Tibetan
ཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། བདག་གཞན་གཉིས་ཀའི་དབང་གིས་སྲོག་གཅོད་དུས་མི་ཤེས་པའི་སྡིག་ཏོའི་སེམས་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་རིག་པ་ལས་ལ་འཇུག་པའི་ཆ་ནི་འདུ་བྱེད། ལས་བྱེད་དུས་ཀྱི་རྣམ་རིག་ནི་རྣམ་ཤེས་རང་དང་གཞན་གྱི་མིང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །མཚོན་ཆ་བསྣུན་པའི་ཆ་ནི་རེག་པ། དེ་ལས་བདེ་སྡུག་གི་ཆ་ནི་ཚོར་བ། དང་དུ་ལེན་པ་ལ་ཕྱི་ཕྱིར་དགའ་བའི་སེམས་ནི་སྲེད་པ། དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་འཇུག་པས་ལེན་པ། དེ་ལས་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཆ་ལྡན་སྲིད་པ། དེ་ལས་ད་ལྟ་དང་ཕྱི་མའི་ཆ་སྐྱེ་བ། དེའི་ཆའི་རྒ་ཤི་སྟེ་བྱ་བ་གཅིག་མགོ་བརྩམས་ནས་རྫོགས་པའི་བར་གྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ཚང་བའོ། །ཡང་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཝལ་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཡུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ་དེའི་སྐད་ཅིག་སྟེ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་བལྟར་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཚར་གཅིག་ཚེ་གསུམ་ལ་རྫོགས་པར་འདོད་དེ། འདི་ལྟར་ཚེ་སྔ་མའི་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་ཚེ་འདིར་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་བྱུང་ལ། ཚེ་འདིའི་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ཕྱི་རྒྱུ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བ་རྒ་ཤི་གཉིས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་དགོས་པའང་མཛོད་ལས། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་ལྡོག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ། མྱང་འདས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་གནས། །ལམ་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་བ་མ་རིག་ཆེན་པོ་ནི། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་། །ལུགས་ལྡོག་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཆད། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི །མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་། །འགོག་པ་མངོན་གྱུར་ལམ་མཆོག་མཐོང་། །དེ་ལ་ལམ་ནི་འཁོར་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་པོའི་རྒྱུའམ། རྩ་བ་ནི་མ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པའང་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྒྱུད་གོམས་པར་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་བ་མ་རིག་པ་ཉིད་ལྡོག་པས། འཁོར་བའི་རྩ་བ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་དབང་མེད་དུ་འགགས་སྲིད་པ
Chinese
如果从一方面来说，自他二者共同以杀生的方式造作罪恶之心，这就是无明，是行。造业时的明辨是识，自己和他人的名色和六处。触碰武器是触，由此产生的苦乐是受。对于接受，越来越喜欢的心理是爱。由此，进入来世是取。由此，具备五蕴的部分是存在。由此，现在和未来的部分是生。这部分的衰老和死亡，即从开始做一件事到结束之间的瞬间都具备。此外，对于所知境，知识突然进入是终结的瞬间。像这样的一百二十个瞬间是它的瞬间，共有三种。第二，从小乘佛教的观点来看，认为一次因果在三世中完成。就像这样，以前世的无明和行作为因，所以在今世产生了识等五果。以今世的爱、取、有三者作为未来的因，所以产生了来世的生和老死二果。因此，了解它的必要性也在《俱舍论》中说：为了彻底遣除对过去、未来、现在的无明。第三，涅槃的缘起存在于道和果二者之中。道是轮回的缘起，进入十二缘起的次第。其根本大无明，被智慧的般若所逆转，行等其他也逆转次第，断绝了存在的根本。因此，见到缘起性的人，了解痛苦并断除集，证得灭，见到殊胜道。其中，道是轮回的缘起，十二缘起次第的因或根本就是无明。因此，以智慧的般若来逆转它，也仅仅依靠通过闻思修的智慧来熟悉自相续，从而使普遍的分别念、特殊的分别念、不如理作意和执著于我的见解等一切生起的根本——无明本身被逆转，轮回的根本行等其他也会不由自主地止息。
English
From one perspective, the mind of sin created by killing by both oneself and others is ignorance, which is action. The discernment at the time of creating karma is consciousness, the name and form and six sense sources of oneself and others. Touching a weapon is contact. The pleasure and pain arising from this is feeling. Regarding acceptance, the mind that increasingly likes it is craving. From this, entering the next life is grasping. From this, the part possessing the five aggregates is existence. From this, the part of the present and the future is birth. The aging and death of this part, that is, it is complete in the instant from starting to do something to finishing it. Furthermore, for the knowable, knowledge suddenly entering is the instant of termination. One hundred and twenty such instants are its instant, there are three types in total. Second, from the perspective of the Shravakas, it is believed that one cause and effect is completed in three lifetimes. Like this, relying on the ignorance and action of the previous life as the cause, the five fruits such as consciousness arose in this life. Taking the three of craving, grasping, and existence of this life as the future cause, the two fruits of birth and old age and death of the next life are produced. Therefore, the necessity of understanding it is also stated in the Abhidharmakosha: 'In order to completely eliminate ignorance about the past, future, and present.' Third, the dependent origination of Nirvana exists in both the path and the fruit. The path is the dependent origination of samsara, entering the order of the twelve dependent originations. Its fundamental great ignorance is reversed by the wisdom of prajna, and the others such as action also reverse the order, cutting off the root of existence. Therefore, a person who sees the nature of dependent origination understands suffering and abandons the origin, realizes cessation, and sees the supreme path. Among them, the path is the dependent origination of samsara, the cause or root of the order of the twelve dependent originations is only ignorance. Therefore, reversing it with the wisdom of prajna also relies solely on familiarizing one's mind stream through the wisdom of hearing, thinking, and meditating, so that the root of all arising, such as universal conceptualization, specific conceptualization, inappropriate attention, and views clinging to self—ignorance itself—is reversed, and the other roots of samsara, such as action, will involuntarily cease.
