Tibetan
བོ་གནས་འགྱུར་དང་ ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ལ་འདོད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་སྡོམ་པ་གསུམ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པས་སྔ་མ་ལས། དང་པོ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་ཏེ། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཐེག་པ་མས་རིམ་ནས་འཇོག་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་བས་སྟོན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དགོངས་ཏེ་བསླབ་གཞི་བཅས་པའི་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གི་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་གནས་འགྱུར་དུ་བསྲུང་ངོ་སྙམ་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་བྱས་ན་ཕྱིར་བཅོས་མི་ཐུབ་པའི་ཚུལ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་དགེ་སློང་གི་ལྟུང་བ་ཕྲ་རགས་གཅིག་སོ་བྱང་གང་གི་ངོས་ནས་འཆོས། སོ་ཐར་གྱི་ངོས་ནས་འཆོས་པར་འདོད་ན་དེ་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཆོས་པའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོས་ནས་འཆོས་པར་འདོད་ན་གནང་ན་འགལ་མི་སྲིད་པས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་བས་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་མི་བྱ་བའི་ཚུལ། འདི་ལྟར། ལུས་ངག་ལས་སྐྱེས་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་ནམ། །སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་ས་བོན་བདེན་ཞེན་ལྡན། །བསྒྱུར་དང་ལམ་འཁྱེར་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པར། །ཐེག་ཆེན་ལམ་ཞུགས་དབང་བསྐུར་ནོད་ནའང་། །གནས་འགྱུར་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན། །ཞེས་འདོམས་སོ། །འོ་ན་གནས་འགྱུར་ཁས་བླང་བའི་ཚད་གང་དུ་ངེས་ན། སྡོམ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་འདུ་ཤེས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་དག་བྱེད་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །དེ་ཉིད་དག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་ན། །བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཆོས་ཅན་སྐྱེ་འཇིག་ཅན། །རང་མཚན་མི་འཛིན་ཐོབ་དང་ཤོར་བ་མེད། །ཐོག་མ་ཟབ་ བར་དུ་འགལ་བར་མི་གནས་པའི། །ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་གནས་འགྱུར་གྲུབ། །ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཚུལ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞི་དང་བསམ་པ་གཉིས་ཀ་མངོན་གྱུར་ལྡན། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་ལ། །གནས་ན་བྱེ་བྲག་བསྲུང་ན་འཆོལ་བར་བསྲུང་། །ལྡན་ན་ཡར་ལྡན་འཆོས་ན་རང་ས་ནས། །ཉམས་པ་ཁོལ་བུར་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་བཅོས་གྲུབ། །ཅི་ཕྱིར་ཉེས་པ་བསྐྱེད་ན་གང་ཡང་འགོག །དགེ་དང་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་ན་གནང་བའི་ཕྱིར། །གནང་བཀག་ཚིག་གི་ལམ་ན་གནས་པ་མིན། །གང་ཟག་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ནས་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་སྐྱེས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་ལ། བསྒོམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོར་བལྟ་བ་ལ་གོམས་ཤིང་མཚན་མའི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་གཞི་རང་རྒྱུད་པར་གནས་ཤིང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་པས་ཟིན་པའང་མོས་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་བས་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་ཁས་འཆེ་ཡང་བདག་ཉིད་དགེ་སློང་ཡུལ་མི་དངོས་པོ་ཟག་བྱེད་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ལ་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་ཅིང་ལྷར་སྣང་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་གྱི་ངོ་བོར་ཟིལ་གནོན་དུ་ལོག་པ་དཀོན་ན། སྔགས་མེད་པའི་དུག་གིས་འཆི་བ་ལྟར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་། དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་པ་ལྷུར་བྱེད་དགོས་པས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་པ་ལ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། སྦྱོར་བའི་ལམ་པ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་པ་ལ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པའི་ལུང་གིས་ ཀྱང་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྡོམ་པ་གནས་འགྱུར་དུ་ལུང་བསྟན་པར་རིགས་པ་དེ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་བས་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་ཡང་གནས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས། བསྲུང་ན་འཆོལ་བར་བསྲུང་། ལྡན་ན་ཡར་ལྡན། འཆོས་ན་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་རང་ལུགས་ཀྱི་འཆོས་དགོས་པའང་དོན་ལ་གནས་ཏེ། ཤིང་རྟ་རྣམ་དག་ལས། འདི་ལྟར་སོ་ཐར་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་ཁས་བླངས་ཀྱིས། སྔགས་ཐོང་དུས་གཏོང་རྒྱུར་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་སེམས་ནི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཐོབ་དུས་ཉམས་རྐྱེན་དང་གཏོང་རྒྱུར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་སྡོམ་པ་གསུམ་ཀར་སྐྱོན་དང་ཉེས་པས་སྐྱེད་པ་རྣམས་བཀག་ཅིང་བསྡམས་ལ། ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་པ་བཀག་པ་གང་ནའང་མེད་པས། བསླབ་པ་སོ་སོའི་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་དང་གནང་བཀག་གི་ཁྱད་པར་སྤྱིར་བཏང་དང་དམིགས་བསལ་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྤྱིར་བཏང་བ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ། བསྟན་བཅོས་དག་ནི་ཀུན་ལ་བསྔགས། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་བསླབ་པའི་གནས་ཀྱང་རྗེས་འགལ་བའམ། གཅིག་ཏུ་གནས་མཁར་གཞོང་དག་བྱེད་དང་ལྡན་པར་རིན་པོ་ཆེ་བཅུག་པ་ལ་སོགས་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་དངོས་པོའི་དཔེ་དང་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པས་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུབ་རིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྒྱུད་བསྡམས་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ དང་། །སྐྱེས་པ་སྤེལ་ལ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པས་བསྡུས། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ནི། །གང་དུ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་སྦྱིན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རང་འདོད་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། །གཞན་དོན་སྐྱོ་ངལ་མེད་པ་བཟོད་པའོ། །ལྷག་པར་སྤྲོ་བཞིན་འཇུག་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་བསམ་གཏན་དང་། །དངོས་མཚན་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཀུན་ལ་དྲན་ཤེས་ལྡན། །སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དགེ་ཚོགས་ཀྱི། །གོམས་པའི་འདེགས་འཇོག་དག་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལམ། །རྩོལ་མེད་འཇུག་པས་ཚོགས་རྫོགས་ཤིན་ཏུ་མྱུར། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ། དེའི་རང་བཞིན་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྡུད་པས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་དྲུག་ལ་བརྟགས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཚུལ། བསྡུ་བ་ལས། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྩོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མདོར་བསྡུ་ན་སེམས་དྲུག་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དྲུག་གང་ཞེ་ན། ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སེམས་དང་། ལེ་ལོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དང་། སྒྲིབ་པའི་སེམས་དང་། བཙལ་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་སེམས་དང་། བར་ཆད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སོ། །ཞེས་རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་ནས་རང་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་འདི་ལ་སྦྱོར་བ་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩིས་ཟིན་ཅིང་། ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་གཙོ་བོར་ལྡན་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ཆེན་པོར་སྡུད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་ འོད་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཁོང་ན་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་གནས་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་བསྐྱེད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ཞི་གནས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལྷག་མཐོང་གིས་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་བརྗོད་ན། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མི་སེམས་པ་ནི་སྦྱིན་པ། མི་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཅི་ཡང་བྱེ་བྲག་མི་བྱེད་པ་ནི་བཟོད་པ། བླང་དོར་མེད་པ་ནི་བརྩོན་འ
