Tibetan
ས། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྐྱད་དང་བཅས་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་དག་པར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་བདེན་བཞི་དང་བདེན་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བློས་མི་ཐུག་ཅིང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཏུ་སྦྲེལ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་ལམ་རིམ་གཉིས་ལ་སོགས་པའང་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱིར་སྨིན་འདོད་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་འཕྲད་དང་གོལ་སྒྲིབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆ་ལས་མ་གྲོལ་བས་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཚུལ་ཀུན་བྱེད་ ལས། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ངོ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ངན་སོང་རྒྱུ་ཟེར་ནས། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྤང་བར་བྱེད། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྤངས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས། །ས་བཅུ་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བགྲོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་དུས་ཚིག་བཟང་སྒོ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་ཡི་སྐུར་བསྒོམ་པ། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་བསྒོམ་མེད་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་གདོད་ནས་རང་གྲོལ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལམ་ལ་རྟེན་མི་དགོས་པར་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རམ་ཅི་ན། སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གིས་དམ་པའི་བླ་མ་ཡང་མ་བརྟེན། །སྨིན་བྱེད་ཀྱིས་སྨིན་པར་ཡང་མ་བྱས། གྲོལ་བྱེད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་ཡང་མ་བྱས། ཐབས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་མ་རིག །ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་དང་། ཚོགས་རྫོགས་པའི་བྱ་བའང་མ་བྱས། །དངོས་གཞི་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གྲོལ་དང་བཅོག་བཞག་གི་གནད་ཀྱང་མགོ །མོས་གུས་ལ་ལྟོས་ནས་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་བཞུགས་པའང་མེད་པས་འབད་མེད་དུ་གལ་གྲོལ། དེ་སྐད་དུ་སྤྱི་མདོ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །རྟོག་པས་བསྒྲིབས་པས་ངོ་མ་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་དང་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་ཁྱེད་ཅག་ལ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རེ། འོན་ཏེ་དངོས་བཞིའི་གན
Chinese
萨！依靠使具有习气和习性的所有暂时性污垢自解脱的关键来净化，不能用能诠释因之乘的四圣谛和二谛等的名相之思维来理解。而且，与方便和智慧相结合的密咒乘的缘起道次第二者等，也未脱离想要因果先后成熟的意念和各种错误遮蔽的部分，因此，遮蔽了法性菩提心之胜义离念大智慧的方式，如《总集经》中说：法性菩提心一自性中，以痛苦集谛四种相，说痛苦集谛是恶趣因，从而舍弃法界菩提心，因此，彼未见法性而舍弃。法性菩提心之自性中，以胜义世俗二谛，布施持戒波罗蜜多十度，于十地道上修习而行，未见法性而安住于行持之地。法性菩提心之自性中，从星宿和时辰吉日等，以五种菩提和四大神变，如此显现之诸法一切，加持后观想为天神之身，因此，彼未见自心无修。如是说。如果本来就是自解脱，那么一切有情都不需要依赖道而成为自解脱了吗？一切有情也不依赖于殊胜上师，也不被成熟所成熟，也不被解脱所解脱，不了解方便的入门，不依赖于道的先导，也不做为了证悟彼而净除障碍和圆满资粮的行为，不依赖于正行，也不明白自解脱和安住的要点，不依赖于虔诚，也没有上师的加持融入，因此无勤而解脱。如是《总集经》中说：唉玛吙，稀有奇妙之法，是圆满佛陀的一切秘密，一切皆是佛陀，因分别念遮蔽而未识。因此，如果诽谤说是无需依赖方便和行持的道，那么你们将会遭受无法忍受的恶趣痛苦。然而，四实相之境
English
Sa! Relying on the key to the self-liberation of temporary defilements, including habits and predispositions, to purify, it cannot be understood by the mind that can explain the terms of the Four Noble Truths and the Two Truths, etc., of the Vehicle of Cause. Moreover, the two stages of the path of dependent origination of the Mantra Vehicle, which is combined with skillful means and wisdom, etc., have not been freed from the part of wanting the cause and effect to mature in sequence, and various erroneous obscurations. Therefore, the way of obscuring the ultimate, beyond-mind great wisdom of the Dharma-nature Bodhicitta, as it is said in the Kunje Gyalpo Tantra: In the one nature of Dharma-nature Bodhicitta, with the four aspects of the truth of suffering and origin, saying that the truth of suffering and origin is the cause of evil destinies, thereby abandoning the Dharma-dhatu Bodhicitta, therefore, he has not seen the Dharma-nature and has abandoned it. In the nature of Dharma-nature Bodhicitta, with the two truths of ultimate and relative, the ten perfections of generosity, ethics, and paramitas, practicing and proceeding on the ten bhumi paths, he has not seen the Dharma-nature and abides in the place of practice. In the nature of Dharma-nature Bodhicitta, from the planets and stars, auspicious times, etc., with the five bodhis and the four great miracles, all the phenomena that appear in this way, after blessing them, meditating on them as the body of a deity, therefore, he has not seen his own mind without meditation. So it is said. If it is self-liberation from the beginning, then will all sentient beings not need to rely on the path and become self-liberated? All sentient beings also do not rely on the supreme guru, nor are they matured by maturation, nor are they liberated by liberation, they do not understand the entrance of skillful means, they do not rely on the preliminary practices of the path, nor do they do the actions of purifying obscurations and perfecting accumulations in order to realize it, they do not rely on the main practice, nor do they understand the key points of self-liberation and abiding, they do not rely on devotion, and there is no blessing of the guru dissolving, therefore they are effortlessly liberated. As it is said in the Dojei Bum: Emaho, wonderful and amazing Dharma, is the secret of all perfect Buddhas, all are Buddhas, but they are not recognized because they are obscured by conceptual thoughts. Therefore, if you slander that it is a path that does not rely on skillful means and conduct, then you will experience unbearable suffering in the lower realms. However, the realm of the four realities
