Tibetan
བསྡམ་བྱ་བ། །མདོར་བསྡུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གནང་བཀག་ཤེས་པ་ལས་བསླབ་ཚུལ་ནི། ཁྱད་པར་བསླབ་པའི་གནས་ནི་སོ་ཐར་སྐབས། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་བཅས་པ་མི་འདྲལ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དོན་འགྱུར་ན། །ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱི་མི་དགེ་རྣམ་པ་བདུན། །གཞན་དོན་འགྱུར་དང་འགྱུར་བར་ཤེས་པ་དང་། །རང་གི་དགེ་ཚོགས་མི་སྒྲིབ་འཕེལ་བ་ཡི། །གནས་སྐབས་གསུམ་བརྟགས་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། །སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་དཔེར་མཚོན་ནས། །རྣམ་པའི་ཉེས་པའང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན། །རྒྱུ་འབྲས་མཐུ་ཅན་བསམ་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་གནད་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་ལ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་ པ་ལས་ནི་གཞན་དོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་བཅས་པ་དང་འདྲལ་བར་མ་གནང་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བར་དང་། འགྱུར་བར་རིག་པ་དང་། རང་གི་དགེ་བ་དེ་ལས་གྱ་ནོམ་པ་ལ་བར་དུ་མི་གཅོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་ཀྱི་འཕེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་གསུམ་བརྟགས་ནས་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། གང་དག་བདག་གི་དོན་ལ་བལྟ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། བྱེད་པ་གཞན་གྱི་དོན་འབའ་ཞིག་འདོད་ཅིང་ཐམས་ཅད་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ནི། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་པའམ། ལོག་པར་བལྟ་བ་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་དག་ལ་ལར་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྣང་ཏེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གཙུག་ལག་དག་ལ་བལྟའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནི་ཀུན་སློང་གཉིས་པོའང་དང་པོར་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྩ་བ་ལ་རིག་པའི་དཔྱད་པ་རྣོན་པོས་བརྟགས་པར་ཟད་དེ་ངོ་བོ་ཕན་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་དང་འབྲེལ་དགོས་པས་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལམ་ལས་ཕྱིར་བྱུང་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱང་གནང་བའི་སྐབས་ཡིན་པར་བསྡུའོ། །ལ་ལ་འདི་དག་ལ་དཔགས་ནས་འཇམ་དཔལ་དད་པ་ལོག་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུའི་ནང་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ལྟུང་བ་གླེངས་པས་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དཔེར་སྦྱར་བ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་གྱི། བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མིག་དང་རྣ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ལུས་ངག་གི་སྒོ་ནས་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པར་བསྟན་ཡང་། མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་པར་བལྟ་བ་མེད་པས་བར་དང་བར་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལོ
Chinese
所应守护的。 圣者说，简而言之就是戒律。 如是，然知晓开许与遮止之外，学习之理是： 特别学习之处乃是别解脱时， 不舍弃为他所制之戒。 若菩萨为利他， 身语二门之七种不善， 知晓为利他而转变与将转变， 且不遮止自之善聚增长者， 考察三种情况而有开许之时。 如具大心力之持短矛黑人， 以及婆罗门童子星宿为例， 外相之过患实为意义上之善。 以具因果之力之意乐所为之故， 意之三者无须顾虑之时。 其中，别解脱之律仪， 即使为利他，亦不开许舍弃所制之戒。 菩萨为利他而转变，且知晓将转变，且不中断自之善，于其上以心之牵引力而增长，考察三种情况后，有开许之时。 善业十法道中说： 凡是于自身利益毫无顾虑， 所作唯欲利他，且恒常具足慈悲者， 除意之三恶行或邪见之外， 似乎一般允许。 对此，当查阅确定菩萨戒之论典。 如是说。 彼二之意乐，亦仅于最初生起之根本，以敏锐之智慧观察而已，其体性必须与恒常利他之心相联，故从意之业道中产生，亦可归纳为彼二亦有开许之时。 有些人依此推断，如妙吉祥（འཇམ་དཔལ།，文殊菩萨）信心退失而入于外道时，说无堕罪等为例，是不合道理的。 因为所制之戒律是随眼耳而行，显示从身语之门生起邪见， 然而未制之戒律，是从意之觉知，进入调伏彼等之方便善巧之故， 且无有邪见，故说于期间赞叹三宝之功德。 错
English
