Tibetan
ག་རང་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་བླང་དོར་མ་ནོར་བས་ལམ་གྱི་གེགས་སུ་མི་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྨ་བྱ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་གང་ཡིན་པས་འཚོ་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་དུག་གི་བཟའ་བ་བཅུད་ལེན་དུ་གྱུར་ནས་འདབ་མ་ཡང་བལྟ་ན་སྡུག་པར་འགྱུར་ཀྱང་། སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་བདག་གིར་བྱས་ནས་བཟའ་བ་དེ་བྱིན་ན་སྲོག་དང་བྲལ་བཞིན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་སྔགས་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྤྱོད་དུ་མི་དབང་ངོ་། །དབྱེ་ན། དེ་ལ་དམ་ཚིག་དང་ནི་སྡོམ་པའི་ཁྱད། །དམ་ཚིག་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། །སྡོམ་པ་དང་མི་བྱའི་ངེས་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་སྐབས་སྦྱོར་བདུན་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དམ་ཚིག་གང་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ ཡིན་ཏེ། ཞེས་པའི་དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ན་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གི་རང་བཞིན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སྤང་གཉེན་དང་བཅས་པས་ལམ་དུས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་དེ་རྒྱུད་ལས། ཐབས་ནི་བདེ་བའི་སྡོམ་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་འདའ་བར་མི་རུང་བའི་དམ་ཚིག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྡོམ་པའི་འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་སྔགས་སྡོམ་དུ་གནས་ཏེ་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་ཆོས་ཀུན་སྡོམ་གཅིག་པའི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་དང་། རྔ་མ་གློག་ལས། ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། །ལོག་རྟོག་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག །དེ་བས་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག །ཅེས་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ནི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་དོ་ཟེར་ན་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་བཞི་ཆེན་གྱིས་དབྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད་པའང་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་བར་དམ་ཚིག་ནི་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་པ་ནི་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་ངེས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་སྨོན་འཇུག་གཏོང་བ་ལ་སོགས་འདའ་བར་མི་རུང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་དམ་ཚིག་དང་། གནང་བཀག་ལ་དཔྱད་ནས་འཇུག་ལྡོག་གཉིས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་མཐའ་དག་སྡོམ་པར་བཞག་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་
Chinese
无论从哪个方面，都需要通过智慧和禅定等方法来把握，并且对于烦恼成为对治的缘起性空的取舍不错误，从而不会成为道路的障碍。例如，孔雀以其自身的行为来维持生命时，毒食会转化为滋养，甚至羽毛也会变得美丽。但是，如果其他人占有并给予这种食物，就会像失去生命一样。如果没有方法和智慧的把握，仅仅进入密咒道，就无法按照字面意思来实行行为的苦行。区分而言：其中，誓言与律仪的差别在于：誓言是不应违越的，律仪是应作和不应作的确定。本体相同，但从反体上进行区分。如《次第合集第七品续》中所说：佛的誓言即是众生的律仪，众生的誓言即是佛的律仪。其中第一种是指，佛陀以那平等大性的誓言的自性，不违越任何众生界的舍弃和对治，因此具有道时律仪的自性。如续中所说：方便是安乐的律仪。第二种是指，众生在轮回时不可违越的誓言，对于诸佛来说，一切法皆为自显现智慧的本体，安住于摄持果续的密咒律仪中。如续中所说：此后一切法为一律仪，名为金刚萨埵。以及《电鼓续》中说：一切法本来自性清净，邪分别本来自性清净，因此律仪完全清净。如果说，这样的律仪和誓言是学习道时的状态，与佛地无关，那么《现观庄严论》中以四大发心进行区分，从而在佛地宣说断除障碍的发心也是不合理的。即使如此，《百五十颂释》中说：誓言是不应违越的，律仪是应作和不应作的确定。也就是说，发愿和进入等不可违越的部分全部是誓言，对于允许和禁止进行分析，必须进行取舍的一切都安立为律仪的意义。
English
In whatever way, it is necessary to grasp through methods such as wisdom and samadhi, and to ensure that the acceptance and rejection of dependent arising, which becomes an antidote to afflictions, is not mistaken, so that it does not become an obstacle on the path. For example, when a peacock sustains itself with whatever conduct it has, poisonous food is transformed into nourishment, and even its feathers become beautiful to look at. However, if another person takes possession and gives that food, it is like losing one's life. If one does not grasp with method and wisdom, merely entering the mantra path does not allow one to practice conduct literally. Differentiating: Among them, the difference between samaya and vows is that samaya should not be transgressed, and vows are the certainty of what should and should not be done. The essence is the same, but it is differentiated by the opposite