Tibetan
་པ་དང་། སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་བའི་ཕམ་པ་ལ་ཕན་དུ་རུང་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། ཇི་སྟེ་སློང་བ་མངོན་དུ་འོངས་གྱུར་ཀྱང་། །ཤིན་ཏུ་མཐུ་ཆུང་སྦྱིན་པར་མ་ནུས་ན། །ཅི་ནས་སློང་བ་དམའ་འབབ་མ་གྱུར་པར། །འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་དེ་ཡི་ཡིད་ཀྱང་བཞོ། །ཕྱིན་ཆད་སློང་བ་དྲུང་དུ་འོངས་གྱུར་ན། །ཅི་ནས་ཡི་ཆད་དམའ་བར་མི་འགྱུར་བར། །འཇུངས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་བསལ་བར་བྱ། །སྲེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འཇུངས་པ་དང་སྲེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་གེགས་ཡིན་ན། འདི་སྙམ་དུ་བདག་སྔོན་སྦྱིན་པ་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་ད་རེས་ཀྱང་སེར་སྣ་དང་བཅས་ཤིང་། དེའི་རྒྱུ་ལུས་ཕྱི་མ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་དབུལ་པོར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟའོ་སྙམ་ནས་དེའི་དབང་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་དང་། རང་འབྱོར་བ་ཆུང་ན་འདི་ཡང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཕ་རོལ་ལ་ཕན་མ་བཏགས་པས་ལན་ན། ད་རེས་ཕོངས་པས་ཤི་ཡང་སླ་ཡི། ཚེ་ཕྱི་མ་འབྱོར་བར་གྱུར་བའི་རྒྱུ་ནི་སྦྱིན་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་ནས་སློང་བ་པོ་མི་ལྡོག་པ་དང་། སྦྱིན་བྱའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བཅགས་པས་ཆགས་ན་འདིས་བདག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟུང་བ་མེད་ན་བདག་གིས་འདི་ལ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་འབྲལ་མི་ཕོད་པར་བལྟ་བ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་སྙམ་ནས་ཆགས་སེམས་འདྲལ་བ་དང་། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་མ་མཐོང་བར་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་ལ་བལྟ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ན། ཀྱེ་མ་ཧོ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་ཅིང་འདྲལ་ན་སྦྱིན་འབྲས་ལན་གཅིག་ཐོབ་པ་ནི་ཚོང་པས་ཁེ་སྤོགས་ཐོབ་ཀྱང་ བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་དུ་བདེ་བ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ་སྙམ་པས་དེའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་རྒྱུར་བསྔོ་བར་བྱའོ། །སྤྱིར་ས་དང་པོ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པས་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་པའི་མོས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱད་ས་ལས། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཇི་སྲིད་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་མེད་དེ། མི་བདོག་བཞིན་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུས་ངན་སོང་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་ཚེ་རབས
Chinese
并且，吝啬对于不布施财物之过失是有帮助的。如《摄波罗蜜多论》中所说：“如果乞丐显现来到面前，但因势力微弱而不能布施，那么在乞丐尚未失望离去之前，用温和的语言来软化他的心意。将来乞丐来到面前时，为了不让他灰心失望，应当消除吝啬的过失，为了彻底断除贪欲而努力。”因此，吝啬和贪欲是布施的障碍。心想：我过去没有习惯布施，所以现在仍然吝啬。其结果是，来世也不喜欢布施，并且会变得贫穷，这是不可避免的。因此，无论如何也不要受其支配。如果自己拥有的很少，这也是因为前世没有利益他人的缘故。所以，即使今生因贫困而死也容易，来世获得财富的原因唯有布施。因此，不要让乞丐失望而归。如果因为对布施之物依恋而产生贪执，心想：此物并没有以任何方式抓住我，我却以颠倒的观念执着于它，不舍得离开，这是产生痛苦的原因。因此，要断除贪执之心。如果没有看到布施的果报是产生菩提的利益，而只看到获得受用的利益，那么，唉！一切有为法都是无常和分离的。如果布施一次而获得的果报，就像商人获得利润一样，虽然不是功德，却像在梦中体验快乐一样。因此，要将布施的果报回向于殊胜菩提之因。一般来说，在未获得初地之前，受用不会耗尽，但并非在所有情况下都存在。因此，具有智慧的菩萨以极其纯净的意念，甚至用意念变幻出广大的布施之物，并生起将之布施给一切众生的意乐。如《事师五十颂》中所说：如此，菩萨在尚未获得清净意乐之前，并没有那些受用。虽然没有受用，但有智慧的人仍然行布施。菩萨如何以清净的增上意乐，获得从恶趣中彻底解脱的果报呢？就像那样生生世世。
English
