Tibetan
་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་ལྟ་བའི་ཐ་སྙད་ གཞག་པའང་། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་སྟོང་ལྷ་བས། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ཤིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་བལྟ་བའི་ཚུལ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ། །ཞེས་ཤར་སྙིང་གི་མདོ་དོན་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས། བལྟ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་ལ་དཔྱད་པ་ཞུགས་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་བློའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་རུངས་པར་བྱས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཡིན་པར་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱིས་བཏགས་པའི་སྟོང་པ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། དབུ་མའི་ལམ་གྱི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་ལ་འདོད་དེ། འོད་སུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་གཟུགས་རྟག་པར་ཡང་སོ་སོར་མི་རྟོག་མི་རྟག་པར་ཡང་སོ་སོར་མི་རྟོག་པ་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་རྟེན་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུངས། འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །འོད་སྲུངས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །འོད་སྲུངས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། རྟེན་མ་ཡིན་པ། སྣང་བ་མ་ཡིན་ པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུངས་འདི་ནི་དབུ་མའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བར་ལས་མ་གཡོས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ་འབད་རྩོལ་གྱི་བྲོ་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས། དབུ་མའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འདི་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་
Chinese
是什么呢？就是不见一切法。如是安立“见”之名言。入行论云：因此我与我所空，瑜伽士逸脱而解脱。如是以甚深智慧了知一切法自性不成立而解脱，是随见之理。彼等五蕴亦随见自性空性清净。如是与夏尔心经之义结合。虽是如此，然若于“见”之假名施以分析，则彼时彼即成以作意为空性，令心之状态极不调顺，成为非自性，由世俗分别识所安立之空性，成为有生之支分。何以故？名为中观道之个别分别，于究竟之时，许为无分别。如《炽然问经》云：炽然，复次，色于常亦不个别分别，于无常亦不个别分别，此乃于中观道诸法个别分别。炽然，所谓常，此乃一边。所谓无常，此乃二边。彼二边之中间为何，即是不可分析，不可指示，无所依，非显现，无分别，无处所。炽然，此乃于中观道诸法个别分别。炽然，所谓我，此乃一边。所谓无我，此乃二边。炽然，所谓有，此乃一边。所谓无，此乃二边。彼二者之中间为何，即是不可分析，不可指示，无所依，非显 现，无分别，无处所。炽然，此乃于中观之法等个别分别。如是等广为宣说。因此，不离自己之自性无自性之大中观，乃是禅修之殊胜，于远离勤作之状态中，乃是趋入寂灭，于无边门解脱中云：何为中观道，此乃趋入寂灭之道，寂灭
English
What is it? It is not seeing all dharmas. Thus, the term "seeing" is established. As it says in the Entering Path: Therefore, I and what is mine are empty, the yogi becomes liberated and freed. Thus, understanding that all dharmas are not established by their own nature through profound wisdom and being liberated is the manner of following seeing. Those five aggregates are also followed by seeing their self-nature as emptiness and purity. Thus, it is combined with the meaning of the Heart Sutra of Shar. Although it is so, if analysis is applied to the mere term "seeing," then at that time, it becomes emptiness with attention, making the state of mind extremely unfavorable, becoming non-self-nature, emptiness established by conventional discriminating consciousness, becoming a branch of existence. Why? Because the individual discrimination called the Middle Way is considered to be without discrimination at the ultimate time. As it says in the Burning Question Sutra: Burning, furthermore, form is not individually discriminated as permanent, nor is it individually discriminated as impermanent, this is the individual discrimination of the Middle Way dharmas. Burning, what is called permanent is one extreme. What is called impermanent is two extremes. What is in the middle of those two extremes is unanalyzable, unindicatable, without support, non-manifest, without discrimination, without a place. Burning, this is the individual discrimination of the Middle Way dharmas. Burning, what is called self is one extreme. What is called no-self is two extremes. Burning, what is called existent is one extreme. What is called non-existent is two extremes. What is in the middle of those two is unanalyzable, unindicatable, without support, non- manifest, without discrimination, without a place. Burning, this is the individual discrimination of the Middle Way dharmas. Thus, it is extensively proclaimed. Therefore, not moving from the middle of the great Middle Way that is without self-nature of one's own self, is the supreme of meditation, and in the state of being free from the taste of effort, it is going to nirvana, in the liberation of the boundless gate it says: What is the Middle Way, this is the path to nirvana, nirvana
Tibetan
