Tibetan
མ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་རྟེན་དུ་མི་རུང་ཚར་བྱུང་སྡོམ་གྱི་ རྟེན་ཅན་ཡིན་ན་སོ་ཐར་དང་ཐུན་མོང་བའི་བཅས་རང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅི་རིགས་པར་སྤོང་བའི་སྤོང་སྡོམ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གཉིས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་ནི། ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་བསླབ་བྱ་ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ལྷག་མ་ལྔ་པོ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཁྱད་ཆོས་བཞི་ནི། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ། གྲོགས་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ། བྱེད་ལས་གཞན་གྱི་འདོད་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ། དེའི་འབྲས་བུས་གདུལ་བྱ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་སྔ་མ་ལས། །སེར་སྣ་ཚུལ་འཆལ་ཁོང་ཁྲོ་དང་། །ལེ་ལོ་རྣམ་གཡེང་ཤེར་འཆལ་དྲུག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་ལས་ཀྱང་། སྦྱིན་པས་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཡིད་དང་བར་བྱེད་པ་སོགས་གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བྱེད་པའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལས། ཟང་ཟིང་སོགས་སྦྱིན་ཡིད་དང་བ། །གཞན་གནོད་བཟོད་ཅིང་ཕན་གྲོགས་བརྩོན། །རྫུ་འཕྲུལ་བླང་དོར་རྣམ་འབྱེད་པ། །གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །ཅེས་སོ། །སྤྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་དོན་ཡང་། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་དགེ་བ་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བས་ན་པཱ་རའི་སྒྲ་ལས་ཕ་རོལ་དང་། མི་ཏ་ཕྱིན་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ནི་སྒྲ་འཇུག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་བཤད་དུ་མེད་དེ་ཕ་རོལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡིན་ལ། ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་གྲོས་སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཞུང་དང་ལམ་ལ་དེའི་སྒྲས་བརྟགས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིན་དྲུག་རེ་རེའང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཡིས། །གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་དེ། །དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུ
Chinese
མ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།། 如果不适合作为别解脱戒的所依，但具有已毁坏的律仪之所依，那么断除与别解脱共同的以及自方的任何过失的断律仪，就是律仪的戒律。第二，积聚善法：行持具足四种功德的六度等善妙学处。如《现观庄严论》云：“布施违品衰，具足不分别，智慧圆满欲，有情熟三相。”与此相同，其余五者（戒律等）也同样宣说了这四种功德：远离各自的违品；以不分别三轮的智慧摄持；事业是成办他人的愿望；其果是使所化众生于三菩提中成熟。违品如前者所说：“悭吝毁戒与嗔恚，懈怠散乱慧毁六。”一样。同样，事业也是，如布施能利益他人，戒律能调伏自心等，以前者所说的方式成办一切他人的利益：“布施等舍财，调柔他忍助，神通择取舍，圆满他人欲。”一般而言，波罗蜜多的词义是，由于超胜世间和声缘的一切善根，因此从“པཱ་རའི་”一词引申出“ཕ་རོལ་（彼岸）”，以及“མི་ཏ་ཕྱིན་པ་（到达）”，即“ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་（到达彼岸）”。虽然如此，般若波罗蜜多在词的运用上是成立的，但在解释上却不成立，因为“ཕ་རོལ་（彼岸）”是佛陀，“ཕྱིན་པ་（到达）”是能彻底辨别诸法的智慧，是已到达有寂彼岸的智慧。因此，法称论师说：“智慧波罗蜜多无二，彼智慧即如来，以所证彼义之结合，以彼之名诠释经与道。”就是这样。像这样的六度，每一度又可以分为布施等六组。如《现观庄严论》云：“彼等一一布施等，摄为六类六品故，何为盔甲之修持，以六品之六如是说。”因此，六度
English
Ma is the discipline of vows. If one is not suitable as a basis for Pratimoksha vows but has a basis of vows that have been broken, then the discipline of abandoning vows, which abandons any faults that are common to Pratimoksha and one's own, is the discipline of vows. Second, gathering virtuous dharmas: practicing the six perfections and other virtuous trainings with four special qualities. As it says in the Ornament of the Sutras: "Giving diminishes the opposite side, is endowed with non-conceptual wisdom, completely fulfills all desires, and ripens sentient beings into three aspects." In accordance with this, the remaining five, such as discipline, also have the same four qualities: being free from their respective opposites; being seized by the wisdom that does not conceptualize the three circles; the activity is to fulfill the wishes of others; and its result is to ripen the disciples into the three enlightenments. The opposite is as in the former: "Miserliness, immoral conduct, anger, laziness, distraction, and lack of wisdom are the six." Similarly, the activity is also, such as giving benefits to others, and discipline pacifies the mind, etc., in the way of accomplishing all kinds of benefits for others as in the former: "Giving alms pacifies the mind, enduring harm to others and striving to help, magical powers distinguish what to take and leave, and completely fulfill the desires of others." In general, the meaning of the word Paramita is also that since it goes beyond all the virtues of worldly beings and hearers, therefore, from the word "Pāra," it is derived as "Parol (other side)" and "Mita Phyinpa (reached)," that is, "Paroltu Phyinpa (reached the other side)." Even so, the Prajnaparamita is valid in the use of the word, but not valid in the explanation, because "Parol (other side)" is the Buddha, and "Phyinpa (reached)" is the wisdom that thoroughly distinguishes all dharmas, which is the wisdom that has reached the other side of existence and peace. Therefore, Dharmakirti says: "Wisdom Paramita is non-dual, that wisdom is the Tathagata, by the combination of the meaning of what is to be attained, it is designated by that name in the scriptures and the path." That's how it is. Each of the six perfections like that can also be divided into six groups such as giving. As it says in the Ornament of Realization: "Each of these, giving and so on, is gathered into six types, six qualities, whatever is the practice of armor, is explained as the six qualities of six as they are." Therefore, the six perfections
