Tibetan
ན་ལ་ཁྱབ་པ་ ལ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ཆེན་པོ། དག་པ་ལ་འཁྲུལ་བ་མ་འགགས་པ་ཆེན་པོ། རྫོགས་པ་ལ་གཅིག་སྣང་བ་ཆེན་པོ། །ཐུགས་རྗེ་གོ་མ་འགགས་པར་བཞུགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་མིན། །གཅིག་དང་ཐ་དང་མ་ཡིན་མཐའ་དབུས་མིན། །སྟེང་པ་ཕྱང་ཆད་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མིན། །སྐྱེ་མེད་སྣང་བ་གསུམ་དང་ཐབས་གཅིག་གོ །དེ་ལ་དོན་གྱི་དབྱིངས་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ན། བསམ་བྱུང་གི་བློས་གཞལ་དུ་མི་བཟོད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ནས་མན་ངག་གི་རྒྱུད་ཡིན་པས་མ་བཀྲལ་ཡང་ལུང་གི་གོ་བ་ཙམ་དུ་ཞལ་གསལ་བ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། རང་བཞིན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །མ་རིག་མེད་ཅིང་འཁྲུལ་བ་མེད། །སེམས་མེད་ཡིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །དགྲ་མེད་བཤེས་མེད་གཉེན་ཡང་མེད། །ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་ངར་འཛིན་མེད། །འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་འོང་བ་མེད། །ཆོས་མེད་ཆོས་སུ་སྣང་བ་མེད། །ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཕུང་པོ་མེད་ཅིང་ཁམས་ཀྱང་མེད། །ཡུམ་མེད་འཛིན་པར་བྱ་བ་མེད། །དབང་པོ་མེད་ཅིང་ཡུལ་ཀྱང་མེད། །གཟུང་བར་བྱ་དང་འཛིན་པ་མེད། །སྐུ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མེད། །འོད་མེད་ཁ་དོག་ཡོད་མ་ཡིན། །སྒྲ་མེད་དྲི་ལ་སོགས་པ་མེད། །འདོད་པ་མེད་ཅིང་ཞེན་པ་མེད། །དབྱིངས་མེད་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡང་མེད། །ལྷ་མེད་མཆོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །ཞེས་དང་། །རང་ཤར་ལས། དང་པོའི་གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་དེ་ལ། བསམ་པ་མེད། མ་རིག་པ་མེད། སེམས་མེད། ཡིད་མེད་ འཛིན་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱ་མ་ཆད་པའི་ཡེ་ཤེས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད། །མཐའ་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ། དག་པ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ། ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཞུགས་སོ། །དེ་ཡང་ཡངས་པ། གསལ་བ་མི་འགྱུར་གཡེ་ཤེས་མི་འགག་པ། ཐིག་ལེ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོག་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད། །ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་གནང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ལྔ་མི་འགག་པར་གསལ་བ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞུགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསམ་པ་མེད་མ་རིག་པ་མེད་ཡིད་མེད་འཛིན་པ་མེད་ཞེས་པས་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་འཁོར་བའི་སྒོ་བཀག་ལ། རྒྱ་མ་ཆད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཀ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ་འདོད་
Chinese
周遍于那 融入唯一的伟大。清净而不止息的错乱之伟大。圆满而唯一显现之伟大。大悲无碍而安住。如是说。又，若从本体本来清净的方面衡量，那既非佛陀亦非有情。非一非异，非边非中。非悬空断灭，亦非事物。无生与三现分是同一方便。对此，若未以意义之界，由修所生之智慧证悟，虽以思所生之分别心难以衡量，然暂且从听闻之智慧的方面来说，因是口诀之传承，虽未剖析，然仅从教言之理解上，如明示的摩尼宝鬘中所说：自性安住的本体中，无有佛陀亦无有情。无有无明亦无有错乱。无有心亦无有意识。无有敌人，亦无有益友亲眷。无有烦恼亦无有我执。无有去亦无有来。无有法亦无有显现为法。无有方便，智慧本身亦无。无有蕴亦无有界。无有母亦无有可执。无有根亦无有境。无有能取与所取。无有身亦无有智慧本身。无有能知与所知之主。无有光亦无有颜色。无有声音，亦无有气味等。无有欲望亦无有执着。无有界亦无有宫殿。无有天神，超越供养之境。如是说。又，于《自显》中说：最初之基地，广大清净者，无有分别念。无有无明。无有心。无有意识。 无有执着。又是这样的：无有间断的智慧。任运成就的佛陀。远离戏论的法性。远离边际的觉性。广大清净的显现。无有偏颇的见解安住。又是宽广，明亮，不变的智慧不灭，明点，不成立为各种各样的光芒的法性。外在不散乱，五种智慧之光不灭而明亮，安住于身与智慧的本体中。如是说。又是，无有分别念，无有无明，无有意识，无有执着，以此遮止了阿赖耶识与八识聚等轮回之门。无有间断的智慧和任运成就的佛陀等，善妙地确定了远离戏论的法性，因此认为本来清净的法性是空性断灭
English
Pervading in that. A great union into one. The great, unceasing delusion in purity. The great, single appearance in perfection. Compassion dwells unceasingly. Thus it is said. Furthermore, if measured from the aspect of the essence of primordial purity, it is neither Buddha nor sentient being. It is neither one nor other, neither end nor middle. It is neither a sheer void nor a thing. Unborn, the three appearances are one means. If this is not realized by the wisdom arising from meditating on the essence of meaning, it is unbearable to measure with the mind arising from thought. However, for the moment, from the aspect of the wisdom of hearing, since it is a lineage of oral instructions, even if it is not explained, it is clarified in the meaning of the scriptures alone, as stated in the String of Pearls: In the essence of naturally abiding, there is no Buddha and no sentient being. There is no