English
Or dig it out of the grave and bury it underground? Even if buried in a wilderness temple, it will be eaten by crows, vultures, and foxes, and will those bones be burned by fire? Thrown into the water? Even if buried underground, it will be turned into powder by wind, sun, and rain, scattered in all directions, and rot there. Great King, the nature of all bodies is like this, like this impermanent, like this unstable, like this unreliable, like this of the nature of complete destruction, short-lived, not abiding, changing, shaking, ultimately destroyed, momentary, ultimately falling, is the gate of exhaustion and destruction, etc. It is the nature of complete destruction. Thus it is said. One should not be attached to the happiness of kingship, power, and the enjoyment of desires. Do not be proud of the fullness of life and health. As it is said, this body, which must ultimately be abandoned involuntarily, thinking when will I be able to give it to others? And one should repeatedly apply the mind to giving from thought, and if one does not practice in this way, one will not mature the intention, and one will not experience the time when one can truly give up life, as is also said in the Compendium of Trainings. Similarly, in the Jataka tales it is said: The body that is selfless, destructive, and without essence, is painful, ungrateful, and always impure. When benefiting others with the body is accomplished, one who is not happy is not wise. Thus it is said. In the Bodhisattvacharyavatara it is said: When giving up everything, giving to sentient beings is supreme. Thus it is said. Here, one must first get used to it. The hand of a person bound by stinginess, the thought of giving from one to the other, repeatedly moving with vegetables, etc., learn to turn attachment and destruction into strength. For those who initially have strong bonds of stinginess, just like a stingy householder in the past, holding a little insignificant object of charity in one of his hands, and then teaching him to put it in the other hand, eventually he was able to give great charity, so we ourselves should first get used to giving small things such as vegetables, and later the power of wisdom will gradually increase. Act
Tibetan
་འཇུག་ལས། ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལའང་ །འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱོར་བར་མཛད། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང་། །གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཚོད་སོགས་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་ཤ་ལ་སོགས་གཏོང་བ། །དེ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་དང་། གོམས་ནས་སླ་བར་མི་འགྱུར་བའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྦྱིན་པའི་བཀང་སའི་ཡང་སྟེང་ལ་འཛེགས་ནས་སློང་བ་པོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བའང་མིག་གིས་བསུ་ཞིང་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ལྟར། སྦྱིན་གནས་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ་སྙམ་དུ་བལྟས་ལ་དངོས་པོ་འདི་དང་བདག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་ཏེ་འདིས་ཀྱང་བདག་འདོར། བདག་གིས་ཀྱང་འདི་འདོར་བས་ད་ལྟ་བཏང་ན་ཕྱི་མའི་དུས་འགྱོད་པས་མི་གདུང་ཞིང་ཆགས་ཞེན་མེད་པས་ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སྦྱིན་པས་བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པའི་ཐབས་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དོན་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང་། །རྩ་བ་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་དང་། །གཉིས་རྗེས་འཛིན་དང་རྫོགས་བྱེད་དང་། །དེ་ཡང་སེར་སྣ་མེད་ལྡན་དང་། །ཆོས་དང་མི་འཇིགས་ཟང་ཟིང་ གཏོང་། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། མི་འཇིགས་སྦྱིན་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་བསྲུང་དང་། །འཇིགས་པའི་ཡུལ་བསྒྲལ་དབུགས་འབྱིན་གནས་ལ་དགོད། །དེ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། །འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་མུན་དུ་ཆུད་པ་དང་། ཆད་པས་མནར་བ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། གཅན་གཟན་དང་། ལམ་འཕྲང་འཇིགས་པ་ཅན་དུ་ཉེ་ཞོས་གདུང་བ་དང་། རི་དྭགས་རྔོན་པས་གཏུགས་པ་དང་ནད་དང་གདོན་གྱིས་གཙེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཁྱད་པར་འཁོར་བའི་གནས་ན་དམྱལ་བ་པ་མ་གཏོགས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྲོག་ནི་མི་བསྲུང་བ་འགའ་ཡང་མེད་ན། དེ་དག་གི་དཔུང་གཉེན་དང་མགོན་སྐྱབས་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་དམ་པ་སྟེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེའི་མངའ་རིས་ནི་ལོག་པར་བལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཆར་བའི་སླད་དུ་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱ་ཆེན་པོ་སེམས་པར་བྱེད་དོ
Chinese
出自（某处）：对于布施蔬菜等物，引导者最初会加以引导。习惯之后，逐渐地也会舍弃自己的血肉。当对于自己的身体，生起如同蔬菜等的想法时，那时舍弃血肉等物，又有什么困难呢？如是说。没有什么事物是习惯之后不会变得容易的。如是说。因此，菩萨在学习道次第时，登上布施圆满之顶峰，如同从远处见到乞讨者也以目光迎接并修习欢喜一样。对于布施的对象，应视其为成就自己布施波罗蜜多的善知识，心想此物与我必定分离，此人也会舍弃我，我也会舍弃此物，现在布施，未来就不会因后悔而痛苦，没有贪恋，内心会感到欢喜，应如是学习以布施来摧毁贪婪执着的方法。如《经庄严论》所说：行者作舍施，根本依于心，身及受用丰，二者随持圆，彼亦无悭吝，法与无畏施，如是遍知施，智者应正行。如是说。无畏布施是：无畏布施在于守护他人的生命，以及从恐惧之处解救出来，给予喘息之机。其中，无畏布施的体性是：对于因恐惧而惊慌失措者，给予喘息之机。例如，陷入国王的牢狱之中，遭受刑罚的折磨，遭遇强盗、野兽，在危险的道路上遭受饥渴的折磨，被猎人追赶，遭受疾病和邪魔的困扰等等。特别是，在轮回之中，除了地狱众生之外，几乎没有不守护自己生命的，因此，成为他们的依靠和救护者，是菩萨们最殊胜的行为。当我们的导师成为人主祭祀者时，由于他的领地追随邪见，因此为了下雨而考虑进行大规模的生命祭祀。
English
From (a certain source): Regarding the giving of vegetables and other items, the guide initially provides guidance. After becoming accustomed to it, one gradually gives away even one's own flesh and blood. When one develops the thought that one's own body is like vegetables and other things, then what difficulty is there in giving away flesh and blood? So it is said. There is nothing that does not become easier after one becomes accustomed to it. So it is said. Therefore, when a Bodhisattva is learning the stages of the path, having ascended to the peak of the perfection of giving, just as one welcomes beggars with one's eyes from afar and cultivates joy, one should regard the object of giving as a virtuous friend who perfects one's perfection of giving, thinking that this object and I will inevitably be separated, and this person will also abandon me, and I will also abandon this object. If I give now, I will not suffer from regret in the future, and without attachment, my mind will be joyful. One should learn the method of destroying greed and attachment through giving. As it is said in the Ornament of the Sutras: The practitioner makes offerings, the root relies on the mind, body and enjoyment are abundant, the two follow and maintain completion, that is also without stinginess, giving Dharma and fearlessness, thus fully knowing giving, the wise should practice correctly. So it is said. The giving of fearlessness is: The giving of fearlessness lies in protecting the lives of others, and in rescuing them from places of fear, giving them a chance to breathe. Among them, the nature of the giving of fearlessness is: To give those who are frightened and panicked by fear a chance to breathe. For example, being trapped in the king's prison, suffering the torment of punishment, encountering robbers, wild animals, suffering from hunger and thirst on dangerous roads, being chased by hunters, suffering from diseases and demons, and so on. In particular, in samsara, there is almost no one who does not protect their own life except for the beings in hell. Therefore, becoming their refuge and protector is the most supreme conduct of Bodhisattvas. When our teacher became the lord of men and sacrificer, because his territory followed wrong views, he considered performing large-scale life sacrifices for the sake of rain.