Tibetan
ཀུན་གཞི་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་། དབང་པོ་དང་། དབང་ཤེས་དང་། ཡུལ་ལ་སོགས་པར་གྱིས་ཀྱང་། རང་བཞིན་ཤེས་ནས་དག་པས་གནས་སྐབས་ན་ལྷ་དང་། དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤེས་པའི་དག་པ་དྲན་པ་སྟེ། དམ་ཚིག་གསུམ་བཀོད་ལས། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་ལྔ། །རྣམ་ཤེས་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་སུ་སྲིད་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་རང་མཚན་དུ་བལྟ་བ་ལས་ལོག་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབའ་ཞིག་ཏུ་བལྟ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལྔ་ནི། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་ལས་དེ་བཞིན། །བསྒྲུབ་བྱ་ལྔ་ནི་རྟོགས་གོམས་མཐུ་ཡིས་བསྒྲུབ། །འདི་དག་དམ་ཚིག་གསལ་བཀྲའི་དགོངས་པ་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཤེས་བྱ་ལྔ་པོ་དེ་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་མཐུས་རང་རྒྱུད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་རྣམ་ལྔ་ནི། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་རྣམས་དང་། །རྣམ་ཤེས་ཡུལ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་བྱེད་པ། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་ལྔ་རྫོགས་ནས། །རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་བྱེད་པ། །ཏིང་འཛིན་ཆོ་ག་ལྔ་ཡིས་སེམས་རྩོལ་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལྔ་དང་། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལྔ་པོ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་གྲུབ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ལྟ་བའི་དམ་ཚིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་དམ་ ཚིག་ཡིན་པས་ལྟ་བསྒོམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་ལ། དེའི་ངང་ནས་སྤྱད་པ་དང་། མི་སྤོང་བ་དང་། དང་དུ་བླང་བ་གསུམ་ནི་སྤྱད་བྱའི་དམ་ཚིག་ཡིན་ཡང་། ལས་དང་པོ་པས་ཡིད་ཀྱིས་མི་སྤོང་བས་གུས་པ་དང་བཅས་ཤིང་། ལུས་ཀྱིས་མི་སྤྱོད་པ་ངོ་ཚ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་དང་། འཇིགས་པ་གསུམ་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྤྱད་ལ་རང་གི་རང་ལ་མི་ཁྲེལ་བ་གཙོ་བོར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་བདུད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བསླད་པའི་བླུན་པོ་མ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་སོ་སྙམ་ནས་སྤྱོད་པ་འདོད་རྒྱལ་དུ་སྤྱོད་པ་ཡོད་ཀྱིས་རྟོགས་སོ་སྙམ་པ་དེ་ཉིད་རང་མ་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་རྣམ་རིག་སྐྱོན་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལའང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་འདི་འཕུང་འཚེངས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་མྱོང་ལ་དྲོད་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ནས་གནང་བཀག་གི་རིམ་པ་མ་བརྗེད་པས་ཉིན་མཚན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པས་དམ་ཚིག་
Chinese
即使从阿赖耶识显现出识蕴、根、根识和境等，也要认识到其自性清净，从而在暂时的状态下忆念清净，即忆念其为天尊及其法性智慧。如《三昧耶三建立》中所说：“五蕴和五大种，识、根、境等诸法，应知其自性为天尊和坛城。”因此，在金刚乘的体系中，必须转变将三有的自性视为自相的观点，而仅仅视为佛的坛城。第五，应修持的五法是：金刚、珍宝、莲花等四者，应以证悟、串习之力修持五种应修持之法。这些是三昧耶明示的密意。也就是说，要努力通过证悟和串习的力量，在自相续中现证刚才所说的五种所知。如其中所说：“应修持的三昧耶五法是：五蕴和五大种等，识和境等坛城之修持，圆满三摩地和五行仪轨后，修持胜者五部的坛城，以三摩地五行仪轨作意。”如是，应知之五法和应修之五法是互相观待而成立的。如果证悟了应知之法，即见解之三昧耶，那么修持的就是修持之三昧耶，因此要将见修行融为一体来修持。在此基础上，行持、不舍弃和接受三者是行持之三昧耶，但对于初学者来说，以意不舍弃，以恭敬心对待；以身不实行，以羞耻、惭愧和恐惧三者来行持无过失的行为，最重要的是不要让自己感到羞愧。此外，一些少闻且被魔所迷惑的愚蠢之辈，自以为证悟了空性，便随心所欲地行事。他们自以为证悟，这正是他们未证悟的真实显现。因此，对于心智有缺陷的人来说，密咒之道是极其有害的。在经验上获得少许暖相后，不要忘记允许和禁止的次第，日夜忆念，以分别念来守护三昧耶。
English
Even though aggregates of consciousness, faculties, sense consciousness, objects, and so on arise from the basis of all, one should recognize their self-nature as pure, and thus in the temporary state, remember the purity of knowing them as deities and their Dharma-nature wisdom. As stated in the "Establishment of the Three Samayas": "The five aggregates and the five elements, consciousness, faculties, objects, and so on, should be known as deities and mandalas by their very nature." Therefore, in the Vajrayana system, one must abandon the view of seeing the nature of the three realms as