Tibetan
ད་ལ་འཕྱུགས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའོ། །ནང་སྐོར་ནི། ངོ་བོ་གཟུགས་ཅན་ལས་འདས་པས་ཆོས་ཉིད་ཕྱོགས་རིས་སུ་མ་ཆད། རང་བཞིན་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པས་ རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་ཡེ་ཤེས། མཚན་ཉིད་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ལ་ཟུག་པས་རྩ་བ་ལྟར་བྱུང་ལ། རང་ངོ་ཐ་དད་དུ་འདྲིལ་བས་སྡོད་བུ་ལྟ་བུ། རྩལ་སྣང་ཅིར་ཡང་རྒྱས་པས་ཡལ་འདབ་ལྟ་བུ། གསལ་ཆ་འགག་པ་མེད་པས་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ། སྣ་ཚོགས་གཅིག་ཏུ་སྨིན་པས་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། །གསང་སྐོར་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་ཅར་དུ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་རག་མ་ལུས། རང་བཞིན་དབུགས་ཆད་ལ་གྲོལ་བས་བར་དོ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ། །མཚན་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འཕེན་པ་ལས་འདས་པའོ། །ཡང་གསང་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་མ་ལྟོས། རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཆོས་ཉིད་ཡིད་དཔྱོད་དུ་མི་གནས། མཚན་ཉིད་སྣང་བཞི་ཡིན་པས་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་ནས་འབྲས་བུ་ཕྱི་དུས་ལ་ལྟོས་མི་འཆའ་བར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་སུ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྡེ་གསུམ་གྱི་གསང་དོན་དབྱིངས་ཀྱི་ལ་བཟླ་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་ནས་གསུམ་གའང་བསྡུ་ན་ཀློང་དགུར་འདུ་སྟེ། ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་། །སྒོམ་པ་ངང་བཞག་ཡིན་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཡིན་མིན་མེད་པའི་ཀློང་། །འབྲས་བུ་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པས་གདོད་ཀྱི་རེ་དོགས་མེད་པའི་ཀློང་། །ངོ་བོ་ལ་རྟག་ཆད་མེད་པས་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང་། རང་བཞིན་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་འགག་པ་མེད་པའི་ཀློང་། མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་དཀྲིས་མེད་པས་སྣང་སེམས་ལས་གྲོལ་བའི་ཀློང་། དབྱིངས་ལ་དུས་གསུམ་མེད་པས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་། རོལ་པ་ལ་ཅིར་ཡང་འཆར་བས་འགག་མེད་རང་ཤར་ཀྱི་ཀློང་། ལྷུན་མཉམ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཡེ་གྲོལ་ཅོག་བཞག་གི་ཀློང་སྟེ་དགུར་ འདུ་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དོན་སྡུད་པའི་དབང་དུ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད། ཚིག་སྡུད་པའི་དབང་དུ་ཤློ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་གནས་པ་ལེའུ་དང་། བམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་བརྗོད་ཀྱིས་བསྡུ་བའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཚིག་གི་བྱེ་བྲག་རྣམ་འཕྲོས་པས། སྡེ་གསུམ་ལས་ནི་ཀློང་དགུར་འགྱུར། །ཚིག་སྡུད་པ་ལས་ཤློ་ཀ །འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལས། །ལེའུ་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་ལྔ། །བམ་པོ་ཉི་ཁྲི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག །བརྗོད་བྱ་ནམ་མ
Chinese
因此，由于没有谬误，所以在任何法性上都没有分别。内圈是：本体超越了有形之物，因此法性没有偏颇。自性没有来去，是常恒的智慧。体相是贯穿轮回和涅槃二者，所以像根本一样产生。自性各自不同而聚合，所以像豆荚一样。功用显现任何事物都广大，所以像树叶一样。明亮的部分没有止息，所以像花朵一样。各种各样的事物成熟为一个，所以像果实一样。秘密圈是：本体同时知晓，因此不需要依靠三种智慧。自性在气息停止时解脱，因此脱离了对中阴的依赖。体相是原始解脱，因此超越了二资粮的牵引。极密无上的是：本体不是所知，因此不依赖言辞和名相。自性显而易见地见到，因此法性不住于思辨。体相是四种显现，因此达到圆满的三身在道相中显现，不期待未来的果实，而是在此生就与原始的基界结合。这样，大圆满三部的秘密要义，以直截了当的方式讲述了法界的口诀，如果将三者都归纳起来，则归于九界。见解是离戏论的，因此是本体没有变化的界。修行是自然安住，因此是没有分别对错的界。果是圆满成就，因此是没有原始希冀和恐惧的界。本体没有常断，因此是没有能知者的成立和破除的界。自性没有理由，因此是法性没有止息的界。体相没有迷惑，因此是从显现和心中解脱的界。法界没有三时，因此是没有变化的界。游舞显现任何事物，因此是没有止息的自显的界。任运平等没有偏颇，因此是原始解脱自然安住的界，总共归于九界。这些也是从意义归纳的角度来说的显宗。从词句归纳的角度来说，存在于六十四百万颂中，从章节和卷等确定的表达方式来归纳的方式，出自颠倒论。出自自性大圆满。由于词句的差别而散布开来，从三部变为九界。从词句归纳来说，颂有六十四百万。有三万五千章。有两万一千卷。所说的是……
English
Therefore, since there is no mistake, there is no separation in any Dharma nature. The inner circle is: the essence transcends the tangible, so the Dharma nature is not biased. The nature has no coming and going, it is the constant wisdom. The characteristic is that it penetrates both samsara and nirvana, so it arises like a root. The self-nature is different and gathered together, so it is like a pod. The skill manifests everything and is vast, so it is like a leaf. The bright part has no cessation, so it is like a flower. All kinds of things ripen into one, so it is like a fruit. The secret circle is: the essence knows