Tibetan
་པར་བརྩམས་པ་ནས་གཉིད་དུས་ཀྱི་སྟོང་པ་བཞིའི་མགོ་ཟིན། ཞུགས་པ་དང་གཉིད་སྟུག་པོའི་རྟོག་བྲལ་གྱི་ངང་ལས་འོད་གསལ་འཆར་མ་ནུས་པའི་མུར་རླུང་རོ་རྐྱང་དུ་ཤོར་ནས་མགྲིན་པའི་རྩ་ལ་རྒྱུ་བས་རྨི་ལམ་འབྱུང་བ་སྟེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དབང་པོ་རྣམས་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་འདིར་རབ་འདུས་ནས། །ས་ཐུག་གྱུར་པས་གང་ཞིག་རང་གཉིད་ལོག །རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་ནི་སྣང་མཆེད་དང་འདུས་པ་ནི་ཐོབ་པའོ། །དེའི་ཚེ་རྨི་ལམ་ཧ་ཅང་སྟུག་པས་སམ། ཡུད་ར་ཟིན་ཡང་འཕྲལ་དུ་འཁྲུལ་འགྲོ་བ་ཞིག་བྱུང་ན་བརྗེད་འབྱམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉིན་སྣང་དུ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་སྣང་རྨི་ལམ་དུ་རྒྱས་འདེབས་པའི་གོམས་འདྲིས་ཆུང་བས་ལན་ནོ། དེ་ལ་རང་སའི་འཆར་སྒོའི་རྩལ་སྣང་མཐའ་དག །རྨི་ལམ་དུ་སྤྱད་པའི་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་བཏང་། གཉིད་ནམ་སད་ལའང་དེ་ལྟར་བྱ། ཡང་རྨི་ལམ་འཛིན་པའི་འདུན་པ་ཧ་ཅང་དྲག་ཐལ་ནས་གཉིད་མ་ཕེབས་པའམ། ཕེབས་ཀྱང་རྨི་ལམ་མེད་པ་ནི་སྟོང་འབྱམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདུན་པ་ཅུང་ཟད་གློད། སྙིང་གའམ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་དབུས་སུ་ མཚན་གྱི་ས་བོན་ཨཱ་ལི་ལ་ཚེག་དྲག་བསྣན་པའི་བཅུ་དྲུག་ཕྲག་གཉིས་དཀར་པོ་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུ། རྒྱུ་དུས་ན་ཁམས་དམར་པོ། །ལམ་དུས་ན་ཡི་གེའི་རྒྱུའམ་སྦྱང་གཞི། འབྲས་དུས་ན་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ས་བོན་ཀཱ་ལི་དམར་པོ་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་ཡ་ར་ལ་ཝ་ལ་སོགས་དྲུག་བསྣན་པའི་བཅུ་ཕྲག་གཉིས་པོས་རིམ་པ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བའི་ཡི་གེ་ཐོག་མཐའ་གཉིས་འོད་དུ་ཞུ་ནས་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པའི་རྡོ་རྗེར་གྱུར། །དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རང་བཞིན་གཞིའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་བསྒོམ་མོ། །དེའང་མྱང་འདས་དང་བཞུགས་ཚུལ་མཐུན་པའི་སྦྱོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་རྡོ་རྗེའི་རིགས་སོ། །འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་པདྨའི་རིགས་སོ། །སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ། །འབྲས་དུས་ཀྱི་མངོན་བྱང་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚུལ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཨཱ་ལི་དང་ནི་ཀཱ་ལི་དང་། །རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མཉམ་ཉིད་དེ། །ས་བོན་མཚན་མར་གྱུར་པ་ནི། །སོ་སོར་རྟོག་པར་ངས་བ
Chinese
从著述开始，就掌握了睡眠时四空之首。进入深度睡眠的无分别状态时，如果不能显现光明，就会完全陷入气脉，在喉咙的脉络中流动，从而产生梦境。如《行集》中所说：蕴、界、处、根以及二识在此完全聚集，地触之时，某人便会入睡。因风的力量，便会见到梦境。其中，二识指的是显现和增盛，聚集指的是获得。那时，如果梦境非常浓厚，或者即使抓住了一点，也会立刻迷乱，这被称为遗忘散乱，这是因为在白天显现的六识对境在梦中扩展的习气较弱。对此，要强烈地生起将自身显现之门的所有技巧显现都用于梦境中的意愿，无论何时醒来都要这样做。还有，如果执持梦境的意愿过于强烈，以至于无法入睡，或者即使入睡也没有梦境，这被称为空散乱，此时要稍微放松意愿。在心间或金刚宝的中央，观想种子字，ཨཱ་ལི་（藏文，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿利）加上一点的十六双，如白色珍珠项链。因位时，是红色明点。道位时，是文字的因或学习的基础。果位时，是表相的种子字ཀཱ་ལི་（藏文，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎利），红色如灯串，三十四个加上या，रा，ला，वा等六个，以二十个为一组，分两层环绕，文字的首尾二字融入光中，变成由ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字标示的金刚。从那完全变化中，观想为自性基的普贤王如来。如果按照与涅槃和坐姿相符的修习方式，那么日月轮是如镜子般的金刚部。光团是平等性和宝生部。以ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字标示的金刚是各别自证和莲花部。身完全圆满是法界智和如来部。这是果位五现证功德圆满之相。《金刚心庄严续》中说：阿利和嘎利，金刚月亮两种，合一即是平等性，种子字成为表相，我说是各别自证。
English
From the beginning of the composition, one grasps the head of the four emptinesses of sleep. When entering the non-conceptual state of deep sleep, if one cannot manifest luminosity, one completely falls into the channels and flows in the channels of the throat, thereby producing dreams. As stated in the Compendium of Actions: "The aggregates, elements, sense bases, faculties, and the two consciousnesses are all gathered here. When the earth touches, someone will fall asleep. By the power of the wind, dreams will be seen." Among them, the two consciousnesses refer to appearance and increase, and gathering refers to obtaining. At that time, if the dream is very thick, or even if one grasps a little, one will immediately become confused, which is called forgetful distraction. This is because the habit of expanding