Tibetan
ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་པའི་གང་ཟག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་པས་གནང་བཀག་གི་ལམ་ན་མི་གནས་སོ། །སློབ་པ་འཕགས་པས་ནི་དེ་དང་དེའི་ཡོན་སྦྱོང་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སྦྱིན་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་ངོ་། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ཡང་ཁྲིམས་དག་ཅིང་ཀློག་སྤོང་ལ་བརྩོན་པ་དག་ལ་ནི་སྟོན་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྲིམས་ཙམ་དག་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ལེ་ལོས་བཅོམ་སྟེ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དབུལ་པོའི་བུ་ལོན་བཞིན་ཏེ་ཕྱི་ནས་འཇལ་དགོས་པའོ། ཁྲིམས་འཆལ་གྱིས་ནི་དང་རྫས་ནམ་ཡང་སྤྱོད་པ་བཀག་སྟེ། སྤྱད་ན་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་རང་གི་ཤ་བཅད་གཏུབས་ཏེ་སྦྱིན་བདག་ལ་འཇལ་ལོ། །ཕྱུགས་སུ་སྐྱེས་ན་ཡང་ཁུར་ལྕི་བ་ཁྱེར་བ་འོང་ངོ་། །སྐྲ་ཉག་མ་འབུམ་དུ་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་བཞུ་བར་མི་ནུས་ན། གོས་དང་། ཟས་དང་། མལ་ཆ་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་རོས་གང་བའི་ས་དེ་ན་ངའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕོད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་པ་ནི་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་གི་ལག་གི་ བླངས་པའི་རྗེས་སོ་ཅོག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་གི་ངན་དུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་གའི་ལྷས་ཀྱང་། །མི་སློབ་པ་ནི་བདག་པོར་སྦྱོར། །སློབ་པ་བྱིན་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཀློག་དང་ལྡན་པ་ནི། །རྗེས་གནང་སྤྱོད་པས་ཉེས་པ་མེད། །ལྷག་མ་ལེ་ལོས་བཅོམ་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་བུ་ལོན་སྤྱོད། ཁྲིམས་འཆལ་རྣམས་ལ་ནམ་དུ་ཡང་།་ །གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་ཉེར་སྤྱོད་བཀག །ཅེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ལས་ཀྱི་གཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་ཉས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེའི་གེགས་སུ་གྱུར་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་མདོ་སྡེ་དག་ལས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་དད་པ་མེད་པ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཁྲེལ་མེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ཉིད་དང་། དབང་པོའི་སྒོ་མ་མངོན་པར་མེ་བརྩོན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྒན་རབས་རྣམས་ལ་མ་གུས་ཤིང་བརྩེ་བར་མི་སེམས་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད
Chinese
是的。正如所说，达到最终教诲的人是功德的田地，因此不住于允许和禁止的道路上。学习者（指圣者）能够修习那些功德，因此可以享用他人布施之物。即使是凡夫，如果戒律清净且精进于读诵，由于佛陀的允许，也没有过错。如果仅仅是戒律清净，但其相续被懈怠所摧毁，不具备闻思修的功德，那就如同穷人的债务一样，最终需要偿还。破戒者任何时候都被禁止享用财物，如果享用，就会体验到恶趣的痛苦。在《佛藏经》中说：舍利子，破戒的比丘在百千万亿劫中，需要切割自己的肉来偿还施主。即使转生为牲畜，也需要背负沉重的负担。如果将一根头发分成百万份，连那一部分都无法消化，更何况是衣服、食物、卧具和医药等。又说：舍利子，在充满脓血的土地上，我无法容忍按照我的仪轨行事的人与破戒的比丘一同居住。这是为什么呢？因为破戒比丘的手所拿取之物，都会变成持戒比丘的毒药。正如萨迦的圣者所说：不学习者如同主人般享用，学习者则享用布施之物。具有禅定和读诵者，由于允许而享用，没有罪过。其余被懈怠摧毁者，自身则如同享用债务。对于破戒者，任何时候都禁止享用寺庙等资具。其余如普遍的业之基础等，在其他地方可以了解。总而言之，守护根门的戒律之因，仅仅是守护根门，而其障碍是不善知识，经部中如此宣说。例如，不具信心、没有羞耻、没有惭愧、懈怠、智慧邪恶、不努力守护根门、不恭敬和不爱护年长的比丘，以及不如理作意。
English
Yes. As it is said, a person who has reached the ultimate teaching is a field of merit, therefore he does not dwell on the path of permission and prohibition. A learner (referring to a noble one) is able to practice those merits, therefore he is allowed to enjoy the offerings given by others. Even an ordinary person, if his precepts are pure and he is diligent in reading and reciting, there is no fault because the Buddha has permitted it. If only the precepts are pure, but his continuum is destroyed by laziness, and he does not possess the qualities of hearing, thinking, and meditating, then