Chinese
之后是忍辱、布施和戒律。如是，圣者龙树说：“布施与戒律，忍辱之法尤为殊胜，为居家者说，常修慈悲之精要。”如是所说的戒律，即是近事，远离罪恶之义。若以出家者而言，于《总集经》之律仪受戒仪轨中说：“于戒律律仪之决定，当随学佛陀。”如是，集聚善法之主要者，即是律仪与决定，以及禅定等其余。如是，于《普贤行愿品》中亦说：“由此精勤于彼岸，菩提心永不忘失。”如是。彼（六度）依于遣除所断之障碍而分为十者，于《中边分别论》中说：“布施、戒律、忍辱、精进，禅定、智慧到彼岸，方便、力量、愿、智慧，此等立为十度。”如是，依于遣除悭吝、破戒之戒律、嗔恚、懈怠、散乱、邪慧、不善巧方便、力量之障碍、愿之不成就、所知之障碍等十者而分。若以六度而言，布施等前五者是福德资粮，是增上生的因；后者是决定胜之无谬之因。如是，然不应误以为二者直接体验各自之果。若以不善巧方便与离智慧之福德资粮而行持，则其果报仅为轮回之身体与受用广大，以及长寿而已。若以善巧方便与甚深智慧所摄持，则极能成为一切智智之因，故显示方便与智慧需关联。如是，于《宝鬘论》中说：“色身若略摄，国王福德聚所生。”如是。若以十度而言，其余四者之前三者是福德，后者智慧是决定胜之因。若以智慧为因安立为合理，则于《文殊幻化经》中说：“具福德者福德聚，智慧者智慧之生处。”
English
After that, patience, generosity, and discipline. Thus, the noble Nagarjuna said, "Generosity and discipline, the Dharma of patience is especially excellent, taught to householders, always meditate on the essence of compassion." As it is said, the discipline mentioned is the upasaka, meaning to be separated from sins. If considering the ordained, in the ritual of taking vows from the Compendium of Sutras, it says, "In the determination of the discipline of vows, one should follow the Buddha." Thus, the main thing for accumulating merit is the vows and determination, as well as meditation and the rest. As it is said in the Gandavyuha Sutra, "By this, diligently strive for the other shore, may the Bodhicitta never be forgotten." Like that. That (six perfections) divided into ten based on the antidote to what is to be abandoned, in the Madhyantavibhaga it says, "Generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom to the other shore, skillful means, power, aspiration, wisdom, these are established as the ten perfections." Thus, it is divided based on eliminating stinginess, immoral discipline, anger, laziness, distraction, wrong wisdom, unskillful means, obstacles to power, non-fulfillment of aspirations, obstacles to knowledge, and so on. If considering the six perfections, the first five, such as generosity, are the accumulation of merit, the cause of higher rebirth; the latter is the unerring cause of definite goodness. Thus, however, one should not mistakenly believe that the two directly experience their respective results. If one practices with the accumulation of merit without skillful means and devoid of wisdom, then its result will only be a large body and enjoyment in samsara, and longevity. If it is grasped by skillful means and profound wisdom, then it is very suitable to become the cause of omniscience, so it is shown that skillful means and wisdom need to be related. Thus, in the Ratnavali it says, "The form body, if briefly summarized, is born from the accumulation of the king's merit." Like that. If considering the ten perfections, the first three of the remaining four are merit, and the latter wisdom is the cause of definite goodness. If it is reasonable to establish wisdom as the cause, then in the Manjushri Illusion Sutra it says, "The one with merit is the accumulation of merit, the wise one is the source of wisdom."
