Tibetan
པོ་རང་གི་རྫས་ཁབ་ཡན་ཆད་གང་རུང་ཞིག་ལག་ཏུ་ཐོགས་ཏེ། རྒན་རིམ་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་ལ། བཙུན་པ་རྫས་འདི་ལྟ་བུས་དབྱར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་དགག་དབྱེ་བགྱིར་རུང་ངམ། ཞེས་དྲིས་པ་ལ། གྲལ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ལེགས་པར་རུང་ངོ་། །ཤིན་ཏུ་རུང་ངོ་། །ཞེས་སྐབས་དབྱེའོ། །དེ་ནས་བསྐོས་པས་དབྱར་གྱི་རྙེད་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག །དགེ་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་དགག་དབྱེ་སྔར་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་གཞུག་ཅིང་གོ་བར་བྱས་ནས། དེ་དག་གི་རྙེད་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་སྔ་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དུས་མིན་གྱི་དགག་དབྱེ་ནི། ཆོས་ལྡན་གྱི་བྱ་བའམ། འཐབ་གྲོལ་ཅན་གྱི་རྐྱེན་ལས། དབྱར་ནང་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་དང་། དབྱར་ཁས་བླངས་ནས་གསོ་སྦྱོང་གཉིས་ཡན་ཆད་ཐལ་བར་གྱུར་ན། ཕྱེད་དང་གཉིས་འདས་པའི་ཉ་ཤི་གང་རུང་ལ་དགག་དབྱེ་བྱར་རུང་ཤིང་། དམག་འཁྲུག་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གནས་པར་མི་ནུས་ན། ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་ གཅིག་ལ་ཚོགས་ཀྱིས་དགག་དབྱེས་གོ་བར་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བར་རུང་བ་རྣམས་ནི་དུས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་ལོ། །གང་ཟག་གི་དམིགས་བསལ་ནི། དགེ་སློང་བཞི་ལས་མེད་ན་དགག་དབྱེ་བྱེད་པ་པོ་བསྐོ་མི་དགོས་ཤིང་། གསོལ་བའི་ལས་དང་དགག་དབྱེ་དངོས་བྱས་ལ། གསུམ་མམ་གཉིས་ལས་མེད་ན་དགག་དབྱེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། རང་གཅིག་པུ་ཡིན་ན་དངོས་གཞི་ཙམ་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཞག་བདུན་ལ་སོགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནང་བ་ཐོབ་སྟེ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་བ་ལས། གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་དགག་དབྱེ་བྱེད་པ་དང་ཐུག་ན། དེས་ཀྱང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་དགག་དབྱེ་བྱས་ནའང་འཆགས་ཤིང་ཉེས་པ་མེད་ལ། དེ་ཉིན་གློ་བུར་དུ་ལྷག་པའམ། དབྱར་བྲལ་བའི་རབ་བྱུང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དགག་དབྱེ་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དགག་དབྱེ་བྱས་པའི་ཕྱི་ཉིན་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ལ་གནས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། འདུ་འཛིའི་གཏམ་དང་། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་སྤངས་ནས། ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་སམ། ཡང་ན་འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་མཐའ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཚུན་ཆད་དུ་ལྗོངས་རྒྱུ་བར་འགྲོའོ། །དེའང་ཕྱོགས་ཀུན་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའམ། ཞེ་འགྲས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་ན་ནི། མ་ཕྱིན་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་པར་བཤད་ན། གཞན་ལ་གནོད་པ་ནི་དགེ་སྤྱོད་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལོ་ཏོག་དང་། བཟའ་ཤིང་ལ་གནོད་པ་སོགས། ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་ཀྱང་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་མི་
Chinese
