Tibetan
པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ས་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། །ཤེས་འཇུག་མཚན་ཉིད་སྦྱོར་བའི་གཟུངས། །འབྲས་བུ་སྨིན་བྱེད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །ནུས་མཐུ་ཅན་དུ་གང་གྱུར་པ། །རིག་འཛིན་རྒྱལ་བའི་ཞིང་དུ་གྲགས། །ཞེས་པས་རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྟོག་པ་རྣམ་བཞིའི་ཚུལ་རིག་པའོ། །རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པས་ཉམས་ སུ་བླངས་ཏེ་འཇུག་པའོ། །འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་གོམས་པས་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དང་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བས་ན་གཟུངས་ཀྱང་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་ཏེ། ད་ནུས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་མཐུ་ལྡན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མ་ཕྱུང་ཡང་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའང་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་ཐོབ་པས་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་མཉམ་སྦྱོར་རྩ་རྒྱུད་ལས། རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྒྱུར་བ་ཡིས། །གཙོ་བོ་གང་ཡང་རུང་བ་འགྲུབ། །ཚེ་འདིར་རིག་འཛིན་འཐོབ་བྱེད་ཅིང་། །དེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིག་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་འགྲོ་བ་གང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ན། །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་མི་དང་ལྷ་དང་། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་པའི་རིགས་ཅན་དྲྭ་མ་ལྔ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ནི་ཁོམ་ལྡན་མ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་གཟུང་བ་ད་དག་ཁྱད་པར་གྱི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལས། མི་དང་ལྷ་དང་ཚངས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བ་རྣམ་དག་འཛིན་མོད་ཀྱི། །ཁྱད་པར་ས་ལ་གནས་འགྱུར་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྲེད་པས་བསྡུས་པའི་ས་རྣམས་ནི་འདིར་དྲང་དོན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལ་གནས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྟེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལས་བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའམ། ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ ཚོགས་ཆེན་དང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་གྲགས་ཏེ། ས་རབ་རིག་པ་འཛིན་པའི་ས། །ཞེས་སོ། །དཔེར་ན་ཆུ་སྐྱར་གྱིས་མིད་པའི་གར་མཁན་ཆུའི་རུམ་དང་མ་བྲལ་ཀྱང་སྐམ་སར་གཏོགས་པ་བཞིན་དུ། དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་རྒྱུ་རྐྱེན་ནུས་པ་ཅན
Chinese
从名为“获得持明地之方式·秘密心要”中说：通达入定之体性，果实成熟之因与缘，成为具力者，称为持明者之佛土。其中，因之体性是通达四种分别之方式。缘之体性是，如其所知，以三门之行持修持而入定。果之体性是，因串习而现前。因此，通达与入定二者之体性，无非是与果实相连，故亦是总持，因能使果实成熟，故亦是因缘。如今已成具力者，成为能生果之威力具足者。即使果实尚未现前，亦已获得名为持明者之本体，并且在诸佛刹土中获得授记，因已获得金刚名之灌顶，故能与佛陀平等结合。如是《平等结合根本续》中说：以转动种姓之轮，任何主尊皆能成就，此生能获得持明，由此能成就大乐。如是之持明者，为哪一生处与行处之相续所摄持？乃为欲界之人与天，以及梵天等色界之生处与行处之清净相续所摄持，如同五种清净之种姓。于无色界中，因不具闲暇，故不寻求生处之意义。如是，于先前之方式中说，此等摄取生处者，乃安住于殊胜之地：人与天及梵天之生处，虽执持清净，然乃安住于转变之地上。又，以贪欲所摄持之地，于此处乃是隐义，故以智慧安住乃是殊胜。密咒之论典中说，十三地是金刚持，或称为文字轮大集会，以及持明者之地。地之殊胜是持明之地。譬如，水鸟所吞噬之舞者，虽未离开水中，然已属于陆地。如是，从灌顶义之智慧中，因缘具力。
English
From the "Secret Essence of the Way to Attain the Stage of Vidyadhara": The samaya of understanding and entering, the cause and condition for ripening the fruit, whoever becomes powerful, is known as the Buddha-field of Vidyadharas. Thus, the characteristic of the cause of understanding is to understand the manner of the four thoughts. The characteristic of the condition of entering is to enter by practicing with the conduct of the three doors as it is known. The characteristic of the fruit is that it becomes manifest through familiarity. Therefore, the characteristics of understanding and entering are none other than connecting to the fruit, so it is also a dharani. Because it ripens the fruit, it is also a cause and condition. Now, having become powerful, it becomes the power to produce the fruit. Even if the fruit has not yet manifested, one has already obtained the actual basis called Vidyadhara, and one has also received prophecies in the Buddha-fields, because one has obtained the empowerment of the Vajra name and is able to unite equally with the Buddha. As it is said in the Root Tantra of Equal Union: By turning the wheel of lineage, any chief can be accomplished. In this life, it causes the attainment of Vidyadhara, and by that, great bliss is accomplished. Such a Vidyadhara, which lineage of birth and going is gathered by? It is gathered by the completely pure lineage of beings and gods of the desire realm, and the birth and going of the form realm, such as Brahma, like the five pure lineages. In the formless realm, because there is no leisure, one does not seek the meaning of birth. Thus, in the previous way, it is said that these who take birth are abiding on a special ground: The birth of humans, gods, and Brahma, although holding purity, is on a ground of transformation. Also, the grounds gathered by craving are implicit here, so abiding with wisdom is special. In the tantric texts, it is said that the thirteen grounds are Vajradhara, or the great assembly of the wheel of letters, and the ground of Vidyadharas. The excellence of the ground is the ground of Vidyadharas. For example, a dancer swallowed by a water bird, although not separated from the water, belongs to the land. Thus, from the wisdom of the meaning of empowerment, the cause and condition are powerful.
