Tibetan
འཁྲེགས། །བདག་ཉིད་པ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྙན་སྒྲོག །ཉོན་མོངས་སྤྲུལ་ལྕེ་རྩུབ་མོའི་ཉམ་བག་བསྟེན། །དཔལ་འབྱོར་གཡོ་བ་གང་ལའང་རྟག་པར་སེམས། །བྱས་པ་མི་གཟོ་མགུ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཁྱོག །འཁོན་གྱི་མེ་རྩེ་ཕྲ་མའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད། །སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་ སྣ་ཚོགས་སྟེར། །ཆུ་སྲིན་བཞིན་དུ་སྡིག་པའི་ལྟོ་བ་ཡངས། །སྦྲུལ་གདུག་བཞིན་དུ་སུ་དང་ཕྲད་པ་འཇོམས། །མེ་བཞིན་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་བསྲེག་འགྱུར་བའི། །བྱིས་པའི་གྲོགས་ལས་རིང་དུ་བསྲིང་བར་བྱ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་བསྒོམ་མོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མི་སྙན་པར་སྒྲོག་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཁ་མི་ནོན་པས་དམུ་རྒོད་དང་སྡིག་པའི་ཆོས་འཕེལ་བ། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གཡོ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བའང་རྟག་པ་དང་བདེ་བར་མཐོང་ནས་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་ཞི་བ་སྤོང་བའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱིས་དང་འགྲོགས་ན་བྱིས་པ་ལ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །འཁོར་བ་དགའ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས། །མི་དགེ་ཅིས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། ཁྱད་པར་དེ་དག་ནི་བྱས་པ་མི་བཟོ་བ་ཡིན་པས་ཕན་པའི་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་མགུ་བའི་དུས་མེད་ཅིང་། དགྲ་གཉེན་གང་དུའང་སྟངས་གཅོད་པར་དཀའ་བའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཛའ་འགྱུར་ལ། །ཡུད་ཙམ་ཞིག་གིས་དགྲར་ཡང་འགྱུར། །དཀའ་བའི་གནས་ལ་ཁྲོ་བྱེད་པས། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོན་དང་དབྱེན་གཙུགས་ལ་དགའ་བས་དྲན་པ་ཉེ་བར་མི་འཇོག་ཅིང་། མཐུན་པའི་ཚོགས་དང་འབྱར་བར་མི་བྱེད་པས་ཕྲ་མའི་རླུང་ཆེན་ལྡང་ལ། སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་གནོད་པའི་རྒྱུར་འོང་བ་དང་། མང་པོར་ཚོགས་ན་འཐབ་བ་དང་། །འགྱེད་པ་དང་། རྩོད་པ་མང་ལ་གཉིས་སུ་ཚོགས་ཀྱང་ཀྱལ་ཀ་དང་ཀུ་རེའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཚུལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལས་ གསུངས་པ། མང་པོ་དག་ནི་རྩོད་པར་འགྱུར། །གཉིས་པོ་དག་ནི་གཏམ་བཅས་འགྱུར། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་གདུ་བུ་བཞིན། །གཅིག་པུ་ཞི་བར་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུ་མའི་གདུ་བུ་ནི། དཔེར་ན་བུད་མེད་གཞོན་ནུ་མ་ཞིག་ཙནྡན་བརྡར་བ་ན་ལག་པའོ་གདུ་བུ་མང་པོར་འཁྲུལ་བ་མ་བདེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཕྱུང་སྟེ་གདུ་བུ་གཉིས་ཞིག་བཞག་པ་ལས་དེ་ཡང་འཐབས་ནས་མ་བདེ་སྟེ། གཅིག་བཞག་པས
Chinese
顽固。 赞美自己，宣扬别人的坏处。 依仗烦恼幻化的粗暴之舌。 对任何变动的财富都认为是永恒的。 忘恩负义，扭曲满足的形象。 仇恨的火星被挑拨离间的风煽动。 像猴子一样，给予各种损害。 像鳄鱼一样，张大罪恶的肚子。 像毒蛇一样，摧毁所有相遇者。 像火一样，焚烧善良的树木。 应当远离孩童的友伴。 因此，孩童凡夫俗子的本性是充满烦恼的，因此他们认为自己的缺点也是优点。也善于宣扬别人的优点为坏处。无法控制烦恼，导致粗野和罪恶的增长。轮回的本性是变动和痛苦的，他们却认为是永恒和快乐的，因此总是努力从事放弃善良和寂静的事业。《入行论》中说：与孩童交往，就会有孩童般的行为，赞美自己，诽谤他人，以及谈论轮回的快乐等等，必定会产生不善。如此等等。这些特点是忘恩负义的，用损害来回报恩惠，具有各种各样的欲望，没有满足的时候。无论对敌对还是亲友都难以控制。《入行论》中说：一瞬间变成朋友，一会儿又变成敌人，对困难的事情发怒，所以凡夫俗子难以满足。如此等等。同样，喜欢仇恨和挑拨离间，所以不保持正念，不与和谐的团体相处，因此会刮起挑拨离间的大风。像猴子一样，所有的行为都会成为损害的根源。如果聚集很多人，就会争斗、竞争和争吵，即使只有两个人聚集，也是闲聊和玩笑的依靠。世尊在经部中说：人多就会争吵，两人就会闲聊，像少女的手镯一样，独自一人才能安静。这里所说的少女的手镯是，例如，一个年轻女子在磨檀香时，因为手臂上戴着很多手镯而感到不舒服，所以逐渐取下，只剩下两个手镯，但它们仍然互相碰撞，让她感到不舒服。只剩下一个时
English
Stubborn. Praising oneself and spreading unpleasant things about others. Relying on the rough demeanor of the tongue that is the emanation of afflictions. Always thinking of any fluctuating wealth as permanent. Ungrateful, distorting the image of contentment. The sparks of hatred are stirred by the wind of slander. Like a monkey, giving various harms. Like a crocodile, widening the belly of sin. Like a venomous snake, destroying whoever is encountered. Like fire, burning the trees of virtue. One should keep far away from the companionship of children. Therefore, the nature of ordinary children is full of afflictions, so they consider their own faults as virtues. They are also skilled at proclaiming the virtues of others as bad. Unable to control afflictions, they cause the increase of wildness and sinful deeds. The nature of samsara is fluctuating and painful, but they see it as permanent and happy, so they are always diligent in abandoning virtue and peace. