Tibetan
་དང་། མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཐོག་མར་བརྟགས་ཀྱང་ཕྱི་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོན་ལ་འཇུག་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ལྷག་མཐོང་གིས་བརྟགས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་ སོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གང་གི་ཕྱིར་བློས་བརྟགས་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟོགས་ཏེ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་གནས་པའི་མདོ་ལས། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །རྟོག་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་འདའ། །གང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་མཉམ་གཞག་ཏུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་གདངས་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ད་དུད་དེའི་སྟེང་དུ་རིག་པས་དཔྱད་པའི་ཤེས་རབ་བསྣན་ན་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དུ་གོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་འཕགས་པ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས། བྱིས་པ་དངོས་པོར་འཛིན་པས་དཔྱད་ཅིང་བརྟགས། །སྒྱུ་མའི་གསོག་སྟེ་མེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཡིན། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། །རྩ་བ་མི་དམིགས་གཟོད་ནས་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་དང་། ཚངས་པ་ཀུན་དྲིས་ཀྱི་མདོ་ལས། ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ལམ་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒོམ་རིམ་ལས། ང་ལ་རྣམ་རིག་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་འདི་རྣམ་ཤེས་པ། །ཅུང་ཟད་ཤེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་ཤེས་པ་ཉིད། །བྱིས་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་སྣང་། །ཞེས་པས་རྟོགས་དཔྱོད་དང་བློའི་དྲི་མ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངང་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ན་དོན་འདི་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞི་ ལྷན་ཆ་སྙོམས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཆུ་ཚོད་གཅིག་གམ། མེལ་ཚེ་ཟུན་ཕྱེད་དམ། ཐུན་གཅིག་གམ། ཇི་ལྟར་འདོད་ཅིང་གནས་པའི་བར་དུ་བསྒོམས་ཤིང་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་དེ་ལ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་བྱང་སའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལས། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ནི་མཐུ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། མཐུ་དེ་ཡང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་ལྔར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཐུ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མཐུ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཐུ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་དབྱེ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཐུ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མཉམ་གཞག་གི་སྣང་བ་ལ་སྣང་ཡུལ་འགག་པ་མེད་པར་སྣང་ཡང་རྣམ་རྟོག་གིས་དག་ལ། སྣང་བའི་ཆ་བེམ་པོ་ལ་སེམས་པ་ཡུལ་ལྔ་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་པའང་ཡིན་ཞེས་བཏགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མེད་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འགྲེལ་ཆུང་ལས། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཤད་དོ། །དེའང་དུས་དེའི་སྣང་ཆའི་བློ་ངོའི་སྣང་སྟོང་གི་ཆ་ལ་མཉམ་རྗེས་སུ་བཏགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་། དོན་མཉམ་གཞག་ཉིད་དང་བློ་རྫས་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་རང་གིས་གཟུང་འཛིན་སྤོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་དེ་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ལ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཞེན་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱ་ཡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་མཉམ་རྗེས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་ལ། ས་བདུན་པ་ཚུན་ཆད་དུ་རྒྱ་ཡན་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཕན་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པས་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་མགོན་པོ་བྱམས་པས། བྱ་བ་བསྒྲུབ་ལ་རྟག་ཏུ་བློ། །མེ་བཞིན་དུ་ནི་འབར་བ་དང་། །ཞི་བའི་བས
Chinese
并且，进入法相的智慧最初进行观察，也是从外在进入无自性的意义，如圣者宝云经所说，以胜观观察而证悟无自性，就是进入无相。因此，在究竟的意义上，《楞伽经》说：大慧，以何缘故，以智慧观察则不能了知自相和共相？因此，一切法皆无自性。又，《文殊师利所住经》说：分别念是动摇的，没有分别念则能寂灭，谁能知晓其自性，就被称为具有智慧。因此，在等持中，没有分别念的觉受，超越了沉没和掉举两种状态的自性，完全了知的胜观就是智慧的自性。如果在其上加上以理智进行分析的智慧，就会误入凡夫近行的禅定，如圣者《业障净除经》所说：凡夫执着事物而进行分析和观察，如幻的积聚是虚无和空性的，这里没有贪嗔痴，一切法皆无自性，根源不可见，本来就是寂灭的。又，《梵天请问经》说：应如何修道？佛说：不分别法与非法，修习离相之道。又，龙树菩萨的《修道次第》说：我没有丝毫的分别念，同样，此法是分别识，没有丝毫的知晓，生起和识，在凡夫愚昧者面前显现。因此，在觉悟和分析以及智慧的垢染完全清净的状态中，以各别自证智，在无自性的状态中，以一切方式平等安住的修习智慧来体验，因此，对于这个意义，圆满正等觉的佛陀和圣者龙树菩萨本身就是可靠的量。因此，为了 习惯于证得寂止和舍的平等性瑜伽，修习一个小时，或者半个梅尔策，或者一个时段，或者随自己意愿安住的时间，当一切法都专注于无自性的意义时，就不会有沉没和掉举以及显现的造作。
English
