Tibetan
་། གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་ལ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་རང་སྣང་བས་རྟག་པ་སྟེ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འཆི་བའི་བདུད་བཅོམ་དང་། །ངོ་བོ་མེད་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྟག །ཅེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། ཞི་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་ལྟར་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླར་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། ཆོས་སྐུའི་གདངས་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པར་རོལ་བའི་ངང་དེ་ཉིད་ལས། གདུལ་བྱའི་ངོར་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་འབྱུང་བས་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར་འཇིག་རྟེན་ཞི་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། རབ་ཏུ་སྨིན་དང་ལུང་རྟོགས་རྒྱུ་ཡི་གཟུགས། །གང་ཡིན་དེ་ལ་འདིར་ནི་རྟག་གནས་ཏེ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆུ་སྣོད་ཡོད་ན་ཟླ་གཟུགས་ཡོད་པ་ལྟར། །གདུལ་བྱ་ཡོད་ན་འདུལ་བྱེད་ཡོད་ལ། ཟླ་བ་ཡོད་ཀྱང་འཆར་གཞི་མེད་ན་གཟུགས་བརྙན་རང་ འགགས་པ་བཞིན། སངས་རྒྱས་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྐྲུན་པའི་དགེ་བ་མེད་ན་རྒྱུ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའམ། ས་བོན་རུལ་བ་འཕེལ་དུ་མི་རུང་བ་ལྟར་སྐལ་བ་མེད་པས་མི་མྱོང་བའི་ཚུལ་རྒྱན་ལས། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་ལ་གང་དང་ནི། །གང་ཚེ་བྱས་པས་ཕན་གྱུར་བ། །དེ་དང་དེ་ལ་ད་སྣང་ངོ་། །ལྷ་མ་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱོན་གྱུར་ཀྱང་། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང་། །ཞེས་སོ། །སྤྲུལ་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། །བཟོ་དང་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འདི་ནི། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐགས་ཆེན་པོ། །ཞེས་པས། བཟོ་སྤྲུལ་པ་ནི་ལུགས་དང་། བྲིས་དང་། གླེགས་བམ་གྱིས་མཚོན་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བྱས་པའམ། རང་བྱུང་ཏུ་གྲུབ་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོ། །སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་པ་ནི། ངེས་པ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་ནད་དང་། ཉ་བོ་ཆེར་སྤྲུལ་ནས་མུ་གེ་སེང་གེའི་རྒྱལ་བ་རལ་པ་ཅན་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྐྱབ་ནུས་པ་མཐའ་དག་གོ །མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་ནི། མ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་སུ་ཆོས་སྐུ་ལས་གཟུགས་སྐུར་གནས་ཤིང་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སངས་རྒྱས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན། །འཇིག་རྟེན
Chinese
对于所化有情无量的福德而言，轮回存在多久，自现就恒常多久。《宝性论》中说：“法自在者摧毁死亡之魔，本体无有故，世间怙主恒常。”又《入行论》中说：“寂静身如如意树般显现，如意宝般如何也不分别，度众生之间，世间财富亦复恒常，此乃离戏且显现。”如是宣说。化身是，法身的妙力，受用身的形象所游舞的自性中，于所化众生前，应以何种方式调伏就以何种方式出现，因此称为广大的恒常。《宝性论》中说：“进入世间寂静之道，以及极熟、教证，乃是能生之色身，无论为何，在此皆恒常住留，如同虚空界中之色蕴。”也就是说，如同有水器就有月影一般，有可调伏的众生就有调伏者。然而，即使有月亮，如果没有能显现的基础，影像也会自然消失。同样，即使有佛陀，如果没有造就佛陀的善业，因为没有因，果就不会产生。或者，如同腐烂的种子无法生长一样，没有福分就无法体验。如《现观庄严论》中说：“因完全成熟后，于何者、以何者、于何时，以何种方式行持而能饶益，此时即会显现。如同天王降下雨水，但腐烂的种子无法生长一样，诸佛虽然降临，但无福分者无法体验殊胜。”如是宣说。化身有三种，即工艺化身、生变化身以及殊胜菩提化身。如云：“佛陀化身乃是解脱之大线索。”因此，工艺化身是指以塑像、绘画、经函等为代表的造作之物，或者自然形成的，一切利益有情之事物。生变化身是指，化现为疾病等，或者化现为大鱼以解除饥荒，如同狮子贤国王发髻仙人一般，能够从大恐怖中救护的一切。殊胜化身是指，在不清净的世间中，从法身显现为色身，以三身所摄持，示现佛陀十二事业的释迦牟尼佛等。《宝性论》中说：“以大悲心了知世间，世间
English
