Tibetan
འི་སོ་སྐྱེས་འཁྲུལ་བ་བརྟག །དེ་ལ་བརྟག་པ་དྲུག་ནི་བསྡུ་བ་ལས། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྩོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་དྲུག་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དང་ཟང་ཟིང་གིས་ཕོངས་པ་དང་ཟང་ཟིང་། འབྱོར་བ་དང་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་དང་ཆོས་ཀྱིས་འབྱོར་བ་ནི་གནས་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གིས་ཕོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་མ་རྙེད་པ་རྣམས་མི་རྙེད་པ་དང་རྙེད་ཅིང་འཇུག་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཟང་ཟིང་འབྱོར་བ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་ཉམས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་དོན་དམ་པ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་སྔོན་དུ་མ་ཐོས་པ་མཉན་དུ་མེད་པ་དང་། སྔོན་མ་ཐོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྔོན་མ་བསམས་པ་བསམ་དུ་མེད་པ་དང་། ཐོས་པའི་བར་ཆད་དང་བསམ་པའི་བར་ཆད་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་བརྗེད་པ་དང་། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་མ་ཐོབ་པ་མི་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་འབྱོར་བ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་ནི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གིས་འབྱོར་བ་དང་རྒུད་པའི་གཞི་ཡིན་པས་གཞན་བཞི་པོ་ཡང་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུའོ། །དེ་ལྟར་གནས་དྲུག་ལ་བརྟགས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ཚུལ་ཡང་བསྡུ་བའི་དོན་གོ་བདེ་བར་དྲངས་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་ཉམས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་ན་གཞན་དོན་ལ་གཙོ་བོར་བྱ་ཞིང་། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་དེ་ལས་ ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱིས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་སླད་དུ་རང་གི་འཁྲུལ་བའི་བསམ་པ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་བུས་བརྟགས་ནས་ཉམས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་ཀྱང་བསྲུང་བ་ལ་གཙོ་བོར་བྱ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞན་དོན་ཡང་ཞར་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་ལ་ཕན་པ་རླབས་ཆེན་འགྲུབ་སྲིད་ན། །བཅས་པ་ཆུང་ངུ་བག་ཡངས་གནང་བའི་སྐབས། །ཡོད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱིར་ན་གྲོང་བརྡལ་དང་། །བདག་ཕྱིར་ས་གཏོང་ཆོས་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་གཏོང་། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐབས་དང་། དངོས་པོར་བལྟ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་རྙོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆ་ལས་ལྡོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོས་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རླ
Chinese
观察凡夫的错觉。其中观察有六种，出自《摄类学》：为了利益有情而精勤于戒律的菩萨，应当分别观察六种分别的处所，即：自己和他者，以及资具匮乏和资具丰饶，佛法匮乏和佛法丰饶，这六种处所。其中，所谓资具匮乏，是指衣物和乞食等没有获得，没有获得，以及获得并使用却中断的情况。资具丰饶，应当理解为与此相反。所谓佛法匮乏，是指学处衰损，以及如来所说的甚深佛法的词句，以前没有听过，没有机会听闻；以前没有听过的，如同以前没有思考过一样，没有机会思考；听闻的障碍和思考的障碍，以及忘记听闻和思考；没有获得从禅修中产生的善，无法获得，以及已经获得的完全衰损。佛法丰饶，应当理解为与此相反。这是说，自己和他者是佛法和资具丰饶和衰败的基础，所以其他四者也包含在其中。像这样观察六处后，采取进入和退出的方式，也可以引用《摄类学》的意义来理解。如果自己学处没有衰损，而能成办广大利益他人的事情，那么就主要做利他之事。在凡夫俗子的阶段，情况恰恰相反，所以为了以后成办有情利益，要用智慧之眼观察自己的错觉想法，以及由此产生的过患，对于衰损和随顺衰损的方面，也要主要守护，并且从大悲的方便方面，顺便成办利他之事。如果能成办巨大的利益他人的事情，那么，对于微小的戒律，在可以开许的情况下，是可以开许的。例如，为了城市，可以放弃村庄；为了自己，可以放弃土地；为了佛法，甚至可以放弃自己。因此，菩萨的戒律，是唯识宗的心，是大悲的方便，以及与执着实有的心，与烦恼相应的部分相反的智慧的自性所掌握的缘故，是为了有情的利益。
English
Examine the delusions of ordinary beings. There are six examinations, according to the Compendium: A Bodhisattva who diligently practices the precepts for the benefit of sentient beings should separately examine the six places of discrimination, namely: self and others, and being impoverished of resources and being rich in resources, being impoverished of Dharma and being rich in Dharma, these are the six places. Among them, being impoverished of resources means not obtaining robes and alms, not obtaining them, and the continuity of those who obtain and use them