Tibetan
་ཉིད་ལྡང་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པས་རིག་པ་ལ་ཚུར་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་དེ་མ་རིག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ ན་མ་རིག་པ་རིག་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་སེམས་དང་རིག་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགགས་པར་འདོད་པ་ནི་ནོར་ས་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལ་ནི་མ་རིག་པས་ཁྱབ་པས་སེམས་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ནི་འཐད་ཀྱིས། རིག་པ་ལ་མ་རིག་པས་ཁྱབ་མི་སྲིད་དེ། །མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་བྲོས་ཤིང་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་འགགས་དུས་རང་དང་རྫས་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ཆ་དང་བཅས་པ་འགགས་ཀྱང་རིག་པ་ནི་འགག་གཞི་མིན་པས་ནམ་ཡང་མི་འགག་སྟེ། གལ་ཏེ་རིག་པའང་འགགས་ན་བེམ་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པར་འོས་སོ། །འདིར་ནི་མ་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་ཆ་དང་བཅས་པ་འགགས་པས་རིག་པའི་ཆ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རྒྱས་ཏེ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐུགས་ནི་བསྐྱོད་པ་ཀུན་བྲལ་བས། །བེམ་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་ཤིང་རིག་ལ་བྱེད་དོན་སྣང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་ལམ་དུ་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ལས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ཐང་བའི་ཚུལ། །དེ་ལྟར་བྲོས་པས་ཉོན་མོངས་བཙོན་ར་ལས། །ངེས་པར་འབྱིན་པ་མན་ངག་སྡེ་བ་ཡི། །ཁྱད་པར་ཆོས་ཏེ་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་ཚོགས། །ཉན་རང་སྤོང་ཞིང་བྱང་སེམས་གཉེན་པོས་འདུལ། །སྔགས་སྤྱིར་ལམ་གཏོང་སེམས་སྤེར་གཤིས་ཐོག་དགྲོལ། །ཀློང་སྡེར་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་དག་བྱེད་པ། །རིག་པའི་ཀློང་ན་རང་ཚུགས་ཞིག་པ་མཚར། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་ཨ་ཏི་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་རིག་པའི་གཤིས་ལ་གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་ དུ་ཤེས་པས་ཉན་རང་ལྟར་མི་སྤང་། །སྤོང་གཉེན་རྫས་གཅིག་པས་བྱང་སེམས་ལྟར་གཉེན་པོས་མི་འདུལ། །སེམས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་དུས་མཉམ་པས་སྔགས་སྤྱི་ལྟར་ལམ་དུ་མི་གཏོང་། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་བས་སེམས་སྡེ་ལྟར་གཤིས་ཐོག་ཏུ་མི་དགྲོལ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་བས་ཀློང་སྡེ་ལྟར་རྒྱན་དུ་མི་འཛིན་པར་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ཆོས་ཅན་རང་ངོས་སྟོང་པ་དང་ཆོས་ཉིད་གཞན་ངོས་སྟོང་པའི་བློའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། འདོད་ཁའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་རང་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་ཞིག་པ་ཨ་ལ་ལ། ཡུལ་སྣང་རིག་ངོ་ལ་མི་འགག་ཀྱང་རིག་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་མི་འདྲེ་བས་གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཆུ་ལ་བྲིས་པའི་རི་མོ་བཞིན་དུ་སྤང་གཉེན་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བས་ས་ར་ཧ་འཛུམ་མུ་ལེ། །ཡུལ་ཐོག་ཏུ་མ་ཤོར་བའི་རིག་ངོ་ལ་ཆགས་ཞན་དང་དགག་བསྒྲུབ་མི་མངོན་པས་འཁོར་འདས་རྒྱ་གྲོལ་གྱི་རང་དུ་དམ་པ་རྒྱ་གར་བ་ཡུ་ཅ་རེ། རིག་པ་ཆོས་སྐུར་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་མེད་པས་མཐའ་བྲལ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཟང་ཐལ་ལེ། །རྣམ་རྟོག་རིག་པར་གྲོལ་བས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་རྫུན་ཕུགས་བརྡིབ་ནས་ཆོ་ག་དང་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱིས་མི་གདུང་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་པས་ཆོས་ཀྱི་གོ་བཅད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་འཇུག་པ་ལས། རྟག་ཏུ་འགོག་པར་གཏོགས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་མོད་ཀྱི། འགྲོ་བ་མགོན་མེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ལྷག་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བརྒྱད་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་དང་ལས་འབྲས་ལ་གུས་པ་མི་ལྷོད་པས་བྱ་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འོང་། །རེ་དོགས་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ཀྱང་ ཁྲེལ་ཡོད་སུན་མ་ཕྱུང་བས་ཆགས་སྡང་ལ་འཇིགས་རེ་ཀན། ཐ་སྙད་དང་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་སྦྱངས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པས་ང་རྒྱལ་དང་འགྲན་སེམས་དག །ཕ་རོལ་གྱི་དགག་བསྒྲུབ་ལ་མི་འཇིགས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་བློ་ཚེད་ཤེས་པས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཚད་མ་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད། །མཉམ་གཞག་ལ་སྐྱོང་བསྒོམ་མེད་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ལ་རིག་ཆོ་ཡོད་པས་རི་སུལ་དུ་མི་ཚེ་བསྐྱལ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ལ་བཟླ་བ་ཡིན་ཏེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རང་སྣང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །སྟོབས་ཀྱི་རིག་པ་མ་འགགས་པས། །རང་གི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལ་དྲིས། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །བྱ་བཙལ་བྲལ་བའི་ངང་དུ་བྲིས། །ཡུལ་གསལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས། །རྣམ་པ་དག་པའི་དབྱིངས་ལ་དྲིས། །དེ་ནི་དགོངས་པའི་དོན་དུ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །དབྱིངས་སུ་གཅིག་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། །ཀུན་བཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡི་སྒྲིབ་ཆ་སྟེ། །གྲུབ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་ལྡིང་། །གཞི་དེ་ཉིད་ནས་འཁྲུལ་གྲེལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །གཉིད་དུ་སོང་དང་དེ་ལས་སད་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་དབང་པོ་ཉམས་པའི་གཉིད་སྟུག་བཞིན། །གྲོལ་བདེ་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་འདྲ། །དེ་ལ་སྤྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་གཉིས་ཀྱང་གཞི་རིག་པའི་ངང་དུ་གཅིག་སྟེ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ཅན་གཞི་དང་སངས་རྒྱས་གཞི། །ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་ཕྱེ་བར་ངེས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་སྣང་རིག་ཐོག་ཏུ་མ་གྲོལ་ཞིང་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རང་བཞིན་ཟ་འོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་དུ་མའི་གཞི། ཁམས་གསུམ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མའི་བྱད། །བར་གྱི་ལས། ཐ་མའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པས་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་ པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་ནི་མང་ཚིག་དང་། གཞི་ནི་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་གཞིར་གནས་པའོ། །ཆོས་ཀུ་ནི་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་དུ་མ་གྱུར་ལ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་འདས་པས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣོད་དང་། ཡུལ་ཅན་ལང་ཡི་བར་འཛིན་པའི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ཤིང་། །ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་བསམ་པས་མ་སྦགས་པས་དྲན་རྒྱུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་ཟད། །སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པ་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང་། །རང་དག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་རྟེན། སེམས་ནི་བརྟེན་པ། ཆོས་སྐུ་ནི་རྟེན། ཡེ་ཤེས་ནི་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ཀྱི་གནས་ནི་ཀུན་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་སེམས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་སྐུ་ནི་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་མི་མངའ་ཞིང་། ཡུལ་ཐ་སད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་རྒྱ་མཚོ་ལ་གྲུ་གཟིངས་ལྡིང་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རིག་པ་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་གོམ་འགགས་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་ལྡོག་པས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་དང་འདྲ་ལ། ཆོས་སྐུ་དེའི་སྒྲིབ་ཆར་གྱུར་པ་རྩལ་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་གྱི་རིག་ཆ་ ལྡོག་པ་ལས་བྱུང་བས་ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དང་། ཁྱབ་བྱེད་དང་། ངོ་བོར་གནས་པ་གྲུ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་སེམས་དང་སེམས་
