Chinese
如果勤奋的比丘观修不净和骨骸的意念而显现，那么无始以来的习气增长又为何不显现呢？天子说道：由于习气增长的力量，为何会显现各种各样的形象呢？文殊菩萨说道：一切显现都是不确定的。某些人的显现是另一些人的黑暗。例如，仅仅是土地，对于某些人来说，土地被认为是土地；对于某些人来说，土地被认为是火；对于某些人来说，土地被认为是享受；对于某些人来说，土地被认为是痛苦。对于火，某些人认为是火；对于火，某些人认为是享受；对于火，某些人认为是住所；对于火，某些人认为是食物。对于水，某些人认为是水；对于水，某些人认为是火；对于水，某些人认为是血；对于水，某些人认为是甘露；对于水，某些人认为是住所。对于虚空，某些人认为是虚空；对于虚空，某些人认为是住所；对于虚空，某些人认为是土地。因此，由于不确定，凭借习气的力量，无论如何都会显现。如是说。这样，四大各自被认为是各自的，这是众生的显现。此外，仅仅是同一块土地，地狱众生认为是地狱，农民认为是享受，业力的奴隶认为是痛苦。同样，对于火，天母认为是享受，饿鬼火身认为是住所，火虫认为是食物。对于水也是如此。地狱众生认为是地狱，饿鬼认为是脓血，哈提的象认为是住所，天神认为是甘露，他化自在天等认为是珍宝和鲜花之雨，龙认为是住所。对于虚空，提婆认为是住所，天神认为是土地。从二谛来说：事物虽一，心各异，不见实义，徒见表象。如是说。所有这些都是众生各自的业力显现和习气所造作的景象。秘密藏中说：以分别念执着自我，强行在虚空中打结。无束缚亦无解脱，本自俱足圆满佛法。为示此理，示现种种神变。如是说。即使如此，所显现的境并非心。如同面容的影像映入镜中，仅仅是依缘而生而已。
English
If a diligent monk cultivates the idea of impurity and bones and it appears, then why doesn't the habituation of beginningless habits appear? The son of the gods said: Why do various forms appear due to the power of habituation? Manjushri said: All appearances are uncertain. The appearance of some is the darkness of others. For example, even in just the earth, there are those who perceive the earth as earth. There are those who perceive the earth as fire. There are those who perceive the earth as enjoyment. There are those who perceive the earth as suffering. For fire, some perceive it as fire. For fire, some perceive it as enjoyment. For fire, some perceive it as a dwelling. For fire, some perceive it as food. For water, some perceive it as water. For water, some perceive it as fire. There are those who perceive water as blood. There are those who perceive water as nectar. There are those who perceive water as a dwelling. For the sky, some perceive it as the sky. For the sky, some perceive it as a dwelling. For the sky, some perceive it as earth. Therefore, since it is uncertain, whatever appears is due to the power of habituation. So it is said. Thus, perceiving the four elements as their respective selves is the appearance of human beings. Furthermore, even in the same earth, hell beings perceive it as hell, farmers perceive it as enjoyment, and those oppressed by karma perceive it as suffering. Similarly, for fire, the mother goddess perceives it as enjoyment, the preta with a body of fire perceives it as a dwelling, and the fire insect perceives it as food. For water as well. Hell beings perceive it as hell, pretas perceive it as pus and blood, Hati's elephants perceive it as a dwelling, the gods perceive it as nectar, and others, such as those who control others' emanations, perceive it as rain of jewels and flowers, and the nagas perceive it as a dwelling. For the sky, the Tirthikas perceive it as a dwelling, and the gods perceive it as earth. From the Two Truths: One thing, minds are different, and therefore, what is seen is not the true meaning. So it is said. All of that is the way in which beings' own karmic appearances and habits are transformed by conceptualization. From the Secret Essence: By grasping at conceptualization as self, one forcibly ties a knot in the sky. Without bondage and without liberation, the Buddha's Dharma is spontaneously perfect from the beginning. To teach this, he performs various displays. So it is said. Even so, the object of appearance is not the mind. Although the reflection of a face enters a mirror, it is merely a condition that arises in dependence.