it is like the debt of a poor person, which must eventually be repaid. A person who breaks the precepts is always forbidden to enjoy wealth, and if he enjoys it, he will experience the suffering of the lower realms. In the Sutra of the Buddha Treasury it says: Shariputra, a monk who has broken his precepts must cut off his own flesh to repay the benefactor for hundreds of thousands of trillions of kalpas. Even if he is reborn as a livestock, he will have to carry heavy burdens. If even a part of a hair divided into a million parts cannot be digested, what need is there to mention clothes, food, bedding, and medicine? It also says: Shariputra, in a land full of pus and blood, I cannot tolerate those who act according to my rituals living together with monks who have broken their precepts. Why is that? Because whatever is taken by the hand of a monk who has broken his precepts will become poison to a monk who upholds the precepts. As the holy Sakya said: One who does not study enjoys like a master, while one who studies enjoys the offerings. One who possesses meditation and reading, enjoys by permission, and there is no fault. The rest, destroyed by laziness, themselves enjoy as if in debt. For those who break the precepts, the necessities of temples and so on are always forbidden. The rest, such as the universal basis of karma, can be understood elsewhere. In short, the cause of the precepts of guarding the senses is only guarding the senses, and its obstacle is an unwholesome friend, as stated in the sutras. For example, lacking faith, having no shame, having no embarrassment, being lazy, having corrupt wisdom, not striving to guard the doors of the senses, not respecting and not loving elderly monks, and not paying attention in the proper way.
Tibetan
་པ་དང། ཚིག་ངན་པར་སྨྲ་བ་དང་། བཟོད་པ་མེད་པ་དང་། ལས་དང་སྨྲ་དང་འདུ་འཛིལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཁྱིམ་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་འདྲེ་བ་དང་། བུད་མེད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བལྟ་བ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དགོན་པ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཙོག་པུ་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱིར་པ་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཤིང་དྲུང་བ་ཉིད་དང་། བླག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དགོན་པ་པ་ནི་དམ་བཅའ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། །དགོན་པར་གཉིད་ལོག་གྱུར་ཀྱང་དབེན་པར་ནི། །གནས་པས་བདེ་གཤེགས་ཐུགས་མཉེས་བྱེད་ཉིད་ཡིན། །གྲོང་གནས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་ཀྱང་། དེར་ནི་ཏིང་འཛིན་བདེ་བར་བསྲུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པས་རྙེད་པར་སླ་ཞིང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། སྲེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། གོས་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱིམ་པ་དང་འདྲིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ཆོས་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསོད་སྙོམས་ནི། སློང་མོ་ལ་རྒྱུ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་པས་ལོག་འཚོའི་ཉེས་པ་དང་ང་རྒྱལ་སྤོང་ཞིང་བརྙས་པ་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །སྟན་གཅིག་པ་ནི། ཡང་ནས་ཡང་དུ་མི་ཟ་བ་ཉིད་དེ། གང་ཞིག་ཟོས་ནས་སྟན་དེ་ལ་མ་ལངས་ཀྱང་ལྷུང་བཟེད་འཁྲུ་བའི་ཆུ་བླངས་ནས་སླར་ཟ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཁ་ཟས་སོ་སོར་ཐོབ་ནས་ཁམས་ཀྱི་ཟས་ཟོས་ནས་སླར་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཟས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཙོག་པུ་པ་ནི། མལ་སྟན་ལ་གློ་ཕབ་ནས་འདུག་པ་མ་ཡིན་པར། སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་གནས་པའི་དོན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གློས་ཕབ་སྤངས་ཏེ་འདུག་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ ཙོག་པུ་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། ཕྱི་ནས་ཟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན། །དམ་བཅའ་བླངས་པར་གྱུར་བ་ཡིས། །བརྐམ་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆོག་ཤེས་དང་། །དང་བའི་ཚུལ་གྱི་རྗེས་མཐུན་ཡིན། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ།
Chinese
以及说恶语，没有忍耐，对事务、言谈和集会特别喜欢，与在家之人交往，屡次观看妇女，发怒和怀恨在心等等的烦恼，也是成为戒律的障碍。如是说。因此，以完全清净的戒律，作为圆满禅定的主要支分，应当如实地受持修习的功德。那有十二种，即：阿兰若住，粪扫衣，乞食，一坐食，常坐不卧，不后食，三衣，次第乞食，随处住，冢间住，树下住，无障碍住。其中，阿兰若住是与誓言相符之处，如《善道示》中所说：即使在寂静处睡眠，以安住于寂静处，也是令善逝欢喜的。即使在村落中非常平等地安住，在那里也无法安乐地守护禅定。如是说。粪扫衣者，因为世间之人会加以呵责，所以容易获得，并且知足少欲，从贪欲中解脱，以及为了衣服而不与在家之人交往等行为，不会从佛法中退失。乞食者，因为具有以乞讨为生的苦行之行仪，所以能舍弃邪命的过失和傲慢，并且具有忍受轻蔑的功德。一坐食者，即不再三进食，如果已经吃过，即使没有离开座位，也不取钵中洗钵之水再次食用，或者分别获得食物后，吃了粗食后不再食用，这就是食物的边际。如是说。常坐不卧者，不是在卧具上放低身体而坐，而是结跏趺坐，身体正直地安住之义。如前者所说：以誓言为先导，因为具有舍弃放低身体而坐的行仪，所以是常坐不卧者。如是说。不后食者，即如彼中所说：已舍弃之后再食。以已受持誓言者，没有贪婪和执着，知足少欲，并且与喜悦之行仪相符。如是说。
English
and speaking harsh words, lacking patience, especially liking activities, speech, and gatherings, associating with householders, repeatedly looking at women, being angry and holding grudges, etc., these afflictions also become obstacles to discipline. So it is said. Therefore, with completely pure discipline, as the main branch of perfect Samadhi, one should truly take up the merit of practice. There are twelve aspects to that: living in a solitary place, wearing rag robes, begging for alms, eating one meal, constantly sitting, not eating later, wearing three robes, begging in order, dwelling as it is, dwelling in a charnel ground, dwelling under a tree, and dwelling without obstruction. Among these, living in a solitary place is a place that is in accordance with one's vows, as it is said in "Showing the Excellent Path": Even if one falls asleep in a solitary place, by dwelling in solitude, one pleases the Sugata. Even if one dwells very evenly in a village, one will not be able to protect Samadhi there in comfort. So it is said. Wearing rag robes is easy to obtain because worldly people will reproach it, and one is content and has few desires, is freed from craving, and one's actions, such as associating with householders for the sake of robes, will not cause one to degenerate from the Dharma. Begging for alms is that one possesses the conduct of asceticism of wandering for alms, so one abandons the faults of wrong livelihood and pride, and one possesses the merit of enduring contempt. Eating one meal is not eating again and again. If one has already eaten, even if one has not left the seat, one does not take the water for washing the bowl and eat again, or after obtaining food separately, after eating coarse food, one does not eat again, that is the limit of food. So it is said. Constantly sitting is not sitting with one's body lowered on a bed, but it means sitting in the lotus position with one's body upright. As it was said earlier: Because one has the conduct of abandoning lowering one's body and sitting, with the vow going before, therefore one is constantly sitting. So it is said. Not eating later is as it says in that very text: One has abandoned eating afterwards. By one who has taken the vow, there is no greed or attachment, one is content and has few desires, and one is in accordance with the conduct of joy. So it is said.