Tibetan
པ་ བདུན་ཙམ་བོར་ན་འདི་དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་བལྟ་བ་རབ་སྤོངས་ལ། །སྟོང་པ་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་བསྒོམ་པར་གྱིས། །བརྩོན་ཞིང་རབ་ཏུ་བརྩོན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་། །རི་དྲགས་བཞིན་དུ་དགོན་པར་གནས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ལ་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །གང་ཞེ་ན། འདུ་འཛི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་། །རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བསམ་གཏན་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། བྱ་བ་མང་པོར་མི་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་འདོད་པ་དང་། དེའི་ལུས་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་། དེའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དང་། ཚིག་དང་ཡི་གེ་བསྟན་པ་ཆུང་མི་ཟ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཕན་ཡོན་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་དང་གང་པོས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་དངོས་བཤད་པ་ནི། གང་དུ་བསམ་གཏན་ཤིན་ཏུ་བརྟེན་པ་ནི། །ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི། །རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་སེམས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཅན། །གཅིག་ལས་གཉིས་པ་མིན་པའི་མཉམ་གཞག་བརྩོན། །དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་འཛིན་དཔྱད་ཀྱིས། །ཡིད་ནི་དགེ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་བཅིང་། །སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ནུབ། །སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་དེར་འཛིན་མེད་པ་ཡི། །ཤེས་ པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་མཉམ་བཞག་ལ། །ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལྷག་མཐོང་སྟེ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་དགེ་བའི་དམིགས་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སོ་ཚུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། དེའི་མངོན་རྟོགས་བསླབ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟེ། དེ་གོམས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རྩ་བ་བཅད་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་ཚུལ། འདུལ་བ་སྨན་གྱི་གཞིར། དགེ་སློང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་གོམས་པར་བྱས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པར་བྱས་ན་ཤེས་རབ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་གོམས་པར་བྱས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ལས་སེམས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རང་རྒྱུད་ལ་འདོམས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྦྱོར། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་བསླབ་པ་གསུམ་དབྱེ་ཞིང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ཚངས་པ་བཞིའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་འགེངས་པའི་བར་རྒྱས་པར་བརྗོད་པས་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར། ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་བརྗོད་བྱའི་དོན་མ་འཁྲུལ་བར་སྟོན་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསླབ་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཡང་དག་པར་ སྦྱོར་བ་ལས་བསམ་གཏན་གྱི་གནས་འདི་ནི་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་བདག་གིས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མངོན་པར་གདོན་ཕར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། རྒྱན་ལས། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་དག་པ་དང་། །ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་བྱེད་པ་དང་། །དགེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་པས་ན། །བསམ་པ་དག་པ་ལྷག་བསམ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱ་ཞིང་ཅི་ནུས་པའི་མཆོད་པ་དང་། བཤགས་པ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱས་རྗེས། སྟན་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ངམ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པ་ཡང་རུང་སྟེ། མིག་ཧ་ཅང་མི་དབྱེ། ཧ་ཅང་མི་ཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད། ལུས་ཀྱང་དགྱེ་སྒུའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་དྲང་པོར་བསྲང་། ཕྲག་པ་མཐོ་དམན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་བཞག །སྣ་དང་ལྟེ་བ་ནི་དྲང་པོར་བསྟུན། །ལྕེ་ཡང་སོའི་དྲུང་དུ་བཞག །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བའང་སྒྲ་ཅན་དང་། །རྔམ་པ་དང་། རྒོད་པ་ཅན་དུ་མི་གཏོང་བར་དལ་བུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་འཇུག་དང་། དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདུག་ནས་ཐོག་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་བྱིན་རླབས་ཅན་སྔར་མཐོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མཚན་དཔེའི་རང་བཞིན་ཐོས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་གཞི་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་འོད་སྲུང་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་དོ། །གང་མ་རྙེད་པ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །གང་མི་དམིགས་པ་དེ་འདས་པའང་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱུང་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་དངོས་པོ་གཟུགས་ཅན་ནམ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་གང་ལའང་དམིགས་པ་གཏད་དུ་རུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མཐའ་དག་ཞི་ནས་སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ནུབ་ཅིང་། ནུབ་བདེ་ཡང་སྣང་ཆ་འགགས་པའི་གླེན་པ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ། དངོས་པོ་མེད་པས་ཕྲ་བ་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་བལྟ་དཀའ་བ་སྟེ། སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་བཅོམ་པ་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྙོམས་པའི་ས། །ཞི་བ་ཕྲ་སྟེ་བལྟ་དཀའ་བ། །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཏགས་ནས་དམིགས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་ཤིང་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཞི་གནས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་དེས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ད་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་ཞི་གནས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང་ལྷག་མཐོང་དང་འབྲེལ་དགོས་ཏེ། ཞི་གནས་ ཀྱི་རེ་ཞིག་ཅིག་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་ལས་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་ལ། དེ་ཉིད་དང་བློ་གཅིག་ངོ་བོ་གཅིག་དུས་གཅིག་སྒྲིབ་པ་སྤོངས་པའི་བྱེད་ལས་སུ་གཅིག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བས་རྗེས་ཐོབ་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་དུ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་
Chinese
如果放弃七份左右，这比那更具有不可估量的功德聚。彻底放弃对身体和性命的顾虑，将空性和寂静作为最殊胜的禅修。以勤奋且极其勤奋的心，像高山一样住在寂静的地方。正如文殊菩萨在开示佛土功德时所说：舍利子，认真对待住在寂静处，能完全获得十种利益。哪十种呢？就是：完全舍弃喧嚣，依靠极度寂静之处，专注于禅定，不会有很多事务，诸佛欢喜，他的身体安乐且不分离，他的梵行不会有障碍，以微小的努力就能获得三摩地，词句和文字的教授不会减少，完全了知如所听闻的诸法之义。舍利子，住在寂静处的菩萨能完全获得这十种利益。与《月灯经》和《胜天王请问经》中所说一致，其中也广为开示。接下来是关于实际禅修的开示：无论在何处，禅定都极度稳固，那是增上心学的特征。依靠缘起的身体仪轨，是具足毗卢七法的心的命脉。努力修持无有二元的等持。通过任何所缘的执持和观察，将心系于善的意义之上。戏论的显现融入法性一味之中。显现的对境不间断，在那里没有执取的，不缘于对境的觉知是无分别的等持。证悟其本体一味的后得增上慧。对此，禅定的自性就是心专注于任何善的所缘境之上，正如《宝云经》所说：三摩地的自性就是心安住于一境性。这里，生起它的因是三种戒律，以及证悟它的三种学处。暂且首先以共同乘的角度来说，从习惯于增上戒学中生起增上定学，从习惯于增上定学中生起增上慧学，由此断除烦恼之蕴的根本而获得解脱的方式。《律藏·医药事》中说：诸比丘众……
English
If you give up about seven portions, this will be an immeasurable accumulation of merit compared to that. Completely abandon concern for body and life, and meditate on emptiness and peace as the most supreme. With a diligent and extremely diligent mind, dwell in solitude like a high mountain. As Manjushri said in teaching the qualities of the Buddha-field: Shariputra, taking dwelling in solitude to heart, one fully obtains ten benefits. What are the ten? They are: completely abandoning busyness, relying on extreme solitude, becoming focused on meditation, not having many affairs, pleasing the Buddhas, one's body being comfortable and inseparable from it, one's pure conduct not being interrupted, obtaining samadhi with little effort, the teaching of words and letters not being diminished, and fully understanding the meaning of the Dharma as it is heard. Shariputra, a Bodhisattva who dwells in solitude fully obtains these ten benefits. In accordance with what is said in the "Moon Lamp Sutra" and the "Sutra Requested by Gangpo," it is also extensively taught there. Next, the actual explanation of meditating on samadhi is: Wherever meditation is extremely stable, that is the characteristic of higher training in mind. The physical posture that relies on dependent arising is the life force of the mind, possessing the seven aspects of Vairochana. Strive for samadhi that is not dualistic from one. With the grasping and analysis of any object of focus, bind the mind to the meaning of virtue. The appearance of elaboration dissolves into the single nature of reality. The object of appearance is uninterrupted, and there, without grasping, the knowing that does not conceptualize objects is samadhi. The subsequent attainment of higher insight is the nature of oneness. Therefore, the nature of samadhi is that the mind is fixed on whatever virtuous object of focus there is, as it says in the "Cloud of Jewels Sutra": "The nature of samadhi is the mind abiding in one-pointedness." Here, the cause of its arising is the three types of discipline, and the three trainings that realize it. For now, firstly, taking the common vehicle as the basis, from becoming accustomed to higher discipline arises higher samadhi, and from becoming accustomed to that arises higher wisdom, and in that way, the manner of cutting off the root of the aggregates of afflictions and obtaining liberation. In the Vinaya, in the "Basis of Medicine": Monks...