手持从毛毡到针的任何物品，坐在长老面前，询问：‘比丘们，像这样的物品可以用来对安居的僧团进行解制吗？’在座的人回答说：‘完全可以，非常可以。’这样就完成了场合的区分。然后，被指定的人将安居期间获得的财物收集起来，放在一边。让沙弥们像以前一样进行解制，并让他们明白。然后，将他们的财物收集起来，与之前的财物一起分配。非时解制是指，由于符合佛法的事务或摆脱争端的因缘，需要在安居期间离开，或者在承诺安居后，两次以上的布萨被错过，那么在半月过后的任何一个初一或十五都可以进行解制。如果由于战争等原因无法安住，那么彼此之间通过僧团的解制来互相理解，允许离开的情况是时间的特殊情况。个人的特殊情况是，如果没有四个比丘，则不需要指定解制者，直接进行祈请和实际的解制。如果只有三个或两个，则解制被加持。如果只有自己一个人，则只需念诵三次正文即可。此外，如果获得了加持的许可，可以离开七天等时间，如果在外出后在其他寺庙遇到解制，那么也可以与他们一起进行解制，这没有过失。如果在当天突然到达，或者有其他离开安居的出家人，也需要进行解制。这样解制后的第二天，即十六日，为了避免对住所产生过度的执着，应避免喧嚣的言谈和不如理的作意，通过符合佛法的言谈，或者通过圣者的沉默，如理作意，至少也要在方圆一由旬内游历。如果存在各方面的恐惧，或者有怨恨等过失，据说即使不前往也不会有堕落。损害他人不是善行，因此如果因为游历而对庄稼和果树等造成损害，或者有使在家人生厌的过失，那么对于游历者来说，也不会有太大的损失。
English
Holding any item from felt to a needle, sit in front of the elders and ask, 'Bhikkhus, is it permissible to perform the dissolution of the retreat for the Sangha with such an item?' Those present reply, 'It is perfectly permissible, very permissible.' Thus, the occasion is distinguished. Then, the appointed person gathers the gains of the retreat and places them to one side. The novices are made to perform the dissolution as before, and they are made to understand. Then, their gains are gathered and distributed together with the previous ones. Non-timely dissolution is when, due to a Dharma-related task or a cause of resolving disputes, it is necessary to leave during the retreat, or if after vowing to observe the retreat, more than two Uposathas are missed, then dissolution is permissible on any new moon or full moon after half a month has passed. If it is not possible to stay due to war or other reasons, then those who are allowed to leave after understanding the dissolution by the Sangha to each other are special cases of time. Special cases of individuals are that if there are no more than four monks, there is no need to appoint a dissolver, and the request and the actual dissolution are performed directly. If there are only three or two, the dissolution is blessed. If one is alone, then only the main text is recited three times. Furthermore, having obtained permission to be blessed for seven days or so, and having gone outside the boundary, if one encounters a dissolution in another monastery, then it is permissible to perform the dissolution together with them, and there is no fault. If one arrives suddenly on that day, or if there is another renunciate who has left the retreat, it is also necessary to perform the dissolution. Having performed the dissolution in this way, on the sixteenth day of the following day, in order to avoid excessive attachment to the place, one should abandon noisy talk and improper attention, and through Dharma-related talk, or through the silence of the noble ones, with proper attention, one should travel at least within a yojana. If there are fears in all directions, or if there are faults such as resentment, it is said that there is no downfall even if one does not go. Harming others is not a virtuous practice, so if traveling causes damage to crops and fruit trees, or if there is a fault of making householders disgusted, then there is not much loss for the traveler.
