Tibetan
་མོ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་གཏོང་ཡིན་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ནི། །བྱ་དཀའི་གནས་ཏེ་མགོ་དང་ཡན་ལག་གཏོང་། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོའོ། །དེ་སྐད་དུ་བྱང་ས་ལས། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དང་རང་གི་ལུས་ལ་མི་བལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མ་ཆགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང་ཞེས་གཏོང་བའི་སེམས་དགེ་བ་དེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་གང་ཡིན་པ་མཐའ་དག་གོ །དབྱེ་ན་ཆོས་དང་། ཟང་ཟིང་དང་། མི་འཇིགས་པའོ། །དེ་ལ་དགོས་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཆ་ནས་ས་དཔྱད་དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྨོས་ཀྱང་། བྱེད་ལས་གཙོ་ཆེ་བའི་ཆ་ནས་སྐབས་འདིར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་མི་འཇིགས་པ་གཉིས་འབྲེལ་སྦྱར་བ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི། རང་ལ་གཏོང་བའི་རྫས་གྱ་ནོམ་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་མི་དགོས་ཏེ། རང་གི་བདོག་པ་ཡོད་དོ་ ཅོག་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་ཟིན་པས་རང་ལ་གྱིན་པ་ཙམ་ལས་མེད་ཀྱང་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ད་དུང་གཏོང་བའི་སེམས་སྒོ་དུ་མ་ནས་དང་དུ་ལེན་པ་དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་འདི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བར་གྱུར་ན་བདག་གིས་ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་བཀྲེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕོངས་པ་སེལ་བར་ནུས་པ་ཡིན་པ་ལ་སྙམ་པ་ལྟ་བུས་གཞན་གྱི་གདུང་བ་ཞི་བའི་གཏོང་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གོང་འཕེལ་དུ་བཏང་ནས་སྦྲུལ་གྱི་ཤུན་པ་དོར་བ་ལྟར་སེར་སྣའི་འཛིན་པ་བཅོམ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ནི། །མ་ཆགས་མི་ཆགས་ཆགས་པ་མེད། །ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་ཆགས་མི་ཆགས་ཆགས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །སྔོན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་འགྲན་ཟླ་བྱེད་པ་གཅིག་གིས་དེའི་དོ་ཟླར་མ་སྤོབས་ནས། ཟང་ཟིང་ཡོད་དགུ་ཅོག་སྤངས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟས་སྦྱིན་ལས་ལྷག་པར་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལྷག་པར་དུའང་སྦྱིན་དགོས་ཏེ། ཐོག་མར་བཟའ་བཏུང་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་པ་ནས་རིམ་པར་བློའི་མཐུ་ཇེ་ཆེར་བསྐྱེད་དེ། གོས་དང་། གནས་མལ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་། ཤིང་རྟ་དང་། བཞོན་པ་དང་། གླང་པོ་དང་། ཡུལ་ཁམས་ཙམ་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་པ་སྐྱེས་རབས་ལས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོས་སྔོན་དགེ་སྦྱོང་བཞི་ལ་ཟན་དྲོན་ཆངས་གཅིག་བྱིན་པས་དེའི་འབྲས་བུས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པ་དང་།
Chinese
以及家庭的给予，极其彻底的给予是，是难以做到的，要给予头和肢体。对此，布施的自性是无贪著，是对于贪著受用的对治。如《菩萨地论》中所说：布施的自性是什么呢？是不顾一切资具和自己的身体，与菩萨的无贪著一同产生的意念，以及由此引发的完全施舍所施之物的身语之业，以及施舍的善心所引发的身语之业，所有这些都是。分类来说，有法布施、财物布施和无畏布施。其中，从必要性角度来说，在最初的土地考察中提到了法布施，但从作用的角度来说，这里将财物布施和无畏布施结合起来。其中，第一点是，不一定非要有大量的施舍之物，即使自己的所有财产都已经施舍给众生，自己只剩下一点点东西，也要认为那是众生的，并且在此基础上，还要从多个方面接受施舍的心。例如，如果这片大地变成食物和饮料，我就可以解除饿鬼等一切贫困者的痛苦，像这样，要发展广大的平息他人痛苦的施舍心，像蛇蜕皮一样，摧毁吝啬的执着。如《经庄严论》中所说：菩萨的布施是，不贪著，不执着，没有贪著，也不是贪著本身，不贪著，不执着，没有贪著。以前，一位与给孤独长者的布施竞争的人，因为无法与他匹敌，于是舍弃了一切财物而出家，结果被授记为超过给孤独长者。因此，拥有财富的人更应该特别地布施，首先从稍微施舍一些食物和饮料开始，然后逐渐增强智慧的力量，学习施舍衣服、住所、用具、车辆、坐骑、大象和整个国家。如本生经中所说，拘萨罗国的国王以前曾给四位沙门施舍了一把热粥，结果以此果报获得了王位。
English