Tibetan
་དུ་གྱུར་ནས་མཐོང་ལམ་ནས་རིམ་པར་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གོམས་པ་མི་བརྟན་པས་རེ་ཞིག་སྲེད་པའི་ས་དང་མ་བྲལ་དུ་ཟིན་ཡང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པར་གྱུར་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་དུ་དེའི་རྒྱུན་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། མཐར་ཕྱིན་ནས་ཀྱང་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཕྱོགས་གཅིག་འཛིན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པཎ་ཆེན་རོང་པས་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐག་པ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྒོ་ནས་ས་བཅུ་རིམ་ཅན་དུ་རྫོགས་པའི་མཐར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ལས། སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུས་དེ་དག་དུས་ཡུན་རིང་མོས་སྤྱད་མི་དགོས་པར་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་ བུར་མྱུར་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱིར་བཅས་ནས་བཙལ་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་དེ་ལ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་ཚུལ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་རྫོགས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཤེས་རབ་མཆོག་གི་མཆོག་གྱུར་པ། །ས་ཡི་ཁྱད་པར་བཅུ་དང་གསུམ། །རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་ཤེས་ནས་བཀག་པ་མེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པས་བསྲུང་མཚམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། འཁྲུལ་པ་མེད་པས་བཟང་ངན་གྱི་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། བླང་དོར་མེད་པ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དབང་པོ་ ཡུལ་ལ་འཇུག་ཀྱང་ཆགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཤེས་རབ། དེ་ལས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཐབས། ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྨོན་ལམ། དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་སྟོབས། དཔེ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མི་སེམས་པ་ནི་སྦྱིན་པ། མི་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཅི་ཡང་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པ་ནི་བཟོད་པ། བླང་དོར་མེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས། མ་
Chinese
已经变成这样，从见道次第显现，如前所说，因为串习不稳固，暂时虽然没有脱离贪欲之地，但因为被智慧所摄持，所以在生圆次第的道上，使它的相续串习，乃至没有成为究竟的果位之间，叫做持明者。即使已经达到究竟，持明者的名称也没有执着一边的过失，这是班禅荣波的观点。这和从体性的角度，通过十度门，十地次第圆满的最后成就无上菩提的方式相同。但在密咒道中，不需要用很长的时间来修持这些，像幻术一样迅速，不是把原因和结果放在前后去寻找，而是在持明者的地上自然圆满的方式。《波罗蜜多究竟》。方便和智慧，方便中的殊胜。智慧殊胜中的殊胜。地的差别有十三种。因果差别自然圆满。就像这样。也就是，知道对一切法都没有执着，没有阻碍，是布施波罗蜜多。在平等性中，以智慧不执着守护界限的观念，是持戒波罗蜜多。没有错乱，不分别好坏的差别，是忍辱波罗蜜多。没有取舍，行境成为会众，是精进波罗蜜多。根进入对境，也没有被贪着的过失所染污，是禅定波罗蜜多。如实地证悟自性的实相，轮回和涅槃的二地，一切法从法界中寂灭，是智慧。从那里面，善于成办自他之利，是方便。净土和行境完全清净，是愿。不能被不顺的方面所摧毁的苦行是力。不是仅仅随顺比喻和名言，而是像诸佛的法身安住的方式一样证悟，是智慧波罗蜜多。梵天殊胜心请问经中说，不思是布施。不住是持戒。不分别任何差别是忍辱。没有取舍是精进。不
English
Having become like this, it gradually manifests from the path of seeing. As previously explained, because the habit is not stable, although one may not be completely free from the realm of desire for a time, being seized by wisdom, one continuously habituates oneself on the path of generation and completion stages. Until the ultimate fruit is achieved, one is called a "Vidyadhara" (holder of knowledge). Even after achieving the ultimate, there is no fault in holding the name "Vidyadhara" on one side. This is the view of Panchen Rongpo. This is similar to the way in which, from the perspective of characteristics, the ten perfections are the gateway, and at the end of the ten bhumis, unsurpassed enlightenment is achieved. However, in the path of mantra, one does not need to practice these for a long time. It is as swift as an illusion. The way in which the ground of the vidyadhara is spontaneously perfected, without seeking cause and effect in sequence, is as follows: 'The Paramitas are all complete. Skillful means and wisdom, the best of skillful means. The most excellent of wisdom. The distinctions of the bhumis are thirteen. The distinctions of cause and effect are spontaneously perfected.' Thus it is said. Furthermore, knowing that there is no clinging to any phenomena and that there is no obstruction is the perfection of generosity. In equality, not abiding in the concept of boundaries of protection with awareness is the perfection of ethics. Not being confused and not distinguishing between good and bad is the perfection of patience. Having no acceptance or rejection and the field of activity becoming a gathering is the perfection of diligence. Although the senses engage with objects, they are not defiled by the fault of attachment, which is the perfection of meditation. Realizing the nature of reality without distortion, the two grounds of samsara and nirvana, all phenomena are pacified from the realm of reality, which is wisdom. From that, being skilled in accomplishing the benefit of oneself and others is skillful means. The field and the realm of activity become completely pure, which is aspiration. The asceticism that cannot be overwhelmed by unfavorable conditions is strength. Not merely following examples and terms, but realizing the way in which the Dharmakaya of the Buddhas abides, is the perfection of wisdom. In the sutra "Asked by Brahma Vishesacitta," not thinking is generosity. Not abiding is ethics. Not distinguishing anything is patience. Having no acceptance or rejection is diligence. Not