Tibetan
་ཕྱིར་མི་གནས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བར་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་པ་འདིས་དམིགས་པ་མཐའ་དག་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་གསལ་བར་བསྟན་ཅིང་། དེ་ལྟར་ཡིན་པས་བསྔོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དུས་གསུམ་དང་། ཁམས་གསུམ་དང་། དགེ་སྡིག་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་དེ་ལ་ནི་བསྔོ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡི་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཆ་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །མཁས་པས་འདི་གཉིས་རྣམ་པར་སྤང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཡོད་དོ། །དེ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་སྒྱུ་དང་། རྨི་ལམ་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་། མིག་ཡོར་ལྟ་བུར་བལྟ་ཞིང་། རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་དེས་སེམས་འདི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བ་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་པ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱའོ། ། གང་གི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་ནས་མཉམ་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་གློད་དེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཆ་མཉམ་པའི་བཏང་སྙོམས་ལ་གོམས་པར་བསླབ་བོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་རྩོལ་བ་བྱས་ན་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བས་རྒོད་པར་འགྱུར་ལ། ཡང་ཤེས་པའི་གདངས་ཉམས་ནས་བྱིང་བར་གྱུར་ན་ལྷག་མཐོང་མེད་པར་རིག་པར་བྱས་ནས་དམུས་ལོང་ལྟ་བུའི་སེམས་མུན་པར་ཞུགས་པའི་སྐྱེས་བུའམ། མིག་བཙུམས་པ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གདངས་ཆ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་བསལ་ཕྱིར་བྱིང་བ་དེ་ཉིད་བཙལ་བས་བསླངས་ནས་ཤེས་བྱའི་དོན་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས་གོ་འབྱེད་པའི་གདངས་གདོན་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་རྟོག་དཔྱོད་རྣོན་པོ་ལྷག་མཐོང་དུ་འདོད་ནས་སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་ཞིང་རྒོད་པར་གྱུར་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་འཁྲུལ་ན་ཆེས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ནི་དངོས་པོ་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན་
Chinese
没有不回向的。菩萨凡是所缘的一切都完全回向，这是菩萨善巧方便，视一切法皆随菩提。这段话清楚地表明，一切所缘都是有为法。既然如此，回向的定义也就完全成立了。般若波罗蜜多解脱于三时、三界、善恶本身，因此，般若波罗蜜多没有回向之理。《真实结合续》中说：“彼之罪与福，二分乃分别，智者应舍此。”等等，内容非常丰富。因此，从等持中出定的其他时候，应视一切世间如幻术、阳焰、梦境、水月、眼翳。之后，以获得的智慧生起这样的心念：唉，这些众生被烦恼所困，不理解如此甚深的法，在轮回中流转，真是可怜。从而显现世俗菩提心。又应将一切法安住于无相等持的胜义菩提心之中。 何时，当远离沉掉之过，平等入定的心安住于真如之时，就应放松努力，修习止观双运的舍。如果对此加以努力，心会散乱而掉举。如果觉性减弱而陷入沉没，就要认识到没有胜观，就像盲人一样，心陷入黑暗中的人，或者像闭着眼睛一样，没有分别智慧的光芒，为了消除这些过失，就要通过寻找来纠正沉没，从而发出通达所知之义的正见，无分别智慧自性显现的光芒。何时，如果将敏锐的思辨视为胜观，像猴子一样心散乱而掉举，误以为是分别智慧，那就会与一切皆空且无我的道理相违背。为什么呢？因为智慧是事物的一种差别，如果事物不成立，那么
English
There is no non-dedication. A Bodhisattva who completely dedicates all that is objectified is skilled in the means of a Bodhisattva, seeing all dharmas as following after enlightenment. This passage clearly shows that all objects of focus are conditioned. Since this is the case, the definition of dedication is also completely established. The Perfection of Wisdom is liberated from the three times, the three realms, and good and evil themselves, therefore, there is no dedication for it. The Tantra of True Union states: "His sin and merit, the two parts are differentiated, the wise should abandon these." and so on, there is much more. Therefore, at other times when arising from that samadhi, one should view all the worlds as illusion, mirage, dream, water moon, and optical illusion. Afterwards, with the knowledge gained, one should generate the mind in this way: Alas, these sentient beings are afflicted by afflictions and do not understand such profound Dharma, revolving in samsara, how pitiful. Thus, manifest the conventional Bodhicitta. Again, all dharmas should be placed equally in the state of the ultimate Bodhicitta of the samadhi of no appearance. When, when the mind that is free from the faults of sinking and excitement and enters into equanimity abides in Suchness itself, then effort should be relaxed and one should train in becoming accustomed to equanimity with shamatha and vipashyana in equal measure. If effort is made in this, the mind will be distracted and agitated. If the radiance of awareness diminishes and sinks, one should recognize that there is no vipashyana, like a blind person, a person whose mind has entered into darkness, or like closing the eyes, without the radiance of discriminating wisdom, in order to eliminate these faults, one should correct the sinking by seeking it, thereby emitting the light of correct view that understands the meaning of knowable objects, the self-nature of non-discriminating wisdom. When, if sharp speculation is regarded as vipashyana, and the mind is distracted and agitated like a monkey, mistaking it for discriminating wisdom, then it will contradict the principle that all is empty and without self. Why? Because wisdom is a distinction of things, if things are not established, then
