Tibetan
ས་དབྱེ་བའི་ཚུལ་འོད་ཕྲེང་ལས། གཞན་ཡང་ཁ་ཅིག་སྡོམ་པ་གསུམ། །ས་ཆུ་གྲུ་འདྲ་གཞི་རྟེན་དུ། །འདོད་ཅེས་སྒྲོག་པ་འཁྲུལ་གནས་ཡིན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྟ་དབྱངས་དང་། །སློབ་དཔོན་སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ་སོགས། །དོན་འདི་ལྡོག་པ་དུ་མས་འབྱེད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ དབང་རྣོན་སྔགས་སྡོམ་ནས་གཅིག་ཆར་དུ་འཇུག་པ་དང་། དབང་འབྲིང་བྱང་སྡོམ་ནས་འཇུག་པ་དང་། རྟུལ་པོ་རིམ་འཇུག་གི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལས། ཕྱི་མའི་དབང་དུ་ན། བརྟག་གཉིས་ལས། སྐལ་མེད་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་བ། །གང་གིས་འདུལ་བར་འགྱུར་པ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་ཐོག་མ་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྣོད་ལྡན་མ་ཡིན་པའམ། མོས་པས་སྤྱོད་ལ་རིམ་གྱིས་བཀྲི་བ་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་དངོས་པོར་བལྟ་བ་ལས་མ་ལོག་ཅིང་རྣམ་རིག་གི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་སྡོམ་རྫས་འོག་མ་གཉིས་སྔགས་སུ་གནས་གྱུར་པ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་དུས་ན་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པའི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཀྱང་། དེ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཐོབ་པའི་རྗེས་མཐོང་ལམ་དངོས་བསྟན་མ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྐྱེས་ཀྱང་གཉིས་པ་ལ་འགགས་པ་མང་བས་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དག་གསང་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས། དཔེར་ན་རྡོ་ལས་ཟངས་སུ་འགྱུར་ཟངས་ལས་གསེར་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། །ཟངས་ཀྱི་དུས་ན་རྔོ་མེད་ཅིང་། །གསེར་དུ་གྱུར་པས་ཟངས་མི་སྣང་། །རིག་འཛིན་ནང་གི་དགེ་སློང་ལ། །སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་པོ་གནས་པ་ཉིད་དུ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་པའི་ལུང་གི་དབྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རྨོངས་པར་གྱུར་ནས་སྔགས་སྡོམ་གྱི་དུས་སོ་བྱང་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ལུང་དུ་འཁྲུལ་ནས། དེའི་མཚུངས་དཔེར་སྡོམ་པ་གསུམ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་གི་རིག་པ་བསྒྲེ་ཡང་། ཆུ་ནི་དང་པོ་ནས་དངོས་རྫས་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། འབུམ་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱི་ལུང་ནི་རྫས་ལྡོག་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བ་བཞུ་བཏུལ་གྱིས་རུང་བར་བྱེད་པའི་དཔེས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བློ་ངོར་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་མགོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་དུ་གསལ་བས། སྡོམ་གསུམ་གནས་གྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བཞེད་པའི་མཁས་པ
Chinese
《释地法·光明鬘》中说： “还有一些人认为三种律仪，如土地、水、船只一样，是基础和依靠，这种说法是错误的。” 大成就者马鸣和导师娇金刚等，用多种方式驳斥了这个观点。 也就是说，对于 上根者从密咒律仪直接进入，中根者从菩萨律仪进入，下根者次第进入的差别进行了解释。在后者的情况下，《二观察续》中说：“无缘众生极难调，以何调伏而成耶？ 世尊开示说：首先布施授斋戒。” 因此，从一开始就不具备密咒法器，或者以渐次引导的方式行持的大多数人，由于没有从实执中解脱，并且变成了随识转的奴隶，仅仅通过获得灌顶，下部的两种律仪不可能转变为密咒。 如果在获得灌顶的时候，依靠比喻智慧生起了见道，那也不是获得殊胜法之后的真实见道，即使在第一个刹那生起，也会在第二个刹那消失，转变的方式也随之消失。 那些没有理解这个道理的人，在《秘密行续》中说：“例如，石头变成铜，铜变成金子的形状。 铜在的时候没有用处，变成金子的时候铜就不见了。 在持明者内部的比丘，别解脱戒和菩提心，佛陀没有说过这二者同时存在。” 他们迷惑于衡量这段经文的含义，错误地认为在密咒律仪的时候，别解脱戒和菩提心会消失。他们用三种律仪如同水倒入水中来作比喻，但是水从一开始就是一种物质。 《十万颂》和《行续》的经文说，物质和性质是不同的，不能成为自己的本体，通过熔化和冶炼才能使其相容，这表明大小乘的观点都执着于实有，不善于使用方便法，以及具有分别念的心，通过方便法、智慧和伟大的平等法行来转变，这在头部的变化中得到了清楚的说明。因此，贤者们认为三种律仪转变后，本体相同，但性质不同。
