, and the qualities of awareness are the same. However, there is a difference between being defiled and undefiled, and between doing and not doing the basis of later delusion. Therefore, saying that the result is liberated on the ground, etc., should be understood as an image of Dzogchen. Similarly, the primordial purity of the expanse of liberation, and the primordial purity of the present path of awareness, although they are equal in being without limitation and without partiality, the place of liberation itself is complete with winds and mind, and is the primordial purity of samsara and nirvana that appears. At the time of the path, the winds and mind are impure, accompanied by conditions, and the defiled dharmas of mind and mental factors arise, and they are burdened. Therefore, the actual appearance is only occasional. Therefore, the primordial purity of the expanse of liberation, and the primordial purity of the awareness at the time of the path, are not different in essence, therefore it is delusion. Although they are similar in the way that objects appear pure, the place of liberation is the purity of winds and mind, therefore awareness dissolves into the expanse, like water dissolving into the ocean, and does not turn back. Now, the part of winds and mind is stained and burdened by defilement, therefore it is accompanied by the conditions of the senses, and the actual appearance is only occasional. Furthermore, when wisdom is perfected as its own power, awareness is free from elaboration, and the knower itself is directly transparent, and does not grasp inwardly. It does not grasp outwardly, and does not abide in being established by mutual dependence, but if that part of awareness bears the part of winds and mind, and abides in a state that does not deviate from its own nature, then it goes bravely.
Chinese
与等持相似，虽不作道之障碍，然以分别之分，于外与境，于内与心之蕴相连，唯现能取所取之影像，故于法性穷尽之间，不知止息，此应于经验之上而说。是故于下乘，以二谛衡量之无生无灭等语之尖锐分析，虽以灭谛与离戏及中观之四大理等成立，然以于空性作念及作意与寻思之源泉，如于鸟巢藏匿度量，如于云中，于此乃是显现与觉性二者皆无自性之定论之方式。以显现无生而认持故，中观极不住之，见地胜于彼等。以觉性显现自解脱而认持故，胜于唯识等。以诸法无实通彻故，胜于声闻等。如是示以无别二谛之体性，不依赖于现量意量，故道之差别如天地。自宗于一处深奥而示，秘密诀窍以下亦以例义理三者衡量觉性之方式相似，然此如具慧者衡量三依，正量与根本二者之体性皆得定论相同。于他处，虽见根本而正量未得定论，如孩童观瞻寺庙相同。如是法性中阴之觉受与，具分别串习之天之幻身二者，虽于天身相同，然显现于净土，知解脱与不解脱之差别。如是法性之中阴与，串习串习之幻身二者，虽仅于天身显现相似，然法性之中阴乃是于基位任运存在之清净自性光明于道显现，故仅以自识即可解脱且广大，幻身之天身乃是具分别串习之影像，故仍需行道之余故。尤以此道之具誓者，于十地显现所摄之受用身，非为可取，彼之榜样乃是，迅速安立于自性化身。
English
Similar to samadhi, although it does not hinder the path, it is with the aspect of discrimination that connects to objects externally and to the aggregates of mind internally, appearing only as an image of grasping and being grasped. Therefore, it is not known to cease until the exhaustion of the nature of reality. This should be spoken from the perspective of experience. Therefore, in the lower vehicles, although the sharp analysis of words such as unborn and unceasing, measured by the two truths, is established by the truth of cessation, freedom from elaboration, and the four great reasonings of Madhyamaka, it is like hiding a measure in a bird's nest, like in the clouds, by making thoughts, intentions, and sources of investigation about emptiness. Here, both appearance and awareness are established as being without inherent existence. Because appearance is recognized as unborn, the view of Madhyamaka, which does not abide, is superior to those. Because awareness-appearance is recognized as self-liberated, it is superior to the Mind-Only school. Because phenomena are transparently unreal, it is superior to the Shravakas. Thus, by directly showing the nature of the inseparable two truths, it does not depend on direct perception or inference, so the difference in the path is like heaven and earth. Even the secret instructions, which show profundity in one aspect of one's own tradition, are similar to the way of measuring awareness with example, meaning, and sign. However, this is like a wise person measuring the three supports, and the characteristics of both the actual and the basis are established. Elsewhere, although the basis is seen, the actual is not established, like a child looking at a temple. Likewise, the radiance of awareness in the bardo of reality and the illusory body of a deity accustomed to conceptualization, although similar as deity forms, appear as pure realms, and there is a difference between knowing liberation and not knowing liberation. Thus, the bardo of reality and the illusory body accustomed to blending and transference, although similar only in appearance as deity forms, the bardo of reality is the self-radiance of pure nature, spontaneously present in the ground, appearing as the path. Therefore, liberation is achieved simply by recognizing oneself, and it is vast. The deity form of the illusory body is an image accustomed to conceptualization, so it is still necessary to traverse the remainder of the path. In particular, a vow-holder who has entered this path does not grasp the enjoyment body gathered by the appearances of the ten bhumis. Its example is to quickly establish itself as the nature-body.