being cut off. Being rich in resources should be understood as the opposite of that. Being impoverished of Dharma means the decline of learning, and the words of the profound Dharma spoken by the Tathagata, which one has not heard before, and has no opportunity to hear; what one has not heard before, just as one has not thought about it before, has no opportunity to think about it; obstacles to hearing and obstacles to thinking, and forgetting hearing and thinking; not obtaining the merit arising from meditation, being unable to obtain it, and what has been obtained completely declining. Being rich in Dharma should be understood as the opposite of that. That is to say, self and others are the basis of being rich and declining in Dharma and resources, so the other four are also included in them. Having examined the six places in this way, the way to enter and withdraw can also be understood by quoting the meaning of the Compendium. If one's own place of learning has not declined, and one can accomplish great benefits for others, then one should mainly do things that benefit others. In the stage of ordinary people, the situation is exactly the opposite, so in order to accomplish the benefit of sentient beings in the future, one should examine one's own delusional thoughts with the eye of wisdom, and the faults arising from them, and one should also mainly protect the aspects that decline and follow decline, and from the aspect of the means of great compassion, one should also incidentally accomplish the benefit of others. If it is possible to accomplish great benefits for others, then, for minor precepts, it is permissible to allow flexibility when it is permissible. For example, for the sake of the city, one can abandon the village; for the sake of oneself, one can abandon the land; for the sake of the Dharma, one can even abandon oneself. Therefore, the Bodhisattva's precepts, the mind of the Yogacara, are the means of great compassion, and because they are mastered by the nature of wisdom that is the opposite of the mind that clings to reality, and the part that corresponds to afflictions, it is for the benefit of sentient beings.
Tibetan
བས་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་དེས་ན་འོག་མའི་ལུས་ངག་གི་བཅས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་བར་དུ་གཅོད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་། ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྣམ་ཐར་དང་། ཡོན་ཏན་དམ་པའི་འབྱུང་གནས་སེམས་དགེ་བའི་བསླབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང་དུ་བླང་སྟེ། སྙིང་བརྩེ་ལྡན་ཕྱིར་བྱམས་ཕྱིར་དང་། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་པ་གོང་ལྟར་རོ། །དེའང་དོན་འབྲས་ཉམ་ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་དོན་ཆེན་པོ་བཏང་བ་མ་ཡིན་པ་དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་དོན་ཆུང་བཏང་ནས་མཐར་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུངས་བ་ཁོ་ན་ལས་ཉམས་པ་མེད་པ་དགོས་ཏེ། སྐྱེས་རབས་ལས། ཁྱིམ་གྱི་ཕྱིར་ན་གཅིག་བཏང་དེ། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ན་ཁྱིམ་བཏང་ངོ་། །ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱིར་ན་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །བདག་གི་དོན་དུ་ས་གཏོང་ངོ་། །ཆོས་ ཀྱི་ཕྱིར་ན་བདག་ཀྱང་གཏོང་། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་ཙམ་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ་བསླབ་དགོས་པ་ཡིན་ཀྱང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཞན་དོན་གནད་དུ་འགྲོ་དཀའ་བས་ས་མཚམས་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གཙོ་ཆེ་བར་སློབ་པའི་ཚུལ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཡི་དམ་བླང་བ་ལས། ལས་དང་པོ་ལ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡི་དམ་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཅན་ལ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །ས་ལ་ཞུགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་མགུ་བའི་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལས་དང་པོ་པའི་དུས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། འཇུག་སྡོམ་དང་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་པའི་རྒྱུད་ལ་སེམས་གཡེང་བ་དང་གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་སུའང་བསོད་ནམས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་བསྡུ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་རྟོགས་བསླབ་པ་གསུམ་བསྒྲུབ་ཅིང་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་འཐོབ་བོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུ
Chinese
为了成就伟大的事业，因此，即使阻碍了下等的身体和语言的细微戒律，也要接受菩提心、殊胜的发心、方便、智慧、禅定、解脱和功德圣地的善心学处。因为心中充满慈爱，为了慈悲，善良的心没有过错。如上所述。而且，不是为了微小的果实而放弃伟大的事业，而是为了成就伟大的事业而放弃微小的事业，最终守护所要成就的圣法，必须没有缺失。如《本生经》所说：为了家舍弃一人，为了生命舍弃家。为了国土舍弃城市，为了自己舍弃土地。为了佛法，连自己也舍弃。一般来说，菩萨仅仅受持戒律，就必须修习积累善法和利益众生。但是，在没有神通之前，利益他人很难奏效，因此，要学习与自身境界相符的行为，从发菩提心和受持本尊开始。对于初学者来说，戒律是主要的，因此是本尊的行为。对于具有信心的修行者来说，积累善法的戒律是主要的，因此是禅定的行为。进入菩萨地的人，利益众生本身是主要的，因此是令众生欢喜的行为。这样说。因此，对于初学者来说，即使不具备利益众生的戒律也没有过错，因为具有入行律仪且未曾违犯的相续，即使在心散乱和睡眠的状态下，也具有持续不断的福德的自性，这就是戒律。总而言之，依靠这三种戒律，可以成就现观、三学，并证得断证圆满的果位而成佛。像这样，以别解脱戒使断德圆满，断除二障及其习气。以积累善法的戒律，获得证德圆满，如所有智和尽所有智。以利益众生的戒律，使事业圆满
English
In order to accomplish great deeds, therefore, even if it obstructs the subtle precepts of the lower body and speech, one should accept the mind of enlightenment, the supreme intention, skillful means, wisdom, samadhi, liberation, and the source of holy qualities, which is the discipline of a virtuous mind. Because the heart is full of love and compassion, there is no fault in a virtuous mind. As mentioned above. Moreover, it is not that one abandons a great cause for the sake of a small result, but rather that one abandons a small cause in order to accomplish a great cause, and ultimately protects the sacred Dharma to be accomplished, which must be without any deficiency. As it is said in the Jataka: For the sake of the family, one abandons one person; for the sake of life, one abandons the family. For the sake of the country, one abandons the city; for one's own sake, one abandons the land. For the sake of the Dharma, one even abandons oneself. In general, a Bodhisattva, merely by taking vows, must train in accumulating virtuous Dharma and benefiting sentient beings. However, until one possesses clairvoyance, it is difficult to effectively benefit others, therefore, one should mainly learn practices that are in accordance with one's own level, starting from generating the mind of enlightenment and taking a chosen deity. For a beginner, the discipline of vows is the main thing, therefore it is the practice of a chosen deity. For one who practices with faith, the discipline of accumulating virtuous Dharma is the main thing, therefore it is the practice of samadhi. For one who has entered the bhumi, benefiting sentient beings itself is the main thing, therefore it is the practice of pleasing sentient beings. Thus it is said. Therefore, for a beginner, there is no fault in not possessing the discipline of benefiting sentient beings, because the continuum that possesses the vows of entering the path and has not violated them, even in a state of mental wandering and sleep, has the nature of continuous merit, which is discipline. In summary, relying on these three disciplines, one can accomplish the three trainings of direct perception, and attain the complete fruition of abandonment and realization, and achieve Buddhahood. In this way, with the discipline of individual liberation, one perfects abandonment, abandoning the two obscurations together with their habitual tendencies. With the discipline of accumulating virtuous Dharma, one obtains the perfection of realization, the knowledge of suchness and the knowledge of all phenomena. With the discipline of benefiting sentient beings, one perfects activity.