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "Associating with children, one becomes like a child, praising oneself and disparaging others, and talking about the pleasures of samsara, etc., non-virtue will certainly arise." And so on. These characteristics are ungrateful, repaying kindness with harm, having various desires, and never being satisfied. It is difficult to control them whether they are enemies or friends. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "In one moment they become friends, and in another moment they become enemies. They get angry at difficult situations, so it is difficult to please ordinary people." And so on. Similarly, they like hatred and discord, so they do not maintain mindfulness, and they do not associate with harmonious groups, so a great wind of slander arises. Like monkeys, all their actions become the cause of harm. If many gather, there will be fighting, competition, and quarrels, and even if only two gather, they will rely on idle talk and jokes. The Bhagavan said in the Sutra: "Many will quarrel, two will chat, like the bracelets of a young woman, one should remain in peace alone." Here, the bracelets of a young woman are, for example, when a young woman is grinding sandalwood, she feels uncomfortable because she is wearing many bracelets on her arm, so she gradually takes them off, leaving only two bracelets, but they still collide with each other, making her uncomfortable. When only one is left
Tibetan
་བདེ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། དགོན་པའི་གནས་དེར་ཡང་གྲོགས་པོ་དང་རྩོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བས། གཅིག་འདུག་པ་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་དཱ་ན་ཤཱི་ལས་བཤད་དོ། ཁྱད་པར་དེང་སང་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་གྱུར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྙིགས་མ་ལྔའི་གདོན་གྱིས་གཟིར་བས་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་འཚེ། ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སྨོད། ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་གཅོད་པ་ལ་དགའ་ནས་རང་ཕྱོགས་བསྲུང་ཀྱང་དེ་དང་ཡང་མི་མཛའ་བའི་ཚུལ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྤྲིང་བར། ཇི་ལྟར་ཕན་གདགས་དེ་ལྟར་གནོད། །ཡོད་ན་སྐྱོ་དང་མེད་ན་གདུང་། །འགྲོགས་ན་སྐྱེན་མཐོང་རྩོད་འགྱུར་བ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལགས། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལའང་ཕྲག་དོག་དང་མཉམ་པ་ལ་གནོད་སེམས། དམའ་བ་ལ་སུན་འབྱིན། འབྱོར་ཞིང་བསྟོད་བཀུར་ཅུང་ཟད་མཐོང་ན་ནི་དྲེགས་པར་འགྱུར་ལ། རང་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཐོས་ནའང་ཁོང་ཁྲོ། གསོད་པ་དང་། འཕྲོག་པ་དང་། རྔོན་པའི་ལས་ཐབས་ལ་དགའ་བས་སྡིག་པའི་ལྟོ་བ་ཆུ་སྲིན་ལས་ཆེ། དོན་ནི་ཉུང་། བྱ་བ་ནི་མང་། རྣམ་པར་གཡེང་། འདུ་འཛི་ལ་དགའ། སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་པས་དུག་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་ཕྲད་ཚད་ལ་གནོད་པ་སྟེར། དེ་དང་འདྲིས་པ་དང་། བཤེས་པ་དང་། བསྟེན་གྲོགས་བྱས་པས་ཀྱང་མེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་བསྲེག་པས་ཆོས་ལས་རང་བཞིན་དུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤཱནྟ་དེ་ཝས། ཕན་པར་སྨྲས་ན་ཁྲོ་བར་བྱེད། །བདག་ཀྱང་ཕན་ལས་བཟློག་པར་བྱེད། །དེ་དག་ངག་ནི་མ་ཉན་ནས། ཁྲོས་པས་ངན་འགྲོར་འདོང་བར་འགྱུར། །མཐོ་ལ་ཕྲག་དོག་མཉམ་པ་འགྲན། །དམའ་ལ་ང་རྒྱལ་བསྟོད་ན་དྲེགས། །མི་སྙན་བརྗོད་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྟེ། །ནམ་ཞིག་བྱིས་ལ་ཕན་པ་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གསུངས་པས་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་ནི་བསྙེན་པར་དཀའ་བས་དེའི་འདོད་པ་བདག་གིས་རྫོགས་པར་ཡང་བྱེད་མི་ནུས་ལ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གིས་ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དོན་གྲུབ་པའང་མེད་པས་རང་དོན་ཕྱིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་པས་སེམས་ཅན་བློས་མ་བཏང་བས། ཆོག་གིས་སྦྱོར་བའི་ངོས་ནས་བྱིས་པའི་གྲོགས་པོ་མཐའ་དག་དང་འདྲིས་པ་ཤེས་སྤངས་ཏེ་ནགས་ཁྲོད་དང་། དབེན་པའི་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་ནས་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེས་ཀྱང་བདག་དོན་མ་བྱས་ལ། །བདག་ཀྱང་དེ་དོན་མི་འགྱུར་བ
