Tibetan
ང་པོ་ནི། ཉིན་ཚེས་ཞག་མི་ཐུབ་ཀྱི་བར་ཁྱད་དབྱེ་བས་ལོ་རེ་ལ་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པ་དྲུག་འབྱུང་སྟེ། ལོ་དྲི་ལས། རྒྱལ་དང་དབོ་དང་ས་ག་དང་། །ཆུ་སྟོད་ཁྲུམས་སྨད་སྨིན་དྲུག་བཅས། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ནི་ནག་པོའི་ཕྱོགས། །ཟླ་ཕྱེད་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡར་ངོའི་ཉ་བཅུ་གཉིས་དང། སྨིན་དྲུག་ཟླ་བ་ནས་ཁྲུམས་སྟོད་ཟླ་བའི་བར་གྱི་མར་ངོ་དྲུག་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེའང་བཤོལ་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གསུངས་པ་ནི། དེའི་འཁོར་དུ་རྩིས་མཁན་མཁས་པ་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་སྐར་ནི་རྒྱུ་སྐར་མཁན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་ཤིས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དགེ་སློང་ལྷ་ཆེན་པོས་བཅས་པའི་མི་རུང་བའི་གཞི་བཅུ་ལྟ་བུ་སེལ་བ་དང་། རབ་གནས་སོགས་བཀྲ་ཤིས་པའི་དུས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་གྲགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ནད་ཡམས་སོགས་འཇིག་རྟེན་ན་རྒུད་པ་གློ་བུར་འབྱུང་བ་བཟློག་པའམ། སླར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་དག་གོ །ལྔ་པ་ནི། དགེ་འདུན་དབྱེ་བ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་པ་དག་གོ །དེ་ལྟར་དུས་མ་ངེས་པའི་གསོ་སྦྱོང་གསུམ་པོ་ནི་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱི་ཚེ་རང་རང་གི་དུས་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་མོ། །འདིར་དུས་ངེས་པའི་གསོ་སྦྱོང་གཉིས་ལ། གནས་མཚམས་ཆེན་བཅད་ན་དེ་ཉིད་དུ་དང་། ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀ་བཅད་ན་ཆུང་བ་ནས་འཐེན་ཏེ་ཆེ་བར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་ལག་ལེན་ལྟར་དང་། བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག་ནི་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔ་པོས་སོ། །དེ་ ཡང་གསོ་སྦྱོང་སྔོན་མའི་དུས་ནས་དེ་།།།བར་རང་རྒྱུད་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་མ་བྱུང་བརྟགས་ནས་བྱུང་ན་བཤགས་བསྡམས་དང་བྱིན་རླབས་རིགས་པ་དང་བསྟུན་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་དགེ་འདུན་བསྡུ་བའི་གཎྜཱིའི་རྒྱུ་ནི། མདོ་ལས། ཙནྡན་བིལ་བ་པ་ལ་ཤ །ཨ་ཤྭཏྠ་དང་ཙནྡན་དམར། །རྒྱ་སྟར་ཏཱ་ལུ་ཀི་མ་ཤུཀ །ཤི༚་ཤ་པ་དང་ཏ་མ་ལ། །ཨ་མྲ་སྟར་བུ་སྐྱུ་རུ་ར། །ཏིན་ཏི་སཱ་ར་ཨ་ཤོ་ཀ །འདི་དག་ཐམས་ཅད་མེད་ན་ཡང་། །འོལ་སེ་ལ་ནི་འབད་དེ་བྱ། །ཞེས་དང་། ཚད་ནི་ཆུ་ལ་སོར་ཚད་ཀྱི། །བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་ཉིད་བྱ་ཞིང་། །ཞེང་དུ་སོར་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། །དཔངས་སུ་ཡང་ནི་གཉིས་བྱའོ། །སོར་མོའི་ཚིགས་ཀྱི་ཚད་དག་གིས། །ཟུར་བཞི་ཚད་ནི་གཉིས་པ་ཡིན། །ལེགས་མཉམ་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ། །རྩེ་གཉིས་སྦལ་པའི་མགོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་བརྡུང་བར་བྱེད་པ་ཡང་། །ཤིང་དེ་ཉིད་ལས་བཅད་དེ་བྱ། །སོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་དག་ལ། །ཟླུམ་ཞིང་རྩེ་གཉིས་ནེའུ་ལེའི་མགོ །འཆང་བཟུང་ཚད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་དགེ་བའོ། །ཞེས་པས་རབ་ཏུ་གནས་ལ། གཙུག་ལག་ཁང་གི་དབུ་རྩེའམ། སྒོ་ཁང་གི་ཡང་སྟེང་དུ་བཞུགས་སུ་བཅུག་གོ །བརྡུང་བ་པོ་ནི། རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔའམ། གསོ་སྦྱོང་ལ་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ་དང་པོར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་བླངས་ཏེ་བརྡུང་བའི་ཚུལ་ལ་ཤངས་ཚ་ཞེས་བྲིས་ནའང་། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྒྲ་ལ་ཥཊྗར་གྲགས་པ་ཤད་གསུམ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དགེ་འདུན་གདུགས་ཚོད་ལ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ན། རྒྱུད་གསུམ་དང་མཇུག་ཏུ་ཏོག་སྒྲ་ཆེན་པོ་གསུམ། གསོ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང་ཆོས་ཉན་པ་ལ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ནི། རྒྱུད་གཅིག་དང་ཏོག་གསུམ། ཡང་ན་རྒྱུད་གསུམ་དང་ ཏོག་གཉིས་སོ། །ཕུང་པོ་དབྱུང་བའི་དོན་དུ་ནི་ཏོག་མེད་པས་བྱི་བའོ། །གནོད་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ་དེའང་རྒྱུད་རེ་རེ་ལ་བརྡེག་ཐེངས་སོ་ལྔའམ། སོ་དྲུག་རེ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་གཅིག་པ་ནས་བཅོ་བརྒྱད་པར་ཇེ་ཆེ་དང་། བཅུ་དགུ་ནས་གྲངས་མཐའ་རྫོགས་པའི་བར་ཇེ་ཆུང་ངུ་བརྡུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གཎྜཱིའི་རྒྱུ་ཚད་དང་བརྡུང་བའི་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ། གཎྜཱིའི་མདོ་ལས། ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཎྜཱིའི་གཟུགས་ཀྱི་བཞུགས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་གང་ཚེ་ཡུལ་འཁོར་དུ། །གཎྜཱི་དེ་ནི་གྲགས་གྱུར་བ། །དེར་ནི་དཔལ་དང་གྲགས་པ་དང་། །འདོད་པ་དང་ནི་ལོ་ལེགས་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་དང་། དུས་བཞི་དག་ཏུ་ཐོས་པ་ནི། །དེ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་སྙིང་ནས་ཡི་རང་བ། །དེ་ནི་གྲོལ་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། རྒྱུ་ཚད་དང་བརྡུང་ལུགས་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་ཡུལ་འཁོར་ལ་འཚེ་བ་དང་། དགེ་འདུན་མི་མཐུན་པ་དང་། མ་བསྡམས་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་འདུན་རྣམས་འདུས་ནས། ལས་གྲལ་དུ་ལྟུང་བ་དྲན་ནམ། ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་ན་དྲུང་ན་མོ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། རྒྱུད་དག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གློ་ནས་མ་ཡིན་པར་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ། ལྟུང་བ་བྱིན་བརླབས་ལ་ཐུགས་གཉད་པར་ཞུ་ཞེས་ཉམས་སད་ནས། བཙུན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པའམ། བཅོ་ལྔ་པ་ལགས་ལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་ཡང་གསོ་
Chinese
第一，通过区分日、期和斋戒日之间的差异，每年有六个十四斋戒日。如《律释》中说：“初一、初八、十五和，上半月下半月，这些都是黑方，半月十四斋戒日。”第二，上弦月的十二个初十，以及从昴宿月到小暑月之间的六个下弦月，共计十八个。此外，关于推迟斋戒日时应遵循国王的说法，是因为考虑到国王的朝廷中有精通历算的学者。为什么呢？因为星星应该遵循星算师的指引。第三，为了消除比丘大天所规定的十种不应为之事，以及在灌顶等吉祥时刻进行活动，所以才这样称呼。第四，为了消除或防止疾病等世间突然发生的灾难。第五，为了统一僧团，进行斋戒。因此，这三种不定时斋戒，只是在祈请仪式中各自说明时间的差异而已。这里，对于两种定时斋戒，如果划定大的界限，就在那里进行；如果划定大小两种界限，就从小界限开始，进入大界限等，按照仪轨进行。进行者是五种出家众。此外，从前一次斋戒日到这一次斋戒日之间，检查自己是否犯戒，如果犯戒，就要忏悔、约束，并按照加持的次第进行。之后，召集僧众的犍椎的材料，经中说：“旃檀、毗罗、巴拉夏，阿湿缚他和红旃檀，中国栌、多罗、吉摩树迦，翅娑婆和多摩罗，庵罗、栌果、余甘子，丁迪娑罗、阿输迦。如果这些都没有，也要努力用欧李树。”尺寸是水中量度的指寸，应为八十四指寸，宽度为六指寸，高度也应为二指寸。用手指关节的尺寸来量，四个角的尺寸为二指。要非常清晰地保持良好和平整。两个顶端像青蛙的头。然后，敲击用的木槌，也要用同样的木头来制作。尺寸为十二指寸。
English
Firstly, by distinguishing the differences between days, dates, and fasting days, there are six fourteenth-day fasts each year. As stated in the Vinaya Explanation: "The first, eighth, and fifteenth, both the waxing and waning halves of the month, these are the dark side, the fourteenth-day fast." Secondly, there are twelve tenth days of the waxing moon, and six waning moons from the Pleiades month to the Little Heat month, totaling eighteen. Furthermore, regarding the statement that one should follow the king when postponing the fast day, it is because it is considered that there are learned scholars of calculation in the king's court. Why? Because the stars should auspiciously follow the guidance of the astrologer. This is known from this. Thirdly, it is called that because it is done to eliminate the ten unsuitable things stipulated by the monk Mahadeva, and to perform activities during auspicious times such as consecrations. Fourthly, it is done to avert or prevent sudden disasters such as epidemics in the world. Fifthly, the fast is done to unite the Sangha. Thus, these three irregular fasts differ only in specifying the time of each during the request ceremony. Here, for the two regular fasts, if a large boundary is set, it is performed there; if both large and small boundaries are set, it starts from the small boundary and enters the large boundary, etc., according to the practice. The performers are the five classes of ordained monks. Furthermore, from the time of the previous fast day until this one, check whether you have broken any vows. If you have, you must confess, restrain yourself, and follow the order of blessings. Then, the materials for the ghanta (召集僧众的犍椎) to gather the Sangha are: From the sutra: "Sandalwood, vilva, palasha, ashvattha and red sandalwood, Chinese ash, tala, kimashuka, shishapa and tamala, amra, tarabuka, emblic myrobalan, tindisara, ashoka. Even if all these are not available, try to use olea." The measurement is in finger-widths measured in water, it should be eighty-four finger-widths, the width should be six finger-widths, and the height should also be two finger-widths. Measure with the joints of the fingers, the measurement of the four corners is two fingers. It should be very clear to maintain good equality and flatness. The two ends are like the head of a frog. Then, the mallet used for striking should also be made from the same wood. The measurement is twelve finger-widths.