Tibetan
ར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཟད་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགགས་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་སྒོམ་པའོ། །དེ་དང་དེ་ནི་འགགས་གྱུར་བས། །དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་མི་འབྱུང་། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་འགག །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་བལྟོས་ཤིང་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་ པར་མཐོང་བ་དེས་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བ་ན་ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་འགོག་པའི་ཚུལ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མེད་པ་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེ་གཟུགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས། ཀུན་འབྱུང་བ་མི་དམིགས། འགོག་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གནས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་བའི་བློའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཆོག་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། མ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བ་དམ་པའོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། གཞན་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལ་ཐར་བ་མེད་དོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ། །བསམ་པས་ གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེའི། །རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་གྲགས། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། དེ་ལྟར་བསམ
Chinese
当导致进入轮回的因耗尽时，就会从轮回的苦海中解脱。《中论》中说：如果无明止息，诸行也不会生起。无明止息的方法，就是以智慧修习它。当这个和那个止息时，这个和那个就不会显现。唯一的痛苦之蕴，就这样完全止息。如是，一切法本质无差别，如实见到依赖于缘起而成立的自性，那些心智幼稚的人，由于对无自性的事物执着，在轮回中四处漂泊，遭受痛苦。并且，通达以集起为目标的法也是无我的，从而使对五蕴进行分别观察的识，在自性无生的状态中止息的方法。《圣妙吉祥云经》中说：什么是精通无我的菩萨？善男子，菩萨以正确的智慧分别观察色，受，想，行，识。当他分别观察色时，不观察色的生，不观察集起，不观察止息。同样，不观察受，想，行，识的生。这是以在胜义中安住于无生的智慧，而不是以不同的自性。因此，在胜义中，涅槃也是看到依赖于因缘的心的寂静状态，这是未见到见到一切法无我和无自性的殊胜之道的大见解。经中说：未见即是殊胜的见。以及《楞伽经》中说：其他人见到一切法依赖于因缘而转变为涅槃的心，因为没有见到法无我，所以那些大智慧者没有解脱。如是宣说。如此，将显现确立为无生，以思考来确定它的自性，被称为证悟自性的法性，被称为修习的智慧。如是，《圣妙吉祥云经》中说：如是思考。
English
When the cause of entering into samsara is exhausted, one will be liberated from the ocean of samsara. As it says in the Root Wisdom: If ignorance ceases, actions will not arise either. The way to cease ignorance is to meditate on it with wisdom. When this and that cease, this and that will not appear. The only aggregate of suffering ceases completely in this way. Thus, all dharmas are non-different in essence, and seeing the characteristic of being established in dependence on arising, those of childish minds, due to their attachment to things that are without self-nature, wander around in samsara and suffer. Furthermore, understanding that the dharma aimed at origination is also without self, the way to stop the consciousness that separately examines the five aggregates in a state of naturally unborn. In the Noble Cloud of Jewels Sutra, it says: What is a Bodhisattva who is skilled in no-self? Son of good family, the Bodhisattva, with correct wisdom, separately examines form, feeling, perception, formations, and consciousness. When he separately examines form, he does not see the arising of form, he does not see the origination, he does not see the cessation. Similarly, he does not see the arising of feeling, perception, formations, and consciousness. This is by means of wisdom that abides in unborn in the ultimate sense, and not by means of a different self-nature. Therefore, in the ultimate sense, even nirvana is the pacification of the mind that sees dependence on conditions, which is called the great view of not seeing the supreme path of seeing all dharmas as without self and without self-nature. The Sutra says: Not seeing is the supreme seeing. And in the Lankavatara Sutra, it says: Others, seeing all dharmas as dependent on conditions, turn into a mind of nirvana, but because they do not see the no-self of dharmas, those of great wisdom have no liberation. Thus it was taught. Thus, establishing appearance as unborn, determining its nature by thought, is known as the dharma nature of knowing self-nature, and is called the wisdom of meditation. As it says in the Noble Cloud of Jewels Sutra: Thus thinking.