Tibetan
མཐུན་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་བའི་དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་ནས་རྩོམ་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་འབའ་ཞིག་ལ་མ་བརྟེན་ན་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ཉུང་མར་བཀང་བའི་སྣོད་བཀུར་ལ། རལ་གྲི་ཐོགས་པས་དྲུང་བསྡད་དེ། །བོན་གསོད་བསྡིགས་འཇིགས་པ་ལྟར། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་དེ་ལྟར་བསྒྲིམ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཁུར་དུ་མི་བཟོད་པའི་དཀའ་བ་ཆེས་མང་ཞིང་། ཁྱད་པར་མགོ་དང་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའང་བཏང་དགོས་ན་དེ་འདྲ་བ་བདག་གིས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། སྤྱོད་པ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་རང་དགར་བསྡད་པ་དག་ལའང་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་མགོ་བཅད་པ་དང་། ཡན་ལག་འདྲལ་བ་དང་། ལུས་ཕུག་པ་དང་བཅིངས་ཏེ་བསྲེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་མྱོང་བ་མངོན་སུམ་པ་དེས་རང་གི་དོན་ཡང་མ་གྲུབ། གཞན་གྱི་དོན་ཡང་མ་གྲུབ་ན། འཁོར་བ་ན་འཁོར་བ་མཉམ་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བློ་སྟོབས་ དང་བསྟུན་ནས་དང་དུ་བླང་བའང་བྱར་ཡོད་པས་དཀའ་བ་ཆུང་ལ་རང་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འོན་ཏེ་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ། བཏང་དགོས་བདག་ནི་འཇིགས་ཞེ་ན། །ལྕི་དང་ཡང་བར་མ་དཔྱད་པས། །རྨོངས་པ་བདག་ནི་འཇིགས་པར་ཟད། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་དུ། །ལན་གྲངས་དུ་མར་བཅད་པ་དང་། །དབུག་དང་བསྲེག་དང་གཤོག་འགྱུར་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཚོད་ཡོད་པ། །ཟུག་རྔུ་ཁོང་བརླག་གནོད་བསལ་ཕྱིར། །ལུས་རྨ་གཏོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན། །སྨན་པ་ཀུན་ཀྱང་གསོར་བྱེད་ཀྱིས། །མི་བདེ་བ་ཡི་ནད་མེད་བྱེད། །དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དག །གཞོམ་ཕྱིར་མི་བདེ་ཆུང་བཟོད་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནི་ལུས་སྲོག་བཏང་དགོས་པས་བྱ་དཀའ་བའི་གནས་སོ་ཞེས་སྐག་པ་སྐྱེ་བའང་གོ་བའི་གཏིང་མ་ཕྱིན་པ་སྟེ། བྱ་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་བར་ལ་ནན་ཏུར་གྱིས་དམ་ལ་བཞག་པ་མེད་དེ། རང་གི་བློའི་སྟོབས་དང་བསྟུན་ནས་རིམ་པས་གོམས་སུ་འཇུག་པའི་ཚུལ། གསོ་དཔྱད་ཕལ་པ་འདི་འདྲ་བ། །སྨན་པ་མཆོག་གི་མ་མཛད་དེ། །ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་ཡིས། །ནད་ཆེན་དཔག་མེད་གསོ་བར་མཛད། །ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལ། །འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱོར་བ་མཛད། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གིས་ཤ་ཡང་གཏང་། །གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །
Chinese
应当积聚成为顺缘的军队，进入伟大的著作。也就是说，如果不依靠忆念和正知，就不会成就，就像装满少量东西的受人尊敬的器皿。手持利剑侍立在旁，如同用苯教杀戮进行恐吓，苦行者应当如此精进，如是说。对此，如果心想成就佛陀需要难以忍受的众多苦行，特别是如果需要舍弃头和肢体等，像那样的事情我做不到啊。那么，对于没有进入修行、随意安住的众生来说，由于业的过患，遭受砍头、肢解、身体穿孔、捆绑焚烧等无法言说的痛苦，这是显而易见的，这样既没有成就自己的利益，也没有成就他人的利益。那么，在轮回中与轮回相同，为了菩提而行持苦行的痛苦，是与士夫的智慧力量 相适应而可以接受的，因为苦行小而成就自他利益的必要大。然而，如果害怕舍弃手脚等，因为没有衡量轻重，愚痴的我只是感到恐惧。在无数劫中，多次被砍断，刺穿、焚烧和肢解，也不会因此而获得菩提。我所行持的成就菩提的痛苦，这是有定量的，就像为了消除痛苦、内耗和损害，在身体上制造伤口的痛苦一样。所有的医生也都会进行治疗，使没有不适的疾病痊愈。因此，为了摧毁众多的痛苦，应当忍受微小的痛苦。如是说。因此，如果认为到达彼岸的道路是需要舍弃身体和性命的难行之处，而产生畏惧，那就是没有理解其深意。在产生难行的想法之间，并没有用强制的方式进行约束，而是与自己的智慧力量相适应，逐渐地使其习惯的方式。像这种普通的医疗，伟大的医生不会这样做，而是用极其柔和的仪式，治疗无数的重病。对于布施蔬菜等，引导者首先进行引导。对此习惯之后，之后逐渐地自己也舍弃肉。当自己的身体
English
One should accumulate the forces that become favorable conditions and enter into great works. That is, if one does not rely solely on mindfulness and awareness, it will not be accomplished, like a revered vessel filled with little. Holding a sword, standing by, like threatening with Bon killings, the ascetic should strive in this way, as it is said. Regarding this, if one thinks that achieving Buddhahood requires unbearable hardships, especially if one has to give up one's head and limbs, then one cannot do such a thing. Then, for sentient beings who have not entered into practice and dwell as they please, due to the faults of karma, they experience unspeakable sufferings such as being beheaded, dismembered, pierced, bound and burned, which is obvious. In this way, neither one's own benefit is accomplished nor the benefit of others is accomplished. Then, in samsara, which is the same as samsara, the suffering of practicing hardships for the sake of enlightenment is in accordance with the strength of a person's intelligence and can be accepted, because the hardship is small and the need to accomplish the benefit of oneself and others is great. However, if one is afraid of giving up one's hands and feet, etc., because one has not weighed the heavy and the light, the foolish self is only afraid. In countless eons, being cut off many times, pierced, burned, and dismembered, one will not attain enlightenment. The suffering of achieving enlightenment that I practice, this is quantifiable, just like the suffering of creating wounds on the body to eliminate pain, internal friction, and harm. All doctors will also treat and cure diseases without discomfort. Therefore, in order to destroy many sufferings, one should endure small discomforts. So it is said. Therefore, if one thinks that the path to the other shore is a difficult place where one has to give up one's body and life, and fear arises, then one has not understood its deep meaning. Between the arising of the idea of difficulty, there is no restraint by force, but in accordance with one's own intellectual strength, gradually making it a habit. Ordinary medical treatment like this is not done by great doctors, but with extremely gentle rituals, they cure countless serious diseases. For giving vegetables and so on, the guide first guides. After getting used to this, then gradually one gives up one's own flesh. When one's own body