Tibetan
ང་། ལྟ་བ་ངན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། མ་འདྲེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཚང་བ་ནི་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལས་གོ་ལྡོག་པ་ནི་མ་དག་པའོ། །དག་པ་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་འདའ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་བྱང་བ་དེ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གང་ལྟུང་བ་སླར་བཅོས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི་ལྡང་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་དབྱེ་བ་ཡོད་དོ། །དེ་བས་ན་བཅོས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་། མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གནས་དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་མཐའ་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མ་བྱས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྲུང་བྱ་མི་ཤེས་བསྲུང་བར་རློམ་པ་མཚར། །ལྟུང་བ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་སླ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞིའི་དང་པོ་ཡང་། །མི་ཤེས་པ་ཞེས་ཐོགས་མེད་བཞེད་པ་ཡིན། །བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་དང་། །བཅུ་བདུན་བསླབ་བྱ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། གང་བཀག་པ་དེ་མི་བྱེད་པ་ནི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་འཇུག་ལྡོག་ཤེས་པ་ལ་འདུལ་བའི་བསླབ་བྱ་མི་ཤེས་པའི་ཐབས་མེད་ཅིང་། ཚུལ་བཞིན་མི་བསྲུང་བ་གཅིག་ཡིན་དུ་སྲིད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྡོམ་སེམས་སྐྱེ་བའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བཅས་པའི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་པོའང་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་བཞེད་པ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལའང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་དང་། ཕྱིར་བཅོས་པའང་ཞར་ལ་བཤད་པར་བྱ་ན། དེ་ལ་སྤྱིར་བསླབ་པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་ནི་བཞི་སྟེ། བརྡའ་འཕྲོད་པའི་དྲུང་དུ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བསླབ་པ་ཕུལ་བའམ། མ་ཕུལ་ཡང་རུང་སྟེ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་འགལ་བའི་རྣམ་རིག་སྐྱེས་ནས་ཚངས་པར་སྤྱད་དཀའོ་ཞེས་འབུལ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པས་ཀྱང་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ལས། བསླབ་པ་མ་ཕུལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པར། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟན་བོར་བ་སྟེ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་འགགས་ནས་ཤི་འཕོས་པས་གཏོང་བ་དང་། རྟེན་ཉམས་པ་སྟེ་མཚན་གཉིས་གཅིག་ཅར་བྱུང་བའམ། ལན་གསུམ་གྱུར་པས་གཏོང་བ་དང་། རྟེན་གཞི་མེད་པ་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་བལྟ་བའི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པས་གཏོང་བའོ། །ཕྱི་མ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པས་སྡོམ་པའི་རྟེན་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏོར་རྒྱུར་བཤད་པས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བའོ། །བཞི་པོའི་སྟེང་དུ་བསྙེན་གནས་ཀྱི་མཚན་མོ་འདས་པའི་གཏོང་རྒྱུ་བསྣོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། བསླབ་པ་ཕུལ་དང་ཤི་འཕོས་དང་། །མཚན་གཉིས་དག་ནི་བྱུང་བ་དང་། །རྩ་བ་ཆད་དང་མཚན་ལས་འདས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དམིགས་བསལ་གྱིས་ཕྱེ་ན། ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་ལོན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དོ་ལོ་དེའི་ཁོངས་སུ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་མངལ་བཤོལ་གྱིས་ཁ་བསྐང་བས་རུང་ལ། བསྐང་ཡང་མ་ཚང་ན་དེའི་སྡོམ་པ་ཞིག་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས། ཤེས་ན་ནི་ཞིག་གོ །གལ་ཏེ་སྐྱེས་པ་ན་མ་ལོན་པའི་འོ། །མངལ་ན་ གནས་པ་དང་། བཤོལ་གྱི་ཟླ་བ་དང་བཅས་ཏེའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་། དགེ་སློབ་མའི་སྡོམ་པ་འདོད་པ་བསྟེན་པར་ཁས་བླངས་པས་གཏོང་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། བསྟེན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཁས་བླངས་པ་ན་བསླབ་པ་འཁྲུག་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །སྡེ་བ་སོ་སོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གོས་དམར་བའི་སྡེ་བ་ལུང་གི་དམ་ཆོས་ནུབ་པས་གཏོང་སྟེ། བསླབ་པའི་མཚམས་རྣམ་པར་བཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འདོད་པ་དང་། མདོ་སྡེ་བ་རྩ་ལྟུང་འཆབ་བཅས་བྱུང་བས་གཏེང་སྟེ། རྒྱུད་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་ཆེན་པོས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཆེ་བྱེ་ཐག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