Tibetan
་མཐའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤངས་ན། ས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་གྱིས་མཐར་ཕྱིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་ལ་འགྲོ་ཞིང་། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཕགས་པའི་ལམ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལྔ་སྟེ། གཉེན་པོའི་གཉིས་དང་། སྤངས་པའི་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་དང་། ལུས་འཛིན་པའི་དང་པོ། གཉེན་པོའི་གཉིས་ནི་ས་དགུ་པོའི་དྲི་མ་སྤོང་བའི་ལྟོས་ནས། སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཉིས། རྟེན་གྱི་གཉེན་པོ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ། ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །དེའང་སའི་སྔོན་རོལ་རང་རྒྱུད་པ་དེ་ས་དངོས་ཀྱི་སྤང་བྱའམ། གེགས་སུ་གྱུར་བ་སྤོང་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། ས་དེ་དངོས་དང་པོར་སྐྱེ་བཞིན་པས་དྲི་མ་ངོ་སྐལ་དེའི་ས་བོན་དངོས་སུ་སྤངས་པས་ནི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །ས་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་གནས་སའི་དངོས་གཞི་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་མོ། །སའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་ཅན་ཐོབ་ནས་ས་གོང་མར་བགྲོད་བཞིན་པ་ནི་ཁྱད་ པར་གྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷན་སྐྱེས་ཉོན་སྒྲིབ་མ་ལུས་པ་སྤངས། བསྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་སྒྲིབ་ངོ་སྐལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རགས་པ་སྤངས། ཕྲ་བ་སྤངས་བཞིན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །དབྱེ་ན་བཞི་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་སྟེ་དྲུག ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་འདོད་པའི་དྲུག་པོ་དེའི་སྟེང་དུ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་ལས་གཞན་པ་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་པོ་དང་བསྡོམས་པས་བཅུ་དྲུག་གོ །སའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདོད་པ་ན་དྲུག །བསམ་གཏན་བཞི་པོ་རེ་རེར་ལྔ་ལྔ། གཟུགས་མེད་བཞི་པོ་རེ་རེར་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བསྡོམས་པས་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་གོ །ས་དང་ཆེ་འབྲིང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདོད་པ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་ས་དགུ་ན་འདོད་ཆགས་ཆེ་འབྲིང་དགུ་དགུ་སྟེ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་མཐར་འཛིན་པའི་བལྟ་བ་སྟེ་རེ་རེ་ལའང་དགུ་དགུར་ཕྱེ་བས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་བ་ཚན་ལྔ་བསྡོམས་པས་བཞི་བརྒྱ་དང་ལྔའི་སྟེང་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པའི་ཁོང་ཁྲོ་ཆེ་འབྲིང་དགུ་བསྣན་པས་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་ཡོད་པ་དེ་དག་སྦྱོར་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་། རྣམ་གྲོལ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བཞིས་སོ་སོར་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ས་དང་པོའི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ས་གཉིས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་སྟོང་འགྱུར་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ས་གསུམ་པར་བརྒྱ་སྟོང་འགྱུར་དང་། ས་བཞི་བ་ལ་ཁྲག་ཁྲིག་འགྱུར་དང་། ས་ལྔ་པ་ལ་ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་དང་། ས་དྲུག་པ་ལ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དང་། ས་བདུན་པ་ལ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དང་། ས་ བརྒྱད་པ་ལ་སྟོང་གསུམ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་། ས་དགུ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གྲངས་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་། ས་བཅུ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་བ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་ཞིང་། བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གསལ་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཡང་ཁམས་ཀྱི་སྟེང་གི་སྒྲིབ་པ་བྲལ་སྟོབས་ལས་སྔོན་མེད་གསར་དུ་མཐོང་བའམ། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་ངེས་གཉིས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལས་འབྱུང་བར་སྣང་སྟེ། འདིར་རེ་ཞིག་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ཅིང་། རྒྱུད་བླ་མའི་དགོངས་པའང་དགོངས་གཞི་སྟོང་ཉིད་དང་། དགོས་པ་སྐྱོན་ལྔ་སྤང་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་འབྲེལ་བའི་རིག་པའི་དཔྱད་པ་རྣོན་པོས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་དྲང་དོན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་བདེ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་དགོངས་གཞི་ནི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ། དགོས་པ་རྒྱུད་བླར། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང་། ཡང་དག་མི་