Chinese
因为自性能够生起。无明不可能反过来遍及觉性，因为无明是暂时的垢染，因此在断除无明的佛陀那里，不可能存在无明。因此，如果将无明作为觉性的遍及者，并认为心和觉性一同止息，那就是极大的错误。无明遍及心，所以作为心的遍及者是合理的。觉性不可能被无明遍及，因为无明本身是暂时的垢染，当觉性的法性显现时，与此不相容的方面都会逃离并断绝。因此，当心止息时，与心自性和本体相同的无明及其部分也会止息，但觉性不是止息的基础，所以永远不会止息。如果觉性也止息，那就应该被归入外道，他们认为物质是众生的自性。在这里，因为无明及其心的部分止息，觉性的部分则增长为色身和智慧，享受如所有性和尽所有性的两种智慧的方式。《牟提伽珠鬘》中说：心已远离一切动摇，不像物质那样，了知且觉察，作用显现。如是，以觉性为道，能非常迅速地从烦恼和轮回的监狱中解脱出来。如是逃脱，从烦恼的监狱中，必定解脱，是诀窍部的殊胜之法，否则烦恼众，声闻缘觉舍弃，菩萨以对治调伏，总的来说密咒送入道，心部本性上解脱，界部法性中唯一清净，觉性的界中自立瓦解稀有。因此，从分别念和烦恼中必定解脱的道路，阿底光明金刚藏，在这里，烦恼的自性，觉性的本性中本来就没有，因为知道这一点，所以不像声闻缘觉那样舍弃。因为舍弃和对治是同一本体，所以不像菩萨那样以对治调伏。因为心相续是同一时间，所以不像总的密咒那样送入道。因为心不见心，所以不像心部那样在本性上解脱。因为智慧不见心，所以不像界部那样不执为庄严，而是觉性的法性，如实性中，法性自相空性和法性他相
English
Because self-nature can arise. It is impossible for ignorance to pervade awareness, because ignorance is a temporary stain, therefore it is impossible for the Buddha, who has abandoned ignorance, to have it. Therefore, if ignorance is taken as the pervader of awareness, and it is thought that mind and awareness cease together, then that is a great mistake. Ignorance pervades the mind, so it is reasonable to be the pervader of the mind. It is impossible for awareness to be pervaded by ignorance, because ignorance itself is a temporary stain, and when the dharma-nature of awareness manifests, the incompatible aspects flee and are cut off. Therefore, when the mind ceases, ignorance and its parts, which are of the same nature and substance as the mind, also cease, but awareness is not the basis of cessation, so it will never cease. If awareness also ceases, then it should be included in the heretics who believe that matter is the nature of sentient beings. Here, because ignorance and its mental parts cease, the part of awareness increases into the body and wisdom, enjoying the two wisdoms of suchness and the extent of suchness. In the Garland of Pearls it says: The mind is free from all movement, not like matter, knowing and aware, the meaning of action appears. Thus, by making awareness the path, one can escape very quickly from the prison of afflictions and samsara. Thus escaping, from the prison of afflictions, one will surely be liberated, which is the special dharma of the Upadesha section, otherwise the assembly of afflictions, the Shravakas and Pratyekabuddhas abandon, the Bodhisattvas subdue with antidotes, in general the mantra sends into the path, the mind section liberates on the nature, the space section purifies uniquely in the dharma-nature, in the space of awareness the self-establishment collapses, which is wonderful. Therefore, the path of definite liberation from conceptualization and afflictions, Ati radiant Vajra Essence, here, the nature of afflictions, has never existed in the nature of awareness from the beginning, because knowing this, one does not abandon like the Shravakas and Pratyekabuddhas. Because abandonment and antidote are the same entity, one does not subdue with antidotes like the Bodhisattvas. Because the mind stream is simultaneous, one does not send into the path like the general mantra. Because the mind does not see the mind, one does not liberate on the nature like the mind section. Because wisdom does not see the mind, one does not hold it as an ornament like the space section, but the dharma-nature of awareness, in the nature of suchness, the self-nature emptiness of phenomena and the other-nature of dharma
Chinese
