Tibetan
ས་བུའང་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ན་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བླ་ཡིས་གྲོལ། །ཞེས་དང། མཐར་ཐུག་ལ་ལྟོས་ན་སྔ་མ་ལས། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལྐས་འཁྲུངས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དག་པའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀའི་ངོ་བོར་གནས་པས་ ལ་བརྗོད་བྱ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འདྲེས་པར་འབྱུང་ལ། ཀུན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ལམ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་། །སྐྱེས་ཟིན་ཉམས་པ་མེད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་ཡོངས་སུ་མ་བརྟེན་ན་བསླབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ན་པདྨ་སྤུངས་པ་ལས་ཀྱང་། སྦྱིན་པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་སྙན་པར་སྨ་བའི་གཏམ་གྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་དྲང་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་དོན་གཉེར་གྱི་མོས་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་ནས་གདུལ་བྱ་རང་རང་གི་བློ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པ་དག་ནི་རེ་ཞིག་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་རིམ་གྱིས་ཁ་དྲང་བར་བྱ་ཞིང་། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པ་དག་ནི་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། དམན་ལ་མཆོག་གི་ཆོས་མི་བསྟན། །རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་བ། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དག་ཐབས་གང་གིས་ལམ་ལ་འཛུད་པའི་དོན་མཐུན་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱང་གནས་དགོས་ཏེ། རང་གིས་མ་བསྒྲུབས་ན་གཞན་འཇུག་ལྡོག་གི་ལམ་སྲོལ་ལ་བཅུག་ཀྱང་ཉན་དུ་མི་འོང་བ་མཐོང་ཆོས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པས་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པའང་བསྒྲུབ་ལ། སྙན་པར་སྨྲ་ བས་ནི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དོན་སྤྱོད་པས་ནི་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཕན་པའི་ཆོས་འཛིན་ལ། དོན་མཐུན་པས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ག
Chinese
而且，就暂时而言，《宝鬘论》中说：“布施带来享受，戒律带来安乐，忍辱带来光彩，精进带来威严，禅定带来寂静，智慧带来解脱。”就究竟而言，前面也说过：“色身总而言之，是从福德资粮中产生的；法身总而言之，是从智慧资粮中产生的。” 这样，摄集清净之法的戒律，存在于六度波罗蜜多的体性中，因此所表达的内容也完全混合在一起。一切都能在自相续中生起道，并且使已经生起的道不退转，越来越增上。第三，利益有情的戒律是：直接或间接地，以一切方式投入到利益他人的事业中的心，以及与之相应的心理活动，就是它的体性。也就是说，如果不完全依赖四种摄集事物，就无法成就应该学习的意义，因此《莲花鬘》中也说：“以布施的扇子善加招引。”等等，如前所述。首先，以财物的布施善巧地摄集众生，然后用悦耳的言语引导他们的心，使他们对修持正法产生追求的意乐、愿望和欢喜，从而使调伏对象各自按照自己的根器去修持相应的法义。像这样，对于信奉小乘的人，暂时用与之相应的法来摄受，然后逐渐引导他们走向正道；对于信奉极其深广之法的人，要善于运用与行为、时机相关的方便来调伏他们。学师寂天说：“不向劣者示胜法，广器不应施小法。” 这样，为了使他人以任何方便进入正道，自己也必须安住于此，因为如果自己没有修持，即使引导他人进入或离开歧途，他们也不会听从，这是显而易见的。其中，布施能成办暂时的利益，悦耳的言语能成办相应的因，行义能成办究竟的利益之法，同行能使自己跟随。
English
Moreover, with regard to the temporary, the Ratnamala says: "Generosity brings enjoyment, discipline brings happiness, patience brings radiance, diligence brings majesty, meditation brings peace, and wisdom brings liberation." With regard to the ultimate, it was said earlier: "The Form Body, in short, arises from the accumulation of merit; the Dharma Body, in short, arises from the accumulation of wisdom." Thus, the discipline of gathering pure Dharma resides in the nature of the six perfections, so the content expressed is also completely mixed. Everything generates the path arising in one's own mindstream, and causes the path that has already arisen to not decline, but to increase more and more. Third, the discipline of benefiting sentient beings is: the mind that engages in benefiting others in all ways, directly or indirectly, together with the corresponding mental activities, is its nature. That is to say, if one does not completely rely on the four objects of gathering, one will not be able to accomplish the meaning that should be learned, so the Lotus Garland also says: "With the fan of generosity, skillfully invite." etc., as mentioned earlier. First, skillfully gather sentient beings with the generosity of material things, then guide their minds with pleasant words, causing them to generate the intention, desire, and joy of pursuing the practice of the sacred Dharma, thereby causing the trainees to practice the corresponding Dharma meanings according to their respective capacities. Like this, for those who believe in the Lesser Vehicle, temporarily take them in with the Dharma corresponding to it, and then gradually guide them to the right path; for those who believe in the extremely profound and vast Dharma, one must be skilled in taming them by using methods related to behavior and timing. Teacher Shantideva said: "Do not show the superior Dharma to the inferior, the vast vessel should not be given the small Dharma." Thus, in order to make others enter the right path by any means, one must also abide in this, because if one has not practiced oneself, even if one guides others to enter or leave the wrong path, they will not listen, which is obvious. Among them, generosity can accomplish temporary benefits, pleasant words can accomplish the corresponding cause, practicing the meaning can accomplish the ultimate benefit of Dharma, and going together can make oneself follow.