ignorance and no delusion. There is no mind and no consciousness. There is no enemy, no friend, and no relative. There are no afflictions and no ego-grasping. There is no going and no coming. There is no dharma and no appearance as dharma. There is no means, and wisdom itself is not. There are no aggregates and no elements. There is no mother and nothing to grasp. There are no faculties and no objects. There is no grasper and no grasped. There is no body and no wisdom itself. There is no knower and no object of knowledge. There is no light and no color. There is no sound and no smell, etc. There is no desire and no attachment. There is no realm and no palace. There is no deity, transcending the object of offering. Thus it is said. Also, in Rangshar it says: In that great primordial purity, the first ground, there is no thought. There is no ignorance. There is no mind. There is no consciousness. There is no grasping. It is like this: uninterrupted wisdom. Spontaneously accomplished Buddha. The nature of reality free from elaboration. Awareness free from extremes. The appearance of great purity. Unbiased view dwells. It is also vast, clear, unchanging wisdom, unceasing. The nature of reality in which various bindus are not formed into rays. The five lights of wisdom, not scattered externally, are clear and undiminished, dwelling in the essence of body and wisdom. Thus it is said. Furthermore, the absence of thought, the absence of ignorance, the absence of mind, the absence of grasping, these close the door of samsara, including the alaya and the eight consciousnesses. The uninterrupted wisdom and the spontaneously accomplished Buddha, etc., perfectly establish the nature of reality free from elaboration, therefore considering the nature of primordial purity to be sheer emptiness.
Tibetan
པ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན་ཡངས་པར་རྒྱ་མ་ཆད། །དོག་པར་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་འཆར་གཞི་ནང་གསལ་ཐིམ་ལམ་རྨུགས་པར་ཡོད་ཀྱང་། ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་པས་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་གཡོས་ན་ཕྱིར་གསལ་བས་ནང་མ་ཡིན་ལ། གསལ་ཡང་ནང་ལས་མི་འགྱུར་བས་ཕྱི་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀའང་ཐ་སྙད་ཙམ་པས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་དབྱིངས། རྩ་བ་སྲོག་རླུང་ལྔ་དང་། དེ་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཏེ་ལྔ་ཚན་ལྔ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་འོད་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་འཆར་གཞི་འམ། བརྟེན་པའི་ཡུལ་ཆ་ཕྲ་ལ་རྟག་མི་བཟོད་པ། འཕེལ་འགྲིབ་དང་། གང་སྟོང་མེད་པ། དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའི་ཆ་ནས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ། འགགས་པ་མེད་པའི་ཆ་ནས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། དབྱིངས་དེ་ཡང་རྒྱ་མ་ཆད་པ། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། འགྲིབ་པ་མེད་པ། སྟོང་པ་མེད་པ། གང་བ་མེད་པ། གསལ་བ་དང་བཅས་པས། སྐུ་མང་པོ་འཆར་བའི་གནས། ཡངས་པ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད། ཅེས་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། འདི་ལ་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། རྡོས་བཅས་མཚན་མ་རང་དག་ཕྱིར། །གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའི་གཞི་མར་གནས། ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། ཕྱད་ནས་ཆད་པ་མེད་སྣང་བར། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་མ་འགགས། སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་བཅུད་བསྡུས་པའི། དྲི་མ་མེད་ཅིང་རང་སར་དག །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་དུ། །རང་བཞིན་གྱི་ནི་ཆ་ལ་བཞུགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། ངོ་བོ་ལ་ཡོད་མེད་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཉིད་གང་དུ་ཡང་མ་ཕྱེ་བའི་ཀ་དག །རང་བཞིན་འགག་པ་མེད་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ལྷུན་གྲུབ། ཐུགས་རྗེ་གོ་མ་འགགས་པས་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་སྣང་བ་གསུམ་དང་ཐབས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བཞུགས་པའི་ཚུལ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མིང་མེད། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་མེད་པའོ། །བརྟགས་པས་དོན་མེད་གྲུབ་པ་མེད། །གང་དུ་མ་ཕྱེའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད། །ཚིག་མེད་བརྗོད་པ་གྲུབ་པ་མེད། །མཐའ་ལ་མི་གནས་རང་རིག་དག །བརྗོད་འཛིན་མིང་གི་མཐའ་ཟད་པའོ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱན་གྱི་གྲངས་མེད་ལ། །གཉིས་སྣང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད། །མཚན་ཉིད་གང་དུའང་ཕྱེ་བ་མེད། །ཡུལ་ཅན་རགས་པ་ཟད་པའོ། །ཡེ་ནས་མེད་པས་དག་པས་དག །འཁྲུལ་རྟོ
