Tibetan
། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བར་གྱུར་ནས་ཐབས་བསམས་ཏེ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ཞིངས་རྣམས་ནི་ཐན་བསམ་རུངས་པར་བྱས་ཤིང་། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྩ་དང་ཤིང་གེལ་པ་དང་ཆུ་ཀླུང་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ན། ཆར་བའི་སླད་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གཞན་པས་ནི་ཉམ་ཆུང་གི། རང་གི་མངའ་རིས་གང་ཡིན་པ་ནས་སྐྱེས་བུ་ཡིད་གཅུགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུའི་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་སྟ་གོན་རྩོམས་ཤིག་ཅེས་བློན་པོ་ རྣམས་ལ་བསྒོས་པས། དེ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་ནས་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་ལྡོག་པའི་སྟངས་གསོལ་བ་ལ་མཉན་པ་ལྟར་བྱས་ནས་དོན་གྱིས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྐྱབས་བྱིན་ཏོ། །དེ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞོ་ཤ་ལས་སུ་འཁོལ་བར་བྱས་ནས་གཞན་ལ་མི་འཇིགས་པའི་གནས་སྦྱིན་པ་ལ་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པའི་ཚེའང་། མི་ནུས་བཞིན་དུ་བབ་ཅོལ་ཆོ་ག་ཡི། །རྣམ་པར་སྦྱར་བའི་སྦྱིན་པའང་སྨད་པ་སྟེ། །སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་དག་པར། །ལུས་དང་སྲོག་གཏོང་བསླབ་བཏུས་ཉིད་ལས་བཀག །དེ་ལ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། རབ་ཏུ་གཏོང་བ་དག་ཀྱང་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ད་ལྟ་མོས་པ་སྟོབས་སུ་མ་གྱུར་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་རྨའི་ཤའུ་ལྟར་སྲན་མི་བཟོད་པ། འཇུག་ལྡོག་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བ་ཅན་དག་གིས་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་མ་གསོས་པར་གཞན་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བས་ཞུགས་ན་སླར་གཞན་དོན་ལ་སྐྱེ་ནས་ཉན་རང་གི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཉེན་ཡོད་དེ། རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་གཟིངས་བུབ་བསྐམ་ལ་གནས་པས་མ་བཟོད་དེ་བརྐྱལ་བས་བརྐྱལ་གྱི་ནུས་པ་མ་རྫོགས་པ་རང་ཉིད་ཀྱང་ཉམ་ཉེས་པར་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསམ་པའི་ཆ་ནས་ལུས་བྱིན་ཟིན་ཡང་ཤ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྟེར་བ་བསླབ་བཏུས་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་ ཅིང་། དེའི་ཁུངས་ཀྱང་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། དུས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལགས་སོ། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་མ་དག་པར། །ལུས་ནི་གཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །ཅི་ནས་འདི་དང་གཞན་དག་ཏུ། །དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་བཏང་ངོ་། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཁ་ན་མ་ཐོས་བསྐྲུན་པའི་སྦྱིན་པ་ཡང་། །གནས་མིན་སྨད་པའི་གནས་ཏེ་བདོག་པ་ལ། །ཞེན་པ་བཏང་བ་སྦྱིན་པའི་ཚད་དུ་བཞེད། །དེ་སྐད་དུ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྒྱས་པས་ཞུས་པ་ལས། ནོར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ནོ། །བྱེད་དུ་བཅུག་པས་སྦྱིན་པ་ནི་གཏོང་བ་པོ་ཡིན་གྱི། སྦྱིན་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །དུག་དང་མཚོན་ཆ་དང་སྲོག་ཆགས་གསད་དེ་སྦྱིན་པ་དང་བག་མེད་པ་ལ་ཆང་སྦྱིན་པ་ནི་མ་དག་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། སྦྱིན་ནས་འགྱོད་པས་གདུང་བ་ཡང་མ་དག་པའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད་ཀྱི་གཞན་ལ་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་ན་མ་དག་པའོ། །ན་བ་དང་འཆི་བའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་དང་། དད་པ་མེད་པར་རྩ་ལག་གིས་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་བྱིན་ན་མ་དག་པའོ། །དབུལ་ཕོངས་བོར་ནས་ཕྱུག་པོ་ལ་སྟེར་ན་མ་དག་པའོ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཚྭ་སྒོ་ཅན་གྱི་ཞིང་ལ་ས་བོན་བཏབ་པ་ལྟར་སྨིན་པ་མེད་པས་ཡིན་མོད་ཀྱིས་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་རེ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་མ་རྨོས་མ་བསལ་བའི་ཞིང་ལ་ས་བོན་བཏབ་ནས་ཆར་བབས་ན་སྐྱེ་སྲིད་ཀྱི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བཀའ་བསྩལ་བ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པའི་ཚད་ནི་སྦྱིན་བྱའི་རྫས་ཀྱིས་ཕ་ རོལ་བའི་དབུལ་བ་བོར་པའི་མཐའ་མི་འཚལ་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཆ་ནས་རང་ལ་བདོག་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྡུངས་པ་དང་སེར་སྣར་བ་ལྟ་བའི་ཞེན་པ་བཏང་བ་ལ་འདོད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བཅས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་བཏང་སེམས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟས་སེམས་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་རང་རང་གི་ལས་ལ་སྤྱོད་པའི་དབུལ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེལ་བར་སུ་ཞིག་གིས་ནུས་ཏེ། སྔོན་ཆད་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཀྱང་ད་དུང་ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་བཀྲེན་པོའི་ལུས་རྟེན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་སྔ་མ་ལས། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དབུལ་ཕོར་བ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཡིན་ན། །ད་དུང་འགྲོ་བ་བཀྲེན་ཡོད་སྔོན། །སྐྱོབ་པ་ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྱིར་ལུས་སྲོག་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་སྟེར་མི་ནུས་ཀྱང་བློས་གཏོང་བ་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པ་འདི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ
Chinese
那时，国王由于受到大慈悲心的支配，心中非常不安，于是想了个办法说："如今田地都已变成旱地，赡部洲的草木枯萎，河流也干涸了，为了下雨，其他的祭祀是无济于事的。从我的领地里，准备一百个被迷惑的人的生命祭祀。"于是命令大臣们。他们都感到恐惧和慌乱，像听从劝告一样，请求停止生命祭祀，实际上给予了许多众生无畏的庇护。因此，菩萨们应该精进地学习布施，善巧方便，把自己的血肉当作工具，给予他人无畏的处境。在这样学习的时候，如果力不能及，草率地进行仪式，这种虚假的布施也会受到谴责。在慈悲心极不纯净的情况下，施舍身体和生命是被《学集论》所禁止的。其中，伟大的布施和极度的布施是证得不生之法的忍辱的境界。如《圣近圆请问经》中说："安住于不生之法忍辱，才能行布施，伟大的布施和殊胜的布施。"因此，现在对于信心尚未坚固，初学者的心像伤口的肉一样脆弱，难以忍受，进退非常动摇的人来说，在自己的烦恼之病尚未痊愈之前，如果直接投入到伟大的利他事业中，反而会因为利他而生起声闻缘觉之心，这是有危险的。就像在海中，船已倾覆，在干燥的地方无法忍受，于是游泳，但游泳的能力尚未圆满，自己也遭受损害一样。因此，即使从意念上已经布施了身体，实际上也不要施舍血肉等，这在《学集论》中有详细的说明。其依据也来自《圣虚空藏经》中说："非时之欲是魔业。"以及《入行论》中也说："慈悲心不纯净，不应施舍身体，无论在今生或来世，为了成办大利益。
English
At that time, the king, being controlled by great compassion, became very uneasy in his heart. He then devised a plan and said, "Now that the fields have all become arid, the grasses and trees of Jambudvipa have withered, and the rivers have dried up, other sacrifices are of no avail for rain. From my territory, prepare a life sacrifice of a hundred deluded people." So he commanded the ministers. They were all frightened and flustered, and as if listening to advice, they pleaded to stop the life sacrifice, actually giving many beings the refuge of fearlessness. Therefore, Bodhisattvas should diligently study giving, be skillful in means, use their own flesh and blood as tools, and give others a state of fearlessness. When studying in this way, if one is not capable, performing rituals rashly, such false giving will also be condemned. When the thought of compassion is extremely impure, giving away the body and life is forbidden by the Compendium of Trainings. Among them, great giving and extreme giving are the realm of patience in attaining the Dharma of non-arising. As it is said in the "Sutra Requested by the Noble Near-Circle": "By abiding in the patience of the Dharma of non-arising, one can perform giving, great giving, and supreme giving." Therefore, now for those whose faith has not yet become strong, whose minds as beginners are as fragile as the flesh of a wound, difficult to endure, and whose progress and regress are very wavering, if they directly engage in great altruistic activities before their own disease of afflictions has been cured, there is a danger that they will give rise to the mind of a Hearer or Solitary Realizer because of altruism. It is like in the ocean, a ship has capsized, and being unable to endure staying in a dry place, one swims, but one's ability to swim has not yet been perfected, and one harms oneself. Therefore, even if one has already given the body in thought, one should not actually give away flesh and blood, etc., which is explained in detail in the Compendium of Trainings. The source of this is also from the "Noble Akasagarbha Sutra," which says: "Desire at the wrong time is the work of Mara." And also in the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life," it says: "When the thought of compassion is not pure, one should not give away the body, so that in this life and in other lives, one may accomplish great benefit."