Tibetan
ཞན་དག་འཇུག་པའི་རྒྱུད་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་སྐད་དུ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་མཚུངས་དེ་དོན་ལེན་འཇུག་དང་། །བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས། །སྙན་པར་སྨྲ་དང་དོན་སྤྱོད་དང་། །དོན་མཐུན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་བསྡུས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཡང་བྱང་ས་ལས་གཞན་དོན་བྱེད་ཚུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་འོག་ཏུ་དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོའི་ངོ་བོ་ནི་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མི་དགེ་བ་ལས་སེམས་བསྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལྷུང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སོ་སོ་ཐར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀྱང་། །ནང་གསེས་སོ་སོ་ཐར་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས། ཁྱད་པར་བཞི་ཡི་སྒོ་ནས་འཕགས་པ་སྟེ། །སོ་ཐར་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལྡོག་པ་ཙམ། །བྱང་སེམས་དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཕན་འདོགས་བསྣོན། །སོ་ཐར་སྤང་བ་བདུན་བསྡུས་ལུས་དག་གཅོ། །བྱང་སེམས་སྤང་བ་བཅུ་ཀ་གཙོ་བོར་བྱེད། །དེ་ལ་སོ་ཐར་གྱི་བཅས་པ་རྣམས་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གི་བསླབ་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུ་ཡང་། བྱང་སེམས་མ་ཡིན་པའི་རབ་བྱུང་རྣམས་ལ་ བསླབ་བྱ་བསྣོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་ཆོས་སུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སོ་སོ་ཐར་པ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉས་སྤྱོད་སྡོམ་པས་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བའི་སྟེང་ཕན་འདོགས་པ་བསྣོན་པ་སྟེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ་ཀ་དང་ལྡན་པའོ། །སོ་སོ་ཐར་བ་ནི་སྤངས་པ་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་གཙོ་བོར་བྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་སྤང་བ་བཅུ་ཀ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། མཐོ་རིས་ཐར་བའི་བདེ་ལམ་གྱུར་པ་སྟེ། །ལས་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་ལས་ཉམས་མི་བྱ། །འདི་ལ་གནས་པས་འགྲོ་ལ་ཕན་བསམ་པའི། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ངག་ལུས་ཡིད་རྣམས་ཡང་དག་
Chinese
因为是引入贤善之道的根本，如《经庄严论》所说：以布施等同彼义之摄受，自身随顺之摄受，爱语和义行，以及义同之行为，是为四摄。如是，以四摄事摄受，并以发心所摄持，直接或间接地为众生成办利益安乐，一切都是利益众生的律仪。然于《菩萨地》中，将利他之行归纳为十二种，此将于下文依例阐述。如是，菩萨三律仪之体性，于《宝积经》中云：彼等别解脱律仪者，乃守护自心远离诸不善；摄集善法律仪者，乃现证诸善之根本；利益有情律仪者，乃成办利益于他者。如是，别解脱与菩萨戒二者，内中别解脱较之菩萨心，以四种差别而超胜：别解脱仅是遮止他害及其根本，菩萨心于其上更增添饶益；别解脱总摄七种舍弃，主要断身语之业，菩萨心主要行持十种舍弃。其中，别解脱之学处，亦可归纳为菩萨具戒出家众之学处之一部分，然对于非菩萨之出家众，则以增添学处之方式，转为殊胜之法。如是，别解脱乃依于守护自相续之罪行，仅是遮止他害及其根本之律仪。菩萨则于不害他之基础上，更增添饶益，即具足遮止罪行、摄集善法、利益有情三者。别解脱主要着重于总摄七种舍弃之身语之业，菩萨则着重于包含动机在内之十种舍弃。如《摄波罗蜜多论》云：成为增上生与解脱之安乐道，此十业道不应退失，安住于此，以利益有情之意乐，意乐之差别将有果报。语身意等皆为清净。
English
Because it is the root of introducing the path of virtue, as stated in the Ornament of the Sutras: "Through generosity equal to that meaning, acceptance that follows oneself, loving speech and meaningful conduct, and behavior that is in accordance with the meaning, these are considered the four means of gathering." Thus, by gathering with the four means of gathering and being held by the generation of the mind of enlightenment, all that directly or indirectly accomplishes benefit and happiness for sentient beings is the discipline of benefiting sentient beings. However, in the Bodhisattva Grounds, the ways of benefiting others are summarized into twelve aspects, which will be explained below based on examples. Thus, the essence of the three disciplines of a Bodhisattva is stated in the Ratnakuta Sutra: "The discipline of the Pratimoksha is to protect the mind from non-virtue. The discipline of gathering virtuous dharmas is to manifest the roots of virtue. The discipline of benefiting sentient beings is to accomplish benefit for others." Thus, both the Pratimoksha and the vows of a Bodhisattva, within them, the mind of enlightenment surpasses the Pratimoksha through four distinctions: The Pratimoksha only prevents harm to others and its basis. The Bodhisattva adds benefit on top of that. The Pratimoksha summarizes seven abandonments and mainly cuts off the actions of body and speech. The Bodhisattva mainly practices all ten abandonments. Among them, the precepts of the Pratimoksha are included as one aspect of the training of ordained individuals who hold the Bodhisattva vows. However, for ordained individuals who are not Bodhisattvas, it is transformed into a superior Dharma by adding training. Thus, the Pratimoksha relies on the discipline of abandoning misconduct in one's own mind-stream, merely preventing harm to others and its basis. The Bodhisattva adds benefiting others on top of not harming others, possessing all three: abandoning misconduct, gathering virtuous dharmas, and benefiting sentient beings. The Pratimoksha mainly focuses on the actions of body and speech, summarizing seven abandonments. The Bodhisattva mainly practices all ten abandonments, including the motivation. As stated in the Compendium of Perfections: "Becoming the path of happiness for higher realms and liberation, these ten paths of action should not be abandoned. By abiding in this, with the intention to benefit beings, the difference in intention will have a result. Speech, body, and mind are all pure."