Chinese
因此，这一点很清楚。因此，大乘行者所要成就的，就是以证悟真如的智慧不住于轮回，以及以与大悲相联的方法不住于涅槃，即不住涅槃的果位，这需要通过俗谛和胜义谛所分的二资粮，或者方便和智慧来成就，如《秘密不可思议经》所说：以智慧资粮，将舍弃一切烦恼；以福德资粮，将亲近一切众生。世尊，既然如此，菩萨摩诃萨应精勤于福德和智慧资粮。如是，以布施等方便，获得色身、净土、眷属等广大受用圆满的果报。由于执着，如来不住于完全的涅槃。由于智慧完全清净，彻底断除了轮回的根本颠倒，因此轮回者也不住于无有增益和损减的道。如《圣妙法集经》所说：如来是由方便和智慧所生，要知道将他人的污垢置于自身也是可能的。因此，从所有甚深口诀的修持次第来看，首先是皈依、发菩提心、顶礼、七支供、曼荼罗、百字明、上师和本尊瑜伽等，这些都显示了以十万为单位的依靠边际的数字来修持，这是方便的部分。所有这些都以不分别三轮的智慧来摄持而行持，这就是方便和智慧双运。如是，《圣信力生经》中说：何为善巧方便？即善于了知一切法的总集。何为智慧？即善于了知一切法无有分别。如是，曼荼罗、供养和水施等是布施，与自身宗派的入门相符，行持取舍不谬误是持戒，修持善法是苦行。
English
Thus, it is clear. Therefore, what Mahayana practitioners should accomplish is to not abide in samsara with the wisdom of realizing Suchness, and to not abide in nirvana with the method associated with great compassion, that is, the state of non-abiding nirvana, which needs to be accomplished through the two accumulations divided by conventional truth and ultimate truth, or through method and wisdom. As stated in the *Inconceivable Secret Sutra*: "With the accumulation of wisdom, all defilements will be abandoned; with the accumulation of merit, all sentient beings will be closely cared for. World-Honored One, since it is so, Bodhisattva Mahasattvas should strive for the accumulation of merit and wisdom." Thus, through methods such as generosity, one obtains the perfect and abundant results of great enjoyment, such as the Form Body, Pure Land, and retinue. Because of clinging, the Tathagatas do not abide even in complete nirvana. Because wisdom is completely pure, the root of samsara, which is inverted, is completely abandoned, therefore, those in samsara also do not abide in the path free from exaggeration and depreciation. As stated in the *Arya Dharma Samgraha Sutra*: "The Tathagata is born from method and wisdom, and it should be known that it is also possible to place the defilements of others upon oneself." Therefore, from all the profound oral instruction's stages of practice, first is taking refuge, generating Bodhicitta, prostrations, the seven-branch prayer, mandala offerings, the hundred-syllable mantra, guru and deity yoga, etc., which show that practice is done with numbers that rely on the limit of hundreds of thousands, this is the aspect of method. All of these are practiced by being grasped by the wisdom that does not conceptualize the three spheres, this is the union of method and wisdom. As it is said in the *Arya Adhimukti Power Increasing Sutra*: "What is skillful in method? It is being skilled in knowing the collection of all dharmas. What is wisdom? It is being skilled in knowing that all dharmas are without differentiation." Thus, mandala offerings, offerings, water torma, etc., are generosity, and practicing acceptance and rejection without error in accordance with the entrance of one's own vehicle is moral discipline, and practicing virtue is asceticism.
Tibetan
བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པ། རང་གི་རང་ལ་བསྐུལ་ནས་ཉིན་མཚན་དགེ་སྦྱོར་གྱིས་འདའ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས། ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི་བསམ་གཏན། དེ་དག་ འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་ལྟ་བས་ཟིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེའི་ཁོངས་སུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལ་སོགས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་དང་། སེམས་བསྐྱེད་དང་བསྔོ་བས་ཟིན་པས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཚང་ལ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལས་སྦྱིན་པས་འདུ་བ་ནི་སླ་ལ། སྙན་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང། བཟོད་བརྩོན་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་གྱིས་གཞན་དགེ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་ནི་གདམས་པ་དེས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ། དོན་མཐུན་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་འདོམས་པའི་དོན་གཙོ་བོར་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་སྤོང་བ་བའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་གནད་ཆེ་སྟེ་བདག་ཉིད་མ་དུལ་བས་གཞན་གདུལ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་བཅུ་པ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུལ་བ་དང་ཞི་བ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱེད་ན། བདག་ཉིད་མ་དུལ་བ་དང་། མ་ཞི་བ་དང་། མ་བསྲུངས་པས་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་པས། ཞི་བ་དང་། དུལ་བ་དང་། བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་རྨོངས་པ་ལ་ལ་དག་བདག་ཉིད་ལས་དང་པོ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ནས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་ལ་དགོངས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མདོའི་དོན་ལ་དམིགས་ཏེ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་བསྐུར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ནོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཟག་གིས་ནོངས་པའི་ཚུལ། རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པ་ལས། དེ་ལ་མི་བླུན་པོ་དག་འདི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་སུན་འབྱིན་ཏོ། །མ་ཕམ་པ་འདི་ཇི་ལྟར་སེམས། །ང་ཀ་ཤི་ཀའི་ རྒྱལ་པོར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་འདི་ལྟར་ཕུག་རོན་གྱི་ཕྱིར་བདག་གི་ཤ་ཁྲ་ལ་བྱིན་པ་དེ་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ཡིན་ནམ། བྱམས་པས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །བྱམས་པ་ང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་བསགས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གིས་གནོད་པར་གྱུར་ཏམ། བྱམས་པས་གསོལ་བ། དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མ་ཕམ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས། བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ
Chinese
忍辱即是忍辱，自己策励自己，日夜以善行度过即是精进。直接、直接地专注于目标，即是禅定。这些以三轮体空的见解所摄持，即是智慧。其中，以七支供等积累善法，以发心和回向摄持，也圆满了利益有情之律仪。四摄法中，以布施摄受容易，善语即是戒律，以忍辱精进等言谈使他人行善，以及行利益事，即是以教诲利益他人。意义一致，即是对于所化机所教导的要义，自己主要实行断除，因为这是舍弃之理。这尤其重要，因为自己未调伏不能调伏他人。如《十法经》所说：“若为令一切有情调伏寂静而精进，自己未调伏、未寂静、未守护，则非自己之分，应寂静、调伏、守护。”没有被善知识摄持的愚昧之人，有些自认为是初学者，暗中舍弃了对根器极利者所适用的不思议经之义，而专注于方便之分，这不是法的过失，而是人的过失。在《摄抉择分》中说：“其中愚笨之人这样说：菩萨唯应学般若波罗蜜多，而诽谤其余波罗蜜多。弥勒，你意如何？我为迦尸迦国王时，为鸽子而将自己的肉施与鹰，那是智慧邪行吗？”慈氏菩萨回答说：“世尊，不是的。”世尊说：“弥勒，我行菩萨行时，积累了具足六波罗蜜多的善根，那些善根有损害吗？”慈氏菩萨回答说：“不是的。”世尊说：“弥勒，你于六十劫中圆满了布施波罗蜜多，于六十劫中圆满了戒律波罗蜜
English
Patience is patience. Exhorting oneself and spending day and night in virtuous practice is diligence. Holding the mind directly and straightforwardly on the object is meditation. These, when taken with the view of the three spheres being utterly pure, are wisdom. Within that, collecting virtuous dharmas with the seven-limbed practice and so forth, and being taken with the generation of bodhicitta and dedication, also completes the ethics of benefiting sentient beings. Among the four means of gathering, gathering with generosity is easy. Sweet speech is discipline. Turning others to virtue with talks of patience and diligence, and acting beneficially, is benefiting others with instructions. Being in accord with the meaning is that one primarily practices abandoning what is taught to those to be tamed, because this is the way of abandoning. This is especially important because one who has not tamed oneself cannot tame others. As the Tenth Dharma Sutra says: "If one strives to make all sentient beings tame and peaceful, but one is not tame, not peaceful, and not guarded, then it is not one's own part, one should be peaceful, tame, and guarded." Some ignorant people who have not been taken by a virtuous friend, secretly abandon the meaning of the inconceivable sutras that are suitable for those with extremely sharp faculties, and focus on the aspect of means, this is not a fault of the Dharma, but a fault of the person. In the Condensed Explanation, it says: "Among them, foolish people say this: Bodhisattvas should only study the Prajnaparamita, and they slander the remaining Paramitas. Maitreya, what do you think? When I was the king of Kashi, was it a corrupt wisdom that I gave my own flesh to the hawk for the sake of the pigeon?" Maitreya replied, "Bhagavan, it was not." The Bhagavan said, "Maitreya, when I was practicing the conduct of a Bodhisattva, did the roots of virtue that I accumulated, which were endowed with the six Paramitas, cause harm?" Maitreya replied, "It was not." The Bhagavan said, "Maitreya, you have perfected the Paramita of generosity for sixty kalpas, and you have perfected the Paramita of discipline for sixty kalpas.