Tibetan
བྱ་སྟེ། ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་དགོས་པ་གནས་ལ་ཞེན་པ་སྤོང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་དུ་འགྲོ་ བའི་ཚེ་དང་། སང་ཉིན་འགྲོ་བའི་ད་ལྟ་ནས་བླ་མ་ལ་ཞུས་ཏེ་གནང་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཚུལ་མ་ཡིན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཞག་ཏུ་བསྡད་པའི་གནས་སུ་དགོངས་ཀ་དང་ནང་པར་རྒྱུད་ཆགས་གསུམ་གདོན་པར་གཞན་ཡང་བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་གྱི་གཞི་གོས་དང་། ཀོ་ལྤགས་དང་གནས་མལ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། འདིར་གླིང་གཞི་དང་སྦྲེལ་ནས་ངོ་བོ་ཙམ་སྨོས་ན། སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་གནས་བཅས་སུ་དབྱར་གནས་པ་འཐོན་ནས་ཕྱག་འཚལ་དུ་འོངས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཚོགས་ཆེན་པོས་ངལ་བར་གྱུར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་ཡངས་དང་འབྲེལ་བ་སྲ་རྐྱང་གནང་། འདི་ནི་ངོ་བོ་ཆོས་གོས་དྲས་དྲུབ་བྱེད་པའི་ཚེ་གདིང་བའི་གཞི་སྤང་ལེབ་ཡིན་ལ། སྲ་བསྐྱང་བཏིང་ཆགས་ཀྱི་དགེ་སློང་གིས་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཅུ་འཐོབ་སྟེ། འཆང་འབྲས་འཇོག་གསུམ། ཡང་ཡང་དང་། འདུས་པ། མ་སྨྲས་པར་འགྲོ་བ། གོས་སློང་བའི་ཉེས་པ་ལྔ་ཁེགས་ཤིང་གདིང་བ་ལ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཡུལ་གང་ན་འདུག་ཀྱང་རྙེད་པ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་བ་དང་། རུང་བ་མ་བྱས་པའི་གོས་འཆང་དུ་རུང་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་མེད་པར་གོས་འཆང་དུ་རུང་བ་རྣམས་སོ། །གདིང་བའི་ཚུལ་དང་། དུས་དང་། གང་ཟག་དང་། དངོས་པོ་དང་། ཆོ་ག་ནི་མ་སྨོས་སོ། །གོས་ཀྱི་གཞི་ནི། སྟོན་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་དབྱར་རྙེད་ཀྱི་རས་དྲས་ནས་ཁ་དོག་ངན་པར་བྱས་ཏེ་བཅང་བར་གནང་བ། གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་འཚོ་བ་པོ་མཐོང་བ་ཉན་ཐོས་སུ་འཁྲུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་མ་གདབ་པར་ཞུས་པས་དྲས་ཤིང་དྲུབས་པའི་གོས་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །དེ་ཡང་འཚོ་བའི་ཡོ་ བྱད་བཅུ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། སྣམ་སྦྱར། བླ་གོས། མཐང་གོས། ཤམ་ཐབས། དེའི་རྡུལ་གཟན། རྡུལ་གཟན་དངོས། རྡུལ་གཟན་གྱི་གཟན། གདོང་ཕྱིས། རྣག་གཟན། གཡང་དགབ། སྐྲ་བཟེད། གདིང་བ། དབྱར་གྱི་གོས་རས་ཆེན་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་ཧ་ཅང་ངན་པ་དང་བཟང་བ་མ་ཡིན་པའི་རུང་བ་བདུན་ཏེ། བལ་གོས་ཤན་ཉི་འོག་དང་། །རས་གོས་དང་ནི་ཟར་མ་དང་། །ཀོ་ཏམ་པ་དང་དཱུ་གུ་ལ། །ཆོས་གོས་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་བདུན། །ཞེས་པའི་བདུན་པོའང་སླུ་ཆེན་དང་ཁ་ཆར་ཕུན་ཚར་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཆོས་ཆེན་བརྒྱད་ཀྱིས་མ་བཅེས་པ་སྟེ། རྒྱ་སྐྱེགས་ལེ་བརྒན་རྩི་དང་བཅོད། །སྨན་ཤིང་རྩི་དང་མཐིང་ཤིང་མཚལ། །སིནྡྷུུ་ར་དང
Chinese
