Tibetan
ཁྱད་པར་གནོད་པའི་རང་བཞིན་ལ་བརྟགས་ན་བཟོད་པ་མི་འགྲུབ་པས་རང་སེམས་གདུལ་བའི་ཚུལ། གནོད་པའི་ཡུལ་ནི་ནགས་ཀྱི་ཆེར་མ་བཞིན་གདུལ་གྱིས་མི་ལང་ཀུན་ནས་འཕེལ་བ་ཅན། འཁོན་དང་ཁྲོ་བའི་བྱེད་པོ་གཅིག་བཏུལ་ན། །བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བདག་ལ་མཛའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་གིས་སེམས་ལ་ཁྲོ་བ་འགོག་པའི་ནུས་པ་རྫོགས་ན་ཕ་རོལ་པོའི་སེམས་མི་བསྲུན་པ་དང་བྲལ་བ་ ལ་ལྟོས་མི་དགོས་ཏེ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ལ་ཁྲོ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནས་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ཅན་མི་བསྲུན་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དེ་དག་གཞོམ་གྱིས་ཡོངས་མི་ལང་། ཁྲོ་བའི་སེམས་འདི་གཅིག་བཅོམ་ན། །དགྲ་དེ་ཐམས་ཅད་ཆོམས་དང་འདྲ། །ཞེས་དང་། དེའི་དཔེར་ས་སྟེང་ཐམས་ཅད་ཀོ་བས་གཡོགས་པར་མི་ལྡང་ཀྱང་། ལྷམ་མཐིལ་གྱི་ཀོ་བས་ཐམས་ཅད་གཡོགས་པ་ཉིད་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་འགྲུབ་ན་རྩ་བ་དང་། ལོ་མ་དང་། མྱུ་གུ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། རླུང་ཟས་ལ་སོགས་པའི་བཟའ་བཏུང་ངན་དོན་དང་། ཧྲལ་ཧྲུལ་ལ་སོགས་པས་ལུས་སེམས་གདུང་མི་དགོས་པར་བཟོད་པའི་མཆོག་དཀའ་ཐུབ་ཡིན་པའི་ཚུལ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། འདི་ལྟར་བཟོད་མཚུངས་དཀའ་ཐུབ་མ་མཆིས་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་མི་བགྱིས། ཁྲོ་བ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད། །ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་སངས་རྒྱས་ཞལ་གྱིས་བཞེས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གནོད་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཀུན་རྟོག་གི་ཉེར་ལེན་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཚུལ། རེག་པ་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པའི་ཚིག་གི་མངས། །སྐྱེས་བུའི་སྙིང་ལ་ཟུག་པ་ཅང་མཆིའམ། །དེ་ཉིད་དང་དུ་བླང་བའི་ཉེར་ལེན་གྱིས། །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འཁྲུགས་ཤིང་མནར། །འདི་ལྟར་ཁྲོ་བ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཚིག་རྩུབ་ལ་སོགས་པས་སྙིང་འགས་པ་ལྟ་བུའི་ཞེ་སྡང་གི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནའང་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚིག་གི་མཚོན་ཆ་ཡིན་པས་སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་སྙིང་ལ་ཟུག་པ་དང་གནོད་པ་བྱས་པ་མེད་དེ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྐྱེན་ལས་ཕན་ཚུན་གནོད་བྱ་དང་གནོད་བྱེད་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་འདུ་འཕྲོད་པས་ཁོང་འཁྲུགས་ཤིང་མནར་ བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་གནོད་པའི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་དཔྱོད་མི་བྱ་བ་ཉིད་གཉེན་པོར་ཆེ་ལ་ནུས་པ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཉེན་པོར་ཆེ་བ་དག་ལ་ནི་སྤྱོད་འཇུག་དང་འཇུག་པ་ལས་བཤད་པའི་ལུང་དང་རིག་པའི་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོའང་ཉམས་སུ་བསྟར་བར་བྱ་མོད། འདིར་ནི་གང་པོས་ཞུས་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོས་བཟོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་འམ། འགྲེང་ངམ། འདུག་གམ། ཉལ་བའི་ཚེ། གཅིན་གྱི་བུམ་པའམ། དུག་གི་བུམ་པ་དང་། ཐལ་བ་དང་། གཤང་གཅི་ཐོགས་པ་འོངས་ནས་མགོའི་སྟེང་དུ་བླུགས་སམ། ལུས་ཀུན་གདུངས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་དང་འཁོན་གྱི་བསམ་པ་བསྐྱེད་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདག་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ནས། རེག་བྱ་གང་གིས་གང་དུ་རེག་པར་འགྱུར། །ལུས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རམ། སེམས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར། ལུས་ནི་རྩྭ་དང་། ཤིང་དང་། གྱོ་མོ་དང་། གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་བདག་ཀྱང་མ་ཡིན་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་སེམས་ནི་ཁ་དོག་མེད་པ་གཟུགས་མེད་པས་སྐད་ཅིག་མར་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་ཐང་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་གནས་།།།བདག་ཀྱང་མ་ཡིན་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། འདི་ན་གནོད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མཐའ་ཡས་པ། །བདག་ཉིད་ལས་བྱུང་སྒྲ་དང་བྲག་ཅ་བཞིན། །བདག་ཉིད་མ་བྱུང་གནོད་པའི་ཡུལ་མེད་པས། །རང་གི་སྔོན་བྱས་རྐྱེན་གྱིས་བོས་ལ་ལྟོས། །དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གདོད་ནས་མེད་པར་གྱུར་ན་ཕ་རོལ་ པོའམ་གཞན་དུ་འཛིན་པ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྲོ་བ་དང་རྩོད་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་མེད་ན་བྲག་ཅ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཁོང་ཁྲོའམ་རྩོད་པ་འགྱེད་པ་ལ་སོགས་ནི་ཕན་ཚུན་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཚེ་སྔ་མའམ། ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་སུ་སྔོན་ལ་རང་གིས་གནོད་པའི་རྒྱུ་མ་བསྒྲུབས་ན། ཕ་རོལ་པོས་གནོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་སྤྱིར་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕ་རོལ་གྱི་གནོད་པ་འདུ་བྱེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་རང་གི་སྔོན་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་གནོད་པའི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་གི་སྔོན་ཆད་སེམས་ཅན་ལ། །འདི་འདྲ་བ་ལ་གནོད་པ་བྱས། །དེ་བས་སེམས་ཅན་འཚེ་བྱེད་པ། །བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་འབྱུང་རིགས། །ཞེས་པ་ལྟར་གནོད་པའི་ལེ་ལན་རང་ཉིད་ལ་འདུག་པར་བལྟས་ནས་གཞན་དང་གཞན་དག་གིས་རྒོལ་བ་དང་། གཤེ་བ་དང་སྡིག་པ་དང་། མཚང་འབྲུ་བ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། འཚོག་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་ཐང་འཕྲོག་པ་དང་། ལུས་སྲོག་ལ་གནོད་པ་སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་མི་ཁྲོ་ཞིང་། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་གཞི་རྟེན་ཀྱང་ཡིན་པས་བཟོད་པ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ་གང་པོས་ཞུས་པ་ལས། བདག་ཀྱང་ངེས་པར་སྔ་མའི་སྡིག །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་སྨིན་འདི་མྱོང་སྙམ། །བདེན་བཞི་དྲན་དང་ཡང་དག་སྤོང་། །དབང་སྟོབས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལམ། །ཐམས་ཅད་བཟོད་པས་གཞི་བྱེད་པས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་བཟོད་མི་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ལས་བཟོད་པ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་སྟོན་ཕྱིར། །བརྟགས་ན་གནོད་ཆེན་མ་ཡིན་ཕན་ཆེན་ཏེ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཟོད་པའི་གྲུ་གཟིངས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ནོར་བུ་འཐོབ་ འགྱུར་ན། །དེ་འདྲའི་གནོད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་མཆོད། །དེ་ལ་གནོད་པ་མེད་ན་བཟོད་པ་མི་འབྱུང་བས་བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏ་རྟག་ཏུ་ཁྲོ་བ་ལྡོན་པའི་ཨ་ཙ་ར་དང་འགྲོགས་ནས་འདི་ཁོ་བོའི་བཟོད་པའི་རྟེན་ལགས་སོ་གསུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བར་གྱུར་བའི་ཆེ་ན། རྒྱལ་པོ་རྩོང་བྱུང་བཙུན་མོ་དང་བཅས་པ་ནགས་སུ་རྒྱུ་བ་ལས། བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་མཐོང་ནས་དད་སྟེ་ཆོས་ཉན་པས་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ཏེ། དྲང་སྲོང་གི་ཡན་ལག་བཅད་པ་ན། བདག་ཉིད་ལ་ནོངས་པ་མ་མཆིས་པའི་བདེན་པས་ཁྲག་འོ་མར་གྱུར་ནས་ཡན་ལག་སྔར་བཞིན་དུ་འབྱོར་བར་གྱུར་ཅིག་གསུངས་པས་དེ་དེ་ལྟར་གྱུར་བ་ལ། རྒྱལ་པོ་དང་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་མཆོད་དོ། །དྲང་སྲོང་གིས་སླར་ཡང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་ཡན་ལག་བཅད་པས་བདག་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དུག་གསུམ་ངའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཚོན་ཆས་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་ཤིང་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