Chinese
功德。以六度及二资粮，未生之功德生起，已生增长，善法集聚之，名为律仪乃心之学所摄。以慈悲所摄之善，于何处为利有情乃布施。于此无自利之心乃律仪，为利他无厌倦乃忍辱。尤以欢喜而趣入乃精进，为有情利乐一心乃禅定，舍弃实相执着乃智慧，六度彼岸永不分离。一切四威仪皆具正念，行为处所完全清净之善聚，串习之举止亦为六度道，无勤趣入迅速圆满二资粮。如是，一切成佛之因之法皆为六度彼岸，或其自性以二资粮完全摄持，故名善法集聚之律仪。又，依六心而修持之理，集聚中云：以精进于善法集聚之律仪之菩提心者，若总摄之，当各别观察六心，何为六？即，特意杀害之心，具懈怠之心，染污之心，寻伺而生厌倦之心，具障碍之心。如是，以远离各自相违品之心，与善法相应，成熟自相续之体性，前已述竟。 विशेष，于此应用慈爱及大悲之心，以身语之善为主，以非共同之善法为一切大遍行而集聚，即是善法集聚之体性。然，如导师功德光所说，禅定与智慧安住于六度之中，故生起闻、思、修之三种智慧，为以定之学寂止，及慧之学胜观，而摄持心之学故，若就自本体之分而言，于梵天殊胜心所请问经中云：不思是布施，不住是律仪，不作差别是忍辱，无取舍是精进。
English
Virtues. With the six perfections and the two accumulations, to generate ungenerated virtues, and to increase those already generated, the accumulation of virtuous dharmas, called discipline, is encompassed by the training of the mind. The virtue embraced by loving-kindness and compassion is giving, wherever it benefits sentient beings. Therein, without self-interest is discipline, and without weariness for the sake of others is patience. Especially entering with joy is diligence, single-mindedly for the benefit of sentient beings is meditation, and abandoning attachment to real characteristics is wisdom. The six perfections are never separate. In all four modes of conduct, possess mindfulness. The virtuous accumulation of completely pure conduct, the familiar raising and lowering are also the path of the six perfections. Effortless entry swiftly completes the two accumulations. Thus, all the dharmas that are the cause of Buddhahood are the six perfections, or their nature is completely gathered by the two accumulations, hence it is called the discipline of accumulating virtuous dharmas. Moreover, the way to practice based on the six minds, from the Compendium: A Bodhisattva who strives in the discipline of accumulating virtuous dharmas, if summarized, should examine the six minds separately. What are the six? Namely, the mind of intentionally killing, the mind possessing laziness, the mind of obscuration, the mind of weariness from searching, and the mind possessing obstacles. Thus, the characteristic of maturing one's own continuum by applying to virtuous dharmas with minds free from their respective opposing factors has already been explained before. In particular, applying to this with love and great compassion, and possessing primarily the virtues of body and speech, gathering non-common virtuous dharmas as a great pervasive factor for all, is considered the characteristic of accumulating virtuous dharmas. However, as explained by the teacher Yönten Ö (ཡོན་ཏན་འོད།), since meditation and wisdom abide within the six perfections, the three wisdoms of hearing, thinking, and meditating are generated. For the sake of gathering the training of the mind with the training of concentration, calm abiding, and the training of wisdom, insight, if expressed in terms of its own essential aspect, in the Sutra Requested by Brahma's Special Mind, it says: Not thinking is generosity, not abiding is discipline, not making any distinction is patience, without acceptance or rejection is diligence.
Tibetan
གྲུས། མ་ཆགས་པ་ནི་ཏིང་འཛིན། མི་གཉིས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རིམ་གྲོ་མི་ལྷོད་པའི་བྱེད་ལས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ། དེ་ལ་རང་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། གཞན་དོན་ལ་ཇི་ཙམ་བརྩོན་ཀྱང་མི་སྐྱོ་བ་བཟོད་པ། སྤྲོ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་བརྩོན་འགྲུས། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན། དེ་དག་ལ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མི་བལྟ་བ་ཤེས་རབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ངང་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དུ་འདུ་ཞིང་། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཀུན་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དགེ་བའི་སྡུད་པའི་ཚུལ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁང་པའི་ནང་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉམ་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་བར། རྨི་ལམ་རྨིས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨིས་པ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར། གཉིད་ སད་པ་ན་མ་རིག་པ་ལས་སད་པར་ལྡང་བ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ཐོབ་བར། གོས་གྱོན་པ་ན་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་གོས་གྱོན་པར། སྐ་རགས་འཆིང་བ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་འབྲེལ་བར། སྟན་ལ་འདུག་པ་ན་རྡོ་རྗེའི་སྟན་ཐོབ་བར། རྒྱབ་བརྟེན་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ཐོབ་དང་། མེ་གཏོང་པ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་བུད་ཤིང་བསྲེག་པར། འབར་བ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབར་བར། གཡོས་ཟིན་པ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་ཐོབ་བར། ཁ་ཟས་ཟ་བ་ན་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་ཐོབ་བར། ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན་འཁོར་བའི་གྲོང་ལས་ཐར་བ་ལ་སྐས་ལ་འབབ་པ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཁོར་བར་འཇུག་པར། སྒོ་འབྱེད་པ་ན་ཐར་བའི་གྲོང་གི་སྒོ་འབྱེད་པར། སྒོ་གཅོད་པ་ནང་ན་སོང་གི་སྒོ་གཅོད་པར། ལམ་དུ་འཇུག་པ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར། གྱེན་ལ་འགྲོ་བ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པར། ཐུར་ལ་འབབ་པ་ན་ངན་སོང་གསུམ་རྒྱུན་གཅོད་པར། སེམས་ཅན་དང་ཕྲད་པ་ན་སངས་རྒྱས་དང་མཇལ་བར། རྐང་པ་འཇོག་པ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་འགྲོ་བར། རྐང་པ་འདེགས་པ་ན་འཁོར་བ་ནས་འདོན་པར། རྒྱན་དང་ལྡན་པ་མཐོང་ན་མཚན་དཔེའི་རྒྱན་ཐོབ་བར། རྒྱན་མེད་པ་མཐོང་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར། སྣོད་གང་བ་མཐོང་ན་ཡོན་ཏན་གྱིས་གང་བར། སྣོད་སྟོང་པ་མཐོང་ན་སྐྱོན་གྱིས་སྟོངས་པར། སེམས་ཅན་དགའ་བ་མ
Chinese
如是说：无执著是禅定，无二取是智慧。衡量为利有情不懈怠的事业，何处做利有情之事即是布施，于此无自利之心即是持戒，为利他如何勤奋也不厌倦即是忍辱，如欢喜般投入即是精进，于此一心专注即是静虑，不视彼等为实有和相状即是智慧。菩提心于一切行相中具足殊胜，一切善法皆摄于六波罗蜜多的自性中，一切四种威仪皆是行为处所完全清净的善的积聚之理，如《华严经》所说：菩萨进入房屋时，发愿一切有情皆获得解脱之城。同样，睡觉时愿获得佛之法身，做梦时愿了知一切法如梦，醒来时愿从无明中醒来，起身时愿获得佛之色身，穿衣时愿穿上惭愧之衣，系腰带时愿与善根相连，坐于座垫时愿获得金刚座，背靠时愿获得菩提树，点火时愿焚烧烦恼之薪，燃烧时愿燃起智慧之火，煮熟时愿获得智慧之甘露，吃饭时愿获得禅定之食，外出时愿从轮回之城解脱，下楼梯时愿为利有情而进入轮回，开门时愿开启解脱之城门，关门时愿关闭恶趣之门，入路时愿进入圣道，向上走时愿将一切有情安置于天界之乐，向下走时愿断除三恶道之流，与有情相遇时愿与佛相见，放下脚时愿为一切有情之利益而行，抬起脚时愿从轮回中解脱，见到具足庄严者愿获得相好之庄严，见到无庄严者愿具足修持之功德，见到器皿满盈时愿充满功德，见到器皿空空时愿远离过失，有情欢喜
English
It is said: Non-attachment is samadhi, non-duality is wisdom. Measuring the activities of tirelessly benefiting sentient beings, wherever one does things to benefit sentient beings, that is generosity; having no selfish intention in that is morality; no matter how diligently one strives for the benefit of others, not becoming weary is patience; engaging as if with joy is diligence; focusing one's mind on that is meditative concentration; not regarding those as real and as characteristics is wisdom. The mind of enlightenment, in all its aspects, is endowed with excellence, and all virtuous dharmas are gathered into the nature of the six perfections. All four modes of conduct are the manner of accumulating virtue with completely pure fields of action, as stated in the Avatamsaka Sutra: When a bodhisattva enters a house, they generate the thought that all sentient beings may attain the city of liberation. Similarly, when sleeping, may I attain the Dharma body of the Buddha; when dreaming, may I realize that all dharmas are like dreams; when waking up, may I awaken from ignorance; when rising, may I attain the form body of the Buddha; when dressing, may I put on the garment of shame and modesty; when tying a belt, may I be connected with the roots of virtue; when sitting on a cushion, may I attain the vajra seat; when leaning back, may I attain the bodhi tree; when lighting a fire, may I burn the firewood of afflictions; when it is blazing, may the fire of wisdom blaze; when it is cooked, may I attain the nectar of wisdom; when eating food, may I attain the food of meditative concentration; when going out, may I be liberated from the city of samsara; when descending the stairs, may I enter samsara for the benefit of sentient beings; when opening the door, may I open the door of the city of liberation; when closing the door, may I close the door to the lower realms; when entering a path, may I enter the noble path; when going upwards, may I place all sentient beings in the happiness of the heavens; when going downwards, may I cut off the stream of the three lower realms; when meeting a sentient being, may I meet the Buddha; when placing my foot, may I go for the benefit of all sentient beings; when lifting my foot, may I liberate them from samsara; when seeing someone adorned, may I attain the adornment of marks and signs; when seeing someone unadorned, may I be endowed with the qualities of practice; when seeing a vessel full, may I be filled with qualities; when seeing a vessel empty, may I be empty of faults; sentient beings are happy.