And, even initially examining the wisdom that enters into characteristics, it is also from the outside that it enters into the meaning of no self-nature. As the Noble Cloud of Jewels Sutra says, understanding no self-nature by examining with higher seeing is entering into the absence of characteristics. Therefore, in the definitive meaning, the Lankavatara Sutra says: "Great Wisdom, for what reason, if examined by the mind, are self and general characteristics not understood? Therefore, all dharmas are without self-nature." And, the Manjushri's Abode Sutra says: "Discriminating thoughts are moving, without discriminating thoughts there is nirvana, whoever knows its own nature, is called possessing wisdom." Therefore, in equipoise, the higher seeing of completely knowing the nature that transcends both sinking and excitement, which are the qualities of no discriminating thought, is the very nature of wisdom. If, on top of that, intellectual analysis is added, it will lead to the meditation of childish behavior, as the Noble Sutra of the Complete Purification of Karmic Obscurations says: "Children analyze and examine by grasping at things, the accumulation of illusion is non-existent and empty, here there is no desire, hatred, or ignorance, all these dharmas are without characteristics, the root is invisible, and from the beginning, it is completely pacified." And, the Brahma's Inquiry Sutra says: "How should the path be cultivated?" The Buddha said: "Do not discriminate between dharma and non-dharma, cultivate the path that is free from characteristics." And, in the Stages of Meditation by Master Nagarjuna: "I have no slight amount of discriminating awareness, likewise, this dharma is discriminating consciousness, there is not even a slight amount of knowing, arising and consciousness themselves, appear to foolish and ignorant ones." Therefore, in a state where discernment and the defilement of the mind are completely purified, the wisdom of individual self-awareness, in the state of no self-nature, is experienced by the wisdom of meditation that is equally placed in all ways, therefore, for this meaning, the fully enlightened Buddha and the Noble Master Nagarjuna himself are the reliable authorities. Therefore, in order to become accustomed to the yoga of equanimity of calm abiding and equanimity, meditate for one hour, or half a 'mel tshe,' or one session, or for as long as one desires and remains, and when all dharmas are focused on the meaning of no self-nature, there will be no sinking, excitement, or manifest fabrication.
Chinese
当它变成那样时，止观双运之道就圆满了。那时，菩萨所能产生的神通是菩萨地的瑜伽所为。那么，佛和菩萨的神通是什么呢？就是心调柔，心完全被调伏，获得禅定自在，依靠禅定成就一切所愿之事，这叫做神通。并且，神通从种类的划分上有五种，即神通的神通，法的神通，俱生神通，声闻和独觉所共有的神通，以及不共有的神通。这样区分之后，神通的神通如前所述，其他的可以由此类推得知。在这些时候，世间和出世间的等持和后得的差别是：在等持的显现中，显现的对境没有止息地显现，但被分别念所清净。显现的部分是物质性的，心将五境显现为庸常，因此也被称为世间。因为在任何时候，都不存在能取和所取的相状，因为这是不分别的心。如《释论》中所说：清净的世间是具有能取和所取相状的显现执着的 相状，由后得心所摄持，为了生起与自身相符的果，即色等之想的止息等。这也是说，在那时，显现部分的心的显现空性部分，被称作等持和后得的后得心所摄持。意义上与等持本身以及心识的本体没有差别，因此等持本身舍弃能取和所取，并且与后得相符，同样，与自身本体相同的后得也舍弃对色等五蕴自性的能取和所取的执着之想。从等持中出定的后得，因为具有能取和所取等的执着，所以被称为散乱。等持和后得本体相同，存在于修习禅定的所有阶段。七地之前存在散乱，但那之前本体相同，所以不是分离的。如慈氏菩萨所说：成办事业常具慧，如火炽燃及寂静。
English
When it becomes like that, the path of uniting calm abiding and insight is completed. At that time, the supernormal knowledges that a Bodhisattva can generate are the result of the yoga of the Bodhisattva grounds. So, what are the powers of the Buddhas and Bodhisattvas? It is that the mind is tamed, the mind is completely subdued, one obtains mastery over samadhi, and relying on samadhi, all desired things are accomplished; this is called power. Furthermore, power is divided into five types: the power of supernormal knowledges, the power of Dharma, the power born together, the power common to Hearers and Solitary Buddhas, and the power that is uncommon. Having made this distinction, the power of supernormal knowledges is as before, and the others can be understood from that. At these times, the difference between mundane and supramundane equipoise and subsequent attainment is: in the appearance of equipoise, the object of appearance appears without ceasing, but is purified by conceptual thought. The appearing part is material, and the mind manifests the five objects as ordinary, so it is also called mundane. Because at any time, there is no aspect of grasper and grasped, because it is a non-conceptual mind. As it says in the commentary: The pure mundane is the appearance of clinging to the aspects of grasper and grasped, an aspect that is held by the subsequent mind, in order to generate the cessation of the perception of form, etc., which is the fruit that accords with itself. This also says that at that time, the appearance-emptiness part of the mind's appearance part is held by the subsequent mind, which is called equipoise and subsequent attainment. In meaning, it is not different from equipoise itself and the essence of mind, so equipoise itself abandons grasper and grasped, and in accordance with subsequent attainment, similarly, the subsequent attainment, which is the same entity as itself, also abandons the clinging to the perception of grasper and grasped in the nature of the five aggregates such as form. The subsequent attainment that arises from equipoise is called distraction because it has clinging to grasper and grasped, etc. Equipoise and subsequent attainment are of the same essence, and exist in all stages of practicing samadhi. Distraction exists up to the seventh ground, but before that, they are of the same essence, so they are not separate. As Lord Maitreya said: To accomplish actions, always have wisdom, blazing like fire and peaceful.