And the giving of family, the extremely thorough giving is, it is difficult to do, to give head and limbs. Regarding this, the nature of giving is non-attachment, which is the antidote to attachment to enjoyment. As stated in the Bodhisattva-bhumi: What is the nature of giving? It is the thought that arises together with the non-attachment of the Bodhisattva, without regard for all possessions and one's own body, and the actions of body and speech that completely give away the objects to be given, and the actions of body and speech that are caused by the virtuous mind of giving, all of these are. Classified, there are Dharma giving, material giving, and fearlessness giving. Among them, from the perspective of necessity, Dharma giving is mentioned in the initial land examination, but from the perspective of function, here material giving and fearlessness giving are combined. Among them, the first point is that it is not necessary to have a large amount of objects to give away. Even if all of one's own property has already been given to sentient beings, and one only has a little bit left, one should think that it belongs to sentient beings, and on this basis, one should also accept the mind of giving from multiple aspects. For example, if this great earth were to become food and drink, I would be able to relieve the suffering of all the impoverished, such as the pretas. Like this, one should develop a vast mind of giving that pacifies the suffering of others, and like a snake shedding its skin, destroy the clinging of miserliness. As stated in the Ornament of the Sutras: The giving of a Bodhisattva is, not attached, not clinging, without attachment, and not attachment itself, not attached, not clinging, without attachment. Previously, one who competed with Anathapindika's giving, because he could not match him, abandoned all his wealth and became a renunciate, and as a result, he was prophesied to surpass Anathapindika. Therefore, those who have wealth should especially give, starting with giving a little food and drink, and then gradually increasing the power of wisdom, learning to give clothes, dwellings, utensils, vehicles, mounts, elephants, and entire countries. As stated in the Jataka tales, the king of Kosala once gave a handful of warm porridge to four shramanas, and as a result of this, he obtained the kingdom.
Tibetan
ཚོང་དཔོན་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ལ་སློང་བ་པོས་བསླངས་པ་དེས་མེད་ཅེས་ཟེར་མི་ནུས་ལ། གཞན་གྱིས་རང་ཁྱིམ་ནས་བརྐུས་པར་གྱུར་ནའང་དེ་ལ་ལྷག་པར་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང། དེ་ཉིད་དབུལ་པོར་གྱུར་བའི་ཚེ་རྩྭ་བྲེགས་ནས་བཙོངས་པའི་རིན་ལས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་། ཤི་བའི་རྒྱལ་པོས་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཁང་བུ་བརྩིགས་ནས་གཏོང་བ་ལྟ་བུ་ ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །མདོ་ལས་དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ཏེ་འདི་གཉིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་དང་། གོས་དང་། གླང་པོ་ཆེ་གཞན་ལ་བྱིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཏོང་བའི་ཡུལ་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ནི་བཟང་པོ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་གེགས་བྱེད་ལ། ཁྱད་པར་དམན་པའི་ཞིང་ལ་སྙིང་རྗེས་གཏོང་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཡིན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་ཞིང་སྙོམས་ལ་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ཡིན་གྱི། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བླ་མ་ནི་སྦྱིན་གནས་ཀྱི་ཞིང་བཟང་པོ་ཡིན་ལ། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིང་ཚ་སྒོ་ཅན་ལ་ས་བོན་བཏབ་པ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་སེམས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཏང་སྦྱིན་པའི་ཞིང་འདམ་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལས་དང་པོ་པ་བློ་མ་སྦྱངས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་མ་གོམས་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་དྲང་། སྲོང་རྒྱས་པས་ཞུས་པ་ལས། སྦྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ལྔ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཅེས་སྨྲ་བ་དང་། ནད་པ་དང་། ཕ་དང་མའོ། །ཆོས་དང་། གཞན་ཡང་། འཕགས་པ་མིན་ཡང་ཕ་མ་དང་། །ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་དང་། །སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ལ། །ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ཆུང་ནའང་རྣམ་སྨིན་དང་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་དག་པར་འགྱུར་ལ། དངོས་པོ་རྒྱ་ཆེ་ཡང་འ
Chinese
对于无法压制的商人，乞讨者索要时，他不能说没有。即使别人从自己家里偷东西，也要特别修习欢喜。当他自己变得贫穷时，要从割草卖的钱中布施。要像已故的国王建造永恒的祭祀小屋并布施那样去学习。 经部中说，以物质的布施能圆满福德资粮，以法的布施能圆满智慧资粮，这二者应以一切方式成办。什么是物质的布施呢？例如，给予、大给予、极度给予。所谓给予，就是将食物、衣服、大象给予他人。等等。给予的对境，功德田是好的，不要认为有烦恼者与此相反，因为这会障碍证悟法性平等性。特别是，以慈悲心对低劣的田地布施是大乘的规矩。如经部中所说：对一切有情心平等且公正，不作分别。如果认为三宝是我的功德田，而旁生等不是，那么那位菩萨就不能证悟法性平等性。因此，三宝和上师是布施处的好田地，而旁生等不是，就像在盐碱地里播种一样。如果这样想，就不会成为菩萨的法。这样说。那么，选择布施的田地，是指对根器迟钝、初学者、没有训练心智、不习惯慈悲的人说的。如《正直者请问经》中所说：无上的布施有五种，即如来、僧伽、说法者、病人和父母。法，以及其他：即使不是圣者，父母和，病人以及说法者，和处于最后有位的菩萨，的功德是无法衡量的。如是说。这样，即使布施的物品很少，如果不希求异熟和果报，也会成为清净的福田。即使物品广大，也
English
For a merchant who cannot be suppressed, when a beggar asks, he cannot say no. Even if others steal from his own home, he should especially cultivate joy. When he himself becomes poor, he should give alms from the money he earns from cutting grass and selling it. He should learn to be like a deceased king who built a permanent sacrificial hut and gave alms. It is said in the Sutras that the accumulation of merit is perfected by material giving, and the accumulation of wisdom is perfected by the giving of Dharma, and these two should be accomplished in every way. What is material giving? For example, giving, great giving, and extreme giving. Giving is giving food, clothing, and elephants to others. And so on. The field of giving, the field of merit is good, but do not think that those with afflictions are the opposite of this, because this will hinder the realization of the equality of Dharma. In particular, giving with compassion to inferior fields is the custom of the Great Vehicle. As it is said in the Sutras: All sentient beings should have equal and impartial minds, without discrimination. If one thinks that the Three Jewels are my field of merit, and that animals and others are not, then that Bodhisattva will not realize the equality of Dharma. Therefore, the Three Jewels and the Lama are good fields for giving, while animals and others are not, just like sowing seeds in a salty field. If you think like this, it will not become the Dharma of a Bodhisattva. So it is said. So, choosing the field of giving refers to those who are dull-witted, beginners, have not trained their minds, and are not accustomed to compassion. As it is said in the "Straightforwardly Asked" Sutra: There are five kinds of unsurpassed giving: the Tathagata, the Sangha, the speaker, the sick, and the parents. Dharma, and others: Even if they are not noble, parents, and the sick, and the speaker of Dharma, and the Bodhisattva in the last existence, the merit is immeasurable. So it is said. Thus, even if the object of giving is small, if there is no expectation of maturation and fruition, it will become a pure field of merit. Even if the object is vast,