Tibetan
།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ལམ་ནི་རྩེ་ཆུང་གཡས་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །འདི་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་ནི་སྒྲོན་མ་གཉིས་སོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་ནི་འོད་ལྔ་མཐོང་བའོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཤར་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་གནས་ཀླད་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ལམ་མིག་གེ །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ་མཐའ་དག་འདུས་ཤིང་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཆོས་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། སྐུ་ནི་དེ་ལས་འགྲུབ་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ནི་མ་རིག་པ་དང་། སེམས་དང་ཡིད་དང་། རྣམ་ཤེས་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཉོན་མོངས་སུ་མེད་ལ། དབྱིངས་དང་། རིག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་མཚོན་བརྗོད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཤིང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁྲུལ་ཞེས་གནས་དག་པ་ལ། །མ་འཁྲུལ་ཉིད་དུ་བཅོས་སུ་མེད། །མེད་སྣང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས། །བྱས་བྱུང་རྟོག་པ་རང་འགགས་སོ། །འཁྲུལ་སྣང་དམིགས་པར་སྣང་བ་མན། །རང་བཞིན་མེ་གདངས་མ་དམིགས་པ། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །མི་མཛད་རྟོག་བྲལ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་མིན། །ཞེས་དང་། རྩལ་རྫོགས་ལས། །རྫོགས་ཆེན་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ རྣམས་མ་བཅལ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་འདྲའ་བག་ཏུ་གྱུར་པ་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཡང་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་ནི། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པས། འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་དྲན་བསམ་རང་ཀ་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་ཡོད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་མཚུངས་ལྡན་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་ཆོས་དྲན་བསམ་རང་ཀ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འདུ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་དྲི་མ་ཡིན། །གཟུང་བ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སེམས། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱེད་པས་ནི། །འགྱུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་
Chinese
报身之路是右侧的小尖端。化身有三种：化身的法身，化身的报身，化身的化身。这也是如此，化身的法身是两盏灯。化身的报身是见到五光。化身的化身是五毒生起的各自自证智。化身的处所是头部。化身的路是眼睛。化身的境是错觉。如是说。定义是：聚集了深广的精华，是追求果的法，所以称为真正的道，身由此成就。简而言之，法身的自性不是无明，不是心和意，不是识，不是蕴，不是界，不是处，不是烦恼，而是界、觉性、智慧和无分别的自性，超越一切言语表达，是不变的伟大安乐。在《泰尔久尔》中说：迷乱之处即是清净处，不迷乱本身无法改造，无有显现，是无可见之法，造作生起之念自止息。迷乱显现不显现为目标，自性火焰不可见，诸法平等一味，不作意，离分别，本自成佛，不可改造和转变。如是说。在《策佐》中说：大圆满觉性的自性中，诸佛之法，无需衡量而圆满。如是说。心和智慧是二者的相似之处，也需要区分心和智慧的差别。在《牟提串珠》中说：智者应知心与智慧的差别。如是说。如此，心的特征是：与阿赖耶识八识聚相同，具有能取所取，具有忆念和思维，是智慧的遮蔽。智慧的特征是：与法身相同，是具有各自自证的自性，不与轮回之法、忆念和思维聚集。在《彼论》中说：心是诸习气的根本，有情是垢染，取境之心，因此是轮回的自性。如是说。区分心和智慧，是转变者的门。
English
The path of the Sambhogakaya is the small tip on the right side. There are three Nirmanakayas: the Dharmakaya of the Nirmanakaya, the Sambhogakaya of the Nirmanakaya, and the Nirmanakaya of the Nirmanakaya. This is also how it is: the Dharmakaya of the Nirmanakaya is two lamps. The Sambhogakaya of the Nirmanakaya is seeing the five lights. The Nirmanakaya of the Nirmanakaya is the self-awareness of each of the five poisons arising. The place of the Nirmanakaya is the head. The path of the Nirmanakaya is the eye. The object of the Nirmanakaya is illusion. Thus it is said. The definition is: since it is the Dharma that gathers all the essence of the profound and vast and seeks the fruit, it is called the true path, and the Kaya is accomplished from it. In short, the nature of the Dharmakaya is not ignorance, not mind and intellect, not consciousness, not skandhas, not elements, not sources, not afflictions, but the nature of space, awareness, wisdom, and non-discrimination, transcending all expressions and being the unchanging great bliss. In the Thalgyur it says: The place of delusion is the place of purity, the non-deluded itself cannot be transformed, there is no appearance, it is the Dharma of no seeing, the arising of fabricated thoughts ceases by itself. Deluded appearances do not appear as objects, the nature of the flame is not seen, all Dharmas are equally of one taste, without intention, free from discrimination, originally enlightened, cannot be transformed or changed. Thus it is said. In Tsal Dzog it says: In the nature of the Great Perfection awareness, the Buddhas' Dharmas are complete without measure. Thus it is said. It is also necessary to distinguish the difference between mind and wisdom, which are similar to the two. In the "String of Pearls" it says: The wise should know the difference between mind and wisdom. Thus it is said. Thus, the characteristic of mind is: being the same as the Alaya consciousness, having grasping and being grasped, having memory and thought, it is the obscuration of wisdom. The characteristic of wisdom is: being the same as the Dharmakaya, being the nature of self-awareness, not gathering with the Dharma of Samsara, memory and thought. In "That Treatise" it says: Mind is the basis of all habits, sentient beings are impurities, the mind that grasps objects, therefore it is the nature of Samsara. Thus it is said. Distinguishing between mind and wisdom is the door of the transformers.