这是因为游方僧的必要条件是舍弃对住处的执着。因此，游方僧等人在突然要离开的时候，或者明天要走，从现在开始就要向喇嘛请求并获得允许。不合规矩就不能离开。在停留的地方，早晚要念诵三部经，还要准备其他能安乐居住的条件，如衣服、皮革和住所等，这些都要在其他地方详细了解。这里结合地基，只简单地说一下它的性质。佛陀住在舍卫城的时候，住在各处的结夏安居者出来顶礼，因为僧众非常疲劳，所以佛陀允许了宽松的规定，即缝制袈裟时可以铺设地基。这实际上是缝制袈裟时铺设的地基草垫。铺设地基的僧人可以获得十种利益：持有、果实、放置三者；反复；聚集；未经允许而离开。避免了索要衣服的五种过失，而且属于地基的僧人无论住在哪里，都能共同获得财物；可以使用未经允许的衣服；可以使用没有补丁的衣服。关于地基的规矩、时间、对象、物品和仪式，这里就不详细说了。关于衣服的地基：佛陀允许声闻众将结夏安居期间获得的布料裁剪后染成不好的颜色并持有。有相心者看到修行人误以为是声闻，因此请求缝制标志，佛陀允许了裁剪缝制的衣服。这与十三种生活用具有关：补丁、上衣、下裙、僧裙、擦尘布、实际的擦尘布、擦尘布的布、擦脸布、脓巾、护身符、剃发刀、地基、夏季的大块布料。这些材料也应该是既不太差也不太好的七种可用的材料：毛料、亚麻布、混合布、粗棉布、寇昙波、都古拉。所谓“袈裟材料有七种”的七种材料，也不是指非常光滑和多雨的材料。这些材料也不能用八种不合适的颜料染色：茜草、胭脂虫、染料和碱；药木染料、靛蓝和朱砂；雌黄等。
English
This is because the necessary condition for a wandering monk is to abandon attachment to dwelling places. Therefore, when a wandering monk or others suddenly need to leave, or if they are leaving tomorrow, they should request permission from the lama from now on and obtain it. It is not permissible to leave without proper procedure. In the place where they stay, they should recite the three sutras in the morning and evening, and also prepare other conditions for comfortable living, such as clothes, leather, and lodging, etc., which should be understood in detail elsewhere. Here, combined with the ground base, only the nature of it is briefly mentioned. When the Buddha was staying in Shravasti, the monks who were observing the summer retreat in various places came to pay homage. Because the Sangha was very tired, the Buddha allowed a lenient rule, that is, a ground base could be laid when sewing the robes. This is actually a grass mat for laying the foundation when sewing robes. A monk who lays the ground base can obtain ten benefits: holding, fruit, and placing three things; repeatedly; gathering; leaving without permission. The five faults of asking for clothes are avoided, and the monks belonging to the ground base, wherever they live, can jointly obtain wealth; they can use clothes that have not been allowed; they can use clothes without patches. The rules, time, object, thing, and ritual of the ground base are not detailed here. Regarding the ground base of clothing: The Buddha allowed the Shravakas to cut the cloth obtained during the summer retreat, dye it in a bad color, and hold it. A person with form saw the practitioner and mistook him for a Shravaka, so he requested to sew a mark, and the Buddha allowed the cut and sewn clothes. This is related to the thirteen living utensils: patch, upper garment, lower skirt, monastic skirt, dust cloth, actual dust cloth, cloth for dust cloth, face cloth, pus cloth, amulet, razor, ground base, and large summer cloth. These materials should also be seven available materials that are neither too bad nor too good: wool, linen, mixed cloth, coarse cotton, Kautamba, Dugula. The so-called "there are seven kinds of robe materials" does not refer to very smooth and rainy materials. These materials also cannot be dyed with eight unsuitable pigments: madder, cochineal, dye and alkali; medicinal wood dye, indigo and cinnabar; orpiment, etc.