Tibetan
སྒྲ་སྙན་པ་ལ། དྲི་ཞིམ་པ་ལ། རོ་ཞིམ་པ་ལ། རེག་བྱ་འཇམ་པ་ལ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་བུ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་། ཁ་ཏོན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ཉན་པ་དང་། རི་མོ་འདྲི་བ་དང་། སྙན་དངགས་སྦྱོར་བ་དང་། གཟའི་ཚོགས་དང། རྒྱུ་སྐར་སེམས་པ་དང་། ཟས་རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱེད་པ་དང་། ཤ་ཟ་མོ་ལྟར་ནོར་བསྒྱུར་བར་སེམས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མཁས་པ་ལ་མི་འདྲི་བ་དང་། བདེ་བ་ལ་མགྲོན་དུ་འཕོད་པ་དང་། འདྲེ་ཞིང་གནས་པ་སྟེ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་སྤངས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པས་ཐུན་མོང་གི་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །བྱེད་ལས་ནི་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཉིད་འཐོབ་པས་ཚེ་དེ་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་བྱེད་ལ། འབྲས་བུ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་ཐར་དང་། ཟད་པ་དང་། ཟིལ་གནོན་སོགས་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། མངོན་ཤེས་གནས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །དེ་དག་ལ་ཡོད་དེ་རྣམ་གསུམ། །བསམ་གཏན་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། ། མཁས་པས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་དེ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་བློ་ལྡོག །ཉོན་མོངས་པ་ངང་གིས་ཞི། །དབེན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དུ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་འཆར་བས་གཞན་དོན་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱ་འདབ་མ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། །མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཆོས་སྟོན་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ནི་མཛོད་ལས། །རྫུ་འཕྲུལ་རྣ་བ་ཡིད་དང་ནི། །སྔོན་ཚེ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་དང་། །ཟད་ཤེས་སྔོན་དུ་བྱ་བ་ཡི། །ཞེས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་ཤེས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཡིད་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་པའི་ཤེས་པ་དང་། འཆི་འཕོ་ཤིང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་སྔོན་
Chinese
声音悦耳，气味芬芳，味道鲜美，触感柔滑，喜欢并执着于思索和辨析。如是等等广为宣说，并且在《念住经》中也说：善男子，这十种事物会阻碍菩萨们的禅定和诵读。是哪十种呢？即是：听喧闹的谈话，绘画，创作诗歌，星宿的集会，思考星辰，将获得的食物据为己有，像食肉女一样思考转变财富，依赖国王，不向智者请教，乐于享受安乐，居住在鬼怪出没的地方，这便是十种。因此，舍弃这些，仅仅安住于心续不散乱的状态，便能修成共同的禅定。作用是获得身心极度的调柔，从而使今生安乐，并成为成就神通的基础。果报是获得神通、解脱、灭尽、降伏等声闻乘共同的功德。如《经庄严论》所说：生起安乐并且，自在神通之境，以诸法而为首，于彼等具有彼等三种。如是通达彼禅定，智者应如实修习。如是仅仅依靠禅定在相续中生起，也有无量的利益。对欲妙生起厌离，烦恼自然平息，仅仅喜欢寂静，体验多种三摩地之门，生起神通，从而成办他利。世尊说：善现，例如没有翅膀的鸟无法在空中飞行。同样，菩萨大菩萨们，如果不依赖神通，也无法说法。如是宣说。其中，六种神通在《俱舍论》中说：神通天耳与他心，前世死殁与生起，尽智应于前行。因此，知晓神通之境，知晓天耳，知晓他心，忆念前世的智慧，知晓死殁与生起，知晓烦恼灭尽之前
English
Sounds are pleasing, scents are fragrant, tastes are delicious, touch is smooth, and one is fond of and attached to contemplation and analysis. Thus and so forth is widely proclaimed, and also in the Mindfulness Sutra it says: Noble son, these ten things obstruct the meditation and recitation of Bodhisattvas. What are the ten? They are: listening to noisy talk, drawing pictures, composing poetry, gatherings of stars, contemplating constellations, claiming acquired food as one's own, thinking of transforming wealth like a flesh-eating woman, relying on kings, not consulting the wise, delighting in enjoying comfort, and dwelling in haunted places; these are the ten. Therefore, abandoning these, and abiding solely in a state where the mind stream is not distracted, one should accomplish common meditation. The function is to obtain extreme pliancy of body and mind, thereby making this life happy and serving as a basis for the accomplishment of miraculous powers. The result is the attainment of supernormal cognition, liberation, exhaustion, subjugation, and other qualities common to the Hearers. As the Ornament of the Sutras says: Causing happiness and, mastering the realm of supernormal cognition, primarily through the dharmas, they possess those three. Having fully understood such meditation, the wise should cultivate it correctly. Thus, merely relying on meditation arising in the continuum has immeasurable benefits. One turns away from the qualities of desire, afflictions naturally subside, one delights solely in solitude, experiences many doors of samadhi, and supernormal cognition arises, thereby accomplishing the benefit of others. The Blessed One said: Subhuti, for example, a bird without wings cannot fly in the sky. Likewise, Bodhisattva Mahasattvas, if they do not rely on supernormal cognitions, cannot teach the Dharma. Thus it was proclaimed. Among them, the six supernormal cognitions are stated in the Treasury of Knowledge: Miraculous power, divine ear, and mind, former lives, death, and birth, knowledge of exhaustion should precede. Therefore, knowing the realm of miraculous power, knowing the divine ear, knowing the minds of others, the wisdom of remembering former lives, knowing death and birth, knowing the exhaustion of defilements before