Tibetan
ཡང་འགག །ཡེ་ཤེས་དྲན་གཞི་ཉིད་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་བག་ཆགས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྡུད་པའི་ཚུལ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པའོ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སློང་བའོ། །སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གསོག་པའོ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་དེ་ཡང་འགགས་པར་དཀའ་བས། རང་གི་སྣང་བ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ། མ་རིག་པ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པས། ཞེས་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ནི་འདུས་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དྲི་མ་ཉིད་དང་ཡང་སྤགས་པས། །ཀུན་སྡུད་པ་ཡི་སེམས་ལ་སེགས། །དྲི་མས་གྲངས་སུ་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདུ་བ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་པ་སྲེག་པའི་མེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་བསྲེགས་ པས། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་མེ་བཞིན་ཟ། །ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །སྟོང་གསལ་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་སོ། །མདོར་ན་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ནི་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་ལྡན་དུ་ཡོད་རིང་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྲེལ་བས་ངེས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ཡིན་པས་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་སོ། །སེམས་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་རྟོག་སོ་ ཟེར་ན་འཕགས་པའི་ལམ་མཐོན་ཕོར་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ངག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པ་འདར་མི་ནུས་པས་སོ་སོ་རང་རིག་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཁྱེད་རང་གི་ལུགས་ལྟར་བདེན་དུ་ཆུག །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པའི་རྒྱལ་པོ་འདིའི་དགོངས་པ་ཆོས་གཞན་དང་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་ཚུལ་བློ་ཡུལ་དུ་མི་ཚུད་པ་རེ་བདེན། །བདུད་རྩི་རོལ་པ་ལས། གནས་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། །གཉིས་མེད་ལྷུན་གྱིས་གནས་པའི་ཚེ། །དེ་ཚེ་ཉན་ཐོས་དགེ་འདུན་དང་། །རང་རྒྱལ་ཐེག་ཆེན་མདོ་སྡེ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་དང་། །དགྲ་བཅོམ་མིང་ཡང་མེད་ནང་དུ། །ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །དགོངས་པའི་དོན་ཀུན་རྣམ་པར་གསལ། །ཞེས་པས་སོ། །འདིར་ནི་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་པ་ལ་ལམ་དུ་བྱད་དུས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་དང་མུན་པ་བཞིན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ལས་གཞན
Chinese
又，灭尽。智慧远离忆念之境。如是说。又，心是积聚之法，积聚习气和烦恼的方式。《自显》中说：心是积聚一切习气者。心是生起一切习气者。心是积聚一切烦恼者。心是一切习气的根本，习气难以断绝，遮蔽自之显现，与无明一同存在。如是说。《摩尼宝鬘》中说：心是积聚生起之故，与垢染相混杂。积聚一切之心有间隙，因垢染而计数。如是说。智慧不与心一同积聚，如焚烧分别念薪柴之火。彼经中说：焚烧一切分别念，智慧如火般吞噬，与虚空相同，是空明觉性。如是说。《入行论》中也说：心灭尽，彼以身显现。如是说。总之，遮蔽智慧者唯是心，因此，自相续中有心存在时，称为有情。心与五蕴相关联，因此，一切能确定总摄的善法是凡夫之道，是造作轮回之自性。若说无心，智慧也不生起，那么圣者之道也无法将高位视为因果解脱，因此，各自自证之心作为行境，如你之宗派所说是真实的。为何此乘之王，将此宗派之见解与其他法区别开来而宣说的道理，不能纳入思维之中呢？《甘露妙用》中说：于三处胜地之坛城中，无二任运而住之时，此时声闻僧团，缘觉大乘经部，菩萨僧团，阿罗汉之名亦不存在其中。普贤之心坛城中，一切见解之义皆明了。如是说。此处，彼非心之行境，因此，将果位视为显现之道时，心与智慧如太阳和黑暗般，无法同时存在。如果以自己未证悟作为理由，而将佛陀之法视为其他
English
Furthermore, cessation. Wisdom is devoid of the realm of memory. Thus it is said. Moreover, the mind is conditioned, accumulating habits and afflictions. As stated in "Self-Arising": The mind gathers all habits. The mind arouses all habits. The mind accumulates all afflictions. The mind is the basis of all habits, and because these habits are difficult to cease, they obscure one's own appearances and exist together with ignorance. Thus it is said. And in the "Pearl Rosary": Because the mind arises from accumulation, it is mixed with impurities. The mind that gathers everything has gaps, and because of impurities, it is counted. Thus it is said. Wisdom does not gather together with the mind; it is like a fire that burns the firewood of conceptual thoughts. As it says in the same text: Burning all conceptual thoughts, wisdom itself consumes like fire, it is equal to space itself, it is emptiness and clarity. Thus it is said. And also in the "Entering Path": The cessation of mind, that is directly realized by the body. Thus it is said. In short, the only obscuration to wisdom is the mind, so as long as it exists in one's own continuum, it is called a sentient being. Because the mind is related to the five aggregates, all the virtues that are necessarily summarized are the path of ordinary beings, and are the nature of actions that lead to samsara. If there is no mind, wisdom will not arise either. If you say that, then even the path of the noble ones cannot hold the high position as a cause and effect of liberation. Therefore, let the self-awareness of each individual be the object of the mind, as it is true according to your system. Why is it true that the intention of the king of vehicles, who distinguishes this view from other teachings, cannot be understood? In "Nectar Relishing" it says: In the mandala of the three supreme places, when the non-dual spontaneously abides, at that time the Shravaka Sangha, the Pratyekabuddha Mahayana Sutra, the Bodhisattva Sangha, and the name Arhat are not present within. From the mandala of Samantabhadra's mind, all the meanings of the intention are fully clear. Thus it is said. Here, it is not the object of the mind, so when the fruit is made into the path, the mind and wisdom cannot exist together like the sun and darkness. If you use your own lack of realization as a reason to consider the teachings of the Buddha as other