Chinese
认为本体转变和功德增上没有差别，那是完全的迷乱。同样，认为本体转变是功德的一部分也是不合理的，因为三律仪是世俗谛。如前所述，最初各自不混淆，各自执持自相。因为这样说，下部乘是从次第安立的补特伽罗开始，最初者通过显示，考虑到有情众生的思想差别，制定学处，认为守护对治差别的三种律仪是转变，这是遍计所执。如果那时做了成就的行为，就成了无法挽回的情况。例如，如果一位比丘违犯了轻重罪，从声闻乘或菩萨乘的哪一方面忏悔？如果想从声闻乘方面忏悔，因为已经转变，没有各自不混淆，所以没有忏悔的理由。如果想从菩萨乘方面忏悔，允许也不会有矛盾，所以没有产生堕罪的理由。因此，不要做最初者成就的行为。例如：身语所生律仪是有形的吗？舍心持续，种子具有真实的执着。没有通过转变和取道的方法掌握，即使进入大乘道，接受灌顶，也不是获得转变的金刚持。这样教诫。那么，确定承诺转变的标准是什么呢？使律仪清净的是作意。使作意清净的是天瑜伽。使那清净的是习惯于智慧。如果安立的堕罪是具有生灭的法，不执着自相，没有得失。最初深奥，中间不矛盾。本体是世俗，所以转变成就。如何成就的方式将在密咒乘的场合中讲述。即使那样，基础和意乐两者都具有显现。具有通过信解而行的三种律仪。处于差别中就守护差别，处于放逸中就守护放逸。具有就增上，忏悔就从自身中，像拔出脓包一样，所以忏悔成就。为什么产生罪过就阻止任何罪过？为什么产生善和功德就允许？允许和禁止不是存在于言辞的道路上，而是与补特伽罗的相续相联系而成就的。因此，在五百末世出生的大多数人，听闻很少，不具足思维的智慧。
English
To think that the transformation of the entity and the increase of qualities are not different is completely confused. Similarly, it is unreasonable to think that the transformation of the entity is a part of the qualities, because the three vows are conventional truth. As mentioned before, initially they are not mixed with each other, and each holds its own characteristics. Because it is said that way, the lower vehicle starts from the person who is established in stages, and the first one shows, considering the differences in the thoughts of sentient beings, establishes the precepts, and thinks that guarding the three vows of the antidote difference is transformation, which is completely imputed. If one does accomplished actions at that time, it becomes an irreversible situation. For example, if a Bhikshu violates a minor or major offense, from which aspect of the Hearer Vehicle or Bodhisattva Vehicle should he confess? If one wants to confess from the Hearer Vehicle aspect, since it has already been transformed, there is no reason to confess because there is no non-mixing of self-nature. If one wants to confess from the Bodhisattva Vehicle aspect, there will be no contradiction even if it is allowed, so there is no reason for the occurrence of downfall. Therefore, do not do the accomplished actions of the first one. For example: Are the vows born from body and speech tangible? The mind of renunciation is continuous, and the seed has real clinging. Without mastering the methods of transformation and path-taking, even if one enters the Great Vehicle path and receives empowerment, one is not a Vajra Holder who has attained transformation. Thus, it is taught. So, what is the standard for determining the commitment of transformation? What makes the vows pure is attention. What makes attention pure is the yoga of the deity. What makes that pure is being accustomed to wisdom. If the established downfall is a phenomenon with arising and ceasing, not clinging to its own characteristics, there is no gain or loss. The beginning is profound, and there is no contradiction in the middle. The entity is conventional, so transformation is accomplished. How it is accomplished will be explained in the context of the Mantra Vehicle. Even so, both the basis and the intention have manifestation. Possessing the three vows that are practiced through faith. If one is in difference, one guards the difference, and if one is in carelessness, one guards the carelessness. If one possesses, one increases, and if one confesses, one does so from oneself, like pulling out a boil, so confession is accomplished. Why prevent any fault if it arises? Why allow if good and qualities arise? Allowing and prohibiting do not exist on the path of words, but are accomplished in connection with the continuum of the person. Therefore, most of those born in the last of the five hundred years have little learning and do not possess the wisdom of thought.
