Tibetan
།ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ནི། སྣམ་སྦྱར་དང་། བླ་གོས་དང་། མཐང་གོས་གསུམ་འཆང་བའི་དང་ཚུལ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་གོས་གསུམ་པའོ། །ཕྱིང་པ་པ་ཉིད་ནི། བལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཐགས་སུ་མ་བྱས་པ་ལ་ཕྱིང་བཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཆོག་ཤེས་ལྡན་པར་འཆང་བའོ། །གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ནི། གང་དུ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་མལ་སྟན་གྱིས་མ་མགུ་བར་གྱུར་ནས་སྟན་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་སྲེད་བྲལ་ཞིང་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནས་པའོ། །དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་ནི། སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཤིང་བག་མེད་ལས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུར་ཁྲོད་གང་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པར་གནས་པའོ། །ཤིང་དྲུང་བ་ཉིད་ནི། གཡོགས་པའི་གནས་སྤངས་པའི་ཤིང་དུང་ཉིད་དུ་དེའི་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་ལས་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གནས་པའོ། །བླ་གབ་མེད་པ་ནི། གནས་ཁང་མ་ཡིན་པའི་གཞི་ཉི་ཟླ་དང་སྐར་མའི་འོད་དང་གཟུགས་བརྙན་མི་སྒྲིབ་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་། གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྱེད་པར་མི་བྱའོ། །ད་ནི་ཞར་བྱུང་ཤུགས་བསྟན་གྱི་རུང་མཐུན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ན་ཕམ་ལྷག་བཅུ་བདུན་མ་གཏོགས་པའི། །མི་རུང་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་སྤྱོད་དགོས་ན། །སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཁྲུས་ལ་ནད་པ་གོས་ལྷག་གམ། །རུང་བ་མ་ཡིན་བགོ་བ་དཀར་པོའམ། །ཀོ་ལྤགས་སོགས་ལ་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་ པར། །སྲོག་བསྲུང་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དང་། །རིན་པོ་ཆེར་རེག་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། །སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ། །གནང་མེད་བཀག་པ་མེད་ལ་རྗེས་མཐུན་བརྩི། །དེ་ལ་ཕམ་པའི་དངོས་པོ་བཞི་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་བཅས་པ་ཕྲ་མོའི་གནས་ལ་ལ་དག་ཅི་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཚུལ། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་སམ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཟ་དགོས་པ་ལ། སྤྱིར་རང་བཞིན་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། སྡོམ་པ་དང་། སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་བཞི་ལས། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་པས་གླིང་དེར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པར་ཁྲུས་བྱེད་ན་བདག་ན་བའི་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་འགེགས་པའི་ཕྱིར་ཁྲུས་བྱེད་པར་གནང་སྙམ་པ་དང་། གོས་ལྷག་པའམ། མི་རུང་བའི་གོས་དཀར་པོ་དང་། ཀོ་ལྤགས་ལ་སོགས་སྤྱོད་དགོས་ན་གོས་སྟན་གྱིས་ཕོངས་པ་དང་། གྲང་བས་ཉམ་ཐག་པ་སྲོག་ལ་ཐུག་པར་འགྱུར་བས་ད་རེས་ལོངས་སྤྱོད་པར་གནང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལ་རོག་པ་དང་བདག་གིར་བྱ་དགོས་ན་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དངོས་སུ་མ་སྨྲོས་པའི་གནང་བཀག་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས། དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་འདུལ་བ་རྒྱ་ཆེར་ནི་བསྟན་ན། མདོར་བསྡུས་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་པ་ཡང་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་གང་ཞིག་ ཐེག་མ་ཉིད་ནས་གནང་བ་ཡང་མེད། བཀག་པ་ཡང་མེད། གལ་ཏེ་རུང་བ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ཞིང་མི་རུང་བ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་རུང་བ་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་རུང་བ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ཞིང་རུང་བ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་སླའོ། །དེ་སྐད་དུ་སུམ་བརྒྱ་བ་ལས། །གང་ཞིག་གནང་མེད་དེ་བཞིན་བཀག་མེད་པ། །དེ་ནི་གསུངས་པའི་རྗེས་མཐུན་བརྟགས་ཏེ་བཟུང་། །འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་སྒྲོན་མེ་དང་། །འདྲ་བ་གཞན་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན། ཐམས་ཅད་ཡོང་སྨྲ་ཕལ་ཆེན་སྡེ་བ་དང་། །གནས་བརྟན་པ་དང་མང་པོས་བཀུར་བ་སྟེ། །སྡེ་བ་བཞི་ཀའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་པས། །བསླབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་ཐོབ་བྱེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་ཅུས་ལྷག་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་འདས་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་གྱིས་གཞི་ལྔས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་ལས་རྩ་བའི་སྡེ་བ་གཉིས་སུ་ཆད་པ་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང་། ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའོ། །དེ་ཡང་གྱེས་པས་གནས་བརྟན་པ་ལ་བཅུ་དང་། ཕལ་ཆེན་པ་ལ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་འཁྲུགས་ལོང་གིས་གནས་པའི་མཐར་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་བྱེ་ཡང་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དང་པོ་མཐའ་སྐྱོན་ཟུང་གཅིག་གི །སྔ་རོལ་ཐུབ་པ་ནོངས་པ་དང་། །མཚམས་མ་བཅད་པ་དག་ཏུ་ཡང་། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་པས། དེ་ཡང་འབྱེད་པ་པོ་དགེ་སློང་ལྟ་སྤྱོད་དང་ལྡན་པས། གནས་ སྟོན་པའི་མདུན་ལས་གཞན
Chinese
三法衣者，谓持具足纳衣、上衣、下衣之仪轨，故名三法衣。 穿毡片衣者，谓以未经纺织之羊毛为料，取名毡片，于世间闻名，知足少欲而穿持。 随处而卧者，谓不以随处所得之卧具为满足，于上好卧具不起贪恋，安住于随处而卧。 居尸林者，谓为生厌离心，守护放逸，故住于无有怖畏之尸林。 居树下者，谓舍弃遮蔽之住所，唯于树下，于彼四时之变迁，具足无常之觉受而安住。 无覆蔽者，谓不住于房舍，于日月星辰之光及影像皆不遮蔽之处而安住。 如是修习，于圆满受持功德后，不应赞叹自己，诋毁他人，随顺非正法之道。 今为显示顺带提及之随顺开许， 此处除十七种他胜及僧残外， 不如法受用加持者： 若需非时食用， 当于声不悦耳之洲生起欲乐， 如是沐浴，若病者有余衣， 或不如法之白衣， 或皮革等因贫困而困顿， 谓为护命而开许， 如是观想接触珍宝供养三宝， 为饶益有情而开许。 无有开许，于无有遮止者视为随顺。 如是于四他胜法及十三僧残等之外，于微细之学处，若无论如何亦不能成办，则生起发心而加持之理。 非时之食物，或，需屡屡食用者。 总之，于自性、法性、律仪、断除四种戒律中，北方之声不悦耳者，乃自性具戒者，故于彼洲生起发心而受用，若非时沐浴，谓为遮止自身生病之过患，故开许沐浴，如是观想。 若有余衣，或不如法之白衣，及皮革等需受用，谓以衣座
English
The three Dharma robes are so called because they possess the discipline and manner of wearing the three robes: the patched-up robe, the upper robe, and the lower robe. The one who wears felt is the one who is content and has few desires, wearing what is known in the world as felt, made from wool that has not been woven. The one who dwells as he finds is the one who is not satisfied with whatever bedding he finds, but is free from attachment and desire for fine bedding, and dwells as he finds. The one who dwells in the charnel ground is the one who dwells fearlessly in the charnel ground in order to feel revulsion and to protect himself from carelessness. The one who dwells at the foot of a tree is the one who dwells at the foot of a tree, having abandoned sheltered places, and who has a sense of impermanence from the changes of the four seasons. The one without shelter is the one who dwells in a place that is not a dwelling, where the light of the sun, moon, and stars and their reflections are not obscured. Having thus trained and taken up the qualities perfectly, one should not praise oneself, disparage others, or follow the path of the non-virtuous. Now, in order to show the permissible things that are implied as an aside: Here, apart from the seventeen defeats and remainders, The blessing of improper enjoyments is as follows: If one needs to consume food at the wrong time, One should take delight in a land with unpleasant sounds, Likewise, for bathing, if one is sick and has extra clothes, Or improper white clothes, Or is impoverished and distressed by leather, etc., One should think that it is permitted in order to protect one's life, And meditate that touching jewels to offer to the Three Jewels, Is permitted for the sake of benefiting sentient beings. One should regard as permissible what is not permitted and not forbidden. Thus, apart