For the immeasurable merit of those to be tamed, as long as samsara exists, self-appearance is permanent. As it says in the Uttaratantra, "The lord of Dharma destroys the demon of death, and because its essence is without essence, the protector of the world is permanent." And in the Bodhisattvacaryāvatāra, "The peaceful body is clear like a wish-fulfilling tree, like a wish-fulfilling jewel, it does not discriminate. Until beings are liberated, the wealth of the world is also permanent. This is appearance that is free from elaboration." Thus it is said. The Nirmāṇakāya is, from the very nature of the Dharma body's radiance playing in the form of the Sambhogakāya, appearing to those to be tamed in whatever way is appropriate for their taming, and is therefore called the great permanence. In the Uttaratantra it says, "Entering the peaceful path of the world, and the form that is fully ripened and the cause of scripture and realization, whatever it is, it remains permanent here, like the realm of form in the realm of space." That is, just as if there is a water vessel, there is a reflection of the moon, if there are beings to be tamed, there is a tamer. However, even if there is a moon, if there is no basis for it to appear, the image will naturally cease. Similarly, even if there is a Buddha, if there is no merit to create that Buddha, because there is no cause, there will be no result. Or, just as a rotten seed cannot grow, if there is no fortune, one cannot experience it. As it says in the Ornament for Clear Realization, "When the cause is fully ripened, to whom, with what, at what time, with what action it is beneficial, then it will appear." Just as the king of the gods rains down rain, but rotten seeds do not grow, even though the Buddhas come, those without fortune do not experience goodness. Thus it is said. There are three kinds of Nirmāṇakāya: the artistic Nirmāṇakāya, the birth Nirmāṇakāya, and the supreme enlightenment Nirmāṇakāya. As it says, "The Nirmāṇakāya of the Buddha is the great thread of liberation." Therefore, the artistic Nirmāṇakāya refers to things made by fabrication, represented by statues, paintings, and scriptures, or naturally formed, all things that benefit sentient beings. The birth Nirmāṇakāya refers to transforming into diseases, etc., or transforming into a great fish to relieve famine, like the sage with matted hair, Lion Victorious King, all those who can protect from great terrors. The supreme Nirmāṇakāya refers to Śākyamuni Buddha, who, in impure worlds, manifests from the Dharmakāya into the Rūpakāya, is contained by the three bodies, and shows the twelve deeds of the Buddha. As it says in the Uttaratantra, "With great compassion, he knows the world, the world"
Tibetan
་ཀུན་ལ་གཟིགས་ནས་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར། །སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང་། །དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་དང་། །ལྷུམས་སུ་འཇུག་དང་བལྟམས་པ་དང་། །བཟོ་ཡི་གནས་ལ་མཁས་པ་དང་། །བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་རོལ་བ་དང་། །ངེས་འབྱུང་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་དང་། །བདུད་སྡེ་བཅོམ་དང་རྫོགས་པར་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ པར་གཤེགས་མཛད་རྣམས། །ཡོངས་སུ་མ་དག་ཞིང་རྣམས་སུ། །སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་སྟོན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་འདོགས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། ཡུམ་བར་མ་ལས། ཆོས་གཅིག་མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་རང་བཞིན་གྱི་ངོས་ནས། རང་གི་ངོ་བོ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་བྱ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མ་འདྲེས་ཤིང་མ་ནོར་བར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་སྟེ་སྔ་མ་ལས། རྣམ་པ་གང་དག་དང་། རྟགས་གང་དག་དང་། མཚན་མ་གང་གིས་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་། རྟགས་དེ་དག་དང་། མཚན་མ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཏེ། སལ་བྱེད་གཉེན་པོའི་རྒྱུ་ནི་སློབ་ལམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། གདུལ་བྱ་ལ་ཆོས་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་སྟོན་པ་དང་། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་བྱས་པས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཞི་པོའི་སའི་དྲི་མ་དག་ནས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཚུལ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་མཉམ་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཆོས་རབ་སྟོན་ཕྱིར་དང་། །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ། ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །བསམ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ནི། །རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེའི་ ཀུན་
Chinese
观视一切众生后，不住于法身，以种种化身之自性，示现降生，从兜率天降临，入胎和诞生，精通工巧之学，与妃嫔眷属嬉戏，出离，苦行，趋往菩提树，降伏魔众，圆满菩提，转法轮，示现涅槃。在不清净的刹土中，示现存在直至轮回结束。这是第二种，所依智慧的差别是，如实知晓法性，以及知晓所有所知。第一种是，如实知晓自身之体性和因果等一切所知，远离戏论之边。因此，也被称为法界智，因为法性极其寂静。如是说，在《中观母经》中说：知晓一法即知晓一切法，即是法性寂静之相。第二种有三种，第一种从自性方面来说，如实知晓自身之体性和因果等一切所知，如幻如化，不混淆，不颠倒，与前者相比，无论以何种方式，以何种征象，以何种相状来描述诸法，如来都能通达那些方式，那些征象，那些相状。如是说。第二种从分类的角度来说，有如明镜般的智慧，平等性智，妙观察智，以及成所作智。第三种从这些的因的角度来说，有两种，增上缘的因是，在学道时，听闻并受持大量的法类，修习自他平等性，为应化众生宣说与根器相应的佛法，以及做利益他人的事情，从而使四种智慧的垢染得以清除，从而成就的道理。《宝积经》中说：为了受持，为了心平等，为了正确地宣讲妙法，以及为了事业的成就，四种智慧才能真正生起。如是说。意乐自性之因是，自身之智慧的全部。
English
Having gazed upon all beings, without moving from the Dharmakaya, with various natures of emanations, he manifests birth, descends from the Tushita heaven, enters the womb and is born, is skilled in crafts, delights with the retinue of consorts, renounces, practices austerities, goes to the Bodhi tree, subdues the Maras, perfects enlightenment, turns the wheel of Dharma, and manifests Nirvana. In impure realms, he shows existence until the end of samsara. This is the second, the distinction of the dependent wisdom: knowing the suchness of Dharma, and knowing all that is to be known. The first is: knowing directly the nature of oneself and all that is to be known, such as cause and effect, free from the extremes of elaboration. Therefore, it is also called the Wisdom of the Dharmadhatu, because the Dharma-nature is extremely peaceful. As it is said, in the Intermediate Mother Sutra: Knowing one Dharma is called knowing all Dharmas, which is the aspect of the peacefulness of Dharma-nature. The second has three aspects. The first, from the aspect of nature, is: knowing directly the nature of oneself and all that is to be known, such as cause and effect, like an illusion, without confusion or inversion. Compared to the former, in whatever way, with whatever signs, with whatever characteristics the Dharmas are described, the Tathagata comprehends those ways, those signs, those characteristics. As it is said. The second, from the perspective of classification, there are mirror-like wisdom, the wisdom of equality, discriminating wisdom, and accomplishing wisdom. The third, from the perspective of the causes of these, there are two: the enhancing condition is that, on the path of learning, hearing and holding many categories of Dharma, practicing equality between oneself and others, teaching Dharma to those who are to be tamed in accordance with their capacity, and doing things that benefit others, so that the stains of the four wisdoms of one's own place are purified, and the way in which the cause of accomplishment is made. In the Ornament of the Sutras, it is said: For the sake of holding and for the sake of equality of mind, and for the sake of truly teaching the excellent Dharma, and for the sake of the accomplishment of actions, the four wisdoms truly arise. As it is said. The cause of the nature of intention is: all of the wisdom of one's own place.