English
In the Garland of Light from the Ways of Distinguishing the Earth it says: "Also, some proclaim that the three vows, like land, water, and boats, are the foundation and basis. This is a mistaken notion." Great accomplished one Ashvaghosa and Master Kukkutapada, and others, refute this point in many ways. That is to say, It explains the difference between those of sharp faculties who enter directly from the mantra vow, those of middling faculties who enter from the bodhisattva vow, and those of dull faculties who enter gradually. In the case of the latter, the Two Examinations Tantra says: "How are beings without fortune, difficult to tame, to be tamed? The Bhagavan taught: First, give the sojong and give alms." Therefore, most of those who are not vessels for mantra from the beginning, or who are gradually led to practice with devotion, have not turned away from seeing things as real and have become subject to the control of consciousness, so it is impossible for the two lower vows to be transformed into mantra simply by receiving empowerment. If, at the time of receiving empowerment, the path of seeing arises based on the wisdom of example, that is not the actual path of seeing taught after attaining the supreme dharma, so even if it arises in the first moment, it often ceases in the second, and the way of transformation also follows after that. Those who do not understand this point say in the Secret Conduct Tantra: "For example, a stone turns into copper, and copper into the form of gold. Copper is useless when it is copper, and when it becomes gold, the copper disappears. For a bhikshu among the vidyadharas, the pratimoksha and bodhicitta, the Buddha himself did not say that these two exist together." They are confused about measuring the meaning of this passage, and mistakenly believe that the pratimoksha and bodhicitta disappear at the time of the mantra vow. They compare the three vows to putting water into water, but water is one substance from the beginning. The texts of the Hundred Thousand Verses and the Conduct Tantra say that substances and characteristics are different, and cannot become their own essence, but can be made compatible through melting and refining. This shows that the views of both the Great and Small Vehicles are attached to reality, and are not skilled in using skillful means, and that the mind with conceptual thoughts is transformed by skillful means, wisdom, and the conduct of great equality, which is clearly explained in the transformation of the head. Therefore, the wise ones believe that after the three vows are transformed, the essence is the same, but the characteristics are different.