Chinese
通过修习戒律，禅定就能长久安住。通过修习禅定，智慧就能长久安住。通过修习智慧，就会像这样，从贪欲、嗔恨和愚痴中，心完全解脱出来。如是，律藏通过将断除恶行的戒律教导于自身，从而使行境圆满。经藏通过区分大小乘的三学，并广说慈爱等四梵住心充满世间，从而正确地修习增上心学。论藏通过无误地显示所诠释的意义，从而以增上慧学正确地修习四圣谛。 因此，这个禅定的处所，就是增上心学的体性所在。在进入禅定时，首先要发起想要救度一切众生的广大慈悲心。如《庄严经论》所说：“宽广且广大清净，利益广大成办，唯有善更超胜，清净意乐是胜意。”如是，发起想要将一切有情安置于菩提心要的殊胜意乐。之后，向十方诸佛和菩萨顶礼，并尽己所能地供养、忏悔等，行持七支供。然后，在非常舒适的坐垫上，结跏趺坐或半跏趺坐都可以。眼睛不要睁得太大，也不要闭得太紧，而是注视鼻尖。身体也不要向前后倾斜，而是正直地端坐。肩膀保持水平，不要一高一低。鼻子和肚脐要对齐。舌头抵住上颚。呼吸也要缓慢而自然，不要发出声音、粗重或急促，而是以缓慢而自然的方式进行呼气和吸气。将正念安住在内心，如此安住。如此安住后，首先将心专注于先前见过的具有加持力的如来身像，以及听闻过的佛陀降临世间的功德和相好，从而修习止观。圣者
English
By practicing discipline, concentration will abide for a long time. By practicing concentration, wisdom will abide for a long time. By practicing wisdom, it will be like this: from desire, hatred, and ignorance, the mind will be completely liberated. Thus, the Vinaya Pitaka, by teaching the discipline of abstaining from misconduct to oneself, makes the field of conduct complete. The Sutra Pitaka, by distinguishing the three trainings of both the Great and Small Vehicles, and by extensively speaking of having the four immeasurables such as loving-kindness filling the world, correctly applies to the training of higher mind. The Abhidharma Pitaka, by showing the meaning to be expressed without error, correctly applies the training of higher wisdom to the four noble truths. Therefore, this place of meditation is the nature of the training of higher mind. To enter into it, first generate great compassion, desiring to manifestly lead all beings away from suffering. As it says in the Ornament, "Vast and extensive, pure, benefiting greatly, surpassing by virtue alone, pure intention is superior intention." Thus, manifest the superior intention of wanting to establish all sentient beings in the essence of enlightenment. Afterwards, prostrate to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, and make offerings and confessions to the best of your ability, and perform the seven-limbed practice. Then, on a very comfortable seat, either sit in the full lotus posture of Vairochana or the half lotus posture. Do not open the eyes too much, nor close them too much, but fix them on the tip of the nose. The body should not fall to either side of leaning forward or backward, but should be straightened upright. Keep the shoulders level, without being high or low. Align the nose and navel in a straight line. Place the tongue against the root of the teeth. The breath should not be sent out and in with sound, roughness, or agitation, but should occur and cease in a slow and natural manner. Keep mindfulness inwardly, and sit in this way. Having sat in this way, first focus the mind single-pointedly on the blessed image of the Tathagata that you have seen before, and on the qualities and marks that you have heard of the Buddha appearing in the world, and practice calm abiding. The noble