Tibetan
་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །རང་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་གཏོང་མིན། །དབུ་མའང་དམིགས་སུ་ཡོད་མ་ ཡིན། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །རྫོགས་ཆེན་དང་ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཐ་དད་པས་དོན་ཡང་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་སོ་ཟེར་ན་རྣམ་རིག་གཟོ་ལ་ཡེ་ཤེས་འཐིབས་པས་ཕ་རོལ་གནོན་པ་འབའ་ཞིག་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་བསྒོམ་པའི་བཞིན་བཟང་གདོང་ལྔའི་གྲོགས་པོ་ཁྱེད་ཅག་གིས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་དྲུག་གི་གཞུང་ལམ་དུ་གནས་པའི་རྣམ་འགྱུར་དཔྱོད་མི་ཤེས་པ་དེ་བདེན། བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་པ་ཏིང་འཛིན་མ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྐལ་པ་འཆད། རྫོགས་ཆེན་བསྒོམ་པ་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐལ་པ་ཆད། དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་གཡང་སར་སོང་། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་འཕགས་ལམ་མ་ཡིན་པས་བདེན་པ་མཐོང་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་བུད། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པ་ཅིས་མངོན་ན་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་དེ་ལྟར་དུ་བསྟོད་ཅིང་། བློའི་འཇུག་པ་དབྱིངས་སུ་ཞི་ནས་དབུ་མ་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་པས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ལ། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ནས་དྭངས་གསལ་གཡོ་བ་མེད་པའི་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་མི་འགག་པ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། རིན་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ལས། འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །རྫོགས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ས། །སྣང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །མཆེད་པ་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་སྟེ། །ཐོབ་པ་དམ་པ་འཕགས་པའི་ལམ། །ཉེ་བར་ཐོབ་པས་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་སྤྱིར་ཚད་མ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་གེའི་རིག་པས་མི་རྟོག་པར་བསྟན་པ་ནི། རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་རྟོག་གེ་ནི། །བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་། །དོན་དམ་ཡུལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ཅན། །སོ་སོ་རང་རིག་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །འདི་ལྟར་ རྟོག་གེའི་བསམ་བྱུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་དང་། རྫས་ལྡོག་དང་། རྗེས་སུ་འགྲོ་སྡོག་གི་ཁྱབ་པ་བརྩི་ཤིང་། མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཀུན་རྟོག་གི་འཐོར་རླུང་གཡོ་བས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཚུལ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་བ། །རོ་དང་འདྲ་བས་དེ་དག་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པས། ཉེ་བར་ཞི་པ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པས་རྟོག་དཔྱོད་དང་རྗེས་དཔག་གི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ལ་གནས་པའི་མདོ་ལས། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །རྟོག་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་འདའ། །གང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་དང་། །གཞན་ཡང་རྟོག་གེས་བརྟག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་དེ་གཤིས་ལམ་གྲུབ་བཞིན་དུ་འགལ་འདུའི་བརྒལ་བརྟག་གིས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་འཇལ་ནས་ཡེ་གྲོལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་གྲོལ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། ས་མཚམས་ཀྱི་རྟོག་གེ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་དང་བཅས་པས་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་དང་། །ས་མཚམས་དམན་པ་སོ་སྐྱེའི་རྟོག་གེ་ཡིས། །རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །གདོད་ནས་གྲོལ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ། འདི་ལྟར་གཤིས་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་མི་འཇུག་བས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསམ་ བརྗོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐས་མི་རྟོགས་ལ། རང་རྒྱུད་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་མ་འཕགས་པས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་བློས་གཞལ་ཡང་བློ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ལས་ནམ་ཡང་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་སྒོམ་རིམ་ལས་ཀྱང་། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་ལ། །རྐྱེན་ནི་རྟོག་པ་གཅིག་པུ་ཡིན། །རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་འབྱུང་བ་རྣམས། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་རྟོག་གེ་བ། །བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ན། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཀུན་གཞི་མེད། །འདི་དག་བྱིས་པས་རབ་ཏུ་བཏགས། །རྟོག་གེ་ངན་པས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད། །ཅེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བའི་འགྲེལ་བར། །ཁྱེད་ཅག་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པར་མ་ཟད། །ད་དུང་ཡང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་སྦྱར་བའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་དར་གྱི་སྲིན་བུ་རང་གི་ཁུ་ཆས་འཆིང་བ་བཞིན་དུ། །ཞེས་སོ། །འདིར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་ངོའི་གནས་ལུགས་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གནས་པ་རྗེན་པར་བསྟན་ན
Chinese
诸佛之密意，无自性之自性中，大乐任运成就。唉玛吙，稀有奇妙之法！圆满诸佛之密意，非空亦非舍，中观亦无所缘。 如是宣说。若言大圆满与般若波罗蜜多名称各异，故意义亦不相同，则乃因唯识之相而使智慧迟钝，仅以压制他宗为苦行的，面容姣好之五面友伴们啊，你们不了解显密一切道皆安住于六度之正道上的形态，此言为真。生圆次第之修持并非三摩地，故于汝等断绝禅定之分。大圆满之修持并非空性，故于汝等断绝智慧之分。守护誓言并非戒律，故已堕入密宗邪行之悬崖。不可言思议之圣道并非解脱道，故虽见真谛亦沦为凡夫。若问不可言思议如何显现为圣道，则罗睺罗赞叹圣母时如是说，心识之行境寂灭于法界，乃至中观亦不可得，故自性为空，然就任运成就之分而言，则为明清无动摇之光明智慧幻化不灭，是故称之为大圆满。如《宝海经》云：“光明有四种，圆满成大智地，显现不分别，开展智慧幻，获得胜圣道，临近获得故圆满。”如是。此理一般而言，如量论等分别念之理智所不能测度，如是宣说。辩论增盛之理智乃是，随逐考察与随念之后尘，胜义之境与其相违，各自自证超越言说之境。如是，由理智之思辨所生起的个别分别智慧，乃是计较方分与，体性有无，以及随顺与违逆之周遍，于顺与不顺之方分上考察与随念，由分别念之散乱风所动摇，与戏论寂灭之法性相违之理，如《楞伽经》云：“恶劣之孩童，耽著于理智，如尸体一般，彼等作考察。”如是。胜义之自性
English
The secret of all Buddhas, from the self-nature of no self-nature, great bliss is spontaneously accomplished. Emaho, wondrous and marvelous Dharma! The secret of all perfect Buddhas, it is neither empty nor abandoned, and even Madhyamaka is not an object of focus. Thus it is taught. If it is said that Dzogchen and Prajnaparamita have different names, therefore their meanings are not the same, then it is because wisdom is obscured by the appearance of Vijnanavada, and you, the five-faced friends with beautiful faces who only practice suppressing others as asceticism, truly do not understand the appearance of all Sutra and Tantra paths abiding in the path of the six perfections. The practice of generation and completion is not samadhi, so you are cut off from the share of meditation. The practice of Dzogchen is not emptiness, so you are cut off from the share of wisdom. Keeping vows is not morality, so you have fallen into the abyss of secret misconduct. The inexpressible and inconceivable noble path is not liberation, so even if you see the truth, you still fall into the state of ordinary beings. If you ask how the inexpressible and inconceivable manifests as the noble path, then Rahula praised the mother in this way, the activity of consciousness is pacified in the Dharmadhatu, and even Madhyamaka is not attainable, so the self-nature is empty, but in terms of spontaneous accomplishment, it is the clear and unwavering luminosity of wisdom that is the unceasing illusion, therefore it is called Dzogchen. As it is said in the Ratna Samudra Sutra: "Luminosity has four aspects, perfect and becomes the ground of great wisdom, appearances are non-conceptual, expanding is the illusion of wisdom, obtaining the supreme noble path, approaching and obtaining is perfection." Thus it is. Generally speaking, this principle is not conceivable by the intellect of conceptual thought such as epistemology, as it is taught. The intellect of increasing debate is, following after investigation and recollection, the object of ultimate truth is contrary to it, each self-awareness