Tibetan
་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལ་སྐབས་འཚོལ་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །ལྟ་བས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་བྱེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ཉམས་སླ་ཡི། །ལྟ་ལས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་མཐར་གྱིས་ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མི་སོན་པ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་པོའི་རུམ་དུ་སྡོམ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་བཞུགས་པས་ལོངས་ སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རྣམས་དང་། ཉེ་བའི་སྲས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་དང་། པདྨ་དང་། ཤ་ཝ་རི་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་བོར་བས་སྡིག་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ལྟུང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ས་ར་ཧས། ཀྱེ་ལགས་ང་ནི་བྲམ་ཟེ་སྟེ། །སྨྱིག་མཁན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད། །ཅེས་དང་། ཁ་སང་ཕན་ཆད་དགེ་སློང་མིན། །དེ་རིང་ཚུན་ཆད་དགེ་སློང་ཡིན། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དགེ་སློང་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པའི་རྗེས་ལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་མཁན་པོ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ལམ་སྤྱོད་པ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ཁྲིམས་ལྡན་འདི་དག་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས། །སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་ཞུགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད། གང་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུ་ཤེས་འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ་སྡོམ་མིན་ག་ལ་ཡོད། །གང་ལ་སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་རློམ་སེམས་མེད། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པར་རྣམ་པར་འདྲེན་པས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བླ་ན་མེད་པ་གང་ཞིག་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་ཉམ
Chinese
不应对证悟了伟大本性之真理者们的论典伺机挑剔。如果连从大平等法之行持中，由有为之戒律和律仪的体性，以安住转变之方式，于究竟清净之境地也不承认，如《中观庄严论》所说：以戒律则往善趣，以见地则成最胜位，戒律易于退失，见地则非如是。因此，逐渐之道谛，一切有为法无不为性空所随顺，而其戒律，导师圣天亦云：何者于空性随顺，则于彼一切皆随顺，何者于空性不随顺，则于彼一切皆不随顺。此与彼相违。并且，取蕴五者和有为之自性，八识聚的怀抱中，三律仪仅以异体之物而安住，则圆满受用身诸佛和八大近子等，以及瑜伽自在之大成就者萨ra哈、莲花生和夏瓦日巴等，也因舍弃比丘之行持而变成罪人，并且将成为体验共同和个别之堕罪者。萨ra哈说：奇哉！我乃婆罗门，与竹女一同行持。又说：昨日之前非比丘，今日之后是比丘，嘿汝嘎（藏文：ཧེ་རུ་ཀ，梵文天城体：हेरुक，梵文罗马拟音：Heruka，汉语字面意思：饮血金刚）乃比丘之殊胜者。因其于此之后担任龙树之堪布。如是《圣者集经》中说：若菩提萨埵行持胜者之道，称此有情持律，此有情破戒，涉入种种分别念，乃为极度之破戒者，戒律退失且彼无真实戒律。何者无我之念，无有情之念，于离贪欲之念，何来律与非律？何者无律与非律之傲慢心，此乃如来所宣说之戒律律仪。虽是如此，然无为之无上戒律，乃是证见圣者真理之瑜伽自在者们自然生起之行境，而非凡夫之自身体验。
English
One should not seek opportunities to find fault with the treatises of those who have seen the truth of the great nature of reality. If one does not even acknowledge that the nature of discipline and vows, which are conditioned, is transformed from the conduct of the Great Equality Dharma into the ultimate state of purity, then, as stated in the Ornament of the Middle Way: 'Through discipline, one goes to the happy realms; through view, one attains the supreme state. Discipline is easily lost, but view is not like that.' Therefore, all conditioned truths of the gradual path are followed by emptiness, and there is nothing that is not. Moreover, the discipline of that path is also contradicted by the words of the noble teacher Āryadeva: 'For whom emptiness is possible, for them everything is possible. For whom emptiness is not possible, for them nothing is possible.' Furthermore, since the three vows reside only as distinct entities within the five aggregates of appropriation and the nature of conditioned existence, within the womb of the eight collections of consciousness, then the Enjoyment Body Buddhas, the eight close sons, and the great accomplished ones such as the great yogi Saraha, Padmasambhava, and Śawaripa, would also become sinners for abandoning the conduct of monks, and they would inevitably experience common and individual downfalls. Saraha said: 'Alas, I am a Brahmin, and I engage with a bamboo woman.' And: 'Until yesterday, I was not a monk; from today onwards, I am a monk. Heruka (藏文：ཧེ་རུ་ཀ，梵文天城体：हेरुक，梵文罗马拟音：Heruka，汉语字面意思：Wrathful deity) is the supreme monk!' Because after that he served as the abbot of Nāgārjuna. Thus, in the Noble Collection it is said: 'If a Bodhisattva practices the path of the Victorious Ones, saying, "These beings are disciplined, these beings are immoral," engaging in various perceptions, they are extremely immoral. Their discipline is lost, and they have no true discipline. For whom there is no perception of self, no perception of sentient beings, and whose perception is free from desire, where is there discipline or non-discipline? For whom there is no arrogance of discipline or non-discipline, this is what the Tathāgata has taught as the discipline of vows.' Although this is so, the unconditioned, unsurpassed discipline is the natural domain of activity for the great yogis who have seen the truth of the noble ones, and it is not the self-experience of ordinary beings.