Tibetan
།བཞིན་དང་མེ་ལོང་ནམ་ཡང་ འདྲེས་མ་མྱོང་། །འདི་ལྟར་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་བྱད་གཟུགས་ཤར་བ་ན། མེ་ལོང་དངས་ཕ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བའི་རྟེན་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པས་འབྲེལ་བའམ། གཏོད་བྱེད་བྱད་ཀྱི་ནུས་པ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་ཙམ་ལས། །བཞིན་གྱིས་གཟུགས་བརྙན་དེ་ནི་བཞིན་དངོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། བཞིན་ལས་གཞིན་པའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱང་མེད་པ་བཞིན། འཁྲུལ་ངོར་འཆར་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་འཁྲུལ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཕྱི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། མེ་ལོང་ངོས་སམ་འབྲུ་མར་སྣོད་དག་ཏུ། །བུད་མེད་ཁ་བཞིན་བརྒྱན་པས་བལྟས་པ་ན། །དེ་ན་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་སྣང་ཡང་། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་ལྟར། །ཆོས་རྣམ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཡང་བཅར་ན་གཟུང་འཛིན་དུ་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ། མེད་བཞིན་སྣང་བ་དེར་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །ཐག་ཁྲ་མཐོང་ཚེ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི། ཤེས་པ་དང་པོ་གཟུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ལ། །རྗེས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཞུ་གས་པ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ལས་མ་འདས་ཀྱང་དེ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་སེམས་གློ་བུར་བ་དཔེར་ན། ཕྱི་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་མཚོན་ན་ཐག་ཁྲ་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་སྤྲུལ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟོག་པ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་ནི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་སེམས་ནི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་བྱུང་གིས་དཔྱོད་ པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་བརྟུལ་བཞུགས་ལས། དེ་ལ་གཟུང་བ་ནི་ཡུལ་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་དང་། འཛིན་པ་ནི་དེ་ལ་དཔྱོད་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག་གཟུང་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་ཡུལ་རགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་ལེན་ལ། འཛིན་པ་ནི་རང་གི་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་ལས་ཀྱང་ཉིད་འཁྲུལ་ཆེན་པོ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྲུལ་དུ་སྣང་བ་གཟུང་བ་ལ། །འཛིན་པ་བདག་པོའི་ཤེས་པར་སྨྲ་བྱེད་ན། །སྣང་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་སྐྱེས་བུ་ཡང་། །སྣང་བ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་མེད་བྱེད། །ཅེས་སྨོས་པའི་དོན། འདི་ཙམ་གྱི་གཟུང་འཛིན་ནི་རྨོངས་ཆེ
Chinese
脸和镜子，无论何时也未曾混杂过。 如此，当脸的形象在镜中显现时，镜子的清澈本身就成了影像显现的所依，并以脸的形态与之关联，或者说，仅仅是聚集了产生形象之作用的因素而显现而已。 脸所显现的影像，既不是真实的脸，也不是从脸产生脸的形态。 同样，在错觉中显现的各种现象，也只是因缘和合而显现，并非真实存在。 如《圣妙吉祥根本续》中所说： “于镜面或油盏中， 妇女以妆容观视时， 其中脸之坛城皆显现， 然非有亦非无。 一切法性亦如是， 智者应如是了知。” 若要探究其自性，则是由能取所取聚合而生的状态。 明明不存在却显现，对此产生执着的错觉之心。 如同见到花绳误以为是蛇。 最初的意识是所取之法， 之后进行分别思辨的是能取。 因此，显现的特征是明明不存在却显现，与梦境的意识无异，但对此产生执着的错觉之心是突发的，例如： 以外境色蕴为例，看到花绳的第一刹那，明明不是蛇，却毫无疑问地认为是蛇，这是受蕴所生的心的部分，第一个刹那即是所取的境。 能取的心是之后产生的，由心所进行思辨，是属于想蕴的自性。 如观世音菩萨的行仪中所说： “其中，所取是执境之心，能取是对此进行思辨之心所生。” 如此，那些不明白而心怀傲慢的人，认为所取只是外境粗大的显现，而能取只是自己的意识，这种错觉比其他错觉更为严重，为了驳斥这种观点。 如果认为显现为蛇是所取， 而能取是主宰的意识， 那么不能区分显现和显现之境的人， 也会和显现一起存在或不存在。 以上所说的意义是，仅仅是这些能取所取就非常愚昧。
English
Face and mirror have never been mixed. Thus, when the image of a face appears in the mirror, the clarity of the mirror itself becomes the basis for the appearance of the image, and it is related to it in the form of a face, or it is merely an appearance due to the gathering of factors that produce the effect of the face. The image that appears from the face is neither the real face, nor does it produce the form of a face from the face. Similarly, the various phenomena that appear in illusion are merely appearances due to the interdependence of causes and conditions, and they do not exist in reality. As it is said in the "King of Samadhi Sutra": "In the mirror or in the oil lamp, When women look at themselves with makeup, The mandala of the face appears, But it is neither existent nor nonexistent. All dharmas should be understood in the same way, Wise people should understand it in this way." If we want to explore its nature, it is the state of being born from the gathering of the apprehended and the apprehender. The mind that mistakenly clings to the appearance that is non-existent. It is like seeing a rope and mistaking it for a snake. The first consciousness is the object of apprehension, And the subsequent discrimination is the apprehender. Therefore, the characteristic of appearance is that it appears even though it does not exist, and it is no different from the consciousness of a dream, but the mind that mistakenly clings to it is sudden, for example: Taking the external object of the form aggregate as an example, the first moment of seeing a rope is not a snake, but it is undoubtedly thought to be a snake, which is the part of the mind produced by the feeling aggregate, and the first moment is the object of apprehension. The mind of the apprehender is born from the subsequent mental factors, and it is the nature of the aggregate of perception. As it is said in the conduct of Avalokiteshvara: "Among them, the apprehended is the mind that clings to the object, and the apprehender is born from the mind that discriminates it." Thus, those who do not understand and are arrogant believe that the apprehended is only the gross appearance of the external object, and that the apprehender is only their own consciousness, which is a greater illusion than other illusions. In order to refute this view. If it is thought that appearing as a snake is the apprehended, And the apprehender is the master consciousness, Then the person who cannot distinguish between appearance and the object of appearance, Will also exist or not exist together with the appearance itself. The meaning of what is said above is that merely these apprehended and apprehender are very ignorant.