self-characterized, and instead view them solely as the mandalas of the Buddhas. Fifth, the five things to be accomplished are: Vajra, Ratna, Padma, and the like, the five things to be accomplished are accomplished through the power of realization and habituation. These are the intentions of the clear illumination of the Samayas. That is, one should strive to actually accomplish the five knowable things just mentioned in one's own mind-stream through the power of realization and habituation. As it says in the same text: "The five Samayas to be accomplished are: the five aggregates and the five elements, consciousness and objects, which accomplish the mandala. Having perfected the three samadhis and the five rituals, one accomplishes the mandala of the five victorious families, and makes mental effort with the five samadhis and rituals." Thus, the five things to be known and the five things to be accomplished are mutually dependent. If one realizes what is to be known, which is the Samaya of view, then what is accomplished is the Samaya of meditation. Therefore, one should practice the union of view and meditation. Within that state, the three, namely, practicing, not abandoning, and accepting, are the Samayas of practice. However, for beginners, one should not abandon them in mind, but treat them with respect. One should not practice them with the body, but practice faultless behavior with the three, namely, shame, embarrassment, and fear, and the most important thing is not to be ashamed of oneself. Furthermore, some foolish and base individuals who have little learning and whose minds are corrupted by demons, think they have realized emptiness and act as they please. Their thinking that they have realized it is actually the unmistakable manifestation of their non-realization. Therefore, for individuals with mental defects, this path of mantra is extremely harmful. Having gained a little warmth in experience, one should not forget the order of what is permitted and what is forbidden, and keep them in mind day and night, guarding the Samayas with discernment.
Tibetan
དང་འགལ་ན་སྤང་། མི་འགལ་ན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་ཇི་སྲིད་སེམས་ལ་འཁུ་འཕྲིག་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའང་དེའི་རྗེས་སུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇུག་པས་དུས་ཚོང་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཁྲེལ་བག་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་བསླབ་པོ། །གསུམ་པ་ལྷག་པའི་དམ་ཚིག་ནི་ཕུར་བ་མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གཅན་གཟན་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་གསད་མི་བྱ། །ཟ་མ་ཏོག་དུ་ངན་པའི་དུག་མི་སྤྱོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ལྕུག་མ་རྩར་མི་བཅད། །གངས་ཀྱི་ཞུན་ཆུ་ཁོལ་མ་ཡོང་མི་བཏུང་། པདྨ་རྒྱས་པའི་ཟེ་འབྲུ་ཁ་མི་དབྱེ། །བུག་རྡོལ་ཅན་གྱི་སྣོད་དུ་བཅུད་མི་བླུག །མ་བརྟགས་པ་ཡི་ནོར་དང་ཟས་མི་བསྲེལ། །ཤེལ་གོང་དཀར་པོ་རྫབ་ཏུ་བསྣུབ་མི་ བྱ། །སྣོད་ངན་ནང་དུ་སེང་གེའི་ཞི་མོ་བཞོ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཐབ་ཏུ་བསྲེག་མི་བྱ། །བྱ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཁྱུང་གི་གཤོག་མི་བཅག །གནམ་ལྕགས་སྡེར་མོ་ས་ལ་བརྡབ་མི་བྱ། །སྟག་གཟིག་རོལ་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྷག་མི་བཟའ། །རྡོ་རྗེའི་གཏམ་པའི་བྲག་རྣམས་ཡོངས་མི་བཤིག །རྡོ་རྗེའི་རྭ་བས་བསྐོར་བའི་གོ་མི་ཧྲལ། །མུན་པ་སེལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཡོངས་མི་གསོད། །རྡོ་རྗེའི་ཆུ་བོའི་འོལ་ཀ་བཅད་མི་བྱ། །རྒྱལ་པོའི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྦྱིན་མི་བྱ། །རྡོ་རྗེའི་མཁར་རྫོང་གཏམས་པའི་རྨང་མི་བཟག །རྒྱལ་མཚན་རྩེར་བཏགས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །འདོད་པར་གྱུར་བའི་མཚན་མས་དཔོག་མི་བྱ། །ཞེས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་སྒྲས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་ཚོགས་ཆེན་གྱི་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྲུང་བ་ལྷག་པར་དུ་བསྟན་པས་ལྷག་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། རིམ་པ་ལྟར། བླ་མ་ལ་མི་བརྙས། ཡུམ་ལ་མི་གཙེ། དད་པ་ཅན་གྱི་ཚོགས་མི་བཅད། དཀོར་ལ་མི་འབགས་ཅིང་འཁུང་ཀྲོལ་གྱི་རྩ་བ་ཆང་མྱོས་པར་མི་འཐུང་། མཆེད་ཀྱི་རིག་མ་མི་སྤྱད། མཚན་ངན་མི་བསྲེལ། འདྲེ་ཅན་དང་རྩོད་ཅན་གྱི་ནོར་མི་བསྟེན་ཞིང་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའི་ཟས་མི་ཟ། སེམས་བསྐྱེད་ཉམས་སུ་མི་གཞུག །སྣོད་མིན་ལ་གདམས་པ་མི་སྟོན། སྣོད་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་མི་སྤོང་། ཡབ་ཡུམ་མི་འབྲལ་བའི་དོན་བདེ་སྟོང་ལ་སྦྱོར། མཆེད་ལྕམ་ནད་འཐབ་མི་བྱེད། གཞན་གྱིས་འབགས་ལྷག་མི་སྤྱོད། །བླ་མའི་གདན་ས་མི་བརླམ། རང་གཞན་གྱི་མཚམས་རྒྱ་མི་དཔྲལ། །ཏིང་འཛིན་དང་ལྷག་མཐོང་མི་འབྲལ། བཟླས་བརྗོད་དང་ཆོ་གའི་རྒྱུན་མི་ཚིག་གི་བར་མི་གཅོད། དབང་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མི་འདའ
Chinese
如果与（正法）相违背就舍弃，如果不违背就修持，但是只要心中有疑虑，那么业和业的果报也必定会随之而来，因此要了解与世俗交易无关的罪行的特征，从而学习具有惭愧心的普贤行。第三个是殊胜的誓言，出自《普巴涅槃大续》：不可杀害猛兽之王狮子，不可食用掺有恶毒的佐摩托，不可从根砍断珍贵的竹笋，不可饮用冰雪融化的沸水，不可掰开莲花盛开的花蕊，不可将精华倒入有漏洞的器皿中，不可混合未经检验的财物和食物，不可将白色的水晶球扔进污泥中，不可在恶劣的容器中挤母狮的乳汁，不可将如意宝在炉灶中焚烧，不可折断鸟中之王大鹏鸟的翅膀，不可将天铁爪击打在地上，不可食用老虎和豹子玩耍后剩下的食物，不可摧毁金刚语所说的岩石，不可破坏金刚栅栏围绕的围墙，不可熄灭消除黑暗的灯，不可切断金刚河流的冰坝，不可施舍国王的印章，不可挖掘金刚城堡的根基，不可用贪欲的标志来衡量顶端悬挂着珍宝的胜幢。这些以隐喻的方式，安住于共同和特殊的誓言，在荟供等场合特别强调守护，因此是殊胜的誓言。按照次第：不轻蔑上师，不恼害佛母，不中断信徒的集会，不玷污财物，不饮用产生空洞的根源——醉酒的酒，不享用道友的明妃，不混合恶名，不享用鬼神和争讼之人的财物，不食用未经加持的食物，不使菩提心衰退，不向非法器传授教言，不舍弃具法器的弟子，不分离父母的意义，将乐空结合起来，不与道友姐妹争吵，不享用他人用剩的残羹剩饭，不侵占上师的法座，不破坏自己和他人的界限，不分离止观，不断绝念诵和仪轨的传承，不超越灌顶标志的手印。
English
If it contradicts (the Dharma), abandon it; if it doesn't contradict, practice it. However, as long as there is doubt in the mind, karma and its results will inevitably follow. Therefore, understand the characteristics of misdeeds unrelated to worldly transactions, and thereby learn the conduct of Samantabhadra with a sense of shame. The third is the superior samaya, from the "Great Nirvana Tantra of Vajrakilaya": Do not kill the lion, the king of beasts. Do not consume Zamatog mixed with poison. Do not cut precious bamboo shoots from the root. Do not drink boiling water melted from snow. Do not open the pistils of blooming lotuses. Do not pour essence into leaky vessels. Do not mix untested wealth and food. Do not throw white crystal balls into the mud. Do not milk lionesses into bad containers. Do not burn wish-fulfilling jewels in the stove. Do not break the wings of the Garuda, the king of birds. Do not strike meteoric iron claws on the ground. Do not eat leftover food played with by tigers and leopards. Do not destroy rocks spoken of by Vajra speech. Do not demolish walls surrounded by Vajra fences. Do not extinguish lamps that dispel darkness. Do not cut ice dams in Vajra rivers. Do not give away royal seals. Do not dig the foundations of Vajra fortresses. Do not measure victory banners topped with precious jewels with signs of desire. These, through metaphorical language, abiding in common and special samayas, particularly emphasize protection during gatherings and other occasions, hence they are superior samayas. In order: Do not despise the guru. Do not harm the consort. Do not interrupt gatherings of faithful people. Do not defile property, and do not drink intoxicating alcohol, the root of emptiness. Do not use the consort of a brother. Do not mix bad names. Do not rely on the wealth of those possessed by spirits or those in disputes, and do not eat unblessed food. Do not let the bodhicitta decline. Do not teach the Dharma to unworthy vessels. Do not abandon disciples who are worthy vessels. Do not separate the meaning of father and mother, combine bliss and emptiness. Do not quarrel with Dharma sisters. Do not consume leftovers used by others. Do not usurp the guru's seat. Do not break the boundaries of oneself and others. Do not separate shamatha and vipashyana. Do not interrupt the continuity of recitation and rituals. Do not transgress the mudras of empowerment.