Chinese
如得安乐，在寺庙的地方也会与朋友争吵，二者都变成烦恼的处所，所以独自居住才值得赞叹。达那希拉论师如是说。特别是现在五浊恶世末法时期的众生，被五浊的邪魔所困扰，无缘无故也从身语意三门去损害他人，诽谤佛法和圣者，喜欢分党分派，守护自己的宗派，但与自己的宗派也不和睦，将这种情形禀告国王：如何施予利益，就如何带来损害；拥有时忧愁，没有时痛苦；交往时易见缺点而争吵，这就是众生的特性啊！此外，对于根器不相同的人也嫉妒，对平等的人怀有害心，对低下的人轻蔑，稍微见到富裕和赞颂恭敬就变得傲慢，稍微听到自己的缺点也生气，喜欢杀、抢、打猎等恶业，罪恶的肚子比摩羯鱼还大，意义少，事情多，心散乱，喜欢热闹，只有罪恶和不善，像毒蛇一样，遇到谁就给谁带来损害，与他们亲近、 做朋友、做侍从也会像火一样烧毁善妙的树木，自然而然从佛法中衰退。寂天菩萨说：说对他有益的话，他反而生气，我也从利益方面转为不利，不听那些话，生气而堕入恶趣。对高者嫉妒，与平等者竞争，对低下者傲慢，赞颂就骄傲，说不中听的话就生气，什么时候能从孩童那里得到利益呢？因此，相对于圣者而言，所有烦恼者都被说成是孩童的自性，因此，凡夫的自性难以亲近，我既不能成办他们的意愿，依靠他们我也不能成就解脱和一切智智，所以在自己成办利益之前，以慈悲心不舍弃众生，从适宜的角度来说，应当断绝与所有孩童朋友的交往，前往森林和寂静的地方，修持禅定，这样既没有成办自己的利益，我也不会成为他们的利益。
English
Just as one obtains happiness, even in a monastery, one will quarrel with friends, and both will become places of affliction. Therefore, living alone is worthy of praise. So said the teacher Danaśīla. Especially now, in the degenerate age of the five hundred, sentient beings are afflicted by the demons of the five degenerations, and without reason, they harm others through the three doors of body, speech, and mind. They slander the Dharma and the noble ones, delight in dividing into factions and parties, and protect their own sect, but they are not even harmonious with their own sect. They report this situation to the king: How one bestows benefit, so one brings harm; when one has, one is sad, and when one does not have, one suffers; when one associates, one easily sees faults and quarrels. These are the characteristics of sentient beings! Furthermore, they are jealous of those who do not have equal fortune, and they harbor harmful thoughts towards those who are equal. They despise those who are inferior, and if they see a little wealth, praise, and respect, they become arrogant. If they hear even a little about their own faults, they become angry. They delight in the means of killing, robbing, and hunting, so their bellies of sin are larger than those of makaras. The meaning is little, the activities are many, the mind is distracted, and they delight in bustle. They are filled only with sin and non-virtue, and like poisonous snakes, they harm whoever they meet. Associating with them, being friends with them, and serving them as attendants will also burn the trees of virtue like fire, and one will naturally decline from the Dharma. Śāntideva said: If one speaks what is beneficial to them, they become angry, and I also turn from benefit to harm. Not listening to those words, they become angry and fall into the lower realms. They are jealous of those who are higher, compete with those who are equal, are arrogant towards those who are lower, and become proud when praised. They become angry when unpleasant things are said. When will one obtain benefit from children? Therefore, in relation to the noble ones, all afflicted beings are said to be of the nature of children. Therefore, the nature of ordinary beings is difficult to please, and I cannot fulfill their desires. Relying on them, I cannot achieve liberation and omniscience. Therefore, until I have accomplished my own benefit, I will not abandon sentient beings with compassion. From the perspective of what is appropriate, I should abandon association with all childish friends, go to the forest and solitary places, and practice meditation. In this way, I have not accomplished my own benefit, nor will I become their benefit.