And, stinginess is helpful in overcoming the fault of not giving away wealth and possessions. As stated in the Compendium of Perfections: "Even if a beggar appears before you, but you are too weak to give, then before the beggar becomes discouraged and leaves, soften his heart with gentle words. In the future, when a beggar comes before you, in order not to let him become discouraged and disappointed, you should eliminate the faults of stinginess, and strive to completely eliminate greed." Therefore, stinginess and greed are obstacles to generosity. Thinking: I have not been accustomed to giving in the past, so I am still stingy now. As a result, in the next life, I will not like giving, and I will become poor, which is inevitable. Therefore, do not let it dominate you in any way. If you have little yourself, this is also because you did not benefit others in previous lives. Therefore, even if you die of poverty in this life, it is easy, and the only cause for gaining wealth in the next life is giving. Therefore, do not let the beggar return disappointed. If attachment arises because of clinging to the object of giving, thinking: This object has not grasped me in any way, but I cling to it with a reversed view, and I am reluctant to part with it, which is the cause of suffering. Therefore, cut off the mind of attachment. If you do not see the benefit of giving as the cause of generating enlightenment, but only see the benefit of gaining enjoyment, then, alas! All conditioned phenomena are impermanent and separate. If the result of giving once is like a merchant gaining profit, although it is not merit, it is like experiencing happiness in a dream. Therefore, dedicate the result of giving to the cause of supreme enlightenment. In general, until the first ground is attained, enjoyment will not be exhausted, but it does not exist in all circumstances. Therefore, a wise Bodhisattva, with an extremely pure intention, even mentally transforms vast objects of giving, and generates the intention to give them to all sentient beings. As stated in the Fifty Verses on the Guru: Thus, Bodhisattvas do not have those enjoyments until they have attained pure intention. Although they do not have enjoyments, wise people still practice giving. How does a Bodhisattva, with pure superior intention, attain the result of completely liberating from the lower realms? Just like that, life after life.
Tibetan
་ཐམས་ཅད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ས་མཐོན་པོའི་སྦྱིན་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོང་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་འབྲེལ་བར་གདབ་པ་ནི་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སྦྱིན་པ་དེ་འདྲའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་འདྲའི་སྦྱིན་པ་གཏོང་འདོད་དེ་མི་བཏང་། །འཇིག་རྟེན་ནར་ན་གཏོང་འདོད་སེམས་ལྡན་པ། །གཏོང་བའི་ནང་ན་མཆོག་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ངོ་བོ་མི་མཐུན་སྡོམ་པ་སྟེ། །དབྱེ་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་དང་དགེ་ཆོས་སྡུད། །སེམས་ ཅན་དོན་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད། །སྒོ་གསུམ་མི་དགེ་སྡོམ་པ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དགེ་ཆོས་སྡུད། །གཞན་ལ་ཕན་གདགས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཡིན། །དེ་ལ་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྡམས་ནས་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལ་སྤོང་སེམས་གོམས་ཤིང་བརྟན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན་གསུམ་ཏེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་སྤོང་བ་དང་། རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམ་པ་བདུན་སྤང་བ་སྟེ། འཇུག་པའི་འགྲེལ་བར། དེ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་ཡིད་གཅགས་པའི་མི་ཞི་བྲས་བསིལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པ་དག་གིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེ་ཡང་སྤོང་བ་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་དག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སློང་བ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་སོ་སོ་ཐར་པ་རིས་བདུན་ལ་གསུངས་པས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཁྱིམ་པའམ་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དངོས་དང་དེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་སྤོང་སྡོ