Chinese
因此，由于远离了禅修的真如，习惯于将事物视为实有，并伴随着相的分别念，基础安住于自续，即使被具备方便和广大智慧的意念所摄持，也仅仅变成了信解，因此，虽然自诩具有三律仪，但自身作为比丘、乡民，以事物、漏失等将佛法执着为清净解脱，并且将显现为天神和广大的慈悲等方便与不可思议的智慧相结合。如果三律仪的功德难以转变为增长的体性而受到压制，就像因无咒之毒而死亡一样，本身并没有过错。由于必须重视与时机相关的行为，因此在资粮道上要守护恶行律仪，在加行道上要积累善法，在见道上主要行利益有情之律仪的教证，也说明了暂时的行为和究竟的律仪会发生转变，因此要知道这是非常明智的。因此，在以信解行持的阶段，如果三律仪也存在，那么存在方式是各自分别存在；如果守护，那么是放纵地守护；如果具有，那么是增长地具有；如果修正，那么必须按照各个宗派的自宗进行修正，这也是有道理的。如《清净车轨》中所说：“如此，别解脱是尽形寿受持，没有说舍弃密咒时要舍弃；菩萨是直到菩提心受持，没有说获得密咒时有退失的因缘和舍弃。”因此，对于三律仪，凡是因过失和罪业而产生的都要遮止和约束，而对于增长功德的，没有任何遮止。因此，区分各个学处的能量大小和开遮的差别，一般和特殊情况，非常重要。如《宝鬘论》中所说：“对于一般情况要特殊对待，一切经论都赞叹。”因此，三律仪的学处也是互相矛盾的，或者安住于一处，就像在干净的容器中放入珍宝等，不能用分别念假立的事物作比喻，而应该理解为与补特伽罗的相续相关的类别。像这样，以律仪的戒律约束相续后，学习积累善法的戒律的方式
English
Therefore, since one is separated from the suchness of meditation, accustomed to viewing things as real, and accompanied by conceptualizations of characteristics, the basis abides in its own continuum, and even if it is seized by a mind endowed with skillful means and great wisdom, it merely becomes faith. Therefore, although one claims to possess the three vows, one's own self, as a monk or layman, clings to the Dharma as pure liberation through things, defilements, etc., and combines the means such as appearance as a deity and great compassion with inconceivable wisdom. If the qualities of the three vows are difficult to transform into the nature of increase and are suppressed, it is like dying from a poison without mantra, and there is no fault in itself. Since one must emphasize actions related to time, one must guard against misdeeds on the path of accumulation, accumulate virtuous dharmas on the path of preparation, and mainly practice the discipline of benefiting sentient beings on the path of seeing. The scriptures also explain that the temporary actions and the ultimate vows will change, so one should know that this is very wise. Therefore, in the stage of practicing with faith, if the three vows also exist, then they exist separately; if one guards them, one guards them loosely; if one possesses them, one possesses them in an increasing manner; if one corrects them, one must correct them according to the self-tradition of each school, and this is also meaningful. As it says in the "Pure Chariot": "Thus, the Pratimoksha is taken for as long as one lives, and it is not said that one must abandon it when abandoning mantra; the Bodhisattva is taken until the essence of enlightenment, and it is not said that there are causes for decline or abandonment when one obtains mantra." Therefore, for the three vows, whatever arises from faults and sins must be prevented and restrained, and there is no prevention of increasing qualities. Therefore, it is very important to distinguish the magnitude of the power of each precept and the difference between what is allowed and what is forbidden, in general and in particular. As it says in the "Garland of Jewels": "One should treat general situations specially, and all scriptures praise this." Therefore, the objects of learning of the three vows are also mutually contradictory, or they abide in one place, like putting jewels in a clean container, etc. One should not use examples of things fabricated by conceptualization, but should understand them as categories related to the continuum of the individual. In this way, after restraining the continuum with the discipline of the vows, one learns the way of accumulating virtuous dharmas