Tibetan
ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཤིང་མ་གྲུབ་ན་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པཎྜི་ཏ་པྲཛྙཱ་མོཀྵས་ཀྱང་དབུ་མའི་འགྲེལ་བ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་དགོངས་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་སྙམ་ན། འདི་དག་ནི་ མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལྷག་མཐོང་གཅིག་པོ་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་ཁྱད་པར་དེ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚེ་ཤེས་བྱ་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་ཇི་ལྟ་བར་མཁྱེན་པས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བུཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། དོན་ལ་རྟོག་པས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱན་གཉིས་པས་ཀྱང་བཤད་ཅིང་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ནི་སྔ་མ་རྩིང་ལ་ཕྱི་མ་ཞིབ་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་ལས་སྐད་ཅིག་དང་ཆ་ཤས་དུ་མ་ལ་དམིགས་པས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་འདྲེས་པའི་ཤེས་རབ་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་པར་བརྒྱུད་ལྡན་ཡིན་ཏེ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་ལས་ཀྱང་། བསམ་གཏན་ལ་མཚན་མ་དང་། ཤེས་རབ་རྒྱུ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཅེས་དང་། ལྷའི་བུ་ཇི་ཙམ་དུ་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་། མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ཙམ་དུ་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་དེ་དག་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་ཐོག་མར་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཞི་ལྷག་ཡིན་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་གནས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བར་བགྱིད་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མདོའི་སྡེ་དང་། དབྱངས་ཀྱིས་ བསྙད་པའི་སྡེ་དང་། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང་། ཚི
Chinese
智慧本身也不能成就，就像树不成就，沙巴拉等被遮止一样。班智达扎那莫叉也曾在中观释论中这样说过。如果是这样，与《解深密经》中所说：“像那样，在等持的行境影像中，对所知之义进行辨别，以及极度辨别，以及完全思择和完全观察，以及忍耐，以及欲望和分别，以及见解和分别，凡是这些都叫做胜观。像那样，菩萨是精通胜观的。”相矛盾吗？这些并不是指 在入定的时候，所有法都以无二智慧的自性，像虚空中心一样显现的唯一的胜观。而是指，所知的差别进入能知之境时，以了知多少所知而进行辨别，以及在自性清净的时候，所知不进入境，如实了知而极度辨别，以及具有听闻和思惟的智慧，忆念十二部经等词句，并且以思择义理而具有观察的执取相，凡是这些就是完全思择和完全观察。赡部洲的二胜也这样说过，思择和观察二者只是前者粗略后者精细的差别，因为缘于刹那和众多分，所以是与八识聚混合的，以有为法、世俗谛而具有传承的智慧。如《文殊师利幻化经》中也说：“禅定中的相，以及智慧的流动，也是魔的事业。”以及“天子，有多少思择，以及分别，以及完全思择，以及见，以及听闻，以及分别，以及分别识的处所，有多少，就有多少是魔的事业。”因此，这些是以听闻和思惟的智慧最初作为道的止观，如圣《解深密经》中所说：“世尊，如何寻求寂止，以及谁是精通胜观者？”佛说：“我所安立的法是这样的：经藏，以及以歌咏
English
Wisdom itself cannot be accomplished, just as if a tree is not accomplished, the shabala and others are prevented. The Pandit Prajnamoksha also said this in the commentary on the Madhyamaka. If so, it contradicts what is said in the Samdhinirmocana Sutra: "Like that, in the realm of concentration, in those images, the meaning of what is to be known is distinguished, and extremely distinguished, and completely contemplated and completely observed, and patience, and desire and distinction, and views and distinctions, all of which are called vipassana. Like that, the Bodhisattva is skilled in vipassana." Do you think it contradicts? These are not referring to the single vipassana that, at the time of samadhi, all dharmas appear as the essence of non-dual wisdom, like the center of the sky. Rather, it refers to the fact that when the difference of what is to be known enters the realm of the knower, it distinguishes by knowing how much is to be known, and when it is pure in its own nature, what is to be known does not enter the realm, and it extremely distinguishes by knowing as it is, and it possesses the wisdom of hearing and thinking, remembers the words of the twelve scriptures and so on, and by contemplating the meaning, it has the aspect of observation, all of which is complete contemplation and complete observation. The two ornaments of Jambudvipa also said this, and the difference between contemplation and observation is only that the former is rough and the latter is subtle, because it is based on moments and many parts, so it is mixed with the eight consciousness aggregates, and it is a wisdom with lineage through conditioned phenomena and conventional truth. As it is also said in the Manjushri Vikurvana Sutra: "The sign in meditation, and the flow of wisdom, are also the deeds of Mara." And "Son of the gods, how much contemplation, and distinction, and complete contemplation, and seeing, and hearing, and distinction, and the place of distinguishing consciousness, how much there is, that much is the deed of Mara." Therefore, these are the shamatha-vipassana that initially take the wisdom of hearing and thinking as the path, as it is said in the holy Samdhinirmocana Sutra: "World Honored One, how does one seek tranquility, and who is skilled in vipassana?" The Buddha said: "The Dharma that I have established is like this: the Sutra Pitaka, and with songs