Tibetan
ནི་སོ་ཐར་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་པ་འཛིན་པ་དག་ལའང་འཐད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་ཐར་བ་རིགས་བདུན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་གཞག་ཏུ་མེད་དེ། དེའི་རྟེན་ནི་སྦྱངས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དང་། སེམས་སྟོབས་ཁོ་ན་གཙོ་ཆེ་བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དད་པ་སྒོམ་པའི་མདོ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པའི་བག་ཆགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། དེ་འགྲོའམ། འདུག་གམ། ཉལ་ལམ། གཉིད་ལོག་གམ། ར་རོའམ། མྱོས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཚེ་བ་རྗེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་དུ་ཟིན་ཡང་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ཏུ་དམན་པ་དང་། བསྐལ་པ་དམན་པའི་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་འདྲེ་བས་ཀྱང་འགྲོགས་པར་མི་འགྱུར་ན། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་འཕྲོགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པའི་རྐྱེན་ཆུང་ངུ་ཞིག་རྙེད་པས་ཀྱང་མྱུར་བར་ཤས་ཆེ་བ་དང་། རྒྱུན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པའི་བག་ཆགས་རྗེས་སུ་འདྲེན་པ་དེ་ཡང་ཚེ་རབས་སུ་རྣམ་པར་ འཕེལ་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གང་ཞིག་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས། །དགེ་བསྙེན་དང་ནི་བསྙེན་གནས་སྡོམ་པའི་སྟེང་། །སྨོན་འཇུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་རྣམས་དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་དང་། །དགེ་སློབ་མ་ཡི་སྡོམ་པ་གང་ཡིན་སྟེང་། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་བསྲུང་རང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། །དེ་ལ་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། ལུས་ངག་ལས་སྐྱེ་བས་ན་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྡོམ་པར་འདོད་པ་དང་། སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་པའི་ས་བོན་ལ་འདོད་པ་སྟེ་སྡེ་བ་གོང་འོག་སོ་སོའི་འདོད་ལུགས་ཐ་དད་པ་མངོན་པ་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་བསྙེན་གནས་དང་། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློང་མ་སྟེ་སོ་སོ
Chinese
由于对于不适合作为别解脱所依的，持明咒的诸天、龙族、夜叉等也是合理的，因此没有必要安立别解脱七众的差别。因为它的所依是先前已经串习，并且唯有心力最为重要，如同国王因陀罗菩提一样。如是《圣妙法莲华经》中说：追随对大乘有信心的串习的菩萨是这样追随的：他行也好，住也好，睡也好，睡着也好，醉酒也好，昏迷也好，总是会对大乘有信心的。菩萨即使寿命终结，在其他世中，由于对大乘的信心而忘记菩提心，在那些转生中，也不会变成低劣和短寿的心，也不会与罪恶的朋友、声闻和独觉交往，更何况会被其他外道所夺走呢？为了大乘，即使得到对大乘有信心的微小因缘，也会迅速增长，并且恒常对大乘生起信心。因此，追随对大乘有信心的串习，也会在生生世世中增长，最终成为无上圆满正等觉。如是说。凡是依赖在家身份的人，在居士和近住戒的基础上，恒常守护发心和行心两种菩提心。出家众，无论比丘、沙弥，还是比丘尼的戒律，都要在守护发心和行心的基础上，守护各自的律仪。其中，别解脱戒的体性是以出离心为动机，断除以害他为基础的行为。由于它产生于身语，因此被认为是色法戒，也有人认为是相续生起厌离心的种子，上下部派各自的观点不同，可以从《俱舍论》的根本和注释中了解。这里所说的菩萨戒，是指依赖在家身份的近住戒和男女居士，以及出家身份的比丘、比丘尼、沙弥、沙弥尼和比丘尼等各自的别
English
Since it is also reasonable for those who are not suitable as a basis for Pratimoksha, such as the Vidyadharas of gods, nagas, yakshas, etc., there is no need to establish the distinctions of the seven categories of Pratimoksha. Because its basis is that which has been previously cultivated, and only mental strength is most important, like King Indrabhuti. As it is said in the Sutra of Holy Faith, "A Bodhisattva who follows the habit of faith in the Mahayana follows in this way: Whether he walks, stays, sleeps, falls asleep, is drunk, or is unconscious, he will always have faith in the Mahayana. Even if that Bodhisattva's life comes to an end, in other lifetimes, due to faith in the Mahayana, he may forget the mind of enlightenment, but in those births, he will not become inferior or have a short-lived mind, and he will not associate with evil friends, Shravakas, or Pratyekabuddhas, let alone be robbed by other heretics. For the sake of the Mahayana, even if he finds a small cause for faith in the Mahayana, it will