That which should be guarded. The Victorious One said that, in short, it is discipline. Thus, in addition to knowing what is permitted and prohibited, the way to learn is: Especially, the place of learning is at the time of individual liberation. One should not abandon the precepts made for the sake of others. If a Bodhisattva transforms for the benefit of others, The seven non-virtues of body and speech, Knowing that they transform and will transform for the benefit of others, And not hindering the increase of one's own accumulation of merit, There are times when permission is granted after examining three situations. For example, the black man with great mental strength and a short spear, And the Brahmin boy, the star, are examples. The fault in appearance is actually good in meaning. Because it is done with the intention of having the power of cause and effect, There is no need to worry about the three of mind. Among them, the vows of individual liberation, Even if it is for the benefit of others, it is not allowed to abandon the precepts that have been made. A Bodhisattva transforms for the benefit of others, and knows that he will transform, and does not interrupt his own virtue, and increases it with the power of mental attraction. There are times when permission is granted after examining three situations. In the teaching of the ten paths of virtuous actions, it says: Those who have no regard for their own benefit, Whose actions only desire to benefit others, and who are always full of compassion, Except for the three evil deeds of mind or wrong views, it seems that general permission is given. For this, one should consult the treatises that establish the Bodhisattva vows. It is said. The intention of these two is only to examine the root of the initial arising with sharp wisdom. Its nature must be connected with the constant intention to benefit others, so it arises from the path of mental action, and it can also be summarized that there are times when permission is granted for these two. Some people infer from this that, for example, when Manjushri (འཇམ་དཔལ།) lost faith and entered the heretical path, it is unreasonable to say that there is no downfall, etc. Because the precepts that have been made follow the eyes and ears, showing that wrong views arise from the gates of body and speech, However, the precepts that have not been made are from the knowledge of the mind, entering into the skillful means of taming them, And because there are no wrong views, it is said that the virtues of the Three Jewels are praised in between. Wrong
Tibetan
ག་པར་བལྟ་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་སློང་ངན་པས་ བསྐྱེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་གནང་བའི་སྐབས་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་ཇི་ལྟར་གནང་ན། འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩིས་ཟིན་པ་གཞིར་བཞག་ནས་མང་པོའི་སྲོག་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་གཤེད་མའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་གྱི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཤེས་ནས། དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྡིག་ཏོ་ཅན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་ཐར་བ་དང་། ཚོང་པ་རྣམས་སྲོག་གི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་དང་འབྱོར་ཡང་སེར་སྣས་མི་སྦྱིན་པ་དང་། བཀྲེས་པས་སྲོག་ལ་ཐུག་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱུག་པོ་ལས་བརྐུས་ཏེ་དབུལ་པོ་ལ་སྟེར་བ་ལྟ་བུ་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བས་ལོ་གྲངས་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པའི་མཐར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ་འདོད་པས་གདུངས་ནས་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བར་བརྩམ་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སླད་དུ་ཚངས་སྤྱོད་བཏང་བས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། གསོད་ངེས་པ་སྲོག་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡའ་སྤྲད་ཅིང་རྫུན་སྨྲ་བ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ལྟ་བུ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསླད་ཅིང་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པ་ལས་ལྡོག་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཕྲ་མས་དབྱེ་བ་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པ་ཡེངས་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རམ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པ་མཐོང་ནས་སྒྲུང་དང་བཞད་གད་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའི་དག་འཁྱལ་དང་། སྡིག་པའི་བྱ་བར་འཇུག་པ་དེ་ལས་བཟློག་ཕྱིར་ཚིག་རྩུབ་མོས་སྦྱོ་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་མི་དགེ་ཡང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན་པས་གནང་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས། དགེ་སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་ལས། །མྱུར་འདོད་ཞེས་ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། །ཕུལ་བས་ དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང་། །མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། །བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་བར། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སེམས་དེ་གཙོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང་། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཀག་པ་དག
Chinese
观察任何事物，如果是由恶劣的发心所产生，并且是各种各样的，那么要知道这是不允许的。那么身语的行为应该如何允许呢？像这样，基于对行为者和承受者双方的因果都以大悲心来把握，为了拯救众多生命而夺取刽子手的生命，例如，得知黑矮人要夺取五百商人的性命，船长以大悲心生起让罪恶者从业的异熟中解脱，以及商人们从性命的恐惧中解脱的心，从而杀死了黑矮人；或者虽然富有却吝啬而不布施，为了饥饿至死的人们，生起为双方利益的心，从富人那里偷盗而给予穷人；或者婆罗门之子喜欢星宿，在八万二千年中于森林中净修梵行，最终前往城市乞食，贪恋商主之女，被欲望折磨而打算立即死去，为了阻止这种情况而放弃梵行，从而转生到梵天世界；或者为了使必定被杀者从性命的危险中解脱而传递信号并说谎，如同人主进行祭祀；或者为了阻止被罪恶的朋友完全迷惑并引入恶趣，用离间语使他们分离；或者为了使被忧伤压迫的人从散乱中解脱或者看到进入佛法的必要，而讲述故事和笑话之类的虚妄之语；或者为了阻止进入罪恶的行为，用粗暴的语言进行斥责，这些虽然形式上是不善的，但实际上是善的，因此是允许的。在《心的障碍清净》中说：‘比丘劝请自己的老父亲，说想要快速，即使因此而死去，也不是无间罪。’又说：‘因此，在思想的根本上，存在着福德和罪恶。’在《四百论》中说：‘发心菩萨的，善或不善，一切都变成善，因为心是主要的。’在《二十颂》中也说：‘因为具有慈悲和爱心，善良的心没有过失。’因此，小乘的律藏中所禁止的，
English
It should be understood that looking at anything that is produced by a bad motivation and is of all kinds is not allowed. How should the actions of body and speech be allowed? Like this, based on grasping the cause and effect of both the actor and the experiencer with great compassion, like taking the life of an executioner in order to save many lives. For example, knowing that the black dwarfs are going to take the lives of five hundred merchants, the captain, with great compassion, generates the mind to liberate the sinful one from the ripening of karma and to free the merchants from the fear of death, and thus kills the black dwarfs; or although wealthy, is stingy and does not give, generating the mind for the benefit of both those who are starving to death, stealing from the rich and giving to the poor; or the Brahmin boy who likes the stars, practicing pure conduct in the forest for eighty-two thousand years, finally goes to the city to beg for alms, becomes attached to the merchant's daughter, and tormented by desire, intends to die immediately, and in order to prevent this, abandons pure conduct, and thus is reborn in the Brahma world; or in order to free someone who is certain to be killed from the danger of life, giving a signal and telling a lie, like a human lord performing a sacrifice; or in order to prevent being completely deceived by evil friends and led into the lower realms, separating them with divisive speech; or in order to free those who are oppressed by sorrow from distraction or seeing the necessity of entering the Dharma, telling stories and jokes, which are false speech; or in order to prevent entering into sinful actions, rebuking with harsh words, these, although in form are not virtuous, are actually virtuous, and therefore are allowed. In 'Cleansing the Obscurations of the Mind' it says: 'The Bhikshu urged his own old father, saying he wanted to be quick, even if he died as a result, it is not an immediate crime.' It also says: 'Therefore, at the root of thought, there exists merit and sin.' In the 'Four Hundred' it says: 'The Bodhisattva's motivation, whether virtuous or non-virtuous, all becomes virtuous, because the mind is the main thing.' In the 'Twenty Verses' it also says: 'Because of having compassion and love, a virtuous mind has no fault.' Therefore, what is prohibited in the Vinaya Pitaka of the Lesser Vehicle,