Tibetan
བཟུང་བས་བྱད་དང་མེ་ལོང་དུ་རྟོག་པ་ལྟར་འོད་དང་། རིག་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གསུམ་དུ་ཚོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གསུམ་ག་དུས་མཚུངས་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ་འཁྲུལ་པར་དངོས་སུ་ཤར་བའོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་ བཞི་པོ་དེ་དག་གང་ཟག་གི་དུས་ན་ལམ་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི། རྒྱུའི་ངང་དུ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གཅིག་པས་སྤངས་བླངས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོས་ཟིན་པས་རྒྱུའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་དུ་ལོག་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས་གྲོལ། དེ་ཡང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་མི་འདའ་བར་ཤེས་པས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལས་གྲོལ། དུས་མེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་གྱི་འགལ་བས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་གཉིས་ཀའི་སྨིན་སོ་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པས་བསགས་པ་ཐ་དད་པར་འབྱུང་། སེམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས་པས་འདུ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་སོ་སོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ། ལུས་སེམས་དང་བཅས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་འཁྲུལ་པ་གང་ཞིག་ལ་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་ནི། མི་འབྱེད་བྱས་མེད་རང་བཞིན་ལས། དམིགས་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཤར་ཏེ། །རྟོག་འཛིན་ལས་ནི་ཐ་སྣད་སྣང་། །དམིགས་འཛིན་འབྲལ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ། །འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཉིད་དུའོ། །མ་རིག་གསུམ་གྱིས་འཁྲུལ་ཚུལ་ཏོ། །བརྒྱུད་ཅིང་འབྱེད་མེད་རྩ་བ་སྟེ། །རང་ང་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །འདི་ཡང་འཁོར་བའི་ཐོག་མའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེའི་རྩ་ལ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་གསུམ་ནི་མ་རིག་པ། དེ་ལས་རྐྱེན་བཞི་ནི་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པ། དེ་ལས་ཤེས་པ་རགས་པར་འཕེལ་བས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དཔྱོད་པ་ནི་རྣམ་ཤེས། དེ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་ཀྱི་མིང་དང་གཟུགས་སུ་བྱུང་བ་ནི་མིང་གཟུགས། དེའི་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་ཆ་དང་ཁ་དོག་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །དེས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ རེག་པ། དེ་ལས་དགའ་གདུང་བར་མ་གསུམ་སྐྱེ་བ་ནི་ཚོར་བ། དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པ། དེ་ལས་ཡུལ་དང་དུ་ལེན་པས་ན་ལེན་པ། དེ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱས་ཏེ་ཕྱི་མའི་རྐྱེ་བར་འཕེན་པ་ནི་སྲིད་པ། དེ་ལས་འགྲོ་བ་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ། དེ་ལས་བྱིས་གཞོན་གྱི་གནས་སྐབས་མྱངས་ནས་རྒས་པ་དང་ཤི་བ་ནི་རྒ་ཤི། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་དང་པོ་འཁྲུལ་པ་ནས་མཐར་གཞི་དབྱིངས་སུ་མ་གྲོལ་བར་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་གནས་སུ་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ལྟར་མུ་མ་ཆད་པར་འཁོར་བས་ན་འཁོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི། འདི་ལྟར་རིགས་དྲུག་སྐྱེ་གནས་བཞི་པོའང་། །མེད་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་གཟུགས་སྣང་དུས་ནས། །ཡོད་མ་མྱོང་བའི་སྟོང་གཟུགས་ཐོག་མ་ལ། །དཔྱོད་བྱེད་ཡིད་དྲུག་ལངས་ནས་ཚོགས་དྲུག་ཤར། །རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ནི། རབ་ཏུ་མཐུ་ཆེ་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཁམས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་འདི་ཡང་རབ་བཅིངས་ནས། །བདག་ཡོད་ལ་ཞེན་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན། །དེའང་གཞི་ལམ་རིག་པ་མེད་ཀྱང་། རྩལ་གཞི་སྣང་དུ་གཡོས་པ་རང་ངོ་མ་རིག་པའི་ཆ་དེ་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་བ་ལས་མ་རིག་པ་དྲུག་དང་། དེའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་རང་བཞིན་གསལ་ལ་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་པ་ལས་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཡིད་དྲུག་ལངས་པའི་ཚུལ་རང་ཤར་ལས། མ་རིག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་དང་། འཛིན་པ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་དང་། བཅོས་པ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བྱུང་སྟེ། རང་གི་ སྣང་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་མ་ཤེས་ནས་འཁྲུལ་ཏེ། ང་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འདི་བྱུང་ངམ། ངའི་སྣང་བ་འདི་མིན་ནམ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང་སྟེ། སྙམ་བྱེད་བྱུང་བ་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྩ་བའི་མ་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་བློ་བྱུང་བས་འཁྲུལ་ལོ། །དེ་ནས་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བསྒྲིབས་སོ། །དེ་ནི་རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་སྟོན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ནི་གང་གིས་འཁྲུལ་ལོ། །ཡུལ་ནི་སྔོན་འཇིག་རྟེན་མ་ཆགས་ཙམ་ན། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་བྱིན་རླབས་ལས་བྱུང་བའི་ཤིང་དང་། སྒོ་ང་ལས་བྱུང་པའི་དྲོང་དང་རླན་ལས་བཙས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། དེ་ལས་ཡིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱོད་པ་ལས་མི་མཛེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཆགས་སོ། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་བརྡའ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་སེམས་གློ་བུར་བས་བསྡུས་པའི་སྣོད་དང་བཅུད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལས། སྣོད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དྲན་པ་གཞི་ཆེ
Chinese
就像在镜子里看到的光、觉知和所知三者聚集在一起一样，这被称为缘所缘缘。这三者同时存在就是等无间缘，即显现为真实的错觉。那么，这四种缘在众生轮回时如何运作呢？在因的层面，由于佛与众生无别，因此认识到超越取舍的智慧，因缘便在自身解脱。显现为各种各样的境，回归到法性自显，便从增上缘中解脱。并且明白这不会超出自然本智，便从所缘缘中解脱。对于无时不在的普贤王如来，由于没有先后彼此的矛盾，便从等无间缘中解脱。如此一来，错觉为因缘二者的自性，也因二者的成熟而由身体所造作，从而积累也变得各不相同。心作为因，由于对所认识的境各自不同，因此境与心便错觉为不同。连同身心，在第一个刹那所产生的错觉，被称为轮回的开始。《根本慧论》中说：“轮回诸法的开始，从不可分别、无为的自性中，显现出能执著的境，从分别执著中显现出各种各样的现象，执著与境分离的十二缘起，就是轮回的开始。由三种无明产生错觉的方式。通过且不可分别的根本，由于不认识自己是我，这也是轮回的开始。”这些也存在于十二缘起逆流还灭的方式中。在慈悲的根本上，不认识自己本性的三个因是无明。由此产生的四个缘是轮回的行。由此，粗大的识增长，对境的形态进行辨别是识。从那之中，产生不同的名和色是名色。它的差别在于形成各自组成部分和颜色的六处。由此享受境是触。由此产生乐、苦、舍三种感受是受。对快乐产生贪著是爱。由此接受境是取。由此业和烦恼增长，投向后世的生是有。由此在不同的道中产生是生。由此经历童年和青年的阶段后衰老和死亡是老死。道理就是这样。
English
Just as light, awareness, and the knowable, like reflections in a mirror, gather together, this is called the objective condition. When these three are simultaneous, it is the immediately preceding condition, which is the actual arising of illusion. So, how do these four conditions function on the path during the time of sentient beings? In the realm of the cause, since Buddhas and sentient beings are one, recognizing the wisdom that transcends acceptance and rejection, the causal condition is liberated in its own place. When various objects arise, reverting to the self-appearance of reality, one is liberated from the dominant condition. And knowing that this does not go beyond the naturally arising wisdom, one is liberated from the objective condition. For the timeless Samantabhadra, since there is no contradiction of before and after, one is liberated from the immediately preceding condition. Thus, the nature of illusion as cause and condition, also because the ripening of both is done by the body, the accumulation also becomes different. The mind as the cause, because the objects of perception are different, therefore the object and mind are mistaken as different. Together with body and mind, the illusion that arises in the first moment is called the beginning of samsara. The Root Wisdom says: 'The beginning of all samsaric phenomena, from the indivisible, uncreated nature, the object of grasping arises, from conceptual grasping various phenomena appear, the twelve links of separation from grasping and object, is the very beginning of samsara. The way of illusion arises from the three ignorances. Passing through and indivisible root, because one does not recognize oneself as I, this is also the beginning of samsara.' These also exist in the way of the twelve links of dependent origination in the mode of arising. At the root of compassion, the three causes of not recognizing one's own nature are ignorance. From this, the four conditions are the formations that lead to samsara. From this, the coarse consciousness increases, and the discernment of the form of the object is consciousness. From that, the arising of different names and forms is name and form. Its distinction lies in the formation of the individual components and colors of the six sense sources. From this, enjoying the object is contact. From this, the arising of the three feelings of pleasure, pain, and neutrality is feeling. Attachment to pleasure is craving. From this, accepting the object is grasping. From this, actions and afflictions increase, and projecting towards the next life is existence. From this, arising in different realms is birth. From this, experiencing the stages of childhood and youth, then aging and dying is old age and death. That is the way it is.