the objects of the six consciousnesses that appear during the day into dreams is weak. Therefore, one should strongly generate the intention to use all the skillful appearances of one's own ground of appearance in dreams, and do so whenever one wakes up. Also, if the intention to hold onto dreams is too strong, so that one cannot fall asleep, or even if one falls asleep, there are no dreams, this is called empty distraction. At this time, one should relax the intention a little. In the center of the heart or vajra jewel, visualize the seed syllable ཨཱ་ལི་ (Tibetan, Devanagari: आलि, Romanized Sanskrit: āli, literal meaning: Āli) with a dot added, sixteen pairs, like a white pearl necklace. In the causal stage, it is a red essence. In the path stage, it is the cause of letters or the basis of learning. In the fruition stage, it is the seed syllable of the forms ཀཱ་ལི་ (Tibetan, Devanagari: कालि, Romanized Sanskrit: kāli, literal meaning: Kāli), red like a string of lamps, thirty-four plus six such as या, रा, ला, वा, in groups of twenty, encircling in two layers, the first and last letters of the text dissolve into light, becoming a vajra marked by the syllable ཧཱུྃ་ (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: Hūṃ). From that complete transformation, contemplate as Samantabhadra, the basis of self-nature. If one practices according to the method that corresponds to nirvana and posture, then the sun and moon wheels are like a mirror, which is the vajra family. The sphere of light is equality and the ratna family. The vajra marked with ཧཱུྃ་ (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: Hūṃ) is individual self-awareness and the lotus family. The complete body is the wisdom of the dharmadhatu and the tathagata family. This is the aspect of the complete perfection of the qualities of the five manifest enlightenments of the fruition stage. In the Vajra Heart Ornament Tantra, it says: "Āli and Kāli, the two kinds of vajra moons, when united, are equality. When the seed syllable becomes an appearance, I say it is individual self-awareness."
Tibetan
ཤད་དོ། །དེ་བྱུང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འགྲོ་དོན་བྱེད་པ་བྱ་ནན་ཏན། །གཟུགས་བརྙན་རྫོགས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཏེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བཞི་དབུས་བརྟགས་ཏེ། ཞེས་པ་ནས། ཉི་ཟླ་པདྨ་རིན་པོ་ཆེ། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་རྣམ་སྣང་གི་རང་བཞིན་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་སྣང་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྐུ་དེས་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ལྟར་གཞལ་ཡས་ཁང་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྣམས་བཞུགས་པའི་གནས་སམ་རྟེན་བྱེད་ཅིང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བག་ཆགས་ གྱིས་ཟིན་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་མེས་ཚིག་པ་དང་། ཆུས་ཁྱེར་བ་དང་། གཅན་གཟན་གྱིས་ཟོས་པ་ལ་སོགས་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ལ་དཔའ་བསྐྱེད་ནས་མི་ཕོད་པའི་སྟེང་དུ་ཐོག་བརྫིས་བྱ། འཇམ་ཟིན་རྩུབ་ཟིན་གཉིས་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ་རབ་ཀྱིས་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་པས་སྣང་བཞིན་པའི་དུས་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་ཞིང་དོན་རང་སྟེང་ནས་མ་གྲུབ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་དང་། འབྲིང་གི་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་བལྟ་ཞིང་། རང་གི་སྒོ་གསུམ་ཡང་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་སློབ་ནུས་ན་ཆོད་ཆེ་ལ། ཐ་མས་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བལྟས་ནས་རྨི་ལམ་བཀོལ་དུ་རུང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྩལ་སྦྱངས་ནི། །རྨི་ལམ་ཟིན་པའི་དུས་རང་ཉིད་རྒྱལ་པོ་དང་། རྗེའུ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། དམངས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྲུལ་པ་དང་། སེང་གེ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། སྟག་ལ་སོགས་པ་དང་། ཁྱུང་དང་། ཀང་ཀ་ལ་སོགས་པ་དང་། རི་དང་ནགས་ཚལ་ཁང་ཁྱིམ་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པར་སྤྲུལ་པ་དང་། ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་མི་སྣང་བར་བྱ་བ་སོགས་ལ་བསླབ་ཅིང་། གོམས་པའི་ཚེ་སྣོད་བཅུད་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་སུ་སྤྲུལ་ཞིང་དེ་ཡང་ཆེ་བསྐྱེད་ཆུང་བསྐྱེད་དང་། བསྡུ་ཞིང་ལྡང་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་གཙོ་བོར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྒྱུར་བ་ནི་མེ་ཆུར་བསྒྱུར། ཆུ་མེར། རླུང་སར། ས་རླུང་། མི་དུད་འགྲོ་དང་། དུད་འགྲོ་མིར་ཡོད་པ་མི་སྣང་བར། མེད་པ་སྣང་བར་བསྒྱུར་ཞིང་མཐར་གོམས་ནས་སྣོད་གཞལ་ཡས་དང་། བཅུང་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་རྣམ་ འགྱུར་དུ་བསྒྱུར་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྤེལ་བ་ནི། རྨི་ལམ་ན་སྣང་བའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་གཅིག་ལས་གཉིས། གཉིས་ལས་བཞི། དེ་ལས་བརྒྱད་སོགས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོའི་བར་སྤེལ་བ་ལ
Chinese
结束。 如此一来，所有佛陀的利益众生之事，都要努力实行。 圆满的形象即是法界。如是说。 从“之后观察四方中央的智慧”开始，到“日月莲花珍宝”之间，要生起毗卢遮那佛自性的宫殿。对此，毗卢遮那佛是诸佛身之本体，如身体作为语和意的所依，宫殿也作为诸佛安住之处或所依，并且被器世间的习气所摄持。 那时，对于梦中被火烧、被水冲、被野兽吃掉等等的某种经历，要生起勇气，在无法忍受之上加以践踏。无论是柔软还是粗糙都一样，最好是把梦中显现的一切都视为是空性，因为从显现之时起就未曾存在过，并且从事物本身来说也没有成立，因此要了知其真实性。中等的，要把梦境的对境视为如幻八喻。如果能够像幻身一样，将自己的三门也置于修持之下，那就非常殊胜了。最下等的，要把梦中的一切显现都视为如幻，从而能够运用梦境。 之后是练习技巧：在梦中抓住时机，自己化现为国王、种姓、婆罗门、平民等等各种形象，以及狮子、大象、老虎等等，还有鹏鸟、迦陵频伽等等，以及山、森林、房屋、四大等等各种形象。并且，还要学习在一瞬间使所有这些都消失等等。习惯之后，要把外器世间和内情众生都化现为本尊和宫殿，并且主要修习放大缩小、收缩和伸展的神通。 之后是转变：把火转变为水，水转变为火，风转变为土，土转变为风，人转变为旁生，旁生转变为人，使存在的事物消失，使不存在的事物显现。最终习惯之后，要把外器世间转变为宫殿，内情众生转变为本尊和本母的形象。 之后是增殖：在梦中，将所显现的任何事物，从一变为二，从二变为四，从四变为八等等，增殖到成百上千。
English
End. Thus, all the activities of benefiting beings of all Buddhas should be diligently practiced. The perfect image is the Dharmadhatu. Thus it is said. From "Then examine the wisdom of the four directions and the center" to "sun, moon, lotus, and precious jewel," one should generate the palace of the nature of Vairochana. For this, Vairochana is the embodiment of the bodies of all Buddhas, just as the body serves as the support for speech and mind, the palace also serves as the place or support where all Buddhas reside, and is possessed by the imprints of the vessel world. At that time, for some experience of being burned by fire in a dream, carried away by water, eaten by wild animals, etc., one should generate courage and trample on what is unbearable. Whether it is soft or rough, it is the same. It is best to consider everything that appears in the dream as emptiness, because it has never existed since the time of appearance, and it has not been established from the thing itself, so one should know its reality. The intermediate one should view the objects of the dream as the eight similes of illusion. If one can train to bring one's own three doors under practice like the case of the illusory body, it is very excellent. The lowest one should view all the appearances in the dream as illusory, so that the dream can be used. Then there is the practice of skills: When the dream is caught, one transforms oneself into various forms such as king, caste, Brahmin, commoner, etc., and lion, elephant, tiger, etc., and garuda, kalaviṅka, etc., and mountain, forest, house, four elements, etc. And also, one should learn to make all these disappear in an instant, etc. When one is accustomed to it, one should transform the vessel and essence into deities and palaces, and mainly practice the magical powers of enlarging and reducing, contracting and expanding. Then there is transformation: transforming fire into water, water into fire, wind into earth, earth into wind, human into animal, animal into human, making existing things disappear, making non-existing things appear. Finally, after getting used to it, one should transform the vessel world into a palace, and the sentient beings into the forms of deities and goddesses. Then there is proliferation: In the dream, any object that appears, from one to two, from two to four, from four to eight, etc., proliferate to hundreds and thousands.