་རྩ་ལྟུང་འཆབ་བཅས་བྱུང་ཡང་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཉམས་པས་སྡོམ་བཟད་པ་གཏོང་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་འདྲ་དེ་སྡོམ་ལྡན་དང་ཚུལ་འཆལ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཏེ། མི་འགའ་ཞིག་ལ་ནོར་ཡང་ལྡན་ལ་བུ་ལོན་ཡང་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དེ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་། ཁ་ཆེ་རྣམས་ནི་བྱུང་བ་ལ། །བུ་ལོན་ནོར་བཞིན་གཉིས་སུ་འདོད། །ཞེས་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་རྒྱུ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དང་པོར་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡང་སྡོམ་རྫས་གཅིག་ནས་བདུན་པའི་བར་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་གྲངས་མཚུངས་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་ཚན་དེ་སྙེད་འབྱུང་བས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱས། མཐུན་པའི་རྐྱེན་མཁན་སློབ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་རྒྱུ་དང་སྐལ་མཉམ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་དངོས་འབྲས་སྤོང་བ་བདུན་པོ་ཀླུ་གཅིག་ལ་སྦྲུལ་མགོ་བདུན་ཡོད་པ་ལྟར་སྐྱེ་ཤིང་
Chinese
我，邪见和，我慢和，非真实的分别念和，不杂染和，完全具足是清净的戒律。与此相反的是不清净的。清净有两种，因此有两种相，哪种没有违越而清净的，那是没有堕落的清净戒律。哪种堕落后重新改正而清净的，那是恢复的清净戒律。等等有广大的分别。因此，改正的戒律是从身语的结合产生的，没有规定的戒律是从意识所知的处所之外转变而来的，如果不通达将戒律和，苦行执为殊胜的对治法，那么戒律不会清净。那为什么呢？不知应守护而自诩守护是可笑的。仅仅知道堕落容易作忏悔。堕落产生的四种门中的第一个也是，不知晓，这是无碍的持教者所承认的。修持的学处三个根本仪轨和，十七学处是趣入的戒律。其中，如来所开许的身语之业的行为是趣入的戒律，所遮止的不做是返回的戒律，因此，对于这样的趣入返回的知晓，没有不了解律藏学处的方法，即使有一种不如法守护，但自性的罪过会成为生起律仪心的助伴，因为，如学处论师无著所承认的，最初的违犯根本戒的因也是不知晓，对于自性的罪过也是同样的。因此，舍弃律仪的因和，重新改正也顺便宣说。其中，一般舍弃学处的因有四种，在能理解的人面前从内心深处舍弃学处，或者即使没有舍弃，但生起与如法受持相违背的念头，难以梵行，宣说舍弃的因也会舍弃，如经中说：没有舍弃学处，没有毁坏学处。这样说的。同样，失去所依，也就是有色能识别的诸根灭尽而死亡转生也会舍弃，所依损坏，也就是二根缺
English
I, wrong views and, arrogance and, unreal discriminations and, non-contamination and, complete possession are pure ethics. The opposite of that is impure. There are two kinds of purity, therefore there are two aspects: whichever is purified without transgression, that is the pure ethics without falling. Whichever is purified by correcting again after falling, that is the pure ethics of recovery. And so on, there are extensive distinctions. Therefore, the corrected ethics arise from the combination of body and speech, and the unestablished ethics are transformed from the place known by the mind, and if one does not comprehend all that becomes the antidote to holding ethics and asceticism as supreme, then ethics will not become pure. Why is that? It is ridiculous to pretend to protect what one does not know should be protected. Just knowing the transgressions makes confession easy. The first of the four doors through which transgressions arise is also, not knowing, which is acknowledged by the unimpeded holders of the doctrine. The three basic rituals of the practice and, the seventeen precepts are the ethics of entering. Among them, the actions of body and speech that are permitted by the Tathagata are the ethics of entering, and not doing what is forbidden is the ethics of returning, therefore, for such knowledge of entering and returning, there is no way to not know the precepts of the Vinaya, and even if there is one who does not protect properly, the natural faults will become a companion for generating the mind of discipline, because, as the master Asanga acknowledged, the first cause of violating the root vows is also not knowing, and the same applies to natural faults. Therefore, the cause of abandoning vows and, re-correction should also be explained in passing. Among them, in general, there are four causes for abandoning the precepts: in front of someone who can understand, abandoning the precepts from the depths of one's heart, or even if one does not abandon them, but a thought arises that contradicts the proper acceptance, it is difficult to practice celibacy, and declaring the cause of abandonment will also abandon them, as it is said in the sutra: "Without abandoning the precepts, without destroying the precepts." That's what it says. Similarly, losing the basis, that is, the cessation of the colored faculties of cognition, and dying and transmigrating will also abandon them, and the basis is damaged, that is, the two roots are missing.