Chinese
最初从迷惑直到最终未从基界中解脱，如车轮般无间断地在六道轮回，因此称为轮回。其自性是：如此六道四生处，无有显现幻相自性显现时，于未曾有之空相最初，生起能辨别之六识而显现六聚。以分别念执著为我的束缚，极其强大，心性如虚空之界，此无自性亦被束缚，如执著于我的有如旋转的火轮。彼亦基道虽无明，然功用基显现时，不识自性之分，于轮回中流转之际，阿赖耶识转为无记，由此产生六种无明。其识之分，自性明澈而不于境上分别，由此生起能辨别之六识之方式自然显现。无明如下：根本心之无明，迷惑境之无明，迷惑基之基之无明，执著分别之无明，改造道之无明，以及不识愚昧之无明。如是产生六种无明，不见自己之显现。此亦如下：根本心之无明乃俱生者，不识觉性之本面而迷惑，生起此觉性之显现是从我而生，或者我的显现不是这个吗的想法，生起此想法者，即是俱生之根本无明，因生起执著为我的心而迷惑。之后觉性智慧之显现被遮蔽。此即是根本心之无明。现在宣说迷惑境之无明，以何迷惑呢？境是先前世界未形成之时，名为如意树繁茂，从佛陀童子宝瓶身之加持所生之树，以及从蛋所生之树和从湿气所生之物。从中，名为意自生之智慧发动，由此形成非人为之世界。此即是迷惑境之无明。此乃表征，由突发之迷惑心所摄持之外器与内情二者显现，外器乃有情之忆念大基
English
From the initial delusion until ultimately not liberated into the basic sphere, continuously revolving in the six realms of beings like a chariot wheel, it is therefore called samsara. Its nature is: Thus, the six types of beings and the four modes of birth, when the self-nature of illusionary appearances manifests, in the initial emptiness that has never existed, the six discriminating consciousnesses arise and the six aggregates appear. The bondage of grasping at conceptual thoughts as self is extremely powerful; the nature of mind, like the realm of space, this absence of inherent existence is also greatly bound. Like a fire wheel clinging to the existence of self. Although there is no awareness of the ground and path, when the potential ground stirs into appearance, the aspect of not recognizing one's own nature, in the state of revolving in samsara, the alaya becomes indeterminate, from which the six ignorances arise. The aspect of its consciousness is naturally clear and does not conceptualize objects, from which the manner of the six discriminating minds arising naturally appears. Ignorance is as follows: the root ignorance of mind, the ignorance of deluded objects, the ignorance of the ground of delusion, the ignorance of grasping at concepts, the ignorance of modifying the path, and the ignorance of unknowing bewilderment. Thus, six types of ignorance arise, and one does not see one's own appearances. This is also as follows: The root ignorance of mind is the actual co-emergent, not knowing the true face of awareness and becoming deluded, thinking, "Did this appearance of awareness arise from me? Or is this not my appearance?" The arising of this thought is the co-emergent root ignorance, becoming deluded by the arising of the mind that grasps at self. Then, the appearance of awareness and wisdom is obscured. This is called the root ignorance of mind. Now, the ignorance of deluded objects is explained. By what is one deluded? The object is when the world had not yet formed, there was a tree called the Wish-Fulfilling Tree, a tree that arose from the blessings of the Buddha Youth Vase Body, and a tree that arose from an egg and something born from moisture. From that, the wisdom called Self-Arisen Mind moved, and from that, the non-artificial world was formed. This is called the ignorance of deluded objects. This is a symbol, the outer vessel and inner essence, gathered by the sudden deluded mind, appear as two. The outer vessel is the great basis of sentient beings' memory.