at once, so there is no need to rely on the three wisdoms. The nature is liberated when the breath stops, so it is free from dependence on the bardo. The characteristic is primordial liberation, so it transcends the attraction of the two accumulations. The most secret and unsurpassed is: the essence is not knowable, so it does not depend on words and terms. The nature is seen manifestly, so the Dharma nature does not dwell in speculation. The characteristic is the four appearances, so the three bodies that have reached perfection appear in the path appearance, and do not expect future fruits, but are combined with the primordial basic realm in this life. In this way, the secret meaning of the three sections of Dzogchen is explained in a straightforward way, and if all three are summarized, they are attributed to the nine spaces. The view is free from elaboration, so it is the space where the essence does not change. Practice is natural abiding, so it is the space where there is no distinction between right and wrong. The result is perfect accomplishment, so it is the space where there is no original hope and fear. The essence has no permanence or cessation, so it is the space where there is no establishment or elimination of the knower. The nature has no reason, so it is the space where the Dharma nature has no cessation. The characteristic has no confusion, so it is the space liberated from appearance and mind. The Dharma realm has no three times, so it is the space without change. The play manifests everything, so it is the space of unobstructed self-appearance. Spontaneous equality has no bias, so it is the space of primordial liberation and natural abiding, which is attributed to the nine spaces in total. These are also the exoteric teachings from the perspective of summarizing the meaning. From the perspective of summarizing words and sentences, it exists in sixty-four million shlokas, and the way to summarize from the definite expressions such as chapters and volumes comes from the overturning theory. From the Great Perfection of Self-Nature. Due to the difference of words and sentences, it spreads out, and changes from three sections to nine spaces. From the summary of words and sentences, there are sixty-four million shlokas. There are thirty-five thousand chapters. There are twenty-one thousand volumes. What is said is...
Tibetan
ཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་རྟོག་པ་གཅོད། །འདི་ལས་བརྗོད་བྱ་ཉེར་བསྡུས་པ། །གཟེར་བུ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ལ། །གེགས་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་གཉིས། །གནད་ཆེན་འདུས་པ་སྟོང་ཕྲག་གསུམ། །གོལ་སྒྲིབ་ཁྲི་ཕྲག་བཞི་བཅུ་ལ། །མིང་ཐོགས་རྒྱུད་ནི་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས། །ཆིག་བརྗོད་རིམ་པ་གསལ་བཀོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དེ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་མན་ངག་སྡེ་པའི་ལུགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟ་བསྒོམ་གྱི་གདེངས་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཀུན་ཀྱང་དགྲོལ་གཞི་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གང་གིས་འགྲོལ་བ་སྤད་པའི་རང་གསལ་ག་དང་། །གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པའི་ཀློང་ན་གསལ། །བྱས་ཤིང་བཅོས་པ་མེད་པས་ཡེ་གྲོལ་ཡིན། །རང་གི་རང་གྲོལ་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས། །ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་ལྟོས་གཞི་ཀུན་དང་བྲལ། །གཅིག་དང་དུ་མར་གདགས་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །འདི་ལ་གཉིས། དགྲོལ་གཞི་མེད་པའི་གོ་དོན་སྤྱིའི་དབྱིངས་འཇལ་བ་དང་། སོ་སོའི་འཐད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ནི་ཡོད་དེ་བལྟར་མི་མངོན། །མེད་དེ་རྒྱ་མ་ཆད། གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་། །དབུ་མར་བཟུང་བའང་ མེད་པས་ཐོག་མཐའ་དང་། སྐྱེ་འགག་དང་། འགྲོ་འོང་དང་། དུས་གསུམ་དང་། མཐའ་དབུས་དང་། རྩོལ་བསྒྲུབ་ལས་འདས་པ་གང་ཞིག་ལ་དགྲོལ་བའི་གཞི་མེད་དེ། ཆུའི་རི་མོ་ལྟར་རང་གིས་རང་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དགྲེལ་བའི་རྐྱེན་མི་འཇུག་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་འདས་ཀྱི་ཀློང་ནི་རང་གསལ་མངོན་སུམ་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་། མེད་མ་མྱོང་། སྤངས་པས་མི་སྤོང་། སྦྱངས་པས་མི་བྱང་། བསྒྱུར་བས་མི་འགྱུར། གྲོལ་བས་མི་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ནས་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫས་གཅིག་པས་དག་གྲོལ་གཉིས་སུ་མི་རུང་ལ། འདི་ལྟར་དག་གྲོལ་གཉིས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་ན་སེམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་འདུ་བའི་དངོས་འགལ་ལ་ཐ་སྙད་དེ་མི་རུང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འདས་མ་འོངས་རྫས་འགལ་བས་ཕྱི་མས་སྔ་མ་སྤངས་པའང་མེད་དེ། གཅིག་ཡོད་དུས་གཅིག་འགག་ལ། དུས་མཉམ་ན་སྔ་ཕྱི་འཆོལ་བས་སྤང་བྱས་གཉེན་པོ་དང་། གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་དུས་མཉམ་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཉི་
Chinese
与口的边际相同。 断除所化众生的分别念。 从此处所说之义得以概括。 钉一百零八个。 障碍二千五百个。 要点汇集三千个。 错谬遮蔽四万个。 名称传承二万个。 一一阐述次第分明。 如是说。 现在从这些当中，特别成为口诀部所有宗派的见修行果，于当下彻底决断。 一切皆是无须解脱之菩提心。 以何解脱乃是赤裸裸的自明觉性。 于无基无根之界中显现。 由于无作无修故，本自解脱。 自之自解脱，不依赖任何因缘。 因是当下解脱，故远离一切所依。 从安立为一与多的边际中解脱。 此有二：衡量无须解脱之义的总体法界，以及分别剖析各自的道理。 第一，如是，法性之体性，有而不可见，无而不断灭，不堕入二者之任何一边，亦不执著中观，故超越起始与终结，生与灭，去与来，三时，边与中，勤作与成就，于何处有须解脱之基呢？犹如水纹般自之自解脱之故，且解脱之因不介入，因法性周遍一切之故，无基无根故，言思超绝之界，乃是自明觉性显现之胜观，与生俱来之烦恼与分别念之聚，从原始以来未曾存在，未曾不存，断除亦非断除，修习亦非修习，转变亦非转变，解脱亦非解脱，若未能如是证悟，则所断与能断等一切二取，以本体一味故，不可分为清净与解脱二者，若如是分为清净与解脱二者，若以智慧而为，则心未见智慧，智慧见心，故于不可同时存在之相违事物上安立名言，则不应理，如是，过去未来本体相违，故后者亦未断除前者，一者存在时一者灭亡，若同时则先后混淆，则成所断为对治，对治为所断，心相续一者于同时之故。如是日
English
Same as the edge of the mouth. Cut off the thoughts of sentient beings to be tamed. From this, the meaning to be expressed is summarized. Nails one hundred and eight. Obstacles two thousand five hundred. Key points gathered three thousand. Mistakes and obscurations forty thousand. Name transmission two thousand. The order of single expression is clearly stated. Thus it is said. Now, from these, especially the view, meditation, and fruition of all the lineages of the Upadesha section, are thoroughly determined at the moment of liberation. Everything is the Bodhicitta that does not need liberation. What liberates is the naked self-awareness. It is clear in the realm without foundation or root. Because it is unmade and uncorrected, it is primordially liberated. One's own self-liberation does not depend on any conditions. Because it is liberated upon seeing, it is free from all dependencies. Liberated from the extremes of being designated as one and many. This has two aspects: measuring the general sphere of the meaning of not needing liberation, and separately distinguishing the validity of each. First, like this, the nature of reality is existent but invisible, non-existent but not interrupted, not falling into either side, and not holding onto the middle way either, so it transcends beginning and end, birth and death, going and coming, the three times, center and edge, effort and accomplishment. Where is there a basis for liberation? Like a water ripple, it is self-liberated, and the cause of liberation does not enter because the nature of reality pervades everything. Because it is without foundation or root, the realm beyond words, thoughts, and expressions is the clear and manifest Vipassanā, and the aggregates of afflictions and discriminations that are coemergent have never existed from the beginning, have never not existed, are not abandoned by abandoning, are not purified by purifying, are not transformed by transforming, and are not liberated by liberating. If one does not realize this, then all dualistic phenomena such as what is to be abandoned and what abandons are of one essence, so they cannot be divided into purity and liberation. If one divides them into purity and liberation like this, if it is done by wisdom, then the mind does not see wisdom, and wisdom sees the mind, so it is not reasonable to establish terms for contradictory things that cannot coexist. Likewise, the past and future are contradictory in essence, so the latter does not abandon the former. When one exists, the other ceases, and if they are simultaneous, then the former and latter are confused, so what is to be abandoned becomes the antidote, and the antidote becomes what is to be abandoned, because the mindstream is one at the same time. Thus, the sun