aspect. As it is said in the Tantra of the Seventh Chapter of the Compendium of Sequences: 'Whatever is the samaya of the Buddha is the vow of sentient beings, and whatever is the samaya of sentient beings is the vow of the Buddha.' The first of these refers to the fact that the Buddha, with the nature of the samaya of great equality, does not transgress whatever is the abandonment and antidote in the realm of sentient beings, and therefore has the nature of the vows of the path. As it is said in the Tantra: 'Method is the vow of bliss.' The second refers to the fact that the samaya that sentient beings should not transgress in samsara, for the Buddhas, all dharmas are the essence of self-appearing wisdom, abiding in the mantra vows of the result tantra. As it is said in the Tantra: 'Thereafter, all dharmas are one vow, called Vajrasattva.' And in the Drum of Lightning Tantra: 'Since all dharmas are primordially pure, wrong thoughts are primordially completely pure, therefore the vows are completely pure.' If it is said that such vows and samayas are the state of learning the path and have no connection with the Buddha ground, then it is also unreasonable to differentiate the four great bodhicittas in the Ornament of Sutras and to explain the bodhicitta that has abandoned obscurations on the Buddha ground. Even so, in the commentary on the Hundred and Fifty Verses, it is said: 'Samaya should not be transgressed, vows are the certainty of what should and should not be done.' That is to say, all the parts that cannot be transgressed, such as making aspirations and entering, are all samaya, and everything that must be accepted or rejected after analyzing what is permitted and prohibited is established as the meaning of vows.
Tibetan
དག་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་སུ་རྩ་ལྟུང་མ་བཤད་པས་དམ་ཚིག་ཡིན་ལ། བླ་མེད་ནི་རྩ་ལྟུང་དང་འབྲེལ་བས་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྔགས་སྡོམ་ཉམས་པའི་རྒྱུད་ལ་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡོད་དོ་འདོད་པའང་ལྟར་སྣང་ཙམ་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་ པའི་ངོ་བོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཇུག་སྡོམ་ཡང་ཡིན་ལ། རྩ་ལྟུང་དུའང་གསུངས་ཏེ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། དེ་རིང་ཕྱིན་ཆད་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །དམ་པའི་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ང་ཕྱིན་ཆད། །ཡོངས་སུ་བཏང་བར་མི་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སེར་སྣ་དང་ནི་གང་། །སེམས་ཅན་གནོད་པ་མི་བྱའོ། །དམ་ཚིག་འདི་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོས་ཁྱོད་ལ་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་རྩ་ལྟུང་ཡིན་པར་ཅིས་འགྲུབ་ན་དེ་ཉིད་ལས། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་ནི་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཉམས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བཞི་པོ་དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་བཤད་ལ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཞེས་རྩ་ལྟུང་ལྔ་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་མངོན་བྱང་དང་ལེགས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་ལས་སྔགས་ཀྱིས་འདུལ་བ་གསུངས་པས་ན་དབང་བསྐུར་ཡོད་ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་སྔགས་སྡོམ་ཡང་འགྲོ་ལྡོག་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་གཉིས་ནི་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་དག་ལས། སངས་རྒྱས་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཅུ། །བདག་གི་སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་གཟུང་ནས། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཟུང་མི་གཏོང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་ལྔ་ཀ་ལ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ད་ནི་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དབྱེ་བའི་ཐོག་མར། །ཀུན་གྱི་སྤྱི་དོན་སྔགས་སྡོམ་མ་ཐོབ་དང་། །སྨྱོ་བ་ལ་སོགས་འདུ་ཤེས་རང་བཞིན་དུ། །མི་གནས་པ་ལ་ལྟུང་དང་དངོས་གྲུབ་མེད། །སྔགས་སྡོམ་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་མ་བཏང་ལ། །ཤེས་པ་རང་བཞིན་རྣལ་དུ་གནས་པ་དེ། །ལྟུང་བ་དང་ནི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀའི་སྣོད། །འདི་ལྟར་རྟེན་གྱི་གང་ ཟག་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལས་བཅས་འགལ་གྱི་ཆ་ནས་དངོས་གྲུབ་དང་ལྟུང་ཉམས་གཉིས་ཀ་མེད་དེ་སློང་མོས་འཚེ་བ་པ་རྣམས་ལ་མངའ་དབང་དང་དཔྱ་ཁྲལ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསྲུངས་ན་གོང་འཕེལ་དུ་སོང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ལ། ཉམས་ན་ལྟུང་བའི་སྣོད་ནི་སྔགས་སྡོམ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་ཤེས་པ་རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སྨྱོ་བ་དང་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་