Chinese
如同伞盖顶端的两个猫鼬头，手持的尺度也应如此。如是说。对此，法身远离生、灭、住三者，故从本初即不生，是为善妙。如是说，故极善安住，安置于寺庙的顶端，或门房的上方。敲击者，无论是五部比丘，或是安住于布萨的居士皆可，首先向三宝顶礼后取来敲击，敲击之方式，即使写作“香擦”，梵语发音为“ཥཊྗ”，先发出三个“ཤད་”。为了召集僧众聚集，敲击三声，最后敲击三声大响。为了召集进行布萨等事务和听法，敲击一声，然后敲击三声，或者敲击三声，然后敲击两声。为了驱除不净，则不敲击，使其消散。为了遣除损害，则不确定，即每次敲击三十五或三十六下，从两种方式中选择一种，从第一次到第十八次逐渐增大声音，从第十九次到数字结束逐渐减小声音。如此，当钟的材质和敲击的因缘全部具足时，便具有巨大的利益。钟的经文中说：般若波罗蜜多佛母安住于钟的形象中。又说：国王无论何时在国土中，钟声响起，那里就会有光辉和名声，愿望和丰收。如是等等。在四个时间听到钟声，那些人将获得菩提。谁从内心欢喜，他将解脱，毫无疑问。如是等等的利益，以及由于材质和敲击方式不正确，会对国土造成损害，僧众不和，无法约束的过失，也在其中说明了。之后，僧众聚集，忆念是否堕入业的行列？如果心存疑虑，则在持咒者面前接受加持。清净相续的方式不是站立，而是蹲坐，请求加持以消除堕罪，如此警醒。尊者请听，今日是僧众的第十四或第十五次布萨，我比丘名为某某，再次
English
Like the two mongoose heads at the top of an umbrella, the measure of holding should also be the same. Thus it is said. Regarding this, the Dharmakaya is free from the three: arising, ceasing, and abiding; therefore, from the very beginning, it is unborn and virtuous. As it is said, it is placed very well, and placed on the top of the temple or above the gatehouse. The one who strikes it can be either the five kinds of monks or a layperson who observes the Uposatha. First, they prostrate to the Three Jewels and then take it to strike. Even if the way of striking is written as "Shangtsa," the Sanskrit pronunciation is "Ṣaṭja," with three "Śad" sounds preceding it. To gather the Sangha, strike it three times, and at the end, strike three loud sounds. To gather for activities such as Uposatha and listening to the Dharma, strike it once, then strike three times, or strike three times, then strike twice. To dispel impurities, do not strike it, let it dissipate. To avert harm, it is uncertain, that is, strike each time thirty-five or thirty-six times, choosing one of the two methods, gradually increasing the sound from the first to the eighteenth time, and gradually decreasing the sound from the nineteenth time to the end of the count. Thus, when all the materials and conditions for striking the bell are complete, it has great benefits. The Sutra of the Bell says: Mother Prajnaparamita resides in the form of the bell. It also says: Whenever a king is in the country, and the bell rings, there will be splendor and fame, wishes and good harvests. And so on. Hearing the bell at the four times, those will attain Bodhi. Whoever rejoices from the heart will be liberated without a doubt. Such are the benefits, and the faults of harming the country, discord among the Sangha, and the inability to restrain, due to incorrect materials and striking methods, are also explained therein. After that, the Sangha gathers, remembering whether they have fallen into the ranks of karma? If there is doubt, then receive blessings in front of the mantra holder. The way to purify the continuum is not to stand, but to squat, and request blessings to eliminate transgressions, thus awakening awareness. Venerable ones, please listen, today is the fourteenth or fifteenth Uposatha of the Sangha, I, the monk named so-and-so, again