Chinese
在一切时处获得用之不竭的受用。如是说。因此，对于修学殊胜布施的方法，暂时观想为所愿之处，对于身体和一切受用，生起广大的布施心愿，并与菩提心相联结，这是所有布施的根本和最殊胜之处，如《摄波罗蜜多论》所说：如此布施之根本，乃菩提心也。如是布施，欲舍而不舍。于世间常怀舍心者，于布施中，胜者如是说。如是宣说。第二，戒律波罗蜜多。戒律的自性是不相违背的律仪。分类有三种：断恶律仪、摄善法戒、饶益有情戒。守护三门不善业，是断恶律仪。具足六度，是摄善法戒。利益他人，是饶益有情戒。其中，对于三门所应断除的违品方面，如理守护，对于包括损害他人的根本在内的一切，生起并稳固断除之心，这是戒律的自性。分类有三种：断恶律仪、摄善法戒、饶益有情。其中，第一种是从具足意乐的角度出发，断除十不善业；从自性的角度出发，断除身语的七种行为。《入行论释》中说：因为不接受烦恼，因为不生起罪恶，因为以寂静清凉之心系念，或者因为是安乐之因，所以是圣者所应依止的，所以是戒律。这也是具有断除七种行为的特征。不贪著三法衣，没有嗔恨，具有正见，这些是发起一切的基础。因此，从具足发起一切的基础的戒律的角度出发，详细阐述了十业道。如是说。此外，《菩萨地论》中宣说了七种别解脱戒，因此，如果持有别解脱戒的菩萨安住于菩萨戒中，那么无论是居家者还是出家者，对于别解脱戒的真实戒体以及与之共同的断除之
English
One will obtain inexhaustible enjoyment in all times and places. Thus it is said. Therefore, regarding the methods of learning the supreme generosity, one should temporarily visualize it as the desired object, and for the body and all enjoyments, generate a vast aspiration of generosity, and connect it with the mind of enlightenment, which is the root and supreme of all generosity, as stated in the Compendium of Perfections: The root of such generosity is the mind of enlightenment. Such generosity is the desire to give but not giving. In the world, those who always have the desire to give, among generosity, the Victorious Ones have said is supreme. Thus it is said. Second, the perfection of discipline. The nature of discipline is the vows that do not contradict. There are three types: the vow of abstaining from evil deeds, the vow of gathering virtuous dharmas, and the vow of benefiting sentient beings. Guarding the three doors from unwholesome deeds is the vow of abstaining from evil deeds. Possessing the six perfections is the vow of gathering virtuous dharmas. Benefiting others is the vow of benefiting sentient beings. Among these, regarding the aspects of the three doors that should be abandoned, one should properly guard against the opposing factors, and generate and stabilize the mind of abandoning everything, including the root of harming others, which is the nature of discipline. There are three types: the vow of abstaining from evil deeds, the vow of gathering virtuous dharmas, and the vow of benefiting sentient beings. Among these, the first is from the perspective of possessing intention, abandoning the ten unwholesome deeds; from the perspective of its own nature, abandoning the seven types of actions of body and speech. In the commentary on the Entering [the Bodhisattva's Way of Life], it says: Because one does not accept afflictions, because one does not generate sins, because one keeps the mind with a peaceful and cool mind, or because it is the cause of happiness, therefore it is what the noble ones should rely on, so it is discipline. It is also characterized by abandoning the seven types of actions. Not being attached to the three Dharma robes, not having hatred, and having right view, these are the basis for initiating everything. Therefore, from the perspective of discipline that possesses the basis for initiating everything, the ten paths of action are explained in detail. Thus it is said. Furthermore, the Bodhisattva Bhumi Sutra explains the seven types of individual liberation vows, therefore, if a Bodhisattva who holds the individual liberation vows abides in the Bodhisattva vows, then whether one is a householder or a renunciate, for the actual vows of individual liberation and the common abandonment of them,