Tibetan
གྱི་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་མཐོང་སྤངས་ཡིན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ནི་བསྒོམས་སྤངས་ཉིད་དང་། ཡང་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རགས་པ་གང་ཞིག་ནི་མཐོང་སྤངས་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་རྣམས་ནི་བསྒོམས་སྤངས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་ནི། སྤྱི་ཙམ་དུ་མཐོང་ལམ་གྱི་གནོད་བྱང་གྱུར་བ་མཐའ་དག་པའི་ཀུན་བརྟགས་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལའང་དབྱེ་བ་དང་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྔ། གཉིས་པ་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པའི་བལྟ་བ། ལོག་པར་བལྟ་བ། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བལྟ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བལྟ་བ་ལྔ་སྡོམས་པ་ས་བཅུའོ། །དེ་ལྟར་བལྟ་བ་ལྔས་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ བཞི་ལ་ཞུགས་པ་ན། ལྟ་མིན་ལྔའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཞུགས་ཏེ་བཅུ་བཅུ་ཡོད་པས་བཞི་བཅུ། དེའི་སྟེང་དུ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ལས་གཞན་པའི་དགུ་དགུ་འཇུག་པས། བསམ་གཏན་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག །གཟུགས་མེད་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་རྣམས་བསྡོམས་པས་དམིགས་པ་དང་ཁམས་དང་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་མཐོང་སྤངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་པར། ཉོན་མོངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྤོང་ཚུལ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱིས་ནི་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ས་བོན་མགོ་ནོན་ཚུལ་དུ་སྤོང་ལ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པས་རྩ་འདོན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྤོང་ངོ་། །དེའང་བདེན་བཞི་སོ་སོའི་སྐད་ཅིག་དང་དེའི་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་དྲི་མ་རིམ་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་ལ། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཉིས་ཆོས་བཟོད་དུ་བྱུང་དུས་མ་མཐོང་བས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ས་དང་པོར་ཆུད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་གོང་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་དོན་དང་འདྲ་བར་གཞན་
Chinese
的分别念是所知障。其中，烦恼障的遍计所执都是见道所断，俱生的是修道所断。再说，所知障的能取所取的粗大分别念是见道所断，细微的都是修道所断。种类是：总的来说，凡是成为见道障碍的一切遍计所执。对此也有分类和断除方式两种，第一种又分从体性的角度分类，从错误进入方式的角度分类两种。第一种是：贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑这五种。第二种是：有身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见这五种，总共十种。这样，五种见在进入欲界的苦谛等四谛时，随顺五种非见，各自有十种，所以是四十种。在此之上，在上二界的四谛上，除了嗔恚之外的九种各自进入，所以，在禅定的四谛上有三十六种，在无色界的四谛上有三十六种，总合起来，从所缘、界和错误进入方式的角度来说，见道所断有一百一十二种。在《摄类学》中说：一百一十二种烦恼是见道所断的烦恼种类。第二种断除方式是：通过决择分相似断除见道所断的种子，通过法智忍等从根本上断除。也就是，针对四谛各自的刹那和它的所断，依次成为垢染的对治，相对于智慧生起，无间道和解脱道两种在法忍出现时没有见到，所以称为见道。如《十地经》中说：菩萨在何时安住于真如，此时就进入初地，之后依次修习，清净以上各层，进入如来地。如此等等。此时，通达法界自他一切普遍存在的差别，以自他平等之菩提心，像自己一样利益他人。
English
The conceptualization of 'mine' is the obscuration of knowledge. Among these, the afflictive obscurations, all those that are conceptually imputed, are abandoned by the path of seeing, while those that are innate are abandoned by the path of meditation. Furthermore, the coarse conceptualizations of grasping and clinging, which are obscurations of knowledge, are abandoned by the path of seeing, while the subtle ones are abandoned by the path of meditation. The categories are: generally speaking, all conceptually imputed things that become obstacles to the path of seeing. Regarding this, there are two aspects: classification and the method of abandonment. The first is divided into two: classification from the perspective of essence, and classification from the perspective of the way of wrongly engaging. The first is: desire, anger, pride, ignorance, and doubt, these five. The second is: the view of the aggregates as a self, the view of holding to extremes, wrong view, the view of holding views as supreme, and the view of holding moral discipline and asceticism as supreme, these five, totaling ten. Thus, when the five views enter into the truth of suffering, etc., of the desire realm, they accord with the five non-views, each having ten, so there are forty. On top of that, in the four truths of the two upper realms, the nine excluding anger each enter, so in the four truths of the meditative realm there are thirty-six, and in the four truths of the formless realm there are thirty-six, totaling one hundred and twelve abandoned by seeing, from the perspective of the object, realm, and way of wrongly engaging. In the Compendium of Topics it says: "One hundred and twelve afflictions are the types of afflictions to be abandoned by seeing." The second, the method of abandonment, is: through the stages of application, the seeds of what is to be abandoned by seeing are abandoned in the manner of suppressing them, while through the patience of knowing the Dharma, etc., they are abandoned in the manner of eradicating them from the root. That is, in relation to each moment of the four truths and what is to be abandoned by them, one becomes an antidote to defilements in stages. In relation to the arising of wisdom, the two paths of the uninterrupted path and the liberation path are not seen when Dharma-patience arises, so it is called the path of seeing. As it says in the Sutra of the Ten Bhumis: "When a Bodhisattva abides in Suchness, at that time he enters the first bhumi, and then gradually purifies the higher ones and enters the bhumi of the Thus-Gone One." At that time, having realized the distinction of the all-pervasive Dharmadhatu in oneself and others, with the supreme Bodhicitta of equality of self and others, one benefits others like oneself.