transcends the realm of expression. Thus, the individual discriminating wisdom generated by the speculation of intellect is calculating the directions and, the existence or non-existence of entities, and the pervasiveness of following and opposing, investigating and recollecting on the sides of conformity and non-conformity, the principle that the nature of Dharma, which is the pacification of the proliferation agitated by the scattering wind of conceptual thought, is contrary to it, as it is said in the Lankavatara Sutra: "Evil children, attached to intellect, like corpses, they investigate." Thus it is. The self-nature of ultimate truth
Chinese
因为智慧的力量焚烧了分别念的薪柴，所以达到寂静，远离戏论，不被分别念的风所动摇，与思辨和推测的产生者完全相悖，各自自证的体性超越了言说的对象。在《文殊师利所住境界经》中说：分别念是会动摇的，没有分别念才能达到寂灭。谁能了解它的自性，那人就被称为具有智慧。又说：因为思辨无法探究，所以要各自亲自证悟。特别是宗派的思辨，对于主张实有的论典，如同既定的道路一样，用矛盾的辩论来衡量深奥的意义，甚至用解脱来附加于本来解脱的法性上。地界的思辨，是指凡夫俗子，即与执取五蕴的心识一起的不分别之相。主张实有的宗派思辨，以及地界低劣的凡夫思辨，超越思辨的胜者智慧，是本来解脱的大圆满之道。像这样，因为本性不容许名言的所知，所以空性的智慧无法用思辨的宗派来证悟。因为没有超越凡夫俗子，所以圣者的智慧见道无法用分别念来衡量，即使用思辨的心来衡量，心的法性也永远无法从世俗中推测，所以凡夫俗子也无法证悟。阿阇黎圣者的《修习次第》中也说：生起和坏灭的唯一因缘就是分别念。显现的唯识，没有实物的自性。思维分别念的人，如果只观想假立，就没有自性，没有唯识，没有实物，没有阿赖耶识。这些都是孩童的妄加安立，由恶劣的思辨所产生。还有，《理六十颂释》中说：你们不仅被无始以来的烦恼束缚所束缚，而且还被自己恶劣的宗派所束缚，就像蚕用自己的丝束缚自己一样。这里赤裸裸地显示了自性大圆满的自性面目的本来离戏的住处。
English
Because the power of wisdom burns the firewood of conceptualization, it attains tranquility, is free from elaboration, is not moved by the wind of conceptualization, is completely contrary to the origin of speculation and inference, and the self-nature of individual self-awareness transcends the object of expression. In the Sutra of Manjushri's Abode, it says: "Conceptualizations are subject to movement. Without conceptualization, one attains nirvana. Whoever knows its self-nature is called wise." Furthermore, it says: "Because speculation cannot investigate, one must realize it individually." In particular, the speculation of philosophical systems measures the profound meaning with contradictory debates on the doctrine that speaks of entities as if it were an established path, and even attaches liberation to the nature of innate liberation. The speculation of the boundary is the way in which ordinary people, that is, those with minds that cling to the five aggregates, do not conceptualize. The speculation of philosophical systems that speak of entities, and the inferior speculation of ordinary people at the boundary, the wisdom of the victorious ones that transcends speculation is the path of the Great Perfection that is liberated from the beginning. In this way, because the knowable of terms is not allowed in the nature, the wisdom of emptiness cannot be realized by the speculative philosophical systems. Because one has not transcended ordinary worldly beings, the wisdom of the noble ones, the path of seeing, cannot be measured by conceptualization, and even if one measures it with the mind of speculation, the nature of the mind can never be inferred from the conventional, so ordinary people cannot realize it either. The Acharya Holy One's Stages of Meditation also says: "The only cause for arising and ceasing is conceptualization. All that arises as mere consciousness does not have the nature of entities. The one who conceptualizes into conceptualization, when meditating only on imputation, has no self-nature and no mere consciousness, no entity and no alaya. These are all falsely imputed by children, and produced by evil speculation." Furthermore, in the commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning, it says: "You are not only bound by the bonds of beginningless afflictions, but also by the bonds compounded by your own evil philosophical systems, like a silkworm binding itself with its own silk." Here, the innate state of the self-face of the Great Perfection of Self-Nature, which is originally free from elaboration, is shown nakedly.