་བའི་དེད་དཔོན་ཆེན་པོར་གྱུར་བ་ཡིན་ན། གནོད་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་གནོད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་མཆོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་བས་རབ་ཏུ་སྡང་སེམས་ལ། །བརྟེན་ན་བཟོད་པ་སྐྱེ་བས་ན། །དེ་ཉིད་བཟོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། །དམ་པའི་ཆོས་བཞིན་མཆོད་པར་འོས། །ཞེས་སོ། ཁྱད་པར་རང་གི་ལེགས་སྨོན་སྔོན་དུ་སོང་ན་གཞན་གྱི་ལོག་བསྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་གནས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་འབྱིན་པས་ཀྱང་བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བསྟེན་དགོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བའི་ལྷས། གཞན་ཡང་ སྡུག་བསྔལ་ཡོན་ཏན་ནི། །སྐྱོ
Chinese
特别是考虑到损害的自性，如果不能安忍，就不能调伏自心。损害的对境就像森林的大树一样，调伏也调伏不完，处处都在增长。如果能调伏一个嗔恨和愤怒的制造者，安忍的苦行就会成为我的朋友。如是说。也就是说，如果自己有能力阻止心中的愤怒，就不需要依靠他人不驯服的心，因为安忍的波罗蜜多，仅仅是自己心中没有愤怒就圆满了。《入行论》中说：有情不驯如虚空，彼等摧毁不能尽。若能摧毁嗔恚心，如灭一切诸怨敌。就像用皮革覆盖整个大地是不可能的，但用鞋底的皮革覆盖就等于覆盖了一切一样。这样，如果安忍成就，就不需要因为根、叶、芽、花、风食等不好的饮食，以及破烂等而使身心痛苦，安忍是最好的苦行。如《亲友书》中说：如此安忍无等苦行，故汝切莫开嗔恚之门。断除嗔恚即得不退转，如来亲口宣说。如是等等。一切损害的因缘，都是依靠自己的分别念的近取而产生的。接触极其粗糙的语言的胎藏，刺入人的心中了吗？以接受它的近取，互相成为所依和能依而争吵和折磨。像这样，即使体验到粗糙的语言等使嗔恨增长，像心裂开一样的嗔恨的感受，但那是不存在的语言的武器，所以没有任何人刺入心中和造成损害。因为无色之心和心所的近取因，互相成为损害者和被损害者，像所依和能依一样聚合，知道争吵和折磨的自性后，不对损害的自性进行思索才是最大的对治，而且能力也最强。然而，对于通过思索成为对治的，在《入行论》和《入中论》中讲述的教证和理证
English
Especially considering the nature of harm, if one cannot be patient, one cannot subdue one's own mind. The object of harm is like a large tree in the forest, which cannot be subdued no matter how much one tries, and it grows everywhere. If one can subdue the maker of hatred and anger, the asceticism of patience will become my friend. So it is said. That is to say, if one has the ability to stop anger in one's own mind, one does not need to rely on the untamed mind of others, because the perfection of patience is perfected only by the absence of anger in one's own mind. As it is said in the Bodhicharyavatara: Sentient beings are untamed like the sky, it is impossible to destroy them all. If one can destroy this mind of anger, it is like destroying all enemies. Just as it is impossible to cover the entire earth with leather, but covering it with the leather of the soles of shoes is the same as covering everything. Thus, if patience is achieved, there is no need for physical and mental suffering due to bad food and drink such as roots, leaves, sprouts, flowers, and wind food, and rags, etc. Patience is the supreme asceticism. As it is said in the Suhrllekha: Thus, there is no asceticism equal to patience, therefore, you should never open the door of anger. Cutting off anger will lead to non-retrogression, as the Tathagata has declared. And so on. All the causes of harm arise from relying on the clinging of one's own conceptualization. Does the womb of extremely rough words, pierce the heart of a person? By taking it as a clinging, they become mutually dependent and quarrel and torment each other. Like this, even if one experiences the feeling of hatred that makes anger grow, like the heart splitting open due to rough words, etc., that is a weapon of non-existent words, so no one has pierced the heart and caused harm. Because the clinging cause of the formless mind and mental factors, mutually become the harmer and the harmed, gathering like the dependent and the depended, knowing the nature of quarreling and tormenting, not thinking about the nature of harm is the greatest antidote, and the ability is also the strongest. However, for those who become antidotes through thinking, the scriptural and logical proofs explained in the Bodhicharyavatara and the Madhyamakavatara