ལས་འདས་པ་ནི་གང་དུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཉམ་པའོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་དབུ་མའི་ལམ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་བསྒྲུབ་པའང་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཆས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཉམ་པའོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་བས་གནས་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མར་གྱུར་བ་གཞན་མེད་པས་དྭོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉེ་བར་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ། །ལ་ལ་དག་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་དཔྱད་པ་རྣོན་པོའི་འཛིན་དཔྱད་ཀྱི་དམ་དུ་བཅིངས་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་རྟོག་པའི་ཡིད་བྱེད་སྤངས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་འདོད་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་ལུང་། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་མི་བྱུང་ན་གཙུབ་ཤིང་བཙུབས་པའི་མེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་ཤིང་བསྲེག་གོ །ཞེས་པ་འདི་འདྲེན་ཡང་། དེའི་དོན་ནི། བློ་དང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་མེའི་ས་བོན་དར་ལྕགས་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཙུབས་ཤིང་རང་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་མེས་བུད་ཤིང་རང་ཉིད་བསྲེག་པ་དཔེར་མཛད་ནས་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྟ་བུ་དེས་བློ་རྟོག་གི་ བུད་ཤིང་བསྲེགས་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་དེ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་དབུ་མའི་མན་ངག་བཀྲལ་བ་ལས། ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ནི་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་ཡིད་བྱེད་དང་བཅས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཟུང་ནས་འགོག་པའི་ཚུལ་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ལ། གཞན་ཡང་ཐུགས་རྗེའི་འཇུག་པ་དང་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བཏགས་པའི་གྲུབ་མཐའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆ་ནས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བཞེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ། བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནི་ཡང་དག་པར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་བཞད་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཡང་མི་བཞེད་དེས་གསུམ་པའི་དབང་ཕྱུག་བརྙེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པས་དེའི
Chinese
超越者无处可去。因为其中没有丝毫的去处，所以一切法在涅槃中是平等的。这无限庄严的中道，既不是修行也不是不修行，所以一切趋近的资具在涅槃中是平等的。如是宣说，因此在此处，除了如来本身，没有其他可以作为衡量的标准，所以不应稍有疑惑。有些人认为，只要是分别的智慧，就用锋利的分析的执着之绳索束缚，舍弃了思索自性的作意，就没有智慧的光明，因此如是宣说真实之语的教证：如果不能从正确的分别中，如实地了解正确，就像钻木取火一样，会烧毁思索之木。虽然引用了这段话，但它的意思是：不像智慧和作意的因缘，像火的种子从燧石中产生那样，而是以钻木自身产生的火，焚烧木柴自身作为比喻，不依赖于智慧和思索的正确的智慧之光明，像不分别的智慧之火那样，焚烧智慧思索的 木柴，从而如实地了解自己的自性，这就是（这段话）所要表达的。如吉祥燃灯智的《中观窍诀释》中所说：不执着任何事物，是因为远离了能取和所取的分别。舍弃了一切忆念和作意，是因为舍弃了缘于过去和未来的分别。如是，先前也已讲述了将包含作意的分别智慧，执着为事物的差别而进行遮止的方式。此外，从慈悲的进入和事业持续不断的角度来看，并非没有自生智慧，但是从知识和能知之假立的宗派戏论分离的角度来看，两个大车（指唯识和中观）也并非不认可不分别的智慧。孟加拉的班智达说：导师圣无著，实际上既不认可无二的智慧，也不认可获得不分别智慧之后的状态，因为他获得了第三者的自在，所以通达了一切法无生。因此，
English
The transcendent has nowhere to go. Because there is not even a little going in it, all dharmas are equal in nirvana. This infinitely adorned Middle Way is neither practice nor non-practice, so all the means of approaching are equal in nirvana. Thus it was declared, so in this place, there is no other measure than the Tathagata himself, so one should not entertain even a little doubt. Some think that as long as it is discriminating wisdom, it is bound by the sharp rope of analytical clinging, and abandoning the attention of contemplating one's own nature, there is no light of wisdom, therefore they say this saying of truthful words: If one cannot truly understand the truth from correct discrimination, like fire produced by rubbing wood, the wood of thought will be burned. Although this is quoted, its meaning is: unlike the conditions of intelligence and attention, like the seed of fire arising from flint, but using the fire arising from the rubbing wood itself to burn the firewood itself as a metaphor, the light of correct wisdom that does not depend on intelligence and thought, like the fire of non-discrimination wisdom, burns the firewood of intelligence and thought, thereby truly understanding one's own nature, that is what (this passage) expresses. As explained in the "Explanation of the Middle Way Instructions" by glorious Dipamkara: Not grasping anything is because it is free from the discrimination of grasping and being grasped. Abandoning all mindfulness and attention is because it is abandoning the discrimination that focuses on the past and the future. Thus, it has already been explained how the discriminating wisdom that includes attention is grasped as the difference of things and then prevented. Furthermore, from the perspective of the continuous activity of compassion and the uninterrupted activity, it is not that there is no self-born wisdom, but from the perspective of being separated from the elaboration of the established tenets of knowable and knowing, both great chariots (referring to Yogacara and Madhyamaka) do not accept non-discriminating wisdom either. The Bengali Pandit said: The teacher, the noble Asanga, does not truly accept non-dual wisdom, nor does he accept the state after obtaining non-discriminating wisdom, because he has attained the mastery of the third, so he has understood that all dharmas are unborn. Therefore,