Chinese
已经舍弃。（如是说）。同样地，对于不应理的布施，即对于不好的处所，舍弃对于财物的贪执，被认为是布施的标准。如是说，大仙广慧请问（佛）说：什么是财物，那就是施主。如果让别人做，布施是布施者，而不是施主。布施毒药、武器和杀害生命，以及对放逸者布施酒，是不清净的。对于异熟果产生怀疑，以及布施后因后悔而痛苦，也是不清净的。如果心想自己享用福德的异熟果，而不是给别人，那也是不清净的。生病和死亡的时候，对佛陀感到高兴，以及没有信心，让仆人去做布施，也是不清净的。舍弃贫穷的人而给富人布施，也是不清净的。大仙们，那些异熟果就像在含盐碱的田地里播种一样，即使有成熟，也不会变成果实。大仙，就像在没有耕耘和清理的田地里播种，即使下雨，也可能生长，但不会变成花朵和果实一样，如是宣说。因此，总的来说，布施波罗蜜多圆满的标准，不是用布施的物品来消除他人的贫困，而是从心性方面来说，对于自己拥有的身体、受用和一切善根，打破吝啬和贪婪的执着。如《入行论》中所说：一切财物连同果报，以舍弃之心布施给一切众生，即是布施波罗蜜多，因此心才是关键。如果不是这样，谁能消除众生各自业力所感的各种贫困呢？即使过去诸佛行持布施波罗蜜多，但仍然有无数的饿鬼等众生处于贫困的身体状态。如前文所说：如果布施能消除众生的贫困，那么以前的救护者如何能度过，因为现在仍然有贫困的众生？如是说。总的来说，即使不能实际布施身体和生命等，但习惯于在心中舍弃，也能产生果报。
English
Has been abandoned. (As it is said). Similarly, for the donation that is not reasonable, that is, for the bad place, abandoning the attachment to wealth is considered the standard of donation. As it is said, the great sage Guanghui asked (the Buddha) and said: What is wealth, that is the benefactor. If you let others do it, the donation is the donor, not the benefactor. Giving poison, weapons, and killing lives, and giving wine to the negligent is impure. Doubting the ripening fruit, and suffering from regret after giving is also impure. If you think of enjoying the ripening fruit of merit yourself, instead of giving it to others, that is also impure. When sick and dying, being happy for the Buddha, and giving without faith, letting servants do the giving, is also impure. Abandoning the poor and giving to the rich is also impure. Great sages, those ripening fruits are like planting seeds in salty alkaline fields, even if they mature, they will not become fruits. Great sage, just like planting seeds in a field that has not been cultivated and cleaned, even if it rains, it may grow, but it will not become flowers and fruits, as it is said. Therefore, in general, the standard for the perfection of generosity is not to eliminate the poverty of others with the objects of generosity, but from the aspect of the mind, to break the attachment of stinginess and greed for one's own body, enjoyment, and all roots of virtue. As it is said in "Entering the Way of the Bodhisattva": All wealth together with the fruits, giving to all beings with a mind of abandonment, is the perfection of generosity, therefore the mind is the key. If it is not like this, who can eliminate the various poverties felt by beings due to their respective karma? Even though the Buddhas of the past practiced the perfection of generosity, there are still countless hungry ghosts and other beings in a state of poverty. As the previous text says: If giving can eliminate the poverty of beings, then how could the previous protectors have passed over, because there are still poor beings now? As it is said. In general, even if one cannot actually give away the body and life, etc., but getting used to abandoning in the mind can produce results.