Chinese
或者突然发生，或者三次改变而舍弃，或者因为产生了无根，即视因果为无有的邪见而舍弃。后者是因为断绝了善根，由于没有戒律的基础，所以说是大小乘一切的破坏之因，因此非常严重。在四者的基础上，加上斋戒的夜晚过去而舍弃的原因，这是《俱舍论》的观点。如云：献出学处和死亡，二根生起以及断根本，还有夜晚已逝。特别区分而言，对于未满二十岁的人，如果认为是已满二十岁而受近圆戒，如果知道是这种情况，用堕胎来弥补是可以的，如果弥补也不圆满，那么他的戒律就会破损。经中说：如果知道就会破损。如果出生时未满二十岁，包括在母胎中和堕胎的月份。又，如果比丘尼的戒律承诺随顺欲望，就会舍弃。如是说：为了随顺而向他人承诺时，学处本身就会混乱。就各个部派而言，赤衣部因为律的圣法隐没而舍弃，因为没有如法安立学处的界限。经部认为，发生根本堕罪并隐瞒就会舍弃，因为相续被极大的无惭无愧所染污。迦湿弥罗分别说部认为，即使发生根本堕罪并隐瞒，也不会舍弃戒律，因为仅仅因为一方破损而舍弃完好的戒律是不合理的。这种情况是既有戒律又是破戒，就像有些人既有财产又欠债一样。他们的观点是：迦湿弥罗人认为，对于已发生之事，就像财产和债务一样，两者都有。因为一切堕罪的基础、意乐、行为、究竟和因缘集合各不相同。最初生起戒律时，从一个到七个戒体实际生起，并且有相同数量的四大种生起，作为近取因。和合的助缘是堪布、阿阇黎等的作用因，以及以同分、俱生因的方式，生起能仁的七种舍弃，就像一条龙有七个头一样。
English
Or it happens suddenly, or it is abandoned by changing three times, or it is abandoned because of the arising of a rootless view, that is, the false view of seeing cause and effect as non-existent. The latter is because the root of virtue is cut off, and because there is no basis for the precepts, it is said to be the cause of destruction of all the Great and Small Vehicles, therefore it is very serious. On top of the four, adding the reason for abandoning after the night of fasting has passed is the view of the Treasury. As it says: Giving up learning, death, the arising of two roots, cutting off the root, and the passing of the night. Specifically, for those who are not yet twenty years old, if they think they are twenty years old and take the full ordination, if they know that this is the case, it is permissible to make up for it by abortion, but if it is not complete even if it is made up, then their precepts will be broken. As the Sutra says: If you know, it will be broken. If he is born before he is twenty years old, including the months in the womb and of abortion. Also, if a Bhikshuni's precepts promise to follow desires, they will be abandoned. As it is said: When promising others for the sake of following, the learning itself will be confused. In terms of each school, the Red Robe school abandons because the Dharma of the Vinaya has disappeared, because there is no proper establishment of the boundaries of the learning. The Sutra school believes that abandoning occurs when a root downfall occurs and is concealed, because the continuum is defiled by great shamelessness and impudence. The Kashmira Vaibhashikas believe that even if a root downfall occurs and is concealed, the precepts will not be abandoned, because it is unreasonable to abandon the complete precepts simply because one aspect is broken. This situation is both having precepts and being immoral, just as some people have both property and debt. Their view is: The Kashmiris believe that for what has happened, it is like property and debt, both are present. Because the basis, intention, action, ultimate result, and collection of causes of all downfalls are different. When the precepts first arise, from one to seven precept bodies actually arise, and the same number of four great elements arise, acting as the proximate cause. The harmonious auxiliary conditions are the acting causes of the Khenpo, Acharya, etc., and in the manner of co-occurring causes of the same category, the seven abandonments of the Sugata arise as perceptible forms of consciousness, just as a dragon has seven heads.