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་བསྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་སྤོང་བའི་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་བསལ་ཞིང་། །བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དྲང་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལ་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་གི་སྐུ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བཞུགས་སོའི་སྒྲ་ཟིན་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་རྟོན་པ་དག་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་བདག་དང་འཁྲུལ་བ་སྤོང་ཕྱིར་ཏེ། མྱང་འདས་ལས། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ད་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི་འཁོར་ལོ་བར་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་འཁོར་ལོ་ཐ་མལ་མ་ལྟོས་པར་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དཔྱོད་ནུས་ལ། ཐ་མའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་དེ་ལྟར་དཔྱོད་མི་ནུས་པར་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བར་པའི་དགོངས་པ་འཚོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང་། སྔ་ཕྱི་དེ་གཉིས་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་གཞི་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་རུང་སྟེ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་མཐའ་དག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་པར་ཅིས་གྲུབ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འགྲོ་བ་མགྱོགས་པ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་ཡང་བསྔགས་ཤིང་། ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཁོ་ནས་སྤྱོད་པར་བྱའི། དབང་པོ་རྣོན་པོས་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་པའི་བར་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེའང་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྟོན་པར་འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་མ་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པ་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང་ ཀུན་བརྟགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅིང་། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་གསུམ་ལས་དང་པོ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་མཐུན་ལ། འཁོར་ལོ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རྣམ་རིག་པས་ཐ་མ་ངེས་དོན་དང་། དབུ་མ་པ་བར་པ་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་རེ་ཞིག་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཁས་བླངས་སོར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །ངས་ནི་མདོ་སྡེ་གང་བཤད་པ། །ཚིག་འབྲུ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཚིག་གཅིག་གོམས་པར་བྱས་པས་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གོམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ། །ཚིག་
Chinese
如果以如金刚般的等持无间道断除，于刹那二地以解脱道达到究竟，佛陀即行于唯一的法界，并具有恒常不舍等持等功德。如是圣道具有五种殊胜之法，即对治之二，断除之，功德之，以及受持身之第一。对治之二，就断除九地之垢染而言，断除之对治为加行道和无间道二者，所依之对治为解脱道，远距离之对治为殊胜道。其中，地之前行自续，是该地实际所断除或障碍的断除，即是加行道；该地实际初生之时，实际断除该垢染之种子，即是无间道。该地二刹那安住之实际本体，即是解脱道。于该地之后，获得殊胜功德并向上地行进，即是殊胜道。断除之差别是，断除见断之本体，所有俱生烦恼障；断除修断之本体，所知障之部分粗大者；正在进入断除细微者。若从体性上分有四种：从自性门而言，贪欲、嗔恚、我慢、无明、坏聚见、边执见，共六种。若从界门上分，在欲界六者的基础上，加上上二界中除嗔恚之外的五种，共计十六种。若从地门上分，欲界有六种，四禅定每一禅定有五种，四无色定每一无色定有五种，总计四十六种。若从地和大小门上分，欲界、四禅定和四无色定共九地中，如贪欲有大中小九种，我慢、无明、坏聚见、边执见等每一者也分九种，五类共计四百零五种，加上唯独欲界才有的嗔恚大中小九种，总计四百一十四种，这些以加行道和无间道，以及
English
If one abandons with the uninterrupted path of samadhi like a vajra, then at the second moment of the ground, having perfected with the path of liberation, the Buddha goes to the sole realm of Dharma, and possesses qualities such as always being in equanimity. Such a noble path has five special dharmas: the two of antidote, the abandoned, the meritorious, and the first of holding the body. The two of antidote are in relation to abandoning the impurities of the nine grounds. The antidote of abandonment is the path of joining and the uninterrupted path. The antidote of support is the path of liberation. The antidote of distance is the path of distinction. Moreover, the self-continuum that precedes the ground is the abandonment or obstacle of the actual ground, which is the path of joining. Since that ground is actually being born for the first time, the seed of that impurity is actually abandoned, which is the uninterrupted path. The actual basis of the two moments of that ground is the path of liberation. After that ground, having obtained special qualities and proceeding to the higher ground, is the path of distinction. The distinction of abandonment is that the essence of what is to be abandoned