空性的智慧的宗派和，欲求的见解全部都无法成立而自然解脱无余寂灭啊啦啦。境相于觉性本面不灭，然觉性不与境相混杂，故能取所取轮回的自性如水中绘画般，舍弃亲疏自然解脱，萨惹哈喜笑颜开。未落入境相的觉性本面，无有贪恋与憎恶，以及破立，故于轮涅解脱广大之自性中，印度圣者瑜伽人。觉性成就法身，无有有法之理，故于离边大智慧中，通彻无碍。分别念解脱于觉性，故见修行果的虚假根本崩塌，虽不以仪轨和法行束缚，然与无有戏论之法性菩提心不可分离，故已截断了法的命脉。如《入行论》中所说：恒常属于止息的禅定，然对无依无靠的众生，生起更大的悲悯。如此。八法虽已超越涅槃，然不放松对三宝和业果的恭敬，故所作所为皆为有情众生之利益。希冀畏惧于无境中消散，因有羞耻之心而摒弃恶习，故对贪嗔有所畏惧。虽未研习名相和宗派，然一切法各自以觉性而生起，故无有我慢和竞争之心。虽不畏惧他者的破立，然知晓宗派的智慧，故对法和补特伽罗的量无有偏袒。虽无有修持禅定，然于后得位有觉性之仪轨，故于山洞中度过一生，并如是念诵，如狮子圆满力中说：自显为方便之王，力量的觉性不灭，故询问自己的智慧，无有对境之等持，于无有勤作寻觅之状态中书写，境相明晰无始之心，询问清净之界，此乃意之密意。如是。阿赖耶识与法身二者，于界中虽一，然法身如大海，阿赖耶识之染污是其遮蔽，如是于轮涅二者中漂泊。从彼基位自性中，迷乱解脱亦是法性，如入睡和从彼醒来般，迷乱如根识衰败的浓睡，解脱安乐如从睡眠中醒来的状态。对此，总的来说，轮回和
English
The tenets of emptiness and all desires and views cannot be established, but are naturally liberated and completely extinguished. Alala! Although the appearance of objects does not cease in the face of awareness, awareness does not become entangled with objects. Therefore, the nature of grasping and clinging in samsara is like a painting drawn on water, and abandoning relatives and enemies leads to natural liberation. Saraha smiles. In the face of awareness that has not been lost in objects, attachment and aversion, as well as negation and affirmation, do not appear. Therefore, in the nature of liberation from samsara and nirvana, the Indian saint is a yogi. When awareness is realized as the Dharmakaya, there is no reason for things to exist. Therefore, in the great wisdom free from extremes, it is completely unobstructed. When conceptual thoughts are liberated into awareness, the false foundation of view, meditation, conduct, and result collapses. Although one is not bound by rituals and religious practices, one cannot be separated from the Dharma nature Bodhicitta without elaboration. Therefore, the lifeblood of the Dharma has been cut off. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "Although meditation always belongs to cessation, compassion arises especially for beings without protectors." Thus. Although the eight worldly concerns have transcended nirvana, respect for the Three Jewels and the law of karma is not relaxed. Therefore, actions are for the benefit of sentient beings. Hope and fear dissipate in the realm of no object, and because of the sense of shame, bad habits are abandoned. Therefore, there is fear of attachment and aversion. Although one has not studied terminology and philosophical systems, all dharmas arise individually from one's own awareness. Therefore, there is no pride or competitiveness. Although one is not afraid of the negation and affirmation of others, one knows the wisdom of philosophical systems. Therefore, there is no partiality towards the measure of Dharma and individuals. Although there is no cultivation of meditative equipoise, there is an awareness of ritual in the post-meditation state. Therefore, one spends one's life in mountain caves and recites in this way, as it says in the Lion's Complete Strength: "Self-appearance is the king of means, the awareness of power is unceasing, therefore, ask your own wisdom, the samadhi without object, write in the state of being free from action and seeking, the mind of clear objects without beginning, ask the pure realm, this is the meaning of intention." Thus. Likewise, the Alaya and the Dharmakaya are two, although they are one in the realm, the Dharmakaya is like the ocean, the defilements of the Alaya consciousness are its obscurations, thus floating in both samsara and nirvana. From that very ground nature, delusion and liberation are also the Dharma nature, like falling asleep and waking up from it, delusion is like the dense sleep of weakened senses, liberation and bliss are like the state of waking up from sleep. In general, samsara and