quickly increase, and he will constantly generate faith in the Mahayana. Therefore, following the habit of faith in the Mahayana will also increase in lifetime after lifetime, and eventually become unsurpassed, perfect, and complete enlightenment." As it is said. Those who rely on the lay life, on the basis of the vows of Upasaka and Upavasatha, constantly protect the two Bodhicittas of aspiration and action. The ordained, whether Bhikshus, Shramaneras, or Bhikshunis, must protect their respective vows on the basis of protecting the two minds of aspiration and action. Among them, the nature of the Pratimoksha vow is to be motivated by the mind of renunciation, and to refrain from actions based on harming others. Since it arises from body and speech, it is considered a form-based vow, and some consider it to be the seed of constantly arising renunciation. The different views of the upper and lower divisions can be understood from the root and commentary of the Abhidharmakosha. Here, the Bodhisattva's vow of morality refers to the Upavasatha and male and female Upasakas who rely on the lay life, as well as the Bhikshus, Bhikshunis, Shramaneras, Shramanerikas, and Bhikshunis who are ordained.
Tibetan
་ཐར་བ་རིགས་བརྒྱད་པོ་གང་རུང་གི་སྟེང་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་རིགས་བརྒྱད་པོའང་རྫས་སུ་བསྡུ་ན་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་དགེ་སློབ་མ་དང་གསུམ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་རྣམས་མཚན་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པས་མིང་འཕོ་བ་ཙམ་ལས་རྫས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་བཅས་རྫས་བཞིར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། སོ་སོ་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམ་བརྒྱད། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མཚན་ལས་མིང་ནི་འཕོ་བའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་སྡོམ་པ་ཐོབ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཚེགས་ཆུད་དུས་རྫོགས་པ་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། ཚོགས་དང་བཅས་པས་རྫོགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་གཉིས་ལས། དང་ པོ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རང་བྱང་ཆུབ་གཉིས་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པ་ལས་རང་བྱུང་གི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ཆུད་ཀྱིས་ཏེ། གསུམ་པོ་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་མཁན་པོའང་འཕགས་པ་འབའ་ཞིག་པའི་ཁྱད་ཆོས་དང་། རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་གང་ཟག་ཀྱང་ལས་ཉོན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཤས་ཆུང་ཞིང་། ཤེས་རབ་དང་། རྒྱུད་དང་། དབང་པོ་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་ཚུར་ཤོག་གིས་དང་། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པས་དང་། བཟང་སྡེའི་ཚོགས་སྐྱབས་གསུམ་ཁས་བླངས་པས་དང་། སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་སོགས་ལྕི་ཆོས་བརྒྱད་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པས་དང་། ལེགས་བྱིན་དྲིས་པའི་ལན་ལ་དགྱེས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་བ་ནི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་རྫོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་ཕ་མའི་དབང་དུ་གྱུར་བ་ལ་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལས་ཕོ་ཉ་བྱས་ཏེ་ཕྲིན་ཆོག་ལ་བརྟེན་ནས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་མ་མཐའ་ཡུལ་དབུས་སུ་བཅུར་ལོངས་པ་དང་། མཐའ་འཁོབ་ཏུ་ལྔ་ཚོགས་པ་དག་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་གཅིག་ཅར་བྱེད་པ་སྟེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདུལ་བ་པ་རྣམས་ན་རེ། རྣམ་པ་བཅུས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་རང་བྱུང་ནི། ང་ལ་མཁན་པོ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་རང་བྱུང་དགེ་སློང་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་སྟོན་པ་རང་ཉིད་སངས་མ་རྒྱས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། ཚུར་ཤོག་ནི་སངས་རྒྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས
Chinese
是于八种解脱之任何一种之上，具有希求进入之发心二者。如是，若将八种所依之类别归纳为实体，则比丘父母二人，沙弥父母沙弥女与师三人，近事男父母二人，这些名称虽有差别，但仅是名称的转变，实际上是在同一实体上具足近住之律仪，被认为是四种实体。如《俱舍论》所说：“别解脱名为八，实体实则有四种，由名而使名称变，故彼差别无相违。”如是。其中，首先，获得律仪之方法有二种：一是耗时圆满之前行仪轨，二是具足僧众而圆满之现行仪轨。第一种是：圆满正等觉与自菩提二者，从证得了知断尽与不生之菩提中，自生的近圆戒；以及五贤善部于生起见道之时，以智慧领悟；这三种是由于自相续中生起了真实义的比丘之自性而获得近圆戒。同样，授予近圆戒之堪布也具有唯有圣者才有的特点，而作为圆满之所依补特伽罗，其烦恼业成熟之三障较少，对于智慧、根器、根性成熟之最上调伏对境，如舍利子以“来此”而授戒，大迦叶以承诺为导师而授戒，贤善部之僧众以承诺皈依三宝而授戒，生主等以承诺舍弃八重戒而授戒，善施以欢喜于所问之答复而成为近圆戒之实物，这是加持而圆满。同样，对于成为供施父母之所依者，由比丘尼邬 উৎপལ་（藏文，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：莲花）作为信使，依靠书信仪轨；以及僧众之数量，至少中土有十人，边地有五人集会，以羯磨四法同时进行出家与近圆戒。如《俱舍论释》所说：“分别说部之律藏师们说，以十种方式获得近圆戒。”如是。其中，自生是：“我无堪布故，我乃自生比丘。”如是，导师自己于未成佛之前出现，而来此则是成佛后入灭时。
English
It is to have the two minds of aspiration and engagement on any of the eight kinds of liberation. Thus, if the eight kinds of bases are condensed into substances, then there are two parents of monks, three including the parents of novices, the novice girl, and the teacher, and two laymen parents. Although these names are different, they are only changes of names. In reality, they are considered as four substances with the vows of being close to the same substance. As stated in the Treasury of Knowledge: "The individual liberation is called eight, but in substance there are four kinds. Because the name changes from the name, these differences are not contradictory." That's it. Among them, the first method to obtain the vows is divided into two: the preliminary ritual that completes the time of effort, and the current ritual that completes with the assembly. The first is: the complete enlightenment of the complete Buddha and the self-enlightenment, from the attainment of enlightenment that knows the exhaustion and non-birth, the self-born ordination; and the five good groups at the time of the arising of the path of seeing, with the wisdom of understanding; these three are ordained because the essence of the true monk is born in their own mind. Similarly, the abbot who ordains also has the characteristics of only the noble ones, and the person who completes the ordination also has less of the three obscurations of the ripening of karma and afflictions. For the best disciples whose wisdom, lineage, and faculties are mature, Shariputra was ordained by "Come here," Mahakashyapa was ordained by promising to be the teacher, the Sangha of the Good Group was ordained by promising to take refuge in the Three Jewels, the Lady of Birth and others were ordained by promising to abandon the eight heavy precepts, and the Good Gift was ordained by being pleased with the answer to the question. The object of ordination is completed by blessing. Similarly, for those who are under the power of the parents of offerings, the nun Utpala (藏文，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：Lotus) acted as a messenger, relying on the letter ritual; and the number of Sangha, at least ten in the central country and five in the border areas, gather to perform the ordination and ordination at the same time with the four karmas. As stated in the commentary on the Treasury of Knowledge: "The Vaibhashikas, the Vinaya masters, say that ordination is attained in ten ways." That's it. Among them, self-born is: "Because I have no abbot, I am a self-born monk." Thus, the teacher himself appeared before he became enlightened, and come here is when he entered Nirvana after becoming enlightened.