by seeing, all innate afflictive obscurations are abandoned. The essence of what is to be abandoned by meditation, the gross aspects of the knowable obscurations are abandoned. One is entering into abandoning the subtle. If divided, there are four types: From the perspective of essence: desire, anger, pride, ignorance, view of the aggregates as a real self, extreme views, these are six. If divided from the perspective of realms, on top of the six of the desire realm, in the two upper realms, five each other than anger, totaling ten, combined with the previous six, there are sixteen. If divided from the perspective of grounds, in the desire realm there are six. In each of the four concentrations there are five each. In each of the four formless realms there are five each, totaling forty-six. If divided from the perspective of grounds and large and medium, in the desire realm, the four concentrations, and the four formless realms, in the nine grounds, just as desire has nine large, medium, and small, similarly, pride, ignorance, view of the aggregates as a real self, and extreme views, each divided into nine each, five groups of eighty-one each, totaling four hundred and five, on top of that, adding the nine large, medium, and small of anger that only exists in the desire realm, there are four hundred and fourteen, these with the path of joining and the uninterrupted path, and
Chinese
解脱和特殊的道，通过四种方式各自断除。功德的差别是，第一地的十二个百位数，在第二地每一刹那都显现千倍。像这样，第三地是百千倍，第四地是万万倍，第五地是万万千倍，第六地是万万百千倍，第七地是亿万万百千倍，第八地是三千大千世界百千兆的极微尘数，第九地是无数佛土百千兆的微尘数，第十地显现与不可说亿万万百千兆微尘数相等的功德。在所有的毛孔中都清楚地显现佛土，为了利益众生而示现十二行等，同时示现。像那样的功德，也是从界之上的障碍去除的力量中，前所未有地新看到的，或者与此相反的差别，似乎是从如来藏是了义和不了义两种观点中产生的。这里暂且月称论师将如来藏解释为了义，如果将《宝性论》的观点也转为以空性为意图，以断除五过患为目的的观点，那么对于以与八识聚相关的敏锐智慧分析，而承认不退转法轮之语为了义的宗派论者来说是安乐的。像这样，它的意图是法性离戏论本身，必要是《宝性论》中：怯懦轻蔑劣众生，不持正见谤正法，我执增上此五过，为断除彼故宣说。消除这五种过失，为了纠正对我执的执着，为了纠正对我的执着，在有情相续中，以常恒坚固的身体，以三十二相庄严而安住的音声所表达的词句，是为了避免与外道的我相混淆。如《涅槃经》所说：因此，一切众生在未来时 有无上正等觉，因此具有佛性。
English
Liberation and the special path are abandoned separately through four methods. The difference in qualities is that the twelve hundredfold qualities of the first ground manifest a thousandfold in each moment on the second ground. Thus, the third ground is a hundred thousandfold, the fourth ground is a koti-koti fold, the fifth ground is a koti-koti thousandfold, the sixth ground is a koti-koti hundred thousandfold, the seventh ground is a billion koti-koti hundred thousandfold, the eighth ground is the number of extremely fine particles of ten trillion three-thousandfold great thousand worlds, the ninth ground is the number of fine particles of ten trillion countless Buddha-fields, and the tenth ground manifests qualities equal to the number of unspeakable billion koti-koti hundred trillion fine particles of Buddha-fields. In all the pores, Buddha-fields are clearly manifested, and twelve deeds, etc., are shown simultaneously for the benefit of sentient beings. Such qualities are also newly seen from the power of removing obscurations above the realm, or the difference contrary to that seems to arise from the view that the Tathagatagarbha is of two kinds, definitive and provisional. Here, for the time being, Acharya Chandrakirti explained the Tathagatagarbha as definitive, and if the intention of the Uttaratantra is also turned to the view that emptiness is the intention and the purpose is to abandon the five faults, then it is comfortable for those who analyze with sharp wisdom related to the eight consciousness aggregates and who assert the doctrine of accepting the words of the irreversible wheel of Dharma as definitive. Thus, its intention is the very nature of reality, free from elaboration, and the necessity is in the Uttaratantra: "Discouragement, contempt for inferior beings, not holding the right view, slandering the right Dharma, and excessive attachment to self—these five faults are taught to be abandoned." Eliminating these five faults, and in order to correct the attachment to self, the words expressed by the sound of abiding with a permanent, stable, and enduring body adorned with thirty-two marks in the continuum of beings are to avoid confusing with the self of the Tirthikas. As stated in the Nirvana Sutra: Therefore, all sentient beings in the future will have unsurpassed perfect enlightenment, therefore they have the Buddha-nature.