Chinese
也同样被遮止了。从自性任运成就的方面衡量，广大处没有边际，狭隘处不落入任何一方。身和智慧等显现，内在清晰，融入的道路昏暗，但外在的边际破裂，如果任运成就的珍宝之壳摇动，则向外显现，所以不是内在的；显现却不从内在改变，所以不是外在的；两者都只是名言，所以内外两者都不是，是任运稠密安立的法界。根本命气五种，由此产生身语意功德事业五者，即五组五种，以及五种智慧和五种光等一切，是梦幻显现的基础，或者所依赖的处所，细微且恒常无法忍受，有增有减，无不满无空，从融入法界的方面来说，什么也没有成立，从不间断的方面来说，显现为多种多样。自显现中说： 法界也没有边际，不落入任何一方，没有减少，没有空虚，没有充满，具有光明，是众多身显现之处，是广大一切的自性。又《虚空六法》中说：对此没有显现为根，因为粗糙的相状自然清净。处于深邃明亮之大的基础上，以遍及和遍及性而空，穿透后没有断灭的显现中，能显现的显现之分不间断，一切精华都凝聚，无垢且自然清净，在诸佛的伟大秘密中，处于自性的部分。如是说。从两者的方面衡量，本体远离有无等一切戏论的边，因此是法性未曾分开的本来清净。自性没有间断，因此是身和智慧不离不合的任运成就。大悲周遍不间断，因此是事业和事业周遍一切的显现，以三身和一味性的自性，处于不离不合的自性之方式。在《现观庄严论》的驳论中说：本体本来清净的智慧中，没有称为无明的世俗之名，没有一和二的数量，考察也没有意义，没有成立。在未曾分开的法性中，甚至连智慧也没有成立，没有词语，没有言说成立，不住于边，自性明智清净，言说执着的名称穷尽。没有原因，没有数量的条件，没有二取，没有境和有境，没有在任何地方分开体性，有境粗大穷尽。从本来没有而清净而清净，错乱
English
It is also blocked. When measured from the aspect of self-existing spontaneity, it is boundless in its vastness and does not fall into any direction in its narrowness. Although the appearances of body and wisdom, etc., are clear and subtle within, and the path of absorption is obscure, if the outer boundary is broken and the abode of the spontaneously accomplished precious one is shaken, it becomes clear outwardly, so it is not internal. Although it is clear, it does not change from within, so it is not external. Both are merely terms, so neither internal nor external, it is the realm of spontaneously dense arrangement. The five root life-winds, and from them the five aggregates of body, speech, mind, qualities, and activities, the five wisdoms, and the five lights, etc., are all the basis of dream appearances, or the objects of reliance, subtle and constantly unbearable, with increase and decrease, without emptiness or fullness. From the aspect of absorption into the realm, nothing is established. From the aspect of non-cessation, they appear in various ways. From Self-Arisen: The realm is also without limit, not falling into any direction, without decrease, without emptiness, without fullness, endowed with clarity, the place where many bodies appear, the nature of all vastness. And from the Sixth Space: In this, there is no appearance as a sense faculty, because the coarse signs are naturally pure. It abides as the basis of great, clear depth, empty by pervasion and pervasiveness. In the appearance without cutting after piercing, the part of the manifesting appearance does not cease. The essence of all is condensed, stainless and naturally pure. In the great secret of the Buddhas, it abides in the part of nature. So it is said. When measured from both aspects, the essence is free from all extremes of elaboration such as existence and non-existence, so it is the primordial purity of the nature of reality that has not been separated into anything. Since the nature is without cessation, it is the spontaneous accomplishment of body and wisdom that are inseparable. Since compassion pervades without cessation, it is the way in which activities and actions pervade all appearances, abiding in the nature of inseparability from the nature of the three bodies and one taste. In the Refutation of the Consequence it says: In the wisdom of the essence of primordial purity, there is no name of existence called ignorance. There is no number of one and two. Investigation is meaningless, there is no establishment. In the nature of reality that has not been separated into anything, even wisdom is not established. There is no word, no statement is established. It does not abide at the edge, self-awareness is pure. The end of the name of speech-grasping is exhausted. Without cause, without number of conditions, there is no duality, no object and subject. There is no separation of characteristics anywhere, the coarse subject is exhausted. From being non-existent from the beginning, it is pure and pure, confusion.