Tibetan
དོན་ལའང་འཇུག་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཤས་ཆེ་བའོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་དུས་སྐད་ཅིག་ལ་སྟོན་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། སྤྱན་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེའང་དུས་སྐད་ཅིག་མ་ བརྒྱ་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་བལྟ་བ་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་ནུས་པའི་བར་ལེའུ་དྲུག་པར་བཤད་པ་ལྟར་དང་། དེ་ནས་འཕགས་པའི་བསྒོམ་ལམ་དུ། །ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཤེས་སྒྲིབ་བཅོམ་ནས་མངོན་བྱང་ཆུབ། །དེ་ལས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་ནི་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བུ་ཕོ་མོར་མ་ངེས་པ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་བཅས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མང་ཞིང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསམས་བཞིན་སྲིད་པ་ལེན་པ་དང་། ཞེས་པས་གཞན་ལའང་སྐྱེ་བར་རུང་ངོ་། །བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །རྒྱུ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་ལམ་གསུམ་མོ། །འབྲས་བུ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ས་གཉིས་པ་ཡར་བཅད་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་མར་བཅད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་ཞིང་རང་ལམ་གྱི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་བའོ། །མཚན་གཞི་ནི་ས་བཅུའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་གོ །དབྱེ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ལ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་དགུའོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནི་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་པ་དེས་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་མི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ལས་གཉིས་པ་བས་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །ས་དེ་ལ་ལྷུང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཆ་ཕྲ་བ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་ པའམ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང་། འཆལ་ཚུལ་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་མི་ལྡན་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་སྒྲ་ཞུགས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་ནི། ས་གཉིས་པའི་གནས་སྐབས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་དག་ལ་སྙོམས་པར
Chinese
由于也包含意义，所以布施波罗蜜多本身占多数。它的功德的特点是，具有能在瞬间显示的一百一十二种功德，以及佛眼、神通和不可思议的幻化。也就是从一瞬间能见到一百尊佛的容颜，到能执持赡部洲国王的转世，如第六品所说。然后，在圣者的修道上：十地的相续的尽头，以金刚般的等持，摧毁所知障而现前菩提。其余的那些是修道的自性。身体的所依，对于三界的众生，不确定是男是女，与欲界色界的诸神一起，有许多转世。《经庄严论》中说：“随念而取受生。”因此，对于其他众生也是可以转生的。意念的所依是第四禅。因是，大乘的资粮道、加行道、见道这三者。果是，无学道。体相是，从二地向上断除，到十地相续的尽头断除，可以安立大乘修道的名言。在大乘见道圆满之后产生，并且由自道的善所摄持，成为大乘无学道的第一个刹那生起的因。法相是，属于十地自性之轮的善所摄持的任何事物。分类是，修道分为小、中、大三种，每种又分为三种，所以共有九种。其中，小之小是二地离垢地，与初地的状态相比，对于细微的堕落的错误，不能安住在正念中的任何事物，与二地相比，具有能够安住在正念中的圆满支分的差别。那个地不运用所有细微的堕落的错误，或者自性清净，因此戒律波罗蜜多占多数，并且不具有所有破戒的污垢，因此安立了离垢的名称。《庄严论》中说：“为了远离破戒的努力的污垢，称为离垢地。”如是。小之中是三地发光地，在二地的状态中，能够平等进入所有世间的等持。
English
Because it also includes meaning, the perfection of generosity itself is the majority. The characteristics of its merits are that it has one hundred and twelve merits that can be shown in an instant, as well as the Buddha eye, clairvoyance, and immeasurable magical powers. That is, from seeing the faces of one hundred Buddhas in an instant to being able to hold the rebirth of the king of Jambudvipa, as stated in the sixth chapter. Then, on the path of meditation of the noble ones: At the end of the ten bhumis' continuum, with the vajra-like samadhi, one destroys the obscurations to knowledge and manifests enlightenment. The remaining ones are the nature of the path of meditation. The support of the body, for the beings of the three realms, is not certain whether it is male or female, and together with the gods of the desire and form realms, there are many rebirths. The Ornament of the Sutras says, "Taking rebirth according to one's thought." Therefore, it is also possible to be reborn for other beings. The support of the mind is the fourth dhyana. The cause is the three paths of accumulation, preparation, and seeing of the Great Vehicle. The result is the path of no more learning. The characteristic is that from cutting off upwards from the second bhumi to cutting off at the end of the ten bhumis' continuum, the term "path of meditation of the Great Vehicle" can be established. It arises after the completion of the path of seeing of the Great Vehicle, and is gathered by the virtue of one's own path, becoming the cause for the arising of the first moment of the path of no more learning of the Great Vehicle. The definition is whatever is gathered by the virtue belonging to the wheel of the nature of the ten bhumis. The division is that the path of meditation is divided into three: small, medium, and large, and each of these is divided into three, so there are nine in total. Among these, the smallest of the small is the second bhumi, the stainless bhumi, which, compared to the state of the first bhumi, is anything that cannot abide in mindfulness with respect to subtle errors of falling, and compared to the second bhumi, has the difference of having complete branches that can abide in mindfulness. That bhumi does not employ all subtle errors of falling, or is naturally pure, therefore the perfection of ethics is the majority, and because it does not have all the stains of broken vows, the name "stainless" is established. The Ornament says, "Because it is free from the stain of striving for broken vows, it is called the stainless bhumi." Thus. The medium of the small is the third bhumi, the illuminating bhumi, in the state of the second bhumi, one is able to equally enter all worldly samadhis.