Tibetan
ས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པས་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པས་ཕྱི་དོན་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དོན་ཀུན་སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གང་ཞིག་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་བྱུང་མི་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །འདི་མན་ཆད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དང་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །ཅེས་སོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ནི་ཆུང་ངུ་སྟེ། ། མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་ལ་དུས་མ་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་འབྲིང་སྟེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཉིད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །དེའང་ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་སྐབས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་མ་མཁན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་ཅིང་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སར་བཞག་སྟེ། ལམ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་བཤད་དེ། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་སུན་འབྱིན་པའི། སྤོང་བའི། རྟེན་གྱི། ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་བཞི་དང་། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་དང་མངོན་གྱུར་ཉམས་སྨད་པ་དང་། བྱི
Chinese
由于努力使地的显现增长而进入坚定，所以称为顶。为了使法的显现增长，要恒常发起坚定的努力。如是说。第三是，由于进入了真如的一个方面，外境的执取相不显现，当生起智慧的相时，因为安住于唯心，所以称为忍。法的显现增长后，将安住于唯心。从那以后，一切事物的显现，都将显现为心。那时，他的所取之散乱，将会舍弃。如是说。第四是，当能取之相和无二的智慧也完全坏灭时，世间的修生不显现而圆满，所以称为法之最胜。从那以后，对于他的能取之散乱完全摄集。如是说。从这以下，智慧的自性，等持的部分是不分别的智慧空性，从那之中起立的后得是，大悲的部分，有分别无分别随其所应而有。这样，这个大法最胜，是与大乘见道没有其他间隔的，那时迅速触及无间的三摩地。如是说。而且暖位和顶位二者是小的，是生起见道时间不定的加行道。忍位是中等的，是来世必定生起见道的加行道。法最胜是大的，是当世生起见道的加行道。而且依靠方便的这个阶段，菩萨如同幻术师一样不颠倒，因此与超越世间的智慧相结合的道，方便和智慧双运而行，只是信解非常坚定而已。由于没有现见二无我的真如，所以安立在信行地。安住于此道的菩萨虽然是凡夫，但是具有五种功德，如圣《宝云经》所说，对治的差别有破斥的、断除的、所依的、延长的四种对治，以及断除的差别有烦恼的种子和现行衰损。
English
Because of engaging in firm effort to increase the appearance of earth, it is called Peak. For the sake of increasing the appearance of Dharma, one should constantly initiate firm effort. Thus it is said. The third is, because of entering into one aspect of Suchness, the aspect of grasping external objects does not appear, and when the aspect of wisdom arises, because of abiding in Mind-Only, it is called Acceptance. After the appearance of Dharma increases, one will abide in Mind-Only. From then on, the appearance of all things will appear as mind. At that time, the distraction of his grasped object will be abandoned. Thus it is said. The fourth is, when the aspect of the grasper and the non-dual wisdom are also completely destroyed, the mundane meditative attainment is not apparent and is complete, so it is called the Supreme Dharma. From then on, the distraction of his grasper is completely gathered. Thus it is said. From this point onwards, the nature of wisdom, the part of equipoise, is the non-conceptual wisdom of emptiness, and the subsequent attainment arising from that is the part of great compassion, which has conceptual and non-conceptual aspects as appropriate. Thus, this great Supreme Dharma is the Mahayana Path of Seeing without any other interruption, and at that time one quickly touches the uninterrupted Samadhi. Thus it is said. Moreover, the Heat and Peak stages are small, they are the Paths of Preparation where the time of arising the Path of Seeing is uncertain. The Acceptance stage is intermediate, it is the Path of Preparation where the Path of Seeing is certain to arise in the next life. The Supreme Dharma is great, it is the Path of Preparation where the Path of Seeing arises in this very life. Moreover, this stage of relying on skillful means, the Bodhisattva, like an illusionist, is not inverted, therefore the path combined with wisdom that is beyond the world, skillful means and wisdom are practiced in union, and it is only that faith is extremely firm. Since the Suchness of the two selflessnesses is not directly realized, it is established in the stage of practice by faith. Although the Bodhisattva abiding in this path is an ordinary being, he is endowed with five special qualities, as explained in the Noble Cloud of Jewels Sutra, the difference in antidotes has four antidotes: refuting, abandoning, relying, and prolonging, and the difference in abandonment has the seeds of obscurations and the manifest impairments.