Chinese
由于在行部和作部中没有宣说根本堕，所以是誓言。无上部与根本堕相关，因此是律仪。由于这个原因，认为在咒律仪退失的相续中也有具誓言者，这也只是表面现象。像这样，行部和作部的律仪的体性也是菩萨的进入律仪，并且也宣说了根本堕，如《现观庄严论》中说：从今天起，你，我的孩子，对于神圣的法和菩提心，即使为了生命，从今以后，也不应舍弃。你不应吝啬，也不应伤害众生。这些誓言，是佛陀以良好的行为对你宣说的。如此等等。如果问这如何成立是根本堕？在同一论中说：四种根本堕，即使为了生命也不应违犯。这样将这四者宣说为根本堕。同样，在《文殊根本续》中说：这五者被显示为根本堕。这样宣说了五种根本堕。此外，由于《现观庄严论》和《善成论》两者都宣说了以咒语调伏，因此，凡是受过灌顶者，依靠它而产生的咒律仪，也是相同地进退的。因此，律仪和誓言仅仅是所破不同，体性并非他体，如五部的律仪受持中说：佛部的誓言十条，从我生起心受持律仪起，不舍弃三宝。这是佛部的律仪。对于五部都这样宣说。现在，在分别各自自性的开始时，一切共同的要点是，没有获得咒律仪，以及对于疯狂等，意识不住于自性中，就没有堕罪和成就。具有咒律仪，并且没有退失和舍弃，而且智慧安住于自性中，那是堕罪和成就两者的容器。像这样，作为所依的补特伽罗，对于没有被律仪所束缚的那些人来说，从自性的罪过方面来说，没有从遮罪和违越方面来说的成就和堕罪，就像乞丐和害人者没有统治权和赋税一样。因此，如果守护，就会增长而获得成就，如果退失，成为堕罪的容器，那就是获得咒律仪而没有退失的智慧安住于自性中的人，对于疯狂和意识错乱
English
Since the root downfalls are not explained in the two, Kriya and Charya, it is a samaya. Anuttara is related to the root downfalls, so it is a samvara. For this reason, it is only an appearance to think that there are also those who have samaya in the continuum of the mantra samvara that has been lost. Like this, the nature of the samvara of the two, Kriya and Charya, is also the entering samvara of the Bodhisattva, and it is also said to be a root downfall, as it is said in the Manifest Enlightenment of Vairochana: From today onwards, you, my child, for the sacred Dharma and Bodhicitta, even for the sake of life, from now on, you should not abandon it. You should not be stingy, nor should you harm sentient beings. These samayas, the Buddha has explained to you with good conduct. And so on. If asked how it is established as a root downfall? In the same treatise it says: The four root downfalls should not be violated even for the sake of life. Thus, these four are explained as root downfalls. Similarly, in the Root Tantra of Manjushri it says: These five are shown to be root downfalls. Thus, five root downfalls are explained. Furthermore, since both the Manifest Enlightenment and the Well-Accomplished Treatise explain the taming with mantras, therefore, after having received the empowerment, the mantra samvara that arises from relying on it is also the same in going and returning. Therefore, samvara and samaya are only different in terms of what is to be refuted, but their nature is not different, as it is said in the vows of the five families: The ten samayas of the Buddha family, from the time I generate the mind and take the vows, I will not abandon the Three Jewels. This is the samvara of the Buddha family. It is also said in this way for all five families. Now, at the beginning of distinguishing their respective natures, the common point of all is that without having obtained the mantra samvara, and for madness and so on, if the consciousness does not abide in its own nature, there is no downfall and no accomplishment. Having the mantra samvara, and not having degenerated or abandoned it, and the wisdom abiding in its own nature, that is the container for both downfall and accomplishment. Like this, for those who are not bound by samvara, as the basis of the person, from the aspect of the natural fault, there is neither accomplishment nor downfall from the aspect of the prohibited and transgressed, just as beggars and harmers have neither dominion nor taxes. Therefore, if it is protected, it will increase and accomplishment will be obtained, and if it is degenerated, it becomes a container for downfall, that is, the wisdom that has obtained the mantra samvara and has not degenerated abides in its own nature, for madness and confused consciousness.