Tibetan
ག་ལ་འགོད་པ་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་རང་རང་གི་སྦྱིན་པ། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དང་དེའི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་བཟོད་པ། དེ་ལ་སྤྲོ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞིག་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བའི་བསམ་གཏན། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་བསླབ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ་ལ་ལྟས་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་པའང་སྔ་མ་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ཞེས་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་བཟོད་པ་སྟེ་དང་པོ་གསུམ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པར་བ་སྡུལ། བསམ་གཏན་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་། ཤེས་རབ་ནི་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པར་བསྡུ་བས་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་གཏོགས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུར་འབྲེལ་ཞིང་དམན་མཆོག་དང་རགས་ཕྲའི་ཁྱད་པར་དུ་གནས་པའི་ཚུལ་ དེ་ཉིད་ལས། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང་། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའི་དོན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ། བདེ་འགྲོ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེ་འབྲས་པ་མེད་པའི་བཟོད་པ། དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་སྡུད་པའི་བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བསལ་བའི་ཏིང་འཛིན། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ། །བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་དང་། དེ་དག་གི་འབྲ
Chinese
如何安立，布施的布施等各自的布施，守护各自的相违品的戒律，以及忍耐那样的苦行的忍辱，欢喜地行持那样的精进，不散乱于其他之禅定，以不分别三轮之见解所摄持的智慧，总共成为三十六种。又，观察那些善法归纳为三学，从而确定六度的数量，也是从前面所说而来。“以三学为主宰，胜者宣说六度，最初三者，最后二者为二种，一者亦属于三者。”如是，由于不执著布施之物，从而使戒律完全清净，由此而具足四种沙门之法，即是忍辱，所以最初三者归摄于增上戒学。禅定归摄于增上定学，智慧归摄于增上慧学，所以最后二者为二种，精进则属于三者，所以成为所有这些的助伴。这些也如前后因果般相关联，并且安住于下劣殊胜和粗细的差别中。 如是说：“依赖于前者而生起后者，因为安住于下劣和殊胜，以及粗大和细微的缘故，所以这些是依次宣说的。”并且，最终果位的意义也与般若波罗蜜多相结合。 如《入行论》所说：“所有这些支分，能仁皆说是为了智慧。”就是这样。如何修持之理是：不希求回报和异熟的布施，不以善趣为目标的戒律，对一切有情没有嗔恨的忍辱，总集一切善法的精进，排除禅定和无色定的等持，以方便大悲所摄持的智慧。如前者所说：“不希求的布施，以及不欲求轮回的戒律，以及对一切的忍辱，以及总集功德的精进，同样，禅定不是无色定，以具足方便的智慧，依止六度者，如实相应。”以及，这些的果
English
How to establish, the giving of generosity, etc., each's own generosity, the discipline of guarding against each's own opposing factors, and the patience of enduring such austerities, the diligence of joyfully practicing such, the meditation that does not stray to other things, the wisdom that is held by the view of not discriminating the three spheres, in total, it becomes thirty-six. Furthermore, observing those virtuous dharmas as being summarized into the three trainings, thereby determining the number of the six perfections, also comes from what was said earlier. "Taking the three trainings as the main focus, the Victorious Ones declared the six perfections, the first three, the last two are two kinds, one also belongs to all three." Thus, due to not being attached to the object of generosity, the discipline becomes completely pure, and from that, one becomes endowed with the four qualities of a renunciate, which is patience, so the first three are summarized into the higher training of discipline. Meditation is summarized into the higher training of concentration, and wisdom is summarized into the higher training of wisdom, so the last two are two kinds, and diligence belongs to all three, so it becomes a companion to all of these. These are also related like cause and effect, and abide in the differences of inferior and superior, and coarse and subtle. As it is said: "Relying on the former, the latter arises, because it abides in inferior and superior, and because of coarse and subtle, so these are taught in order." And, the meaning of the ultimate result is also combined with the Prajnaparamita. As the Bodhisattvacharyavatara says: "All these limbs, the Able One said are for the sake of wisdom." That is how it is. How to practice is: generosity without expecting returns or ripening, discipline without aiming for happy migrations, patience without resentment towards all sentient beings, diligence that gathers all virtuous dharmas, samadhi that excludes meditation and formless absorption, wisdom that is held by skillful means and great compassion. As the former said: "Generosity without expectation, and discipline without desiring rebirth, and patience towards all, and diligence that gathers all qualities, likewise, meditation is not formless absorption, with wisdom endowed with skillful means, those who rely on the six perfections, truly connect." And, the results of these