Tibetan
དུ་བྱ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་བཤད་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད། །དངོས་གཞི་རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ། །ལྷག་མ་གསུམ་པོར་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་མེད། །སྔ་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མའི་ཉེར་བསྡོགས་བྱེད། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བརྟེན་གཞི་ཞེས་སུ་གྲགས། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པར་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སློབ་པ་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་། དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས། སྨོན་པ་དང་བཅས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་ཞིང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་ བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཏེ་སྦྱོར་བའི་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། །སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་འདས་ཤིང་། རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ཉིད་ལས་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་། དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བཤད་དོ། །གང་གི་ཚེ་རྟོག་དཔྱོད་དང་བྲལ་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་ནས་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་ནས། བདེ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་སའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་བཏང་སྙོམས་དང་། དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་བཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་རང་རང་གི་སྔ་མ་སྔ་མས་བྱེད་པར་ས་སྡེ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ་དགུ་པོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བརྟེན་གཞི་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་འཐོབ་བར་བྱེད་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། ལེ་ལོ་དང་དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང་། བྱིང་བ་དང་། རྒོད་པ་དང་། མི་རྩོལ་བ་དང་། རྩོལ་བའི། དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྒོམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། རྩོལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཏིང་འཛི
Chinese
应当如此行持。世间禅定的解说如下：初禅的近分定，有寻且有伺。正行时无寻唯有伺。剩余的三禅，寻伺二者皆无。前前为后后的近分定。被称为圣道的所依。其中有于色而行持，以及于无色而行持两种，于色而行持者，是学人与凡夫的四禅，及其近分定，以及依此而入定。以希愿之心，不具菩提分法，是能成办有顶的因，具有舍受，且具有寻，具有伺，这是初禅的近分定，是加行之心。又，超越欲贪，以及罪恶之法，具有寻、伺、喜、乐，在那时称为初禅。从那之中，无寻且唯有伺，称为初禅的殊胜心。何时离寻伺，远离初禅之地的贪欲，具有喜、乐、内心完全澄净，在那时称为二禅。远离二禅的贪欲，具有乐、舍、念、正知，在那时称为三禅。何时远离三禅之地的贪欲，非苦亦非乐，具有舍、念，在那时称为四禅。后三禅的近分定，如地部所说，是由各自的前前者所作。同样地，四无色定，以及灭尽定，这九者仅仅是圣道的所依。为了获得这些禅定，有六种障碍，即：懈怠、忘失所缘、沉没、掉举、不作功用、以及作功用。为了对治这些，修习八种断行的造作，即：信心、欲乐、精进、轻安这四者是对治懈怠的对治品，能使
English
This is how it should be practiced. The explanation of worldly meditation is as follows: The preliminary stage of the first dhyana has both investigation and analysis. The actual practice has no investigation, only analysis. In the remaining three dhyanas, both investigation and analysis are absent. The former acts as the preliminary stage for the latter. It is known as the basis of the noble path. Among them, there are two types of practice: practicing with form and practicing without form. Practicing with form refers to the four dhyanas of learners and ordinary beings, their preliminary stages, and entering into samadhi through them. With a wishful mind, not possessing the limbs of enlightenment, it is the cause for accomplishing the peak of existence, possessing equanimity, and having both investigation and analysis. This is the preliminary stage of the first dhyana, which is the mind of application. Furthermore, having transcended desire and sinful dharmas, possessing investigation, analysis, joy, and happiness, at that time it is called the first dhyana. From that, without investigation but only with analysis, it is called the distinguished mind of the first dhyana. When one is free from investigation and analysis, having abandoned the desire of the first dhyana realm, possessing joy, happiness, and complete inner clarity, at that time it is called the second dhyana. Having abandoned the desire of the second dhyana, possessing happiness, equanimity, mindfulness, and awareness, at that time it is called the third dhyana. When one is free from the desire of the third dhyana realm, neither suffering nor happiness, possessing equanimity and mindfulness, at that time it is called the fourth dhyana. The preliminary stages of the latter three dhyanas, as explained in the Bhumi division, are done by their respective preceding ones. Similarly, the four formless absorptions and the cessation absorption, these nine are merely the basis of the noble path. To attain these samadhis, there are six obstacles: laziness, forgetting the object of focus, sinking, excitement, non-application, and application. To counteract these, cultivate the eight striving activities of abandonment, which are: faith, aspiration, diligence, and pliancy. These four are the antidotes to laziness, enabling