Tibetan
ས་སྐབས་ནའང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་མེད་ན་རང་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུགས་ཆད་པར་བལྟ་བ་ཡིན། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མེད་ན་གཉིད་འཐུག་གི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསམ་གཏན་དུ་ངེས་སོ་ཟེར་ན། རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ནི་ལས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ན་སེམས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང་འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །མཐར་གྱིས་དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དང་རྟོགས་བྱེད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་བསྲེག་བྱ་འཚིག་ནས་སྲེག་བྱེད་མི་གནས་པ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པར་སོང་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་རླུང་གིས་དྲུད་པ་ལས། མེ་བྱུང་ནས་ནི་དེ་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་དབང་པོ་སྐྱེས་ནས་ནི། །སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་བྱེད་ལས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྷ་སྤྱོད་འདི། །རྒྱུ་འབྲས་བསྒྲུབ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། །ལྟ་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་མི། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་འདས། །གང་ཞིག་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་པ་དེས། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་བཞིན་མི་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་དཔྱོད་ལས་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་མཐའ་དག་གཉིད་ སྟུག་པོར་འདོད་པ་དེས་ནི་ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་མངོན་རྟོགས་སྟོན་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྟོག་པ་འགགས་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མའི་འོད་གསལ་དེ་ཡང་འཕགས་པའི་བདེན་མཐོང་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་དཔྱོད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། ཕུང་པོ་ལྔའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བྱེད་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པར་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་བྱས་འགྱུར། །དངོས་པོ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པ། །འགའ་ཡང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་སྡིག་ཀྱང་ཡོད་ལ། དགེ་སྡིག་ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་བསླུ་བ་མེད་པ
Chinese
在任何情况下，如果缺乏具分别的觉识之心，则会被视为断绝了自解脱的境地。如果说没有思辨的智慧，那么所有的深度睡眠状态也都会被确定为禅定，那么，具分别的个别观察智慧，在最初的阶段，仅仅专注于完全寻求心的精进，如圣《宝积经》所说：“光护，何为诸法之个别观察智慧？即是完全寻求心的精进。”如此宣说。最终，如此思辨的对境和能思辨的个别观察智慧本身，也如被焚物烧尽后，能焚者也不复存在一般，变得无自性，这就是圣者的胜观智慧，是通达一切法无我、无我所的胜义智慧之王。如前经所说：“譬如二木为风所动，生火焚烧其自身。如是智慧之王生起后，亦焚烧个别观察。”如是说。因此，《普作续》中说：“大圆满之神行，与因果修证不同，见行菩提心，如虚空之自性，虚空已超思辨，谁作思辨之行，彼不成虚空之菩提。”如是说。如果认为所有从思辨中解脱的境地都是深度睡眠，那么这就是在宣说未见真如实相的证悟。为何如此说？因为见道的不分别，其自性是八十种分别止息后的后一刹那光明，那也必然会变成有别于圣者见真谛的证悟。思辨是八识聚和五蕴的近取蕴所包含的积聚的世俗谛，如果将它作为法界，那就会被转为执着有我的方向。如《中观庄严论》所说：“若谓涅槃是实有，涅槃即成有为法，实事物非有为法，任何亦皆无有也。”如是说。总之，只要有思辨，善恶也就会存在，只要有善恶，因果就不会欺骗。
English
In any case, if there is no mind with discriminating awareness, it is regarded as severing the state of self-liberation. If it is said that without the wisdom of contemplation, all states of deep sleep are also determined to be meditation, then the individual discriminating wisdom with discriminating awareness, in the initial stage, only focuses on the diligence of completely seeking the mind, as the Holy Jewel Heap Sutra says: "Kashyapa, what is the individual discriminating wisdom of all dharmas? It is the diligence of completely seeking the mind." Thus it is said. Ultimately, the object of such contemplation and the contemplating individual discriminating wisdom itself, like the burning object being burned and the burner no longer existing, becomes without self-nature. This is the wisdom of the superior insight of the noble ones, the king of the ultimate wisdom that understands that all dharmas are without self and without what belongs to self. As the previous sutra says: "For example, two pieces of wood rubbed by the wind, fire arises and burns itself. Likewise, when the king of wisdom arises, it also burns individual discrimination." Thus it is said. Therefore, the All-Creating King Tantra says: "The divine conduct of the Great Perfection is different from the accomplishment of cause and effect, the view and conduct of Bodhicitta, like the nature of the sky, the sky has transcended contemplation, whoever contemplates, does not accomplish the Bodhi like the sky." Thus it is said. If it is thought that all states liberated from contemplation are deep sleep, then this is expounding the realization of not seeing the true reality. Why is this so? Because the non-discrimination of the path of seeing, its nature is the clear light of the moment after the cessation of eighty types of discrimination, which will necessarily become a realization different from the seeing of the truth by the noble ones. Contemplation is the compounded conventional truth of the eight aggregates of consciousness and the five aggregates of clinging, and if it is made into the Dharmadhatu, it will be turned into the direction of clinging to the aggregates. As the Ornament of the Middle Way says: "If Nirvana is said to be real, Nirvana becomes a conditioned phenomenon, real things are not conditioned phenomena, nothing at all exists." Thus it is said. In short, as long as there is contemplation, good and evil will also exist, and as long as there is good and evil, cause and effect will not deceive.