from the four defeats and the thirteen remainders of the sangha, etc., If one cannot accomplish even the minor precepts in any way, then the way to generate the mind and bless them is as follows: Food at the wrong time, or, If one needs to eat again and again, In general, among the four kinds of ethics: nature, dharma, vows, and abandonment, Those in the north with unpleasant sounds are those who have ethics by nature, so one should generate the mind and enjoy them in that land, If one bathes at the wrong time, one should think that bathing is permitted in order to prevent the fault of being sick, And meditate like that. If one has extra clothes, or improper white clothes, and needs to use leather, etc., one should use clothing and seats
Chinese
因为贫穷，又因寒冷而虚弱，生命危在旦夕，心想这次就享用吧。如果需要积累和拥有财物，就应心想是为了供养三宝和利益众生而享用。此外，对于没有明确说明的允许和禁止，经文中没有提到的，在《律藏零星经》中说：‘比丘们，我已为你们广说了律，但没有简略地说。然而，也请听简略的。比丘们，我对你们既没有从一开始就允许的，也没有禁止的。如果适合且接近，并且能阻止不适合的，那么就应认为是适合的。如果是不适合且接近，并且能阻止适合的，那么就是不适合的，不应普遍使用。’这很容易理解。如《三百颂》中所说：‘对于没有允许也没有禁止的，就应依随所说的来观察并接受。这部名为《律藏简略》的明灯，如来也这样说过。’总而言之，一切有部、大众部、上座部和大众敬奉部，对于这四个部派的所有戒律，导师的制定不可能没有涵盖，因此，对于所有戒律都具有支配权。其中，导师涅槃后一百三十多年，恶魔罪人的所有敌对者，以比丘的形象，以五种根本分裂僧团，导致根本分裂为两个部派，即上座部和大众部。由于分裂，上座部有十个部派，大众部有八个部派。在六十三年间，僧团分裂，处于混乱状态，最终上座部住子的儿子将教法正确地汇集起来。当时，僧团的分裂也不是法轮的分裂，如《俱舍论》中所说：‘最初和最后的过失，以及之前导师的过错，和没有划定界限的地方，都不会发生法轮的分裂。’因此，分裂者是具有见行（知见和行持）的比丘，而不是在导师面前。
English
Thinking that because of poverty and weakness from the cold, life is at stake, one should think, 'I will enjoy it this time.' If it is necessary to accumulate and possess wealth, one should think that it is for the purpose of offering to the Three Jewels and benefiting sentient beings. Furthermore, regarding permissions and prohibitions not explicitly stated, those not mentioned in the scriptures, it is said in the Miscellaneous Vinaya: 'Monks, I have extensively taught the Vinaya to you, but not in brief. However, listen also to the brief. Monks, I have neither permitted nor prohibited anything to you from the beginning. If it is suitable and close, and prevents what is unsuitable, then it should be considered suitable. If it is unsuitable and close, and prevents what is suitable, then it is unsuitable and should not be universally used.' This is easy to understand. As it is said in the Three Hundred Verses: 'For what is neither permitted nor prohibited, one should examine and accept it in accordance with what is said. This lamp called the Concise Vinaya, the Tathagata has also said.' In short, the Sarvastivadins, the Mahasanghikas, the Sthaviras, and the Mahasammatas, for all the precepts of these four schools, it is impossible for the Teacher's enactments not to cover them, therefore, they have authority over all the precepts. Thereupon, one hundred and thirty years after the Teacher's Nirvana, the adversary of all evil demons, in the guise of a monk, created a great schism in the Sangha with five bases, leading to the fundamental division into two schools, namely the Sthaviras and the Mahasanghikas. Due to the schism, the Sthaviras had ten schools, and the Mahasanghikas had eight schools. During sixty-three years, the Sangha was divided and in a state of confusion, until finally the son of the Sthavira Sthanamati correctly compiled the teachings. At that time, the division of the Sangha was not a division of the Dharma wheel, as it is said in the Abhidharmakosha: 'In the beginning and the end, and in the faults of the previous Teacher, and in places where boundaries have not been demarcated, a division of the Dharma wheel does not occur.' Therefore, the divider is a monk with views and conduct, not in front of the Teacher.