Chinese
锐利的武器也应当加以运用。但在这里，是根据刚波的请求，种姓之子或种姓之女应当依止并修习安忍之法。如果行走、站立、坐卧之时，有人拿着尿壶、毒药瓶、灰土和大小便等物，倾倒在头上，或者全身都感到痛苦，也不要因此生起嗔恨和怨恨之心，不要说“我有什么过错”这样的话。同样地，一切都应如此类推。什么触及什么？是身体受到损害，还是心受到损害？身体如同草、木、瓦片和影像一样，因为没有分别念，没有知觉，所以既不是我，也不是非我。如果说是心受到损害，那么心没有颜色，没有形状，刹那生灭，没有片刻停留，所以也不是我，也不是非我。就像这样。同样地： 此中损害之因果，无有边际。 自性所生如声与回响。 自性未生无有损害处， 观待自之往昔所为缘。 如果所谓的“自性”原本就不存在，那么执着于他者或者异己，以及由此产生的愤怒和争论的因缘就不会产生。就像没有嘈杂的声音，就不会有回响一样。因此，愤怒或争论等是相互依存的。特别是，如果前世或现在没有先造作损害之因，他人就无法施加损害之果。因此，要知道，一般而言，是依靠自性的存在而产生他人的损害，特别是依靠自己的前世业力而成为损害的对象。如《入行论》所说： 我昔于有情，曾作如是害。 故今有情害，还害于我身。 因此，应当看到损害的责任在于自己，对于他人和另外的人的攻击、辱骂、责骂、揭短、殴打、争吵、夺取受用和权力等。
English
Sharp weapons should also be used. But here, according to Gangpo's request, a son or daughter of good family should rely on and practice the Dharma of patience. If, while walking, standing, sitting, or lying down, someone comes with a urinal, a poison bottle, ashes, or excrement and urine, and pours it on your head, or if your whole body feels pain, do not generate thoughts of hatred and resentment, and do not say, "What fault do I have?" Similarly, apply this to everything. What touches what? Is the body harmed, or is the mind harmed? The body is like grass, wood, tiles, and images, because it has no discrimination, no awareness, so it is neither self nor non-self. If it is said that the mind is harmed, then the mind has no color, no form, arises and ceases in an instant, and does not remain for a moment, so it is neither self nor non-self. It is like this. Similarly: Here, the causes and effects of harm are limitless. Born from self-nature, like sound and echo. If self-nature is not born, there is no place for harm, Look to the causes of your own past deeds. If the so-called "self-nature" did not exist from the beginning, then the causes and conditions for grasping at others or otherness, and for anger and disputes arising from that, would not arise. Just as there is no echo without a loud noise. Therefore, anger or disputes, etc., are interdependent. In particular, if one has not previously created the cause of harm in a previous life or in the present, others cannot inflict the result of harm. Therefore, one should know that, in general, it is by relying on the existence of self-nature that the harm of others arises, and in particular, it is by relying on one's own past karma that one becomes an object of harm. As it says in the Bodhicharyavatara: In the past, I have harmed sentient beings in this way. Therefore, it is right that sentient beings harm me in return. Therefore, one should see that the responsibility for harm lies with oneself, and for the attacks, insults, rebukes, exposing of faults, beatings, quarrels, and seizure of possessions and power by others and other people, etc.
Chinese
对于一切给予损害和危害身体性命的事物，都不生嗔恨。由于（忍辱）也是大小乘一切功德生起的根本，因此必须修学忍辱。如《量品》中所说：我亦定受昔罪报，当思此苦为成熟。四谛忆念与正断，力根菩提分道等，一切皆以忍为基，何有智者不修忍？如是说。特别是为了显示从损害的因缘中成就忍辱之理，观察之后，大损害并非大损害而是大利益，因为依靠它能够获得忍辱的船只和菩提心的如意宝。如此的损害应当像供养圣法一样供养。因为没有损害就不会生起忍辱，所以孟加拉的班智达总是与爱发怒的阿阇黎一起，说：此乃吾之忍辱之所依。如是说。因此，我等之导师，成为能说忍辱之仙人，国王恶口与众妃一起在森林中游玩时，众妃眷属见到仙人后生起信心而听闻佛法，国王生嗔恨心，砍断仙人的肢体时，（仙人说）以我自身没有过失的谛实力，愿血变成乳，肢体恢复如初。如是说后，便如是成就。国王等从此之后祈请宽恕并作供养。仙人又说：你砍断我的肢体，我成佛之时，愿以我的智慧利剑斩断你的三毒。如是发愿。以这些等等二资粮的果报，在菩提树下成佛，成为度脱有情众生的大导师。以饶益回报损害，就是像供养圣法一样供养损害。如《入行论》云：是故于彼怨敌所，生忍功德极应理，彼为忍辱之因故，如护圣教当敬彼。如是说。特别是如果自己的善愿在前，则以他人的邪行等等作为痛苦之因，也能生起对轮回处所的厌离和大悲心